Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Wioletta Krawczyńska"

Badanie podatności na biodegradację wybranych folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach laboratoryjnych

Czytaj za darmo! »

Małgorzata Mizielińska, Katarzyna Sobecka, Sławomir Lisiecki, Wioletta Krawczyńska, Artur Bartkowiak: Badanie podatności na biodegradację wybranych folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach laboratoryjnych. W badaniach podjęto próbę określenia podatności na biodegradację dwóch rodzajów folii, celulozowej i skrobiowej, produkowanych na skalę przemysłową. Oba materiały są otrzymywane z surowców pochodzenia naturalnego i zgodnie z informacją otrzymaną od producentów spełniają one wszystkie wymogi Europejskiej normy EN13432, dzięki czemu mogą być klasyfikowane jako materiały biodegradowalne. Ze względu na swoje odpowiednie parametry wytrzymałościowe mogą być one alternatywą dla konwencjonalnych folii polietylenowych. Celem przeprowadzonych doświadczeń było określenie p[...]

Zmiana właściwości mechanicznych folii PLA po dwumiesięcznej inkubacji w warunkach kompostu oraz laboratoryjnych


  Wstęp Wymagania związane z ochroną środowiska, stosunkowo drogie metody recyklingu odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych oraz konieczność ich segregacji na jednorodne polimery zmieniły nieco obraz tworzyw sztucznych jako podstawowych materiałów opakowaniowych. Dlatego wydaje się nieuchronne w bliskiej perspektywie zastępowanie niektórych opakowań z tworzyw sztucznych materiałami wytwarzanymi z polimerów biodegradowalnych, które jako odpady mogą być poddawane przemysłowym procesom kompostowania [Foltynowicz Z. i Jakubiak P. 2002, Abou-Zeid D. M. i in. 2001, Gu J. D. 2003, Pawełczak R. 2005]. Nowe, biodegradowalne materiały opakowaniowe są produkowane z polimerów, które ulegają degradacji i mogą być wytwarzane przy użyciu technologii bazujących zarówno na surowcach nieodnawialnych, jak i odnawialnych. PLA dzięki swoim właściwościom, tj. dobrej wytrzymałości, przezroczystości i sztywności, może być stosowany do pakowania żywności. Biopolimer jest obecnie alternatywnym materiałem opakowaniowym w stosunku do PET, PS, PVC i polimerów celulozowych [Żakowska H. 2006]. Pod względem właściwości PLA jest zbliżony do politereftalanu etylenowego (PET), polistyrenu (PS), ale zmodyfikowany posiada parametry zbliżone do PP i PE. Charakteryzuje się on stosunkowo dużą gęstością (1,25 g/cm3 niestety jego wadę [Duda A. 2003, Duda A. i Penczek S. 2003]. Polilaktyd może być wykorzystywany do produkcji materiałów ), co stanowi OPAKOWANIE 7/2013 BADANIA I ROZWÓJ 49 i 60°C, po 60 dniach inkubacji. Warunki środowiskowe zostały wybrane pod kątem sprawdzenia potencjalnej skuteczności specjalnie do tego celu wyizolowanych szczepów bakteryjnych; jednokrotnego użycia, np. opakowań na wodę niegazowaną, świeże soki, napoje mleczne czy też oleje jadalne. Tworzywo to jest drukowalne, można z niego wykonywać etykiety samoprzylepne i p[...]

Effect of cinnamon oil on the film properties of polylactide (PLA) and low density polyethylene (PE-LD) Wpływ olejku cynamonowego na właściwości folii z polilaktydu oraz z polietylenu o małej gęstości DOI:10.15199/62.2016.6.26


