Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"KRYSTYNA MARCZEWSKA-BOCZKOWSKA"

Badanie procesu korozji stali w cieczach jonowych


  Stal niestopowa S235JRG2 koroduje w tetrafluoroboranach dialkiloimidazoliowych w stanie pasywno-aktywnym. W obecności śladów chlorków rozwija się korozja wżerowa. Szybkość korozji obniża się wraz ze wzrostem długości łańcucha w podstawniku alkilowym w pierścieniu imidazoliowym. W BMIBF4, w temp. 150 i 200°C, na stali wytwarza się dobrze przyczepna i trwała warstwa pasywna ograniczająca postęp procesu korozji. Three 1-alkyl-3-methylimidazolium tetrafluoroborates (I, alkyl = Bu, C6H13, C8H17) were synthesized in reaction of methylimidazole with resp. alkyl chlorides and used as medium for studying the corrosion of a nonalloyed constructional steel at 25-200°C by dc. electrochem. or gravimetric methods. The corrosion rate decreased with increasing alkyl chain length in I, but increased with increasing temp. A passivation of the steel in I (alkyl = Bu) at 150-200°C was obsd. The traces of Cl ions contributed to pitting corrosion. Tetrafluoroborany dialkiloimidazoliowe są cieczami jonowymi dostępnymi w handlu i przebadanymi z punktu widzenia różnych zastosowań. Ciecze te mogą znaleźć szerokie zastosowanie m.in. w syntezie organicznej1-3), w biokatalizie4), ekstrakcji3, 5, 6), jako elektrolity w chemicznych źródłach prądu i kondensatorach elektrochemicznych7-9), media przenoszące ciepło w kolektorach energii słonecznej10), w analizie chemicznej11), jako środki smarowe12), w produkcji membran do procesów separacji13). Zastąpienie tradycyjnych rozpuszczalników cieczami jonowymi będzie wymagało w wielu przypadkach adaptacji i modernizacji istniejących instalacji przemysłowych i urządzeń technicznych, gdyż prawdopodobnie ciecze jonowe będą miały kontakt z metalami i ich stopami, dotychczas szeroko stosowanymi w technice. Wadą tetrafluoroboranów dialkiloimidazoliowych jest ich higroskopijność. Obecność wody w cieczach jonowych istotnie zmienia ich właściwości fizykochemiczne, takie jak np. polarność, lepkość i konduktywność. Sole ot[...]

Badanie korozji stali niestopowej, miedzi i cynku w cieczach jonowych. Cz. I: Korozja w bezwodnych i wolnych od chlorków tetrafl uoroboranach 1,3-dialkiloimidazoliowych


  Zachowanie korozyjne miedzi, cynku i stali niestopowej w tetrafl uoroboranach 1,3-dialkiloimidazoliowych wykazuje znaczne podobieństwa. Wraz ze wzrostem długości łańcuchów podstawników alkilowych szybkość korozji badanych materiałów maleje. Poniżej temperatury rozkładu termicznego cieczy jonowej szybkość korozji rośnie wraz z temperaturą. Proces rozkładu termicznego cieczy jonowej zmienia jej właściwości korozyjne. Warstwy produktów korozji złożone ze związków korodującego metalu i produktów rozkładu termicznego cieczy jonowej są dobrze przyczepne, trwałe i mają dobre właściwości ochronne, co w efekcie prowadzi do zmniejszenia szybkości korozji. Jony korodujących metali w różnym stopniu katalizują termiczny rozkład cieczy jonowych. W produktach korozji stwierdzono obecność boru, węgla, azotu, fl uoru, chloru, pochodzących z cieczy jonowej, oraz tlenu pochodzącego z powietrza. Im wyższa temperatura cieczy jonowej tym wyższa zawartość w warstwach produktów korozji węgla i pierwiastków pochodzących z rozkładu cieczy jak fluor, bor i azot. W obecności śladów chlorków i fl uorków warstwy chroniące metal ulegają uszkodzeniom i rozwija się korozja wżerowa. Słowa kluczowe: ciecze jonowe, tetrafl uoroborany dialkiloimidazoliowe, stal niestopowa, miedź, cynk, korozja Corrosion study of steel, copper, zinc in ionic liquids. Part I: Corrosion in anhydrous and chloride free dialkyloimidazolium tetrafl uoroborates The corrosion response of copper, zinc and unalloyed steel in ionic liquids exhibits considerable similarities. The corrosion rate of the examined materials decreases with the increase of the length of alkyl substituent chains. Below the temperature of thermal decomposition of ionic liquid the corrosion rate increases with the temperature. The process of thermal decomposition of ionic liquid affects its corrosion characteristics. The layers of corrosion products consisting of the metal and of products of thermal decomposition of the [...]

