Wyniki 1-10 spośród 22 dla zapytania: authorDesc:"BARBARA GRZMIL"

Wieloskładnikowe nawozy kompleksowe i mieszane. Studium porównawcze

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono stosowane i proponowane sposoby otrzymywania stałych nawozów wieloskładnikowych. Omówiono warunki wytwarzania wieloskładnikowych nawozów w procesie granulacji oraz przez fizyczne wymieszanie składników. Opisano reakcje chemiczne zachodzące w granulatorach i reaktorach. A review with 30 refs. covering preparation of multicomponent fertilizers (N-P-K containing Mg, Na, S, and m[...]

WSPOMNIENIE POŚMIERTNE Prof. dr hab. Urszula B. Glabisz (1922-2014) DOI:


  Urszula Bronisława Glabisz urodziła się 19 czerwca 1922 r. w Koźminie Wielkopolskim. Stopień magistra uzyskała w 1950 r. na Wydziale Matematyczno- Przyrodniczym Uniwersytetu w Poznaniu. W latach 1949-1955 pracowała w Instytucie Kwasu Siarkowego i Nawozów Fosforowych w Luboniu k/Poznania jako starszy asystent i adiunkt (od 1953 r.). W tym okresie opracowywała zagadnienia z zakresu technologii wytwarzania kwasu siarkowego (metodą nitrozową i kontaktową) oraz superfosfatu. Określiła reżim technologiczny krajowych instalacji przemysłowych, zajmowała się przyczynami strat azotu i siarki w tych procesach oraz wskazaniem możliwości ich eliminacji. Prowadziła badania związane z określeniem możliwości zwiększenia wydajności wytwórni, a także z kontrolą analityczną procesów. Często wspominała wyjazdy interwencyjne "ze swoimi chłopakami" do zakładów przemysłowych w Gliwicach, Szczecinie, Toruniu, Wizowie i Kielcach. Od 1955 r. była związana z Politechniką Szczecińską, gdzie pracowała jako adiunkt w Katedrze Technologii Nieorganicznej Wydziału Chemicznego. Do przyjazdu do Szczecina została namówiona przez prof. Józefa Kępińskiego (wtedy jeszcze magistra inżyniera), będącego wówczas organizatorem i kierownikiem tej katedry. W 1962 r. uzyskała stopień doktora nauk technicznych w Politechnice Warszawskiej. Promotorem pracy był prof. Jerzy Minczewski. Kolokwium habilitacyjne odbyło się w 1968 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, zakończone uzyskaniem stopnia doktora habilitowanego. W 1969 r. została docentem, a w 1977 r. profesorem nadzwyczajnym nauk technicznych. Po reorganizacji Wydziału była w latach 1970- 1991 kierownikiem Zakładu Technologii Nieorganicznej w Instytucie Technologii Chemicznej, a w latach 1970-1981 wicedyrektorem tego instytutu. W 1991 r. przeszła na emeryturę. W pierwszym okresie[...]

Chlorek potasu w procesach otrzymywania siarczanu potasu Część I. Wytwarzanie siarczanu potasu z surowców naturalnych

Czytaj za darmo! »

Omówiono rolę potasu w procesie odżywiania roślin oraz przedstawiono zalety siarczanu potasu lub azotanu potasu - w porównaniu z chlorkiem potasu -jako składników nawozów. Podano przykładowe rozwiązania technologiczne dotyczące otrzymywania siarczanu potasu z surowców naturalnych. Potas - oprócz azotu, fosforu, wapnia, magnezu i siarki - należy do głównych składników pokarmowych niezbędnych [...]

Chlorek potasu w procesach otrzymywania siarczanu potasu Część II. Wytwarzanie siarczanu potasu z odpadowych siarczanów

Czytaj za darmo! »

Omówiono niektóre rozwiązania technologiczne otrzymywania nawozowego siarczanu potasu z chlorku potasu i siarczanowych produktów ubocznych różnych procesów. Zwrócono uwagę na konieczność zagospodarowania odpadowych siarczanów oraz na trudności związane z realizacją proponowanych procesów powodujące wzrost kosztów wytwarzania tego bezchlorkowego nawozu potasowego. lorek potasu jest surowcem [...]

Mechanochemiczna aktywacja rudy fosforanowej w obecności zeolitu


  Zbadano proces aktywacji mechanochemicznej rudy fosforanowej w obecności NH4 +- klinoptylolitu. Określono wpływ gatunku fosforytu, stosunku masowego zeolit - ruda fosforanowa, czasu procesu oraz sposobu mielenia na stopień przejścia fosforanów z formy nierozpuszczalnej w rozpuszczalną w cytrynianie amonu o pH 7. Fosforany oznaczano metodą spektrofotometryczną i wagową. Stwierdzono, że zawartość fosforanów przyswajalnych w produktach zależała od stosunku masowego zeolit-ruda fosforanowa. Wyraźny wzrost tej formy fosforanów zaobserwowano w zakresie stosunku masowego zeolit-ruda fosforanowa od 3:1 do 5:1. Sposób prowadzenia procesu aktywacji nie miał istotnego wpływu na wzrost fosforanów przyswajalnych w otrzymywanych produktach. Four phosphate rocks of various origin were mechanochem. activated after addn. of clinoptilolite previously treated with NH4Cl. The activation was carried out in mortar or ball mills and resulted in an increase in rock soly. in aq. soln. of NH4 citrate. The P2O5 availability increased by more than 10 times with increasing the clinoptilolite/rock ratio (up to 20) and grinding time (up to 120 min). Spo􀄞ród wielu zeolitów wyst􀄊puj􀄅cych w z􀃡o􀄪ach naturalnych (ponad 40 typów) najbardziej znanym i wykorzystywanym w ró􀄪nych ga􀃡􀄊ziach gospodarki jest klinoptylolit. Jest on rozpowszechniony w przyrodzie w wielu krajach 􀄞wiata. Charakteryzuje si􀄊 dobrymi w􀃡a􀄞ciwo􀄞ciami adsorpcyjnymi, odwadniaj􀄅cymi (zatrzymanie wilgoci), ma wysok􀄅 zdolno􀄞􀃼 jonowymienn􀄅 i mo􀄪e by􀃼 stosowany jako katalizator1). Stosowanie tego minera􀃡u w rolnictwie polepsza w􀃡a􀄞ciwo􀄞ci fizyczne gleby. Dodany do nawozów korzystnie wp􀃡ywa na ich w􀃡a􀄞ciwo􀄞ci. Zeolit wp􀃡ywa efektywnie na wzro[...]