  Cinnamic aldehyde and its complex with beta-cyclodextrin were added (5%) to the title films, tested then for mech. and antimicrobial properties. The tests did not show any significant deterioration of the mech. properties of the modified films. Cinnamic aldehyde-doped PE-LD films inhibited the growth of both Gram-pos. bacteria (S. aureus) and Gram-neg. bacteria (E. coli) by 99.99% and 99.81%. resp., whereas beta-cyclodextrin complex-doped films by 99.99% for both strains. The PLA films inhibited only the growth of Gram-pos. bacteria (S. aureus) by 96.45%. Przedstawiono wyniki doświadczalnych badań folii otrzymanych z polilaktydu (PLA) oraz polietylenu małej gęstości PE-LD (low-density polyethylene) otrzymywanych metodą wylewania (cast) zawierających w swoim składzie olejek eteryczny z aldehydem cynamonowym (CEO) oraz kompleksy z beta-cyklodekstryną (beta-CD). Olejek eteryczny w obu postaciach dodawano w celu nadania foliom właściwości antymikrobiologicznych. Stwierdzono, że dodatek 5% CEO oraz 5% kompleksów β-CD/CEO nie wpływa znacząco na jakość mechaniczną folii. Otrzymane folie PE-LD z dodatkiem CEO hamują wzrost bakterii Gram-dodatnich (S. aureus) i Gram-ujemnych (E. coli) o odpowiednio 99,99% oraz 99,81% w porównaniu z czystą folią. Dodatek kompleksów β-CD/CEO hamuje wzrost obu referencyjnych bakterii o 99,99%. Badania folii PLA z CEO wykazały działanie antymikrobiologiczne tylko dla bakterii Gram- -dodatnich (S. aureus). Liczba drobnoustrojów zmniejszyła się o 96,45%. W ostatnich latach główny trend rozwoju technologii dotyczącej opakowań oraz przetwórstwa polimerów skupiał się na polepszaniu właściwości pozwalających na zachowanie wysokiej jakości produktów pakowanych. Zostało to wymuszone wzrastającą z roku na rok świadomością konsumentów dotyczącą zdrowego odżywiania, jak również wzrastającą świadomością niebezpieczeństw związanych z psującą się żywnością. Zaproponowanie nowych rozwiązań wydłu[...]

Wpływ masła kakaowego na przeżywalność bakterii probiotycznych po inkubacji w warunkach niskiego pH DOI:10.15199/65.2016.9.7


  Lactobacillus rhamnosus kapsułkowano za pomocą suszenia rozpyłowego. Wykorzystano emulsję skrobiową z 10-procentową zawartością masła kakaowego, którego dotychczas nie wykorzystywano w procesie suszenia rozpyłowego probiotyków. Analizowano przeżywalność bakterii po procesie suszenia oraz po 3 h inkubacji w pH 2. Zastosowano dwa warianty suszenia: temp. wlotowa 180°C, temp. wylotowa 65°C, przepływ 290 mL/h oraz temp. suszenia 130°C, temp. wylotowa 55°C, przepływ 290 mL/h. Masło kakaowe ochroniło mikroorganizmy przed wysoką temperaturą procesu oraz przed niskim pH. Optymalna temperatura suszenia wynosiła 130°C, wysoka przeżywalność bakterii po procesie (1 log) oraz najmniejsza wrażliwość na działanie niskiego pH.Proces immobilizacji bakterii może poprawić ich przeżywalność w organizmie ludzkim w obecności kwasu żołądkowego, zwiększyć tolerancję na ciepło oraz ochronić przed niekorzystnymi reakcjami zachodzącymi w czasie przechowywania bakterii [1-4, 6, 7, 10, 11]. Do najczęściej stosowanych metod bioimmobilizacji probiotyków należą: suszenie rozpyłowe, liofilizacja oraz kapsułkowanie komórek w żelowych kapsułkach za pomocą ekstruzji lub koekstruzji [1-4]. Badanie polegało na pułapkowaniu probiotyków i analizie ich liczebności po inkubacji w kwasie żołądkowym [1, 2, 5-7]. Badano także wpływ skrobi, alginianów, np. natywnego alginianu, palmitoilowanego alginianiu oraz białka serwatkowego na wydajność enkapsulacji. Dowieidziono, że zarówno białko, jak i polisacharydy chroniły mikroorganizmy, natomiast tłuszcze czy woski mogą stanowić ochronę dla bakterii [12]. Suszenie rozpyłowe jest jedną z najczęściej stosowanych metod kapsułkowania w przemyśle spożywczym i - co ważne - jest to metoda korzystna pod względem ekonomicznym. Umożliwia uzyskanie kapsułek o średnicy mniejszej niż 40 mm [8, 10, 12]. Istotnym czynnikiem suszenia rozpyłowego jako sposobu kapsułkowania jest odpowiedni dobór parametrów procesu, ale nie mniej ważn[...]

Badanie podatności na biodegradację folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach kompostu organicznego


  Małgorzata Mizielińska, Katarzyna Sobecka, Maria Chojnacka, Wioletta Krawczyńska, Sławomir Lisiecki, Artur Bartkowiak: Badanie podatności na biodegradację folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach kompostu organicznego. Folie celulozowe i skrobiowe są kompostowalnymi materiałami wytwarzanymi odpowiednio na bazie pulpy celulozowej i skrobi. Oba badane w ramach projektu materiały są certyfikowane zgodnie z normami EN13432 oraz ASTM D6400 jako materiały do otrzymywania biodegradowalnych opakowań. Folie te mogą zatem być poddane kompostowaniu w warunkach określonych w powyższych normach. Ulegają one rozkładowi pod wpływem mikroorganizmów znajdujących się w odpadach komunalnych oraz w glebie. W wymienionych warunkach już po kilku tygodniach folie te powinny według produ[...]