Właściwości i zastosowanie cieczy jonowych w syntezie nieorganicznych nanomateriałów

Czytaj za darmo! »

Budowa , właściwości i synteza cieczy jonowych. Ciecz jonowa to substancja ciekła, składająca się z jonów. W ogólnym sensie cieczami jonowymi są stopione sole nieorganiczne, ale sole te topią się w wysokiej temperaturze, np. chlorek sodu w temperaturze 800°C. Znane są sole, które topią się w temperaturze niższej niż 100°C. Są to związki organiczne złożone zazwyczaj z dużego i niesymetrycznego, heteroorganicznego kationu (np. kation 1-alkilo-3-metyloimidazoliowy, N-alkilopirydyniowy, tetraalkilofosfoniowy, tetraalkiloamoniowy) i prostego lub złożonego, nieorganicznego lub organicznego anionu (np. Cl-, BF4 -, PF6 -, CF3SO3 -, (CF3SO2)2N-, N(CN)2 -). Szczególną grupę stanowią sole, które topią się w temperaturze niższej niż pokojowa (25°C), nazywane są one "niskotemperaturowymi cieczami jonowymi" (RTIL - room-temperature ionic liquids). Historię cieczy jonowych oraz ich właściwości fizykochemiczne i możliwości zastosowań omawiają liczne opracowania zbiorowe i prace przeglądowe, także w języku polskim [1÷13]. W dalszej części artykułu omówiono w skrócie te właściwości cieczy jonowych, które warunkują ich zastosowanie w technice. Są to: właściwości termiczne, właściwości reologiczne, zwilżalność, właściwości elektryczne i elektrochemiczne oraz problemy toksyczności i recyklingu. Ciecze jonowe nazywane są często projektowanymi rozpuszczalnikami, ponieważ ich właściwości fizykochemiczne zależą w dużym stopniu od budowy kationu i rodzaju anionu. Można nimi łatwo sterować odpowiednio "konstruując" ciecz jonową do danego zastosowania. Dodatkowo właściwości cieczy jonowych można modyfikować przez wzajemne mieszanie lub mieszanie z konwencjonalnymi rozpuszczalnikami [14, 15]. Ciecze jonowe charakteryzuje szeroki (często powyżej 300°C) zakres temperatury występowania w stanie ciekłym. Stan ciekły w temperaturze pokojowej ciecze jonowe zawdzięczają stosunkowo niskiej energii sieciowej, w związku z wysokim stopniem asymetrii tworzący[...]

Badanie korozji stali niestopowej, miedzi i cynku w cieczach jonowych. Cz. II: Korozja w zawierających chlorki i wodę tetrafl uoroboranach 1,3-dialkiloimidazoliowych


