Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"MAREK SOLECKI"

Analiza kinetyki procesu dezintegracji mikroorganizmów


  Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych procesu dezintegracji mikroorganizmów Saccharomyces cerevisiae w młynie perełkowym w warunkach pracy okresowej. Stwierdzono zwiększanie się stałej szybkości procesu wraz ze zwiększaniem stężenia zawiesiny. Przy małych stężeniach biomasy (0,05 g s.m./cm3) krzywa kinetyki dezintegracji komórek ma przebieg liniowy. Dla dużych stężeń (0,08-0,20 g s.m./cm3) wykazano wzrost stałej szybkości wraz z upływem czasu trwanie procesu. Jest on spowodowany wzrostem stężenia uwolnionych związków wewnątrzkomórkowych lub niektórych rozdrobnionych fragmentów komórek. Zmniejszenie się szybkości dezintegrowania w początkowym etapie procesu przy zwiększaniu początkowego stężenia mikroorganizmów hipotetycznie jest efektem wypychania komórek ze stref niszczenia przez komórki odkształcane w wyniku ściskania. Baker’s yeast (Saccharomyces cerevisiae) cells were disintegrated in a bead mill with a multi-disc stirrer under a multiple-batch operation conditions. Continuous phase of microorganism suspension constituted of 0.1% aq. soln. of β-mercaptoethanol containing 0.01 M EDTA and 0.001 M PMSF. The pH 7 was maintained by using a phosphate buffer (NaH2PO4, Na2HPO4). The degree of microbial disintegration was detd. by measuring absorbance of light with a wavelength of 260 nm. The exps. were performed at cooling the mill with 50% of a glycol soln. at 2°C for the concn. a suspension 0.0005‑0.20 g/cm3(dry mass) with adjustable speed of the stirrer (2500 rpm). An increase Politechnika Łódzka Marek Solecki* Analiza kinetyki procesu dezintegracji mikroorganizmów Analysis of the kinetics of microbial disintegration Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska, Politechnika Łódzka, ul. Stefanowskiego 12/16, 90-924 Łódź, tel.: (42) 631-37-96, fax: (42) 636-56-63, e-mail: solecki@wipos.p.lodz.pl Dr inż. Marek Solecki w roku 1988 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkie[...]

Proces dezintegracji komórek drożdży w młynie perełkowym

Czytaj za darmo! »

Wykazano niewielkie odchylenia przebiegu procesu od modelu liniowego. Zmiany stałej szybkości dezintegracji w trakcie procesu wyjaśniono zmianą warunków przeprowadzania dezintegracji. Przyjęto, że zwiększanie stałej szybkości wynika ze zmniejszania koncentracji drobnoustrojów w zawiesinie oraz ze zwiększania podatności ścian komórkowych na rozrywanie. Zmniejszenie ich wytrzymałości może by[...]

Wpływ wielkości komórek na dezintegrację drożdży piekarniczych w młynie perełkowym DOI:10.15199/62.2017.9.16


  Związki zawarte we wnętrzu komórek mikroorganizmów, takie jak białka, witaminy, aminokwasy oraz tłuszcze, znalazły zastosowanie m.in. w przemyśle farmaceutycznym, chemicznym, spożywczym oraz w rolnictwie. Ich wyodrębnienie na ogół jest możliwe po rozerwaniu ścian komórkowych i błon cytoplazmatycznych. Dezintegrację mikroorganizmów na skalę przemysłową przeprowadza się również w młynach perełkowych. Jej przebieg jest bardzo złożony. Podczas dezintegracji zachodzi wiele zjawisk, które mają istotny wpływ na jej przebieg, jak również na efekt końcowy. Jest to m.in. rozrywanie ścian komórkowych, wydzielanie związków zawartych we wnętrzu, mikromielenie rozerwanych fragmentów komórek, w tym również oddziaływanie uwolnionych związków wewnątrzkomórkowych na inne komórki i na siebie wzajemnie. Zmianie ulegają właściwości reologiczne tak zawiesiny, jak i jej fazy ciągłej. Na proces dezintegracji ma wpływ kształt i wielkość komórek, ich postać morfologiczna, stan fizjologiczny oraz warunki, w jakich prowadzona była hodowla. Kinetyka przebiegu dezintegracji mikroorganizmów w młynach perełkowych opisywana jest na ogół liniowym równaniem różniczkowym pierwszego rzędu1-9). Pomimo to część badaczy wykazuje wpływ zmian stężenia zawiesiny na stałą szybkości procesu4-7, 10-12). Często efekt ten jest spowodowany odchyleniem przebiegu procesu od modelu liniowego1, 3, 5-7, 11, 12). Hetherington i współpr.13) zaobserwowali zależność szybkości uwalniania związków od ich miejsca lokalizacji w komórce. Melendres i współpr.14) zbudowali nieliniowy model przebiegu uwalniania wybranych enzymów oparty na następstwie zdarzeń: rozrywanie komórek - uwalnianie związków wewnątrzkomórkowych. Badacze ci założyli liniowość przebiegu rozrywania komórek8, 14) i liniowość przebiegu uwalniania związków wewnątrzkomórkowych z rozerwanych komórek14). Nieliniowość przebiegu procesu dezintegracji mieszaniny dwóch postaci morfologicznych komórek Candida lipolytica wykazał Whi[...]

