Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"URSZULA DMITRUK"

Podatność na biodegradację niektórych środków do prania używanych w Polsce

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki oznaczania stopnia biodegradacji 24 proszków i płynów do prania, powszechnie stosowanych w Polsce. Badania prowadzono dwiema metodami zgodnymi z normami ISO, oceniając produkty handlowe, a nie wyekstrahowane środki powierzchniowo czynne. Jedna z metod daje pogląd na rozkład w środowisku, a druga w oczyszczalni ścieków. Okazało się, że 7 5% przebadanych środków jest trud[...]

Determination of heavy metals in bottom sediments after microwave-assisted digestion.Oznaczanie metali ciężkich w osadach dennych po mineralizacji wspomaganej promieniowaniem mikrofalowym


  Samples of model and real bottom sediments were mineralized with mixts. of HNO3, HCl and H2O2 in microwave field (power up to 1400 W, temp. 260°C, pressure 60 bar, digestion time up to 30 min) by using various digestion programs and compn. of oxidn. mediums. Próbki modelowych i rzeczywistych osadów dennych poddawano mineralizacji mieszaninami HNO3, HCl i H2O2 w polu mikrofalowym (moc do 1400 W, temp. 260°C, ciśnienie 60 bar, czas do 30 min), stosując różne programy mineralizacji i kombinacje związków utleniających. Ekspansywny rozwój rolnictwa, przemysłu i gospodarki w Polsce w II połowie XX w. przyczynił się do zanieczyszczenia środowiska naturalnego związkami pochodzenia antropogenicznego1). Należą do nich m.in. metale ciężkie, które powszechnie występują nie tylko w rejonach silnie uprzemysłowionych, ale także w ekosystemach wodnych i rolniczych. Najważniejszym źródłem metali ciężkich w środowisku jest przemysł hutniczy i metalurgiczny, ale istotne znaczenie mają także procesy spalania paliw kopalnych zarówno w przemyśle, jak i w lokalnych ciepłowniach i paleniskach domowych oraz transport, zrzuty ścieków przemysłowych i spalanie odpadów. Metale ciężkie podlegają procesowi kumulacji zarówno w glebach, jak i w osadach dennych zalegających na dnie rzek, jezior i zbiorników wodnych. Niektóre z nich (np. ołów, rtęć lub kadm) działają szkodliwie (rakotwórczo, teratogennie lub mutagennie) na organizmy zwierzęce (w tym również na człowieka). Kumulują się one najczęściej w nerkach, wątrobie, płucach i mózgu, powodując uszkodzenia tych narządów. Nikiel i jego sole wywołują u ludzi objawy podrażnienia spojówek, błony śluzowej górnych dróg oddechowych oraz tzw. świąd niklowy, objawiający się swędzącą wysypką. Uważa się, że 5-13% przypadków egzemy na skórze zostało wywołane niklem lub jego związkami. [...]

Potencjalne możliwości zagospodarowania osadów dennych na podstawie polskich przepisów prawnych


  Jednym z trudniejszych problemów sztuki inżynierskiej, związanych z usuwaniem powstałego w wyniku procesu akumulacji nadmiaru rumowiska - osadów dennych z koryt rzek i zbiorników wodnych, jest wykorzystanie lub składowanie pozyskanego tą drogą materiału. Sprawę dodatkowo komplikuje fakt, iż materiał ten jest bardzo często w różnym stopniu zanieczyszczony związkami chemicznymi. Wiąże się to z koniecznością wykonania badań niezbędnych do oceny stopnia zanieczyszczenia, a w konsekwencji - możliwości zagospodarowania. Osady denne stanowią mieszaninę mineralnych i organicznych związków chemicznych. Ich skład zależy od budowy geologicznej zlewni oraz warunków klimatycznych decydujących o procesach wietrzenia i uruchamiania pierwiastków, ich migracji oraz akumulacji w środowisku. Zanieczyszczenie osadów dennych jest wynikiem działalności antropogenicznej. Substancje niebezpieczne dostają się do środowiska wodnego m.in. w wyniku odprowadzania ścieków do wód i do ziemi, emisji zanieczyszczeń do atmosfery, spływów powierzchniowych z terenów zurbanizowanych i wykorzystywanych rolniczo. Ze względu na duże powinowactwo do materii organicznej i ograniczoną rozpuszczalność w wodzie zanieczyszczenia ulegają kumulacji w osadach dennych. Osady denne zalegające na dnie rzek, jezior i zbiorników retencyjnych zawierają podwyższone zawartości metali ciężkich, ponadto występują w nich trwałe zanieczyszczenia organiczne, takie jak: wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA), polichlorowane bifenyle (PCB) oraz śladowe ilości środków ochrony roślin takich jak pestycydy chloroorganiczne, w tym DDT i jego metabolity. Zbiorniki retencyjne stanowią naturalny obszar sedymentacji materii organicznej i mineralnej oraz zanieczyszczeń transportowanych przez rzekę i spływających ze zlewni. Szacuje się, że ok. 90% rumowiska akumulowanego w zbiornikach retencyjnych stanowi rumowisko unoszone [2]. Ze względu na zawarte w osadach dennych [...]