PROBIOKAP - na zdrowie!


  To już półmetek realizacji projektu o akronimie PROBIOKAP pt. "Prozdrowotne dodatki do żywności zawierające immobilizowane nienasycone kwasy tłuszczowe oraz bakterie probiotyczne otrzymywane metodą suszenia rozpyłowego". Projekt został opracowany przez naukowców Centrum Bioimmobilizacji i Innowacyjnych Materiałów Opakowaniowych przy współpracy Katedry Mikrobiologii i Biotechnologii Stosowanej oraz Katedry Towaroznawstwa i Oceny Jakości na Wydziale Nauk o Żywności i Rybactwa - Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie i niewielkim zewnętrznym wsparciu osobowym.Realizacja projektu odbywa się we współpracy z 23 dostawcami różnorodnych surowców pochodzenia naturalnego o potencjalnych właściwościach antyoksydacyjnych. Do dnia złożenia artykułu do druku jest tych pozycji 178, w tym przyprawy, zioła, aromaty, oleorezyny, olejki eteryczne oraz ich mieszaniny. Kooperacja w ramach projektu to z jednej strony możliwość uzyskania licznych punktów widzenia na analizowany problem, z drugiej zaś ścieranie się opinii i sądów mocno spolaryzowanych. Specjaliści od zabezpieczenia antyoksydacyjnego źródeł kwasów n-3 nie chcą słyszeć o tym, że ich najnowszy antyoksydant burzy opracowaną przed tygodniem recepturę emulsji. Technolodzy suszenia rozpyłowego protestują na wieść, że zastosowanie nowego antyoksydantu wymusza zmianę substancji otoczkującej. Mikrobiolodzy podnoszą larum, że optymalne nastawy temperatury suszenia są niedopuszczalne. Nikt w tej wrzawie nawet nie słucha technologów od receptury emulsji, którym wciąż zbyt mało sta[...]

Przeżywalność bakterii probiotycznych suszonych rozpyłowo w skali ćwierćtechnicznej DOI:10.15199/65.2017.7.5


  Według WHO bakterie probiotyczne wykazują właściwości prozdrowotne, gdy są podawane w ilości nie niższej niż 107 komórek/g produktu spożywczego [1-11]. Mikroorganizmy te wprowadzane są często do suchych produktów spożywczych, których przydatność do spożycia datowana jest w miesiącach. Ważne jest zatem, aby ich liczebność nie spadła poniżej wymaganego poziomu przez cały okres przydatności do spożycia danego produktu spożywczego. Mikrokapsułkowanie może stanowić ochronę dla komórek bakteryjnych, a jedną z metod pułapkowania bakterii jest suszenie rozpyłowe [8-11]. Chociaż suszenie rozpyłowe ma dużo zalet, wiele czynników może spowodować spadek liczebności probiotyków. Do czynników tych zalicza się: temperaturę suszenia, stężenie i rodzaj nośnika stanowiącego fazę ciągłą, rodzaj i stężenie protektantów oraz specyfikę szczepu, temperaturę i warunki przechowywania produktu końcowego, a także rodzaj opakowania. Ze względu na wyższe koszty operacyjne produktów spożywczych, które muszą być przechowywane w warunkach chłodniczych, trudności w transporcie i dystrybucji, a także ograniczoną dostępność magazynów- chłodni, pożądane są produkty zawierające bakterie probiotyczne stabilne w temp. pokojowej [1-11]. Proces suszenia prowadzony w skali ćwierćtechnicznej, ze względu na wyższą temperaturę wylotową, wymaga opracowania formulacji wykorzystywanych w procesie i dobrania parametrów tak, aby uzyskać jak najwyższą liczebność bakterii po suszeniu oraz jak najwyższą stabilność przechowywanych próbek. Celem przeprowadzonych badań było opracowanie formulacji na bazie skrobi i masła kakaowego oraz dobór parametrów suszenia rozpyłowego w skali ćwierćtechnicznej, aby uzyskać niski spadek liczebności bakterii po suszeniu. [...]

