Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"MAREK GRYTA"

Badania destylacji membranowej wody podziemnej wstępnie oczyszczonej chemicznie w osadniku kontaktowym

Czytaj za darmo! »

Destylację membranową zastosowano do otrzymywania wody zdemineralizowanej z wody podziemnej. Przedstawiono jak wstępne oczyszczenie wody zasilającej, koagulacja i zmiękczanie w osadniku z osadem zawieszonym, zakończone filtracją wpłynęło na przebieg procesu. Elektronowy mikroskop skaningowy połączony z mikroanalizą rentgenowską (SEM-EDS) zastosowano do badania morfologii membran oraz skład[...]

Zastosowanie wysokotemperaturowej osmotycznej destylacji membranowej do zatężania roztworów


  Przedstawiono wpływ temperatury procesu (w zakresie 298-353 K) na efektywność prowadzenia osmotycznej destylacji membranowej (OMD). Do badań zastosowano hydrofobowe membrany kapilarne z polipropylenu (Accurel PP S6/2). Badano zatężanie roztworów cukru oraz NaCl. Podwyższenie temperatury procesu do 343 K pozwoliło kilkakrotnie zwiększyć jego wydajność. Aq. solns. of sugar and NaCl were concd. by osmotic membrane distn. at 298-353 K under lab. conditions. The hydrophobic capillary polypropylene membrane was used. The process efficiency increased up to 7.6 L/(m2·h) (sugar) or 3.16 L/(m2·h) (NaCl) with an increase in the temp. up to 343 K. Rozdzielanie wodnych roztworów metodą odparowania wody i innych lotnych składników przez porowatą membranę, której pory wypełnione są tylko fazą gazową, nazwano destylacją membranową MD (membrane distillation)1-3). Roztwór zasilający (nadawa) jest ogrzewany do temperatury niższej od jego temperatury wrzenia, stąd odparowanie następuje jedynie na granicy roztwór/membrana. Wydzielone lotne składniki dyfundują przez gaz wypełniający pory membrany na jej drugą stronę, gdzie są kondensowane. Siłą napędową transportu masy przez membranę jest różnica prężności cząstkowej składników nadawy, którą uzyskuje się w sposób zależny od realizowanego wariantu procesu MD1, 2). Najczęściej wynika ona z różnicy temperatury, jak w bezpośredniej kontaktowej destylacji membranowej Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Marek Gryta* Zastosowanie wysokotemperaturowej osmotycznej destylacji membranowej do zatężania roztworów Concentration of solutions by high temperature osmotic membrane distillation Instytut Technologii Chemicznej Nieorganicznej i Inżynierii Środowiska, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, ul. Pułaskiego 10, 70-322 Szczecin, tel.: (91) 449-46-82, fax: (91) 449-46-86, e-mail: marek.gryta@zut.edu.pl Dr hab. inż. Marek GRYTA w roku 1990 ukończył st[...]

Otrzymywanie wody zdemineralizowanej metodą destylacji membranowej DOI:10.15199/62.2018.8.34


  Wymiana jonowa od wielu lat jest przemysłową metodą produkcji wody zdemineralizowanej1). Jej wadą są powstające podczas regeneracji jonitów trudne do oczyszczenia ścieki, dlatego poszukuje się innych metod. Elektrownie w coraz większym stopniu wykorzystują do produkcji wody kotłowej techniki membranowe, takie jak proces odwróconej osmozy2). W niektórych przypadkach konkurencyjne może być zastosowanie destylacji membranowej (MD)3, 4). W procesie MD hydrofobowa porowata membrana oddziela wodę zasilającą (nadawa) od otrzymywanego destylatu. Wydzielana z nadawy para wodna dyfunduje przez powietrze wypełniające pory membrany i ulega kondensacji po jej drugiej stronie. Składniki nielotne (np. sole) są praktycznie całkowicie zatrzymywane przez membranę i jako destylat uzyskuje się zdemineralizowaną wodę3, 5). W procesie MD nie ma wrzenia, dlatego proces ten można efektywnie prowadzić w relatywnie niskich temperaturach5-7). Umożliwia to wykorzystanie tzw. ciepła odpadowego, co pozwala zmniejszyć koszt energii niezbędnej do odparowania wody4). Instalacja MD jest prawie w całości zbudowana z tworzyw sztucznych, co eliminuje konieczność stosowania odpornych na korozję drogich materiałów. Podstawowym problemem, który utrudnia wykorzystanie MD jest wnikanie wody do wnętrza porów podczas długotrwałej eksploatacji modułów membranowych8, 9). Nawet częściowe zwilżenie membran powoduje, że z nadawy do destylatu przenikają sole, co w rezultacie może ograniczyć możliwość produkcji czystej wody6). Jednym z powodów zwilżania jest powstawanie osadów na powierzchni membran (fouling i scaling)10, 11). Problem ten próbuje się rozwiązać przez stosowanie odpowiednio zmodyfikowanych membran12, 13). Dobrą odporność na zwilżanie, także podczas badań w skali pilotowej, wykazały kapilarne membrany z polipropylenu14). W pracy polipropylenowe membrany zastosowano do otrzymywania wody zdemineralizowanej z wody powierzchniowej. Badano wpływ temperatury i składu[...]