Zastosowanie metody suszenia rozpyłowego w preparatyce nawozów o spowolnionym uwalnianiu składników mineralnych

Czytaj za darmo! »

Podjęto próbę preparatyki nawozów o spowolnionym uwalnianiu składników mineralnych, z wykorzystaniem metody suszenia rozpyłowego i chitozanu jako polimeru biodegradowalnego tworzącego matrycę. Otrzymane materiały charakteryzowano przy użyciu SEM, XRD i FTIR. Badania uwalniania prowadzono zgodnie z polską normą. Stwierdzono, że badane materiały charakteryzują się szybkim stopniem uwalniania składników mineralnych do roztworu. Aq. solns. of chitosan and inorg. salts (Na5P3O10, K3PO4, K2SO4, NH4H2PO4) (mass ratio 0.01 to 1) were spray dried under lab. conditions at 170°C to prep. controlled release fertilizers (CRF). The resulted powders were studied for their structure by X-ray diffraction, IR spectroscopy and scanning electron microscopy. They showed too high dissoln. rate in[...]

Otrzymywanie nanokrystalicznego fosforanu glinu jako antykorozyjnego pigmentu

Czytaj za darmo! »

Zbadano proces otrzymywania nanokrystalicznego fosforanu glinu. Określono wpływ rodzaju i początkowego stężenia substratów, temperatury procesu, pH mieszaniny reakcyjnej oraz temperatury kalcynacji na czystość fosforanu glinu, jego krystaliczność, wielkość cząstek oraz średnią wielkość krystalitów. Stwierdzono, że stężenie dozowanych reagentów w roztworze, końcowe pH mieszaniny reakcyjnej oraz temperatura reakcji nie wpływały na postać wytrącanego AlPO4. Temperatura przemiany amorficznego AlPO4 w krystaliczny zależała od końcowego pH mieszaniny reakcyjnej, z której wytrącano fosforan oraz od kolejności dozowania substratów do reaktora. Średnia wielkość krystalitów AlPO4 kalcynowanego w temp. 200°C wynosiła 28-45 nm. Średnica pojedynczych cząstek takich produktów wahała się[...]

Otrzymywanie bezpostaciowego hydroksofosforanu amonu i glinu


  Opracowano sposób otrzymywania amorficznych hydroksofosforanów(V) amonu i glinu. Na podstawie statystycznej oceny zaplanowanych badań określono parametry procesu, w którym można otrzymać tego typu materiały o oczekiwanych właściwościach fizykochemicznych (skład chemiczny, powierzchnia właściwa, liczba olejowa). Amorphous Al(n-x)(NH4)3(1-x)(PO4)n-y(OH)3(1-y) (n = 1 or 2, x > 0, y ≤ 1) hydrate was prepd. by reaction of (NH4)3PO4, Al2(SO4)3 and aq. NH3 according to exptl. design, filtered off, dried and studied for chem. compn., sp. surface and oil absorption no. The product met the quality requirements for inorg. pigments. Związki fosforu w 80% wykorzystuje się w produkcji nawozów mineralnych, w 12% w wytwarzaniu detergentów, w 5% jako dodatki do pasz, a tylko w 3% w innych działach gospodarki1). Do innych zastosowań związków fosforu należy wykorzystanie ich m.in. w produkcji szkła i ceramiki, proszków do pieczenia, jako środków do uzdatniania wody, impregnacji drewna, jako dodatków stabilizujących do żywności, pigmentów, środków przeciwpalnych lub ograniczających palenie i preparatów antykorozyjnych. Do niedawna do najczęściej stosowanych pigmentów mających dobre właściwości antykorozyjne należały minia ołowiowa (mieszanina tlenków ołowiu(II) i (IV)) i chromian(VI) cynku. Ze względów ekologicznych związki te są wycofywane z tych zastosowań. Innymi pigmentami nadającymi powłokom właściwości antykorozyjne są borany, molibdeniany, ferryty, pył cynkowy oraz fosforany2). Fosforany stanowią znaczną grupę pigmentów antykorozyjnych przyjaznych dla środowiska. Dzieli się je m.in. na pigmenty I, II i III generacji3). Wśród pigmentów fosforanowych I generacji największe znaczenie ma fosforan(V) cynku4). Uważa się jednak, że ma on gorsze właściwości antykorozyjne niż chromian(VI) cynku. Stwierdzono, że wprowadzenie anionu molibdenowego korzystnie wpływa na podwyższenie skuteczności działania pigmentów fosforanowych4, 5). Skutecz[...]

 Strona 1  Następna strona »