  Obecność chlorków i wody zwiększa agresywność korozyjną cieczy jonowej nawet w temperaturach pokojowych. Wraz ze wzrostem stężenia zanieczyszczeń szybkość korozji badanych materiałów wzrasta. Poniżej temperatury rozkładu termicznego cieczy jonowej szybkość korozji rośnie wraz z temperaturą. W cieczach zawierających jednocześnie wodę i chlorki (0,87% wag. Cl i 1,3% wag. wody) w wyniku efektu synergicznego gęstość prądu korozji miedzi wzrasta nawet o dwa rzędy, a cynku i stali o rząd. Równocześnie nasila się korozja wżerowa. Obecność chlorków w cieczy jonowej przyspiesza proces rozkładu termicznego cieczy. W obecności miedzi proces rozkładu termicznego cieczy zawierających chlorki przebiega z większą szybkością niż w przypadku stali i cynku. Warstwy produktów korozji złożone ze związków korodującego metalu i produktów rozkładu termicznego cieczy jonowej są dobrze przyczepne, trwałe i mają dobre właściwości ochronne, co w efekcie prowadzi do zmniejszenia szybkości korozji. W obecności chlorków i wody, a szczególnie przy jednoczesnej obecności obu zanieczyszczeń, zawartość boru, fl uoru i chloru w produktach korozji rośnie. Produkty korozji wytworzone w temperaturach 150 i 200oC zawierają większe ilości węgla, fl uoru, boru i chloru pochodzących z rozkładu cieczy jonowej. Słowa kluczowe: tetrafl uoroborany dialkiloimidazoliowe, woda, chlorki, stal niestopowa, miedź, cynk, korozja Corrosion study of steel, copper, zinc in ionic liquids. Part II: Corrosion in containing chlorides and water dialkyloimidazolium tetrafl uoroborates The presence of chlorides and water increases the corrosion activity of ionic liquid even at room temperature. The corrosion rate of the examined materials increases with the increase of concentration of impurities. Below the temperature of thermal decomposition of ionic liquid the corrosion rate increases with temperature. In ionic liquid containing water and chlorides (0.87% Cl and 1.3% water) due to synergeti[...]

Badanie procesu korozji stali w cieczach jonowych zanieczyszczonych chlorkami i wodą


  Szybkość korozji stali niestopowej wzrasta w obecności chlorków lub wody w cieczy jonowej. W temperaturach poniżej temperatury rozkładu termicznego cieczy szybkość korozji stali wzrasta wraz z temperaturą. Jednoczesna obecność wody i chlorków (0,87% mas. Cl i 1,3% mas. wody) wywołuje wzrost gęstości prądu korozji stali i rozwój korozji wżerowej w wyniku efektu synergicznego. Obecność chlorków w cieczy jonowej przyspiesza proces rozkładu termicznego cieczy. Warstwy produktów korozji złożone ze związków korodującego metalu i produktów rozkładu termicznego cieczy jonowej ograniczają szybkość korozji. Unalloyed steel corrosion in Cl- or/and H2O-contg. 1-butyl- 3-methyl-imidazolium tetrafluoroborate (I) was studied at 500—200°C by electrochem. and gravimetric methods. The addn. of Cl- to I resulted in a decrease in its viscosity and an increase in its cond. while the addn. of H2O had an opposite effect. Both the addn. of Cl- and H2O resulted in an increase in pitting corrosion rate. The I decomp. products contributed to the corrosion acceleration. Właściwości korozyjne stali niestopowej w bezwodnych i wolnych od chlorków tetrafluoroboranach 1,3-dialkiloimidazoliowych były wcześniej przedmiotem badań1). Chlorki i woda to zanieczyszczenia często występujące w higroskopijnych tetrafluoroboranach 1,3-dialki- Politechnika Lubelska Krystyna Marczewska-Boczkowska* Badanie procesu korozji stali w cieczach jonowych zanieczyszczonych chlorkami i wodą A corrosion study of steel in chlorides and water-containing ionic liquids Dr Krystyna MARCZEWSKA-BOCZKOWSKA w roku 1977 ukończyła studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie, uzyskując tytuł magistra chemii. W tym samym roku podjęła pracę na Politechnice Lubelskiej, gdzie pracuje do chwili obecnej. W roku 1988 na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej uzyskała stopień doktora nauk technicznych w zakresie technologii chemic[...]

Niskotemperaturowe ciecze jonowe - ciekawostka laboratoryjna czy zapowiedź rewolucji technologicznej?