Wpływ stężenia zawiesiny na przebieg uwalniania związków z komórek mikroorganizmów podczas dezintegracji ultradźwiękowej DOI:10.15199/62.2017.12.24


  We wnętrzu komórek drobnoustrojów zawartych jest wiele cennych związków (enzymy, antybiotyki, witaminy). Są one wykorzystywane m.in. w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym, w medycynie i ochronie środowiska1, 2). W celu wydobycia pożądanych związków na ogół niezbędne jest zniszczenie wszystkich chroniących je struktur poprzez dezintegrację. Jej przebieg jest złożony. W trakcie procesu następuje rozrywanie ścian komórkowych i błon cytoplazmatycznych, w wyniku czego uwalniane są związki wewnątrzkomórkowe. Zmniejsza się liczba komórek mikroorganizmów rozproszonych w cieczy, a fragmenty komórek podlegają rozdrabnianiu. Zmienia się zatem reologia zarówno fazy ciągłej, jak i całej zawiesiny. Uwolnione związki oddziałują wzajemnie oraz na niezniszczone komórki. Znanych jest wiele metod, które można wykorzystać do niszczenia ścian mikroorganizmów. Na skalę przemysłową do pozyskiwania związków wewnątrzkomórkowych stosowane są tylko młyny perełkowe i homogenizatory wysokociśnieniowe1, 3). Jednak tak prowadzony proces jest bardzo energochłonny. Homogenizatory ultradźwiękowe, bardzo predestynowane do pracy w zazwyczaj pożądanym układzie ciągłym, dotychczas znalazły tylko laboratoryjne zastosowanie1, 3). Uzasadnia to 96/12(2017) 2515 Inż. Milena URBANIAK w roku 2016 ukończyła studia inżynierskie na Wydziale Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki Łódzkiej. Obecnie realizuje pracę magisterską w Katedrze Aparatury Procesowej tej uczelni. Wydział Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska, Politechnika Łódzka, ul. Stefanowskiego 1, p. 312, 90-924 Łódź, tel.: (42) 631-37-96, fax: (42) 636-56-63, e-mail: marek.solecki@p.lodz.pl Dr hab. inż. Marek SOLECKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 9/2017, str. 1898. * Autor do korespondencji: konieczność dalszego prowadzenia badań mających na celu dokładniejsze poznanie zarówno mechanizmów procesu, jak i jego przebiegu. Podczas dezintegracji przeprowadzanej[...]

Charakterytyka osadu czynnego i ścieków z oczyszczalni ścieków w Zgierzu DOI:10.15199/17.2018.8.5


  Oczyszczalnię ścieków w Zgierzu zbudowano w 1998 roku na potrzeby miasta Zgierz i zakładów produkujących barwniki syntetyczne "Boruta" (aktualnie nieistniejących). Początkowo zaprojektowana w układzie 3-stopniowego Bardenpho została zmodernizowana w 2010 roku do 5-stopniowego Bardenpho, wzbogaconego w dwie dodatkowe komory [12]. Komorę tlenową podzielono w tym przypadku na dwie części, a pomiędzy nimi umiejscowiono dodatkową komorę denitryfikacji. Dzięki tej zmianie układ umożliwia większą redukcję azotu. Wpływ na to mają procesy zachodzące w dodatkowych komorach. W dodatkowej komorze anoksycznej odrywane są od kłaczków pęcherzyki azotu. Dzięki temu zabiegowi zwiększona została skuteczność denitryfikacji, a także ograniczeniu uległa niekorzystna ze względów technologicznych denitryfikacja w osadnikach wtórnych (niweluje się tutaj efekt podnoszenia kłaczków przez pęcherzyki azotu w osadnikach wtórnych). Bardzo ważna jest odpowiednia kontrola tej strefy, gdyż możliwe jest tutaj wtórne uwalnianie fosforanów z biomasy osadu czynnego. Częściowo zabezpiecza przed tym zjawiskiem druga strefa tlenowa umożliwiająca powtórne wbudowanie fosforanów w biomasę. W strefie tej także osad czynny jest natleniany przed wprowadzeniem do osadników wtórnych. Modernizacja oczyszczalni objęła także przepompownię odpowiedzialną za recyrkulację wewnętrzną. Umożliwiło to wzrost przepływu strumienia ścieków i osadu recyrkulowanego ze 160 do 650%. Aktualnie wielkość oczyszczalni w Zgierzu określana jest na ponad 100 000 równoważnej liczby mieszkańców (RLM) [9]. Celem badań była ocena funkcjonowania oczyszczalni ścieków w Zgierzu na podstawie analizy osadu czynnego i oczyszczanych ścieków. Materiały i metody Materiał badawczy stanowił osad czynny, który pobierano na wylocie z bioreaktora znajdującym się na końcu drugiej komory tlenowej (rys. 1). Obserwacje mikroskopowe przeprowadzano za pomocą mikroskopu optycznego Nikon H600L i oprogramowania komputero[...]

 Strona 1