Metodyka badania i oceny jakości osadów dennych zbiorników wodnych


  W pracy przedstawiono schemat i wyniki opracowania metodyki badania i oceny jakości osadów dennych zbiorników zaporowych dla potrzeb ogólnej oceny ich jakości oraz dla oceny możliwości zagospodarowania osadów. Określono kryteria wyboru miejsc pobierania próbek osadów dennych, częstotliwość oraz sposób pobierania osadów, zakres badanych wskaźników, sposób przygotowania próbek do badań oraz metody referencyjne analiz dla przyjętego zakresu wskaźników. Opracowano metodę ogólnej oceny jakości osadów dennych (klasy jakości) oraz ocenę możliwości ich zagospodarowania.Osady są ważnym elementem ekosystemów wodnych, przydatnym do kontroli jakości środowiska wodnego w badaniu zanieczyszczenia metalami ciężkimi i szkodliwymi związkami organicznymi. Ich analiza umożliwia wykrywanie i obserwację zmian zawartości substancji szkodliwych, nawet przy stosunkowo niewielkim stopniu zanieczyszczenia środowiska, z uwagi na znacznie wyższą zawartość zanieczyszczeń w osadzie, w porównaniu z ich zawartością w wodzie. Dotychczas jednak nie wydano rozporządzenia w sprawie klasyfikacji osadów wodnych, brakuje również ujednoliconej metodyki pobierania próbek osadów oraz ich analizy pod kątem zanieczyszczenia substancjami szkodliwymi. W Zakładzie Chemii Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór IMGW-PIB, w latach 2010-2011 podjęto próbę opracowania metodyki badania i oceny jakości osadów dennych zbiorników wodnych. Przy opracowaniu metodyki badania osadów dennych brano pod uwagę: lokalizację punktów pobierania osadów, częstotliwość i sposób pobierania próbek osadów, zakres badanych wskaźników jakości osadów oraz metody referencyjne analiz dla przyjętego zakresu wskaźników. Przy opracowaniu metod oceny jakości osadów dennych wzięto pod uwagę ogólną ocenę osadów, oraz ocenę możliwości ich zagospodarowania. W pierwszej kolejności wyszczególniono dwa podstawowe cele badania osadów dennych. Pierwszy z nich to badania monitoringowe osadów, prowadzone systematycznie, [...]

