Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"BOGDAN TARASIUK"

Synteza, struktura i właściwości fizykochemiczne oraz biologiczne wybranych 2-aryloksypropionianów S-aryloalkiloizotiouroniowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad syntezą, strukturą i właściwościami nowych 2-aryloksypropionianów S-aryloalkiloizotiouroniowych pochodnych kwasów 2(2,4,5-trichlorofenoksy)- i 2(2,4-dichlorofenoksy)propionowych. Związki te otrzymano w wyniku reakcji soli sodowych wymienionych kwasów z halogenkami S-aryloalkiloizotiouroniowymi. Niektóre z nowo otrzymanych związków wykazują interesujące właściw[...]

Synteza, struktura i fizykochemiczne oraz biologiczne właściwości pochodnych kwasu 2(2,4,5-trichlorofenoksy)propionowego

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono badania dotyczące syntezy nowych estrów, amidów i tioloestrów pochodnych kwasu 2(2,4,5-trichlorofenoksy) propionowego. Wytworzono je w wyniku kondensacji chlorku kwasowego lub soli srebrowej wspomnianego kwasu z wybranymi reagentami. Niektóre z nowo otrzymanych związków wykazują interesujące działanie chwastobójcze. przeglądu literatury wynika, że kwas 2(2,4,5-trichlorofenoksy[...]

Adsorpcja zanieczyszczeń organicznych na organoglinach

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono prace dotyczące adsorpcji różnych zanieczyszczeń organicznych, takich jak benzen, tetrachloroetylen, tetrachlorek węgla, fenol, naftalen i fenantren na glinach i klinoptylolicie, modyfikowanych solami amoniowymi. Mechanizm adsorpcji substancji organicznych na organoglinach opiera się głównie na ich podziale pomiędzy fazę organiczną zaadsorbowaną na minerale a fazę wodną, ale [...]

Synteza, struktura i właściwości ditiokarbaminianów - pochodnych związków chloroalkanoarylowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono syntezę nowych ditiokarbaminianów, będących potencjalnymi pestycydami. Związki N,N-dietyloditiokarbamoiloalkanoarylowe otrzymywano w drodze kondensacji N,N-dietyloditiokarbaminianu sodu z chlorozwiązkami, dotychczas do tego celu nie stosowanymi. Niektóre z nowo otrzymanych związków wykazują interesującą aktywność grzybobójczą. Jak wynika z literatury, wiele pochodnych ditiokarbaminianów charakteryzuje się dużą aktywnością biologiczną. Pochodne te mają właściwości grzybobójcze, bakteriobójcze, insektobójcze, a także chwastobójcze1^ 4*. Stwierdzono, że aktywność biologiczna tych związków zależy od struktury cząsteczek5}. W miarę zwiększania liczby grup metylenowych w łańcuchu rodnika alkilowego aktywność się zmniejsza. W wyniku zastąpienia atomu wodoru przy azocie aktywnym podstawnikiem aromatycznym, np. zawierającym w pierścieniu atomy chloru, zwiększa się aktywność grzybobójcza6*. Szczególnie interesujące działania grzybobójcze i bakteriobójcze wykazują N,N-dialkano-S-fenylotiometyloditiokarbaminiany7). W związku z tym wydawało się celowe zsyntezowanie dotychczas nie znanych związków z grupy bis(N,N-dietyloditiokarbamoiloalkano)wę- 1 RO PRZEMYSŁ chemiczny IO * 70/4 (1991) Tabela 1. Charakterystyka bis (chlorometylo) węglowodorów Nazwa związku Temperatura topnienia [°C] Literatura 1,4-Bis (chlorometylo) benzen 102 - 103 8 1,4-Bis (chlorometylo)-p-ksylen 132 и-134 9 1,3-Bis (chlorometylo)-w-ksylen 96 9 1,3-Bis (chlorometylo) mezy tylen 106 9 1,4- i l,5-Bis(chlorometylo)naftaleny 132 -i-133,5 10 1,4-Bis (chlorometylo) tetralina 120-122 10 4,4-Bis (chlorometylo) bifenyl 135-136 11 4,4-Bis (chlorometylo) bifenylometan 108-110 12 4,4-Bis (chlorometylo) bifenylotlenek 6 1 -6 3 13 glowodorów i zbadanie ich biologicznej aktywności. Surowcami podczas otrzymywania pochodnych kwasu ditiokarbaminowego[...]