Czytaj za darmo! »

Na podstawie danych literaturowych przedstawiono zastosowanie niskotemperaturowych cieczy jonowych z kationem 1,3-dialkiloimidazoliowym (których właściwości opisano w Cz. I5)) jako rozpuszczalników w reakcjach dimeryzacji, oligomeryzacji i polimeryzacji olefin, alkilowania związków alifatycznych i aromatycznych, acylowania związków aromatycznych oraz w procesach ekstrakcji związków organi[...]

Wpływ niektórych dodatków i pola ultradźwiękowego na właściwości ochronne powłok cynkowych otrzymywanych w kąpielach małocyjankowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań - prowadzonych w obecności pola ultradźwiękowego i bez jego udziału - nad wpływem alkoholu poliwinylowego i jego mieszanin z czterema innymi dodatkami na wygląd i odporność korozyjną powłok cynkowych otrzymywanych w kąpieli małocyjankowej zawierającej 18 g NaCN w 1 dm3. Stwierdzono, że powłoki otrzymane w kąpieli małocyjankowej z dodatkiem alkoholu poliwinylowego [...]

Wpływ zawartości NaCN i NaOH w roztworach o małym stężeniu jonów cyjankowych na proces polaryzacji katodowej i właściwości warstw cynku

Czytaj za darmo! »

Badano proces galwanicznego cynkowania w elektrolitach o małym stężeniu jonów cyjankowych. Określono wpływ stężenia cyjanków i wodorotlenku sodu oraz pola ultradźwiękowego na przebieg elektroredukcji cynku. Podano wpływ tych czynników na proces polaryzacji katodowej i na jego wydajność prądową. Porównano wygląd otrzymywanych powłok cynkowych z wyglądem powłok osadzonych z roztworów o dużym [...]

Effect of tungsten on the durability of diamond-like carbon coatings in the chemical industry Wpływ wolframu na odporność powłok diamentopodobnych stosowanych w przemyśle chemicznym DOI:10.12916/przemchem.2014.500


  The diamond-like a-C:H and a-C:H:W coatings (DLC) were deposited on steel surface by plasma-assisted chem. and phys. vapour deposition methods and then studied for corrosion and tribol. properties after elemental and structural anal. In friction pairs operating under dry friction conditions, the elements coated with DLC showed better tribol. properties than the uncoated elements. After boundary lubrication of the fricting surface with 1-butyl-3- -methylimidazolium tetrafluoroborate ionic liq., an increase in the friction properties of the systems was obsd. The presence of W in the amorphous hydrated DLC coatings contributed to an improvement in the tribol. properties of the elements but also to a slight decrease in their corrosion resistance. Przeprowadzono analizę wpływu dodatku wolframu na właściwości powłok diamentopodobnych osadzanych na elementach stalowych technikami chemicznego osadzania z fazy gazowej wspomaganego plazmą PACVD (powłoka typu a-C:H) oraz fizycznego osadzania z fazy gazowej PVD (powłoka a-C:H:W) do zastosowań w przemyśle chemicznym. Oceniano wpływ rodzaju powłok, ich elementarnego składu oraz geometrycznej struktury powierzchni na właściwości korozyjne oraz tribologiczne. Wykazano, że węzły tarcia elementów pokrytych powłokami diamentopodobnymi charakteryzują się lepszymi właściwościami tribologicznymi niż węzły bez pokrycia w warunkach tarcia technicznie suchego oraz w warunkach smarowania tetrafluoroboranem 1-butylo-3- -metyloimidazoliowym (ciecz jonowa BMIBF4). Jej zastosowanie w badaniach jako substancji smarowej wpłynęło na poprawę właściwości tarciowych systemów, a obecność wolframu w amorficznych, uwodornionych powłokach diamentopodobnych spowodowała poprawę właściwości tribologicznych oraz nieznaczne pogorszenie odporności korozyjnej. Elementy maszyn i urządzeń pracujących w przemyśle chemicznym muszą spełniać określone kryteria bezpieczeństwa przy jednoczesnym zachowaniu niskich kosztów[...]

 Strona 1