Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Ryszard Steller"

Z półki księgarskiej - Praca zbiorowa (red. Robert Sikora) PRZETWÓRSTWO TWORZYW POLIMEROWYCH. PODSTAWY LOGICZNE, FORMALNE I TERMINOLOGICZNE

Czytaj za darmo! »

Minęło już nieco czasu od ukazania się na rynku wydawniczym tej tak bardzo nietypowej pozycji, nie tylko w dziedzinie nauki o polimerach lecz także w obszarze nauk technicznych. Odbiła się ona dość szerokim echem w krajowym środowisku "polimerowców", zajmujących się problematyką przetwórstwa i wzbudziła niekiedy skrajnie różne opinie, które znalazły swe odbicie w wielu wypowiedziach zarów[...]

Z PÓŁKI KSIĘGARSKIEJ - Maria del Pilar Noriega E., Chris Rauwendaal TROUBLES HOOTING THE EXTRUSI ON PR OCESS . A S YSTEMATIC APPR OACH TO SOLVING PLAS TIC EXTRUSI ON PR OBLEMS (Rozpoznawanie i usuwanie zakłóceń procesu wytłaczania. Systematyczne podejście do rozwiązywania problemów wytłaczania tworzyw polimerowych

Czytaj za darmo! »

Tytuł recenzowanej książki wyjątkowo trafnie oddaje jej zawartość stanowiąc wręcz rodzaj "ministreszczenia". Współautorka książki Maria del Pilar Noriega E(scobar) związana jest z Plastic and Rubber Research Institute w Medellin (Kolumbia) a Chris Rauwendaal jest szeroko znanym w świecie specjalistą z zakresu wytłaczania i prowadzi w USA własną firmę doradczo-szkoleniową Rauwendaal Extrusion Engineering. Książka podzielona jest na 4 rozdziały i zawiera dodatkowo 3 załączniki, spis literatury i skorowidz rzeczowy. Początkowe trzy rozdziały mają charakter bardziej ogólny. Autorzy omawiają w [...]

Tim A. Osswald UNDERSTANDING POLYMER PROCESSING. PROCESS AND GOVERNING EQUATIONS


  (Zrozumieć przetwarzanie polimerów. Procesy i wiodące równiania) Hanser Publications, ISBN 978-1-56990-472-5, Carl Hanser Verlag, ISBN 978-3-446-42404-3, Monachium 2010 r., 300 stron, cena 69,90 euro.Recenzowana książka ma charakter podręcznika, z którego korzystać mogą nie tylko studenci specjalizujący się w przetwarzaniu polimerów, lecz także osoby pracujące w firmach przetwórczych. Autor, profesor amerykańskiego University of Wisconsin- Madison, podzielił treść na trzy części poświęcone materiałom polimerowym, procesom polimerowym i modelowaniu. Każda z tych części zajmuje się problemami istotnymi dla przetwórstwa pol[...]

Mieszaniny polimerów naturalnych i syntetycznych jako materiały degradowalne. Cz. I. Mieszaniny ze skrobią


  Dokonano przeglądu literatury dotyczącej sporządzania i właściwości (bio)degradowalnych mieszanin polimerów naturalnych i syntetycznych, głównie poliestrów. Omówiono właściwości mieszanin kilku wybranych poliestrów degradowalnych ze skrobią, jako polimerem naturalnym. Opisano sposoby modyfikacji skrobi oraz poprawy kompatybilności między poliestrami a skrobią. A review, with 45 refs., of processes for prodn. of blends of (bio)degradable natural and synthetic polymers. Properties of blends of polyesters with starch were presented. Methods for starch modification and compatibility improvement were also described. W ciągu ostatnich dwóch dekad zainteresowanie polimerami biodegradowalnymi, czyli materiałami, które pod wpływem działania mikroorganizmów ulegają pełnej degradacji do wody i ditlenku węgla, w warunkach tlenowych, albo do wody i metanu, w warunkach beztlenowych, wyraźnie wzrosło. Na całym świecie prowadzone są badania nad rozwojem biodegradowalnych polimerów o dobrych właściwościach użytkowych i przetwórczych oraz konkurencyjnych cenowo, w porównaniu z polimerami konwencjonalnymi. Docelowo polimery biodegradowalne mogą stanowić rozwiązanie szeregu kwestii związanych z ochroną środowiska, takich jak przepełnienie składowisk odpadów polimerowych oraz globalne ocieplenie wywołane zwiększającym się stężeniem ditlenku węgla w atmosferze. Niezwykle istotna jest także kwestia źródeł pozyskiwania monomerów. Oczekuje się, że większość surowców będzie można pozyskiwać ze źródeł zrównoważonych i odnawialnych, zamiast ze źródeł petrochemicznych. Do niedawna uwaga badaczy skupiona była na syntezie polimerów biodegradowalnych, a zbyt mało uwagi poświęcano zidentyfikowaniu wymagań środowiska oraz testowaniu nowych polimerów. W konsekwencji pojawiło się wiele krytycznych opinii, które skutecznie, lecz bezpodstawnie hamowały wdrażanie polimerów biodegradowalnych do przemysłu1, 2). Z roku na rok sytuacja jednak się poprawia. Zgodnie [...]

