Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"MARIUSZ WITCZAK"

Kinetyka estryfikacji kwasu akrylowego wyższymi alkoholami alifatycznymi

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań kinetycznych estryfikacji kwasu akrylowego n-heksanolem, n-oktanolem, 2-etyloheksanolem i w-dekanolem w obecności kwasu siarkowego (0,1÷2% wag.) jako katalizatora; początkowe stosunki molowe alkoholu do kwasu akrylowego wynosiły 2:1, 3:1, 5:1 i 10:1, a temperatura wynosiła 60÷130°C. Badania prowadzono w izotermicznym reaktorze o działaniu półciągłym. Wyznaczono par[...]

Heteropolikawasy jako współczesne katalizatory reakcji estryfikacji

Czytaj za darmo! »

Omówiono właściwości heteropolikwasów pozwalające na wykorzystanie ich w katalizie kwasowej. Dokonano przeglądu badań kinetycznych procesów estryfikacji oraz przedstawiono porównanie heteropolikwasów z innymi katalizatorami estryfikacji. A review covering the structure, properties, and catalytic performance of heteropoly acids in the homo (liq.) and hetero systems with particular ref. to e[...]

Methods for synthesis of fatty-acid esters of starch Metody syntezy estrów skrobi i kwasów tłuszczowych DOI:10.15199/62.2015.11.22


  A review, with 56 refs., of the prepn. methods of the title esters in org. or ionic solvents, under the supercrit. conditions, in absence of solvents as well as by using lipases of microbial origin. Przedstawiono metody otrzymywania estrów skrobi i kwasów tłuszczowych z wykorzystaniem katalizatorów chemicznych oraz enzymatycznych. Ze względu na różnice w rozpuszczalności poszczególnych substratów omówiono wpływ wyboru medium reakcyjnego na efektywność reakcji. Najpowszechniej stosowanym w przemyśle spożywczym biopolimerem jest skrobia. Parametrem gwarantującym zróżnicowanie właściwości fizykochemicznych tego polisacharydu jest pochodzenie botaniczne. W zależności od surowca wyjściowego poszczególne rodzaje skrobi różnią się m.in. wielkością granul, zdolnością wiązania wody, charakterystyką kleikowania i właściwościami reologicznymi jej roztworów. Wykorzystanie skrobi w stanie niezmodyfikowanym jest bardzo ograniczone. Podczas przemysłowych procesów technologicznych układy zawierające naturalne polisacharydy są narażone na destabilizację pod wpływem operacji mechanicznych (przepompowywanie, szybkie mieszanie), termicznych oraz w wyniku zmiany pH. Dlatego też, aby sprostać rosnącym wymaganiom konsumenckim konieczne jest wprowadzanie modyfikacji, które nadają surowcom nowe cechy funkcjonalne. Pod kątem stosowania w przemyśle spożywczym modyfikacje skrobi koncentrują się głównie na poprawie jej stabilności reologicznej, zarówno na etapie produkcji, jak i w trakcie przechowywania. Zwiększanie zastosowania skrobi uzyskuje się m.in.poprzez zmianę zdolności wiązania wody i zmniejszenie tendencji do jej retrogradacji. W zależności od przeznaczenia żele i kleiki skrobiowe mogą cechować się zróżnicowaną lepkością, konsystencją, klarownością i przezroczystością. Ważnymi cechami funkcjonalnymi pochodnych skrobiowych są ich zdolności emulgujące. Uzyskuje się również nośniki polisacharydowe charakteryzujące się zdolnością do absorbowania [...]

 Strona 1