Wdrożenie metodyki badania i oceny jakości osadów dennych zbiorników wodnych


  W pracy omówiono wdrożenie metodyki badania i oceny jakości osadów dennych zbiorników zaporowych, na przykładzie zbiornika Klimkówka. Wyznaczono lokalizację punktów pobierania próbek osadów dennych, pobrano i przygotowano próbki do analizy oraz oznaczono stężenia wskaźników, w zależności od celu badań, zgodnie z przyjętymi wytycznymi. Następnie dokonano ogólnej oceny jakości osadów dennych zbiornika Klimkówka, na podstawie zaproponowanej klasyfikacji. Osady oceniono jako bardzo zanieczyszczone (klasa IV) ze względu na zawartość niklu oraz p,p’-DDT. Dokonano również oceny osadów dennych jako urobku oraz oceny pod kątem możliwości ich zagospodarowania. Osady jako urobek są niezanieczyszczone i mogą zostać zagospodarowane na terenach przemysłowych, użytkach kopalnych czy terenach komunikacyjnych.Wstęp Na podstawie opracowanej w 2010 roku w Zakładzie Chemii OTKZ metodyki badania osadów dennych zbiorników zaporowych [1], w roku 2011 pobrano próbki osadów dennych z wybranego zbiornika, wykonano ich analizy laboratoryjne oraz ocenę jakości [2]. Wybranym obiektem był zbiornik Klimkówka, usytuowany na rzece Ropie, w pobliżu miejscowości Łosie i Klimkówka w powiecie gorlickim. Teren badań W celu wyznaczenia lokalizacji punktów pobierania próbek do badań monitoringowych, zbiornik podzielono na trzy części o powierzchniach ok. 1 km2, w każdej części wyznaczono losowo 5 punktów. Dodatkowo wybrano punkt w obszarze cofki oraz punkt przy ujściu rzeki Przysłupianki dopływającej do zbiornika. Łącznie wytypowano 17 punktów (rys. 1). W celu oceny możliwości zagospodarowania osadów, punkty pobierania próbek wyznaczono w miejscach gdzie przewiduje się najbardziej intensywne gromadzenie osadów dennych, czyli w części położonej w obrębie cofki zbiornika (rys. 2). Z powierzchni ok. 1 km2 łącznie pobrano 5 próbek. Próbki osadów do analizy pobrane zostały jednorazowo, w lipcu 2011 roku, przez pracowników Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór IMGW[...]

Niebezpieczne substancje organiczne w wodach Wisły

Czytaj za darmo! »

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO) stanowią grupę związków, które mają właściwości toksyczne, są trwałe i ulegają bioakumulacji. TZO występujące w wodzie stanowią ogromne zagrożenie dla organizmów wodnych, a także dla człowieka gdy przedostają się do wody do spożycia. Bardzo niebezpieczne są chlorowane związki organiczne, które powszechnie są stosowane w przemyśle oraz w rolnictwie. St[...]

Związki chloroorganiczne w ściekach w zlewni rzeki Utraty


  W wyniku działalności człowieka do środowiska naturalnego wprowadzane są znaczne ilości związków chloroorganicznych (związki zawierające w cząsteczce atomy chloru). Są to związki toksyczne, które charakteryzują się wysoką rozpuszczalnością w tłuszczach, wysoką prężnością par i niektóre z nich są bardzo trwałe w środowisku. Występują one we wszystkich jego elementach: w wodzie, glebie i atmosferze i stanowią poważne zagrożenia dla organizmów żywych. W związku z ich szkodliwym oddziaływaniem konieczna stała się kontrola zarówno występowania tych substancji w różnych elementach środowiska naturalnego jak również ich ilości wprowadzanych do środowiska. Proces kontrolowania może polegać na oznaczaniu stężeń indywidualnych związków chloroorganicznych lub parametrów sumarycznych zawartości tych związków. Jednym z takich parametrów jest AOX (adsorbowalne związki halogenoorganiczne), który pozwala na ogólną ocenę skażenia środowiska związkami chloroorganicznymi. W artykule omówiono wyniki badań występowania wybranych związków chloroorganicznych (pestycydy chloroorganiczne, polichlorowane bifenyle (PCB), chlorofenole i chlorobenzeny) oraz parametru AOX w ściekach oczyszczonych odprowadzanych przez trzy duże oczyszczalnie ścieków do zlewni rzeki Utraty w 2008 r. 2. Związki chloroorganiczne i parametr AOX W środowisku naturalnym występuje wiele związków chloroorganicznych, głównie pochodzenia antropogenicznego. Można je podzielić na kilka grup w zależnośći od ich właściwości. Bardzo liczną grupą związków, którą należy wymienić, są lotne związki chloroorganiczne, do których należą, m.in.: dichlorometan, tetrachlorometan, trichloroetylen, tetrachloroetylen oraz freony. Związki te stosowane były i są jako rozpuszczalniki, środki czyszczące i odtłuszczające oraz jako środki chłodnicze. Wprowadzanie ich do środowiska w dużym stopniu przyczyniło się do powstania dziury w warstwie ozonowej, chroniącej Ziemię przed negatywnym wpływem promieniow[...]

 Strona 1