Blends of natural and synthetic polymers as degradable materials. Part 2. Blends with gluten and other natural polymers Mieszaniny polimerów naturalnych i syntetycznych jako materiały degradowalne. Cz. II. Mieszaniny z glutenem i innymi polimerami naturalnymi DOI:10.12916/przemchem.2014.1878


  A review, with 40 refs., of prepn. and properties of blends of (bio)degradable polyesters with gluten, cellulose, chitin, and chitosan. In particular, the methods for improving properties, processability and compatibility of blend components are presented. Praca stanowi przegląd literatury dotyczącej otrzymywania i właściwości mieszanin poliestrów biodegradowalnych z glutenem, celulozą, chityną i chitozanem. Przedstawiono sposoby poprawy właściwości, przetwarzalności oraz kompatybilności składników tych mieszanin. Polimery biodegradowalne tworzą grupę coraz szerzej rozpowszechnionych materiałów, które z uwagi na właściwości mogą stanowić alternatywę dla konwencjonalnych polimerów syntetycznych. Najbardziej obiecujące pod tym względem zdają się być alifatyczne poliestry biodegradowalne, które oprócz wielu zalet, mają dwie kluczowe wady: są dość drogie i często sprawiają trudności podczas przetwarzania. Rozwiązaniem tych problemów może być mieszanie poliestrów ze znacznie tańszymi polimerami naturalnymi, głównie polisacharydami i białkami1). Taki zabieg prowadzi ponadto do dalszej poprawy biodegradowalności oraz powoduje modyfikację właściwości poliestru, w wyniku czego mogą powstawać nowe, interesujące materiały polimerowe. Spośród polisacharydów, oprócz najbardziej rozpowszechnionej skrobi1), istotne miejsce jako składniki mieszanin zajmują również celuloza, chityna i chitozan. Ze względu na wiele korzystnych właściwości, takich jak odnawialność, biodegradowalność, biokompatybilność, zdolność do derywatyzacji oraz niska cena, polimery te zdają się znakomicie sprawdzać jako jeden ze składników biodegradowalnych kompozycji polimerowych. Mieszaniny z glutenem W literaturze coraz więcej miejsca poświęca się kompozycjom poliestrów alifatycznych ze składnikiem białkowym. Głównym polimerem białkowym jest gluten pszenny, powstający jako produkt uboczny przy produkcji skrobi. Gluten jest heteropolimerem zbudowanym przede wszystkim[...]

Z PÓLKI KSIĘGARSKIEJ

Czytaj za darmo! »

Andrzej Jędrczak BIOLOGICZNE PRZETWARZANIE ODPADÓW Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008 r., ISBN 978-83-01-15166-9, stron 456.Recenzowany podręcznik dotyczy jednej z trzech podstawowych metod (obok przetwarzania chemicznego i termicznego), wykorzystywanych do unieszkodliwiania lub zagospodarowania odpadów. Biologicznie przetwarzane mogą być tylko te odpady, które ulegają biodegradacji, a więc przede wszystkim odpady organiczne. Odpady takie powstają w gospodarstwach domowych, w rolnictwie i hodowli, w przemysłowym przetwórstwie surowców roślinnych i zwierzęcych oraz w oczyszczalniach ścieków. Biologiczne przetwarzanie odpadów, w zależności od warunków w jakich następuje (tlenowe lub beztlenowe), ma charakter fermentacji metanowej lub kompostowania, tak więc doprowad[...]

Folia poliestrowa jako podłoże materiałów fotochemicznych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono metody otrzymywania podłoży pod materiały fotochemiczne wykonanych z poliestrów nasyconych, a w szczególności z poIi(tereftalanu etylenowego). Z przedstawionego przeglądu literatury wynika, że w takich wypadkach zastosowania poliestru konieczna jest modyfikacja jego powierzchni przez nałożenie na nią warstwy pośredniej, charakteryzującej się dobrą przyczepnością do folii poliestrowej i emulsji światłoczułej. Omówiono typy polimerów i związków chemicznych agresywnych względem podłoża poliestrowego, które stanowią podstawowe składniki warstwy pośredniej. W przemyśle fotochemicznym jednym z podstawowych problemów wymagających rozwiązania jest opracowanie odpowiednich nośników materiałów światłoczułych. P o czątkowo stosowano folie z azotanu celulozy, które ze względu na łatwopalność zostały wyeliminowane przez fo>- lie z octanów celulozy, ale i te nie spełniają wszystkich wymagań przemysłu fotochemicznego. Wykazują zbyt małą stabilność wymiarów w szerokim zakresie temperatury (co ma znaczenie zwłaszcza przy kopiowaniu rysunków, map itp.), a ponadto charakteryzują się dość znaczną kruchością. W ostatnich kilkunastu latach coraz częściej stosuje się podłoża z innych polimerów; wśród nich największe znaczenie zyskało podłoże z poli(tereftalanu etylenowego). Nośnik ten ma doskonałe właściwości wytrzymałościowe i optyczne, a ponadto cechuje go bardzo duża stabilność wymiarów. Skurcz termiczny folii orientowanej dwuosiowo i stabilizowanej termicznie wynosi w temp. 100°C nie -więcej niż l°/o, a w temp. 150°C mniej niż 5%. Podstawową trudność w stosowaniu poii(tereftalanu etylenowego) jako nośnika stwarza bardzo duża hydrofobowość tego polimeru. Wszystkie podłoża używane w przemyśle materiałów światłoczułych wykazują właściwości hydrofobowe i nie są dobrze zwilżane przez emulsję światłoczułą. W wypadku folii z estrów celulozy pokrycie jej dyspersją żelatyny w rozpuszczalniku organicznym (dobranym -tak, aby powodował rozpu[...]

 Strona 1