Wytwarzanie zatężonego roztworu kwasu siarkowego w procesie odsiarczania gazu opartym na katalizie roztworowej

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania odsiarczania gazów odlotowych metodą absorpcji z utlenianiem SO2 w roztworze, przy rosnącym stężeniu kwasu siarkowego. Katalizatorem procesu był odpadowy siarczan (VI) żelaza (II) pochodzący z produkcji bieli tytanowej, zawierający domieszki soli metali z bloku 3d. Zastosowanie przeciwprądowej kilkustopniowej instalacji absorpcyjnej połączonej z układem do destylacji m[...]

Zastosowanie destylacji membranowej do zatężania roztworów soli DOI:10.15199/62.2017.12.33


  Aby zagospodarować powstające w wielu technologiach odpadowe rozcieńczone roztwory, trzeba je zatężyć w relatywnie tani sposób. Do zatężania roztworów soli od lat są z powodzeniem stosowane metody wyparne1). Prowadzenie procesu w układach kilkustopniowych pozwala zmniejszyć ilość zużywanej energii. Takie rozwiązania są jednak zbyt kosztowne, aby je zastosować do zatężania rozcieńczonych roztworów soli. Dotychczas nie opracowano prostych przemysłowych metod przerobu takich roztworów i w większości przypadków są one na ogromną skalę odprowadzane do środowiska, zwiększając zasolenie wód powierzchniowych1-3). Niekiedy do zatężania roztworów można zastosować techniki membranowe, takie jak nanofiltracja lub odwrócona osmoza, które pozwalają prowadzić proces bez kosztownej przemiany fazowej3, 4). Jednak z reguły wymagają one dokładnego wstępnego oczyszczenia roztworu zasilającego, co może powodować znaczny wzrost kosztów3). Zapobieganie zanieczyszczeniu membran jest tu konieczne ze względu na wysokie koszty ich regeneracji lub wymiany. Dokładne wstępne oczyszczanie roztworów nie jest wymagane w procesie destylacji membranowej (MD), którą można efektywnie prowadzić w relatywnie niskich temperaturach5, 6). Pozwala ona na wykorzystanie powstającego w niektórych procesach ciepła odpadowego, zawartego w kondensatach z wymienników ciepła, co może zmniejszyć koszt energii niezbędnej do odparowania wody2, 5). W procesie MD przez pory hydrofobowej (niezwilżonej) membrany dyfundują tylko lotne składniki roztworu zasilającego, zatem jako destylat uzyskuje się zdemineralizowaną wodę6). Instalacja MD jest prawie w całości zbudowana z tworzyw sztucznych, co eliminuje konieczność stosowania odpornych na korozję drogich materiałów. Podstawowym problemem, który utrudnia wykorzystanie procesu MD[...]

Zastosowanie procesu destylacji membranowej do odsalania zasolonych wód

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość otrzymywania czystej wody z zasolonych wód. Przedstawiono wpływ temperatury i szybkości przepływu strumieni na wielkości otrzymywanego strumienia destylatu.Wprocesie destylacji membranowej (MD) różnica prężności par wynikająca z różnicy temperatury roztworów przymembranowych powoduje transport pary rozpuszczalnika przez pory nie zwilżanej przez ciecz membrany liofobowej1). [...]

Zatężanie lotnych kwasów metodą destylacji membranowej

Czytaj za darmo! »

Zbadano przebieg zatężania rozcieńczonych wodnych roztworów kwasów solnego i azotowego. Przedstawiono sposób uzyskiwania stężonych roztworów kwasów lotnych metodą destylacji membranowej. agospodarowanie bardzo rozcieńczonych wodnych roztworów kwasów jest kłopotliwe i często, po neutralizacji, są one odprowadzane do ścieków. Zatężanie takich roztworów tradycyjnymi metodami destylacyjnymi jes[...]