BADANIA I ROZWÓJ: Wpływ substancji ochronnych na przeżywalność Lactobacillus rhamnosus po 4-tygodniowym przechowywaniu w 25°C - część 1. DOI:10.15199/42.2017.9.1


  Influence of protectants on the survival of Lactobacillus rhamnosus after 4 weeks storage in 25°C conditions - part 1 STRESZCZENIE: Opracowano 13 formulacji emulsji, zawierających substancje hydrofobowe. Do emulsji wprowadzono komórki Lactobacillus rhamnosus. Bakterie kapsułkowano za pomocą procesu suszenia rozpyłowego w skali laboratoryjnej. Proszki zapakowano w niskobarierowe woreczki PLA. Porównywano przeżywalność bakterii po procesie suszenia oraz po 4 tygodniach przechowywania proszków w temp. 25°C. Najlepszym protektantem dla L. rhamnosus podczas suszenia była 20% skrobia, dla której liczebność komórek spadła z 2,98 x109 jtk/g do 2,26 x109 jtk/g. Skrobia nie chroniła jednak bakterii po 4 tygodniach przechowywania w temp. 25°C. Najlepsze wyniki w testach przechowalniczych uzyskano dla emulsji zawierających 20% skrobi, 10% masła kakaowego i 10% maltodekstryny oraz dla emulsji składającej się z 20% skrobi z 10% dodatkiem masła kakaowego. Dla tych układów liczebności komórek spadły tylko o 1 rząd logarytmiczny, tzn. z 1,52 x109 jtk/g oraz 1,77 x109 jtk/g do 2,19 x108 jtk/g i do 2,46 x108 jtk/g. ABSTRACT: 13 different emulsions containing hydrophobic substances were used to protect Lactobacillus rhamnosus cells during spray drying. The powders were introduced into low-barier PLA bags and packed in air conditions. The viability of bacteria after drying and after 4 weeks storage in 25°C was analyzed. The 20% starch was the best protectant for L. rhamnosus cells after drying due to the lowest decrease of their viability (from 2,98 x109 cfu/g to 2,26 x109 cfu/g). It was demonstrated that 20% starch contaning 10% of cocoa butter and 10% of maltodextrin and an emulsion consisted of 20% starch and 10% cocoa butter were the best protectants for probiotics after 4 weeks of storage in 25°C. The numbers of survinal cells for these emulsions decreased from 1,52 x109 cfu/g to 2,19 x108 cfu/g and from 1,77 x109 cfu/g to 2,46 x108 cfu/g respectively. Wprowadze[...]

BADANIA I ROZWÓJ: Wpływ MAP na przeżywalność Lactobacillus rhamnosus po 12-tygodniowym przechowywaniu w 25°C - część 2. DOI:10.15199/42.2018.2.1


  Influence of MAP on the viability of Lactobacillus rhamnosus after 12 weeks storage in 25°C conditions - part 2 Streszczenie: Proszki uzyskane w wyniku suszenia rozpyłowego Lactobacillus rhamnosus w skali 1/4 technicznej z wykorzystaniem 4 formulacji emulsji umieszczono: a) w woreczkach z folii wysokobarierowej PET12/Al8/PE80 i zamknięto w systemie MAP o składzie 90% N2 i 10% CO2; b) w tych samych woreczkach i zamknięto w atmosferze powietrza; c) w probówkach typu falkon. Próbki przechowywano przez 12 tygodni w temp. 25°C. Zaobserwowano, że kapsułkowane mikroorganizmy były stabilne przez 4 tygodnie ich przechowywania bez względu na to, czy zostały zapakowane i w jakim systemie. Stwierdzono, że po 8 i 12 tygodniach przechowywania probiotyków najwyższą liczebność miały próbki zapakowane w systemie MAP. Najniższą przeżywalność odnotowano dla proszków, które nie zostały zapakowane. Przeprowadzone badania dowiodły, że istnieje konieczność pakowania suchych produktów spożywczych w MAP, jeśli będą one przechowywane w temperaturze pokojowej dłużej niż 12 tygodni. Abstract: The powders obtained by ¼ technical-scale spray drying using 4 emulsions were introduced into: a) a high barier PET12/Al8/PE80 bags and packed in MAP system containing 90% of N2 i 10% CO2; b) a high barier PET12/Al8/PE80 bags and packed in air conditions; c) falcon test tubes. The samples were stored 12 weeks in 25ºC. It was demonstrated that the samples were stable after 4 weeks of storage. The viability of microorganisms did not depend on the package and packaging system. The highest viability of probiotics packed in MAP system was observed after 8 and 12 weeks of storage. The lowest viability of bacteria after the same period of storage was noticed for the samples that were introduced into falcon test tubes. The results proved that encpasulated microorganisms should be packed in MAP before 12 weeks storage in 25°C. Wprowadzenie Według WHO probiotyki to mikroorganizmy,[...]

 Strona 1