Synteza, struktura i właściwości mono- i bis-4,6-dimetoksy oraz 4,6-difenoksy- l,3,5-triazyno-2-tiowęglowodorów DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedmiotem pracy jest synteza nowych pochodnych 4,6-dimetoksy i 4,6-difenoksy-S-triazyny w celu zbadania ich aktywności biologicznej jako potencjalnych pestycydów. Związki te otrzymano w wyniku kondensacji 4,6-dimetoksy-, lub 4,6-difenoksy-2-chloro- l,3,5-triazyny, z mono- lub dimerkaptowęglowodorami. Stwierdzono, ż e związki te nie wykazują wystarczającej aktywności, poza umiarkowaną w stosunku do mączniaka. Wiele pochodnych S-triazyny, m.in. 4,6-dialkiloamino-2-chloro- -1,3,5-triazyny, wykazuje dobre właściwości c h w a s t o b ó j c z e l , 2 \ Wśród związków S-triazynowych, zawierających siarkę, na uwagę zasługuje charakteryzująca się dużą aktywnością biologiczną 4,6-dimetoksy- 2-tiopentachlorobenzeno-l,3,5-triazyna3 ) . Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników badań związanych z syntezą, strukturą i właściwościami mono- i bis-4,6-dimetoksy- i 4,6-difenoksy-l,3,5-triazyno-2-tiowęglowodorów, wykorzystanych w następnym etapie b a d a ń do określenia ich biologicznej aktywności. Wspomniane związki otrzymano w wyniku kondensacji odpowiednich ditioli z 4,6-dimetoksy- lub 4,6-difenoksy-2-chlorotriazyną. W cząsteczkach użytych ditioli grupy — S H były - bezpośrednio bądź za pośrednictwem grupy metylenowej - związane z pierścieniem aromatycznym. Podczas syntezy wykorzystano 4-merkaptobifenyl,[...]

Synteza, struktura, właściwości fizyczne oraz aktywność biologiczna ksantogenianów pochodnych związków chloroalkanoarylowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono sposób syntezy nowych związków O-etyloksantogenoalkanoarylowych - potencjalnych pestycydów. Związki te otrzymano w wyniku kondensacji O-etyloksantogenianu potasu z chlorozwiązkami, dotychczas nie stosowanymi do tego celu. Stwierdzono, że niektóre z nowo otrzymanych związków O-etyloksantogenoalkanoarylowych wykazują interesującą aktywność grzybobójczą. Duża liczba estrów kwasu węglowego wykazuje właściwości owadobójcze, bakteriobójcze, grzybobójcze i roztoczobójcze. Zaobserwowano zwiększenie biologicznej aktywności estrów kwasu węglowego w wypadku wprowadzenia do ich cząsteczek atomów siarki zamiast atomów tlenu. Najbardziej aktywne są estry kwasu tritiowęglowego, natomiast pochodne kwasów tiowęglowego i ditiowęglowego są mniej aktywne1+ 3). Niektóre z estrów kwasu ditiowęglowych o dużej aktywności biologicznej są produkowane na skalę przemysłową4*. Estry kwasów ditiowęglowych otrzymuje się głównie dwiema metodami, tj. w wyniku działania ksantogenianami litowców na sole arylodiazoniowe5) bądź na halogenoalkany lub halogenoalkanoaryle6’. Przedmiotem niniejszego artykułu są badania związane z syntezą, strukturą i właściwościami kilku O-etyloksantogenianów pochodnych związków chloroalkanoarylowych. Część doświadczalna Wśród chloroaryloalkanozwiązków można wyodrębnić dwie grupy. Do pierwszej grupy należą: bis(chlorometylo)węglowodory będące pochodnymi benzenu, ksylenów, trimetylobenzenów, bifenylu, bifenyloalkanów, bifenylotlenku, bifenylosulfidu, bifenylosulfonu, tetraliny, dibenzofuranu i antracenu. Potrzebne do badań bis(chlorometylo) związki uzyskano metodami opisanymi w literaturze, w niektórych wypadkach zmodyfikowanymi lub opracowanymi na nowo7+19). Zazwyczaj związki te otrzymuje się w wyniku działania paraformaldehydem i gazowym chlorowodorem na odpowiedni węglowodór rozpuszczony w obojętnym rozpuszczalniku organicznym, najczęściej w obecności stężonego kwasu solnego i lodowatego kwasu octowego oraz chlorku[...]

 Strona 1