Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Michael Abdalla"

Chleb z kukurydzy u Indian - meandry adaptowania i upowszechnienia przez osadników

Czytaj za darmo! »

Prawie każde z liczących ponad sto plemion indiańskich miało, nawet w czasach stosunkowo nieodległych, swoje bóstwo, któremu przypisano łaskawość obdarzenia ludzi jednym z podstawowych surowców spożywczych jakim jest kukurydza oraz sprawowanie nad nią opieki. Utożsamiając to zboże wprost z określonym bóstwem niektóre plemiona składały im coroczne ofiary w dowód wdzięczności, gdzieniegdzie rzekomo także z ludzi, co jakoby mieli obserwować i utrwalić na szkicach europejscy osadnicy. Panteon bóstw indiańskich reprezentuje przedstawicieli zarówno płci męskiej jak i żeńskiej, a ich nazwy brzmią mocno egzotycznie, podobnie jak nazwy plemion indiańskich. Kult związany z kukurydzą z całą pewnością sięga czasów mitologicznych. Historycy od ewolucji kultury materialnej są zdania, ż[...]

Kiszk (tarhana) - nie tylko turecka specjalność


  Fermentacja jest jednym z tradycyjnych sposobów od dawna stosowanych w przetwórstwie i utrwalaniu żywności w różnych częściach świata. Otrzymywane tą drogą produkty, prawie ze wszystkich głównych surowców spożywczych (zboża, warzywa, owoce, mleko, mięso, ryby), upowszechniły się stosownie do specyfiki regionu, tradycji kulinarnych mieszkańców i uwarunkowań historycznych. Do najbardziej znanej grupy należą niewątpliwie kiszone warzywa, charakteryzujące się wysokimi walorami zdrowotnymi i smakowymi. Szczególnie na Bliskim Wschodzie mieszanki kiszonych razem rozmaitych warzyw (marchew, kalafior, ogórki, mało dojrzałe pomidory, kapusