Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Grażyna Rymarz"

Uniepalnianie chemoutwardzalnych materiałów polimerowych metodą modyfikacji bezhalogenowej


  Oceniono efektywność uniepalniającego działania bezhalogenowych antypirenów FR (flame retardants) w postaci fosforowych związków współdziałających ze związkami azotu, głównie z solami melaminy oraz z udziałem zmodyfikowanej postaci montmorylonitu (MMT) lub ekspandowanego grafitu (EG) w odniesieniu do chemoutwardzalnych żywic epoksydowych i nienasyconych żywic poliestrowych. Określono wpływ tych modyfikatorów na palność kompozycji epoksydowych i poliestrowych poprzez oznaczenie wartości wskaźników tlenowych, stosując analizę termograwimetryczną oraz analizę procesów spalania z zastosowaniem metody kalorymetru stożkowego. Analiza dekompozycji termicznej badanych materiałów potwierdziła efektywność ograniczających palność zastosowanych antypirenów wraz z zaobserwowanym zjawiskiem synergicznego oddziaływania MMT i EG. Nie stwierdzono niekorzystnego wpływu modyfikacji na właściwości mechaniczne produktów końcowych. Com. epoxy and polyester resins were modified by addn. of com. halogen-free flame retardants (melamine polyphosphate and cyanurate, nano-sized montmorillonite, expandable graphite), cured and studied for O2 index, heat release rate, mass loss during combustion, effective combustion Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice Ewa Kicko-Walczak*, Grażyna Rymarz Uniepalnianie chemoutwardzalnych materiałów polimerowych metodą modyfikacji bezhalogenowej Flame retardancy of thermoset polymeric materials by halogen-free modification Mgr inż. Grażyna RYMARZ - notkę biograficzną i fotografie Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1536. Oddział Zamiejscowy Elastomerów i Technologii Gumy w Piastowie, Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu, ul. Harcerska 30, 05-820 Piastów, tel.: (22) 723-60-25 wew. 234, fax: (22) 723-71-96, e-mail: e.kicko-walczak@impib.pl Dr inż. Ewa KICKO-WALCZAK w roku 1971 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym[...]

New polyester matrices with reduced flammability for the production of the innovative pipe-lines. Nowe spoiwa poliestrowe o ograniczonej palności do produkcji nowoczesnych systemów rurowych


  A com. unsatd. polyester resin was modified by addn. of optionally montmorillonite-modified melamine polyphosphate, reinforced with glass roving, formed as pipe specimens, cured and studied for inflammability in a cone calorimeter (50 kW/m2). The samples showed decreasing inflammability (class B). Ograniczono palność nienasyconej żywicy poliestrowej poprzez dodatek bezhalogenowych antypirenów, stosując głównie polifosforan melaminy (PPM), polifosforan amonu (PPA) i PPM zmodyfikowany montmorylonitem (MMT). Tak przygotowaną żywicę użyto jako spoiwo poliestrowe do produkcji nowoczesnych systemów rurowych, formowanych metodą odlewania odśrodkowego. Materiały spełniły wymagania klasy B wg normy PN-EN 13501-1 oraz wykazały korzystne charakterystyki palenia ocenione metodą kalorymetru stożkowego wg ISO 5660. Stanowi to istotny postęp w przedmiotowym zakresie ekologicznej produkcji systemów (CC-GRP) rur przesyłowych.Ograniczenie palności żywic konstrukcyjnych, w tym nienasyconych żywic poliestrowych, jest jednym z priorytetowych wymogów bezpieczeństwa stawianych materiałom polimerowym. Problem ten stał się bardzo aktualny w związku z wprowadzeniem obowiązujących kraje Unii Europejskiej (UE) restrykcyjnych zaleceń obniżenia palności, zmniejszenia emisji dymów i stopnia toksyczności rozkładu tych produktów1). W krajach członkowskich UE dąży się obecnie do ograniczenia stosowania halogenowej metody obniżania palności z zalecaniem całkowitego odstąpienia od jej stosowania, zgodnie z odnośnymi dyrektywami2). Procesy palenia się polimerów i działania związków zmniejszających palność były już wielokrotnie analizowane w literaturze; jednak nadal jest duże zainteresowanie tą problematyką wielu ośrodków badawczych ze względu na jej znaczenie, zarówno w praktyce przemysłowej, jak i w życiu codziennym. Zbadane teorie procesów spalania rozszerzono o nowe elementy dotyczące mechanizmów [...]

Nanocomposites with decreased flammability. A synergy effect of combining the conventional flame retardants with nanofillers on the flammability level of thermoset resins Nanokompozyty o ograniczonej palności. Synergia konwencjonalnych antypirenów z nanocząstkami w oddziaływaniu na poziom uniepalnienia żywic chemoutwardzalnych DOI:10.12916/przemchem.2014.914


  Unsatd. polyester resin was modified by addn. of melamine or NH4 polyphosphates, and organomodified montmorillonite or/and expanded graphite or/and nanosized SiO2. The addn. of the combined flame retardants showed a synergy effect and resulted in a decrease in combustion heat and improving flame resistance of the resin. Badano ograniczenie palności żywic chemoutwardzalnych w wyniku zastosowania wieloskładnikowych bezhalogenowych antypirenów, będących kombinacją konwencjonalnych modyfikatorów fosforowych lub fosforowo/azotowych z nanozwiązkami. Określono wpływ tych inhibitorów na palność kompozycji polimerów chemoutwardzalnych poprzez oznaczenie wartości wskaźników tlenowych, stosując analizę termograwimetryczną oraz analizę procesów termodestrukcji z użyciem kalorymetru stożkowego. Morfologię kompozytów oceniono na podstawie analizy mikrofotografii SEM. Analiza dekompozycji termicznej badanych materiałów potwierdziła efektywność uniepalniającą zastosowanych hybrydowych wieloskładnikowych antypirenów i występowanie synergizmu między konwencjonalnymi modyfikatorami i nanonapełniaczami, zwłaszcza między ekspandowanym grafitem i syntetyczną nanometryczną krzemionką strącaną. Zastosowanie wieloskładnikowych układów antypirenów okazało się istotnym postępem w osiągnięciu żądanego poziomu uniepalnienia żywic chemoutwardzalnych. Ze względów ekologicznych obserwuje się sukcesywne odstępowanie od ograniczania palności tworzyw chemoutwardzalnych przez dodatek halogenowych pochodnych lub wprowadzanie w strukturę tych polimerów chemicznie związanego chlorowca. Związki halogenowe, chociaż bardzo skuteczne w ograniczaniu palności tworzyw termo- Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu, Oddział Farb i Tworzyw, Gliwice Ewa Kicko-Walczak*, Grażyna Rymarz, Izabela Gajlewicz Nanocomposites with decreased flammability. A synergy effect of combining the conventional flame retardants with nanofillers on the flammab[...]

Modyfikacja matryc polimerowych nanozwiązkami węglowymi. Otrzymywanie produktów o cennych właściwościach ekologicznych i konstrukcyjnych DOI:10.15199/62.2017.6.34


  Nanomateriały coraz częściej znajdują się w obszarze zainteresowań producentów materiałów dla budownictwa oraz transportu (drogowego, wodnego i powietrznego). Nanocząstki są efektywnymi modyfikatorami materiałów polimerowych, pozwalającymi na korzystną zmianę ich właściwości, zwłaszcza przy konstruowaniu struktur lżejszych, a jednocześnie bardziej wytrzymałych na oddziaływania termiczne i obciążenia mechaniczne. Dotyczy to również takich polimerów konstrukcyjnych, jak żywice chemoutwardzalne. Szeroko zakrojone badania podejmowane w ostatnich latach w wielu ośrodkach naukowych nad użyciem nanozwiązków węglowych, głównie grafitu ekspandowanego, grafenu i nanorurek węglowych, uwidaczniają coraz szersze zastosowania tych modyfikatorów umożliwiających istotne wzmocnienie odporności termicznej nienasyconych żywic poliestrowych i żywic epoksydowych, pozwalając na rozszerzenie obszarów ich aplikacji1, 2). Grafen stanowi alotropową odmianę węgla, która w postaci pojedynczej warstwy znana jest od dziesięcioleci, a pierwszy raz została fizycznie otrzymana w 2004 r. To osiągnięcie uznano za przełomowe w dziedzinie fizyki i chemii i w 2010 r. przyznano za nie Nagrodę Nobla. Grafen charakteryzuje się unikatowymi parametrami fizycznymi. Jest znakomitym przewodnikiem ciepła (przewodność cieplna 5000 W/(m·K)) oraz równie znakomitym przewodnikiem prądu (ruchliwość elektronów 20 000 cm²/V∙s, rezystywność rzędu 10ˉ6 Ω·cm, prędkość elektronów w grafenie wynosi 106 m/s). Dodatkowo właściwości grafenu można modyfikować np. poprzez relatywnie łatwe łączenie go z innymi pierwiastkami3). Ponadto grafen może być otrzymywany zarówno w postaci monowarstw na krzemie lub innych powierzchniach, jak również w postaci płatków w zawiesinach. Dołączone atomy tlenu do płatków grafenu tworzą tzw. tlenek grafenu GO (graphene oxide). Płatki grafenu można łączyć ze sobą tak, by ich płaszczyzny były zorientowane w jednym kierunku i wówcz[...]

Badania wpływu karboksylanów metali przejściowych na przebieg procesu oksydegradacji folii polietylenowej PE-LD


  Zbadano wpływ stearynianów Fe(III) i Mn(II) oraz ich mieszaniny na szybkość oksydegradacji folii polietylenowych (PE-LD). W wyniku starzenia atmosferycznego i przyspieszonego zaobserwowano zmniejszenie masy cząsteczkowej, obniżenie parametrów wytrzymałościowych, wzrost indeksu karbonylowego oraz podatność utlenionych folii na atak mikrobiologiczny. Fe(III) and Mn(II) stearates were added to low-d. polyethylene films to increase their degradability under atm. conditions and UV irradn. The addn. resulted in a decrease in mol. mass, tensile strength and elongation at break of the polymer and in an increase of the carbonyl index and microbial degrdn. rate. Globalne zagrożenia środowiskowe związane z produkcją i stosowaniem tworzyw polimerowych skłaniają do poszukiwania nowych kierunków zarówno w technologii wytwarzania polimerów ulegających biodegradacji po określonym czasie użytkowania, jak i w obszarze ich aplikacji w przemyśle opakowaniowym. Obecnie coraz większy wpływ na pozycję rynkową tworzywa polimerowego ma wizerunek ekologiczny, który zależy od stosowanych technologii i surowców, a w jeszcze większym stopniu od możliwości recyklingu lub biodegradacji i wykorzystania surowców odnawialnych do jego produkcji1). Znaczną część tworzyw masowych wykorzystuje się do produkcji opakowań. Kraje członkowskie Unii Europejskiej wytwarzają rocznie ok. 1,3 mld t odpadów, z czego 14% stanowią odpady komunalne, a dużą ich część zużyte opakowania. Obecnie produkuje się w skali świata 20 razy więcej tworzyw niż 50 lat temu, a 90% wszystkich produktów staje się odpadem po 6 miesiącach od zakupu2). Jednym ze sposobów złagodzenia problemu narastających ilości odpadów jest rozwój tworzyw biodegradowalnych, stosowanych przede wszystkim do wytwarzania opakowań jednorazowych, które po użyciu powinny podlegać przyspieszonemu rozkładowi pod wpływem warunków naturalnych, nie stanowiąc zagrożenia dla otoczenia3-5). Największe znaczenie praktyczne s[...]

Uniepalniające działanie soli melaminy w kompozycjach kopolimeru etylenu i octanu winylu