Production of 1,3-propanediol from glycerol in membrane bioreactor Otrzymywanie 1,3-propanodiolu z glicerolu w bioreaktorze membranowym DOI:10.15199/62.2015.4.26


  Glycerol was converted to 1,3-propanediol by fermentation with use of Citrobacter freundii bacteria in a membrane bioreactor with a 3-stage sepn. A clean microfiltrate was sepd. by nanofiltration. The aq. soln. of 1,3-propanediol was concd. by membrane distn. Both the distillate and the retentate from nanofiltration were recycled to the bioreactor to close the H2O cycle and recover the nutrients. Przedstawiono wyniki badań otrzymywania 1,3-propanodiolu z glicerolu metodą fermentacji z użyciem bakterii Citrobacter freundii. Proces fermentacji prowadzono w bioreaktorze membranowym, w którym zastosowano trójstopniową separację. W pierwszym stopniu stosując mikrofiltrację, uzyskano klarowny filtrat, który następnie rozdzielono metodą nanofiltracji. Otrzymany roztwór 1,3-propanodiolu zatężono w procesie destylacji membranowej. Uzyskany w tym procesie destylat oraz retentat z procesu nanofiltracji zawrócono do bioreaktora, co pozwoliło zamknąć obieg wody oraz odzyskać składniki odżywcze niezbędne do procesu fermentacji. Wdrożenie technologii otrzymywania poliestrów oraz poliuretanów z 1,3-propanodiolu (1,3-PD) spowodowało, że produkcja tegodiolu w ostatniej dekadzie szybko wzrasta1, 2). Intensyfikację wzrostu obserwuje się od 1995 r., w którym firma Shell Chemical Company wprowadziła biodegradowalny aromatyczny poli(tereftalan trimetylenu) pod nazwą Corterra™ PTT. Zwiększona odporność na rozciąganie i zabrudzenie oraz łatwość czyszczenia (prania) sprawiły, że zastosowano go m.in. do produkcji tekstyliów i dywanów. Tradycyjnie 1,3-PD jest syntezowany z tlenku etylenu (Shell) lub z akroleiny (DuPont). Firma DuPont przez wiele lat udoskonalała technologię wytwarzania tworzyw z 1,3-PD. Z myślą o produkcji materiałów do wytwarzania ekologicznej odzieży (np. T-shirty) w fabryce tworzyw sztucznych w Decatur (Illinois, USA) uruchomiono produkcję 1,3-PD z kukurydzy2). Na bazie tak uzyskanego diolu wytwarzany jest polimer pod nazwą[...]

Oczyszczanie wód z procesu wydobycia gazu zwanego łupkowym


  Przedstawiono problem oczyszczania wód powstających podczas wykonywania otworów wiertniczych do wydobywania tak zwanego gazu łupkowego. Opisano typowy skład cieczy do szczelinowania hydraulicznego i przedstawiono wykaz stosowanych związków chemicznych. Uwzględniając prezentowany w literaturze skład ścieków ze szczelinowania hydraulicznego, zaproponowano schemat ideowy oczyszczania ścieków z odwiertu oparty na obróbce wstępnej nadawy w procesie sedymentacji oraz w zaawansowanych procesach oczyszczania z zastosowaniem zintegrowanych procesów membranowych ultrafiltracji (UF) i nanofiltracji (NF). Zaprezentowano prace badawcze prowadzone w Instytucie w zakresie oczyszczania wód zaolejonych metodą UF. Omówiono możliwości oczyszczania filtratu z UF w procesie NF w celu częściowego usunięcia rozpuszczonych soli i związków organicznych używanych podczas szczelinowania hydraulicznego. Umożliwia to ponowne wykorzystanie oczyszczonej wody procesowej do kolejnej operacji szczelinowania. Fundamentals of shale gas recovery by fracturing the gasbearing deposits, as well the compn. of fracturing fluids, their purifn. and recycling were briefly outlined. Różnorodność interesów ekonomicznych i politycznych sprawia, że wdrożenie w Polsce przemysłowej eksploatacji tak zwanego gazu aZachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Krzysztof Karakulskia, * Marek Grytaa, Antoni Morawskia, Sylwia Moziaa Oczyszczanie wód z procesu wydobycia gazu zwanego łupkowym Treatment of wastewater from shale gas extraction Dr hab. inż. Marek GRYTA, prof. ZUT w roku 1990 ukończył studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. W 1995 r. uzyskał stopień doktora, a w 2004 r. stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie: technologia chemiczna. Jest pracownikiem Instytutu Technologii Chemicznej Nieorganicznej i Inżynierii Środowiska Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecini[...]

 Strona 1