  Oceniono efektywność uniepalniajacego działania soli melaminy: polifosforanu i boranu w kompozycjach z kopolimerem etylenu i octanu winylu (EVAC). Najlepsze wyniki uzyskano dla układu pęczniejącego o składzie dodatków: 25% układu polifosforan melaminy (MPP)/pentaerytryt (PER) o stosunku wagowym 2:1 i 10% boranu melaminy (MB). Czas palenia kompozycji wydłużył się 2,3 razy w porównaniu z próbkami nie uniepalnianymi, średnia szybkość wydzielania ciepła MARHE obniżyła się o ponad 65%, zaś maksymalna szybkość wydzielania ciepła HRRpeak o około 80%. MPP obniżał znacząco parametry cieplne spalania próbek, w tym szybkość spalania i szybkość ubytku masy próbki, zaś MB poprawiał efekty uniepalniania, ale przede wszystkim wpływał na proces spalania przez obniżenie dymotwórczości. Melamine polyphosphate (MPP) and borate (MB) were synthesized and used as fire retardants in blends with ethylene/ vinyl acetate copolymers (25% and 10%, resp.) and with pentaerithritol. The addn. of MPP and MB together resulted in increasing the fire retardant effect and decreasing the smoke formation during burning. Melamina (2,4,6-triamino-1,3,5-triazyna) i jej sole znajdują zastosowanie jako addytywne antypireny FR (flame retardant) polimerów i materiałów polimerowych. Na rynku antypirenów stanowią one niewielki, ale szybko rozwijający się segment. Ich znaczenie wzrasta wraz z obserwowaną w Europie i na świecie tendencją zastępowania popularnych halogenowych antypirenów środkami bardziej przyjaznymi ekologicznie, nie zawierających chlorowców. aInstytut Nawozów Sztucznych Oddział Chemii Nieorganicznej "Ichn", Gliwice; bInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice Uniepalniające działanie soli melaminy w kompozycjach kopolimeru etylenu i octanu winylu Fire retardant effect of melamine salts in ethylene/vinyl acetate copolymer composites Mgr inż. Ewa KUŻDŻAŁ - notkę biograficzną i fotografię Autorki[...]

Determination of flame retardance of pipe-line elements made by CC-GRP method by using cone calorimeter, combustion heat and non-combustibility tests Analiza poziomu uniepalnienia elementów rurowych wykonanych metodą centralnego odśrodkowego formowania określonego przy użyciu kalorymetru stożkowego oraz z zastosowaniem wskaźników ciepła spalania i testu niepalności DOI:10.15199/62.2015.9.31


  A com. unsatd. polyester resin was modified by addn. of halogen-free, hybrid flammability-reducing modifiers (melamine polyphosphates with nanosized org. modified bentonite or SiO2 nanoparticles or expandable graphite) and used for manufg. glass-reinforced polymer-matrix laminates as a pipeline by CC-GRP method. The addn. of melamine polyphosphate (15% by mass) with expandable graphite (5% by mass) resulted in a decrease (above 45%) of heat release rate and the highest decrease in the combustion heat (by 19%). Przedstawiono wpływ wybranych bezhalegonowych antypirenów hybrydowych na poziom palności elementów rurowych wykonanych metodą centralnego odśrodkowego formowania (CC-GRP), określony przy zastosowaniu metody kalorymetru stożkowego (CC) i na podstawie parametrów ciepła spalania (PCS) oraz niepalności powierzchni laminatów poliestrowo- szklanych. Jako inhibitory procesu spalania zastosowano wieloskładnikowe antypireny fosforo-azotowe wraz z nanonapełniaczami w postaci organicznie modyfikowanego montmorylonitu (oMMT) lub nanokrzemionek (n-SiO2) lub ekspandowanego grafitu (EG) w wytypowanych stężeniach masowych. Na podstawie przeprowadzonych badań najskuteczniejszym inhibitorem płomienia okazał się antypiren hybrydowy poli(fosforanu melaminy) (MPP) z EG, użyty w ilości odpowiednio 15% mas. + 5% mas., który spowodował 45-proc. obniżenie szybkości uwalniania ciepła HRR (heat release rate) ocenioną metodą CC oraz A com. unsatd. polyester resin was modified by addn. of halogen-free, hybrid flammability-reducing modifiers (melamine polyphosphates with nanosized org. modified bentonite or SiO2 nanoparticles or expandable graphite) and used for manufg. glass-reinforced polymer-matrix laminates as a pipeline by CC-GRP method. The addn. of melamine polyphosphate (15% by mass) with expandable graphite (5% by mass) resulted in a decrease (above 45%) of heat release rate and the highest decrease in the combustion heat (by 19%). [...]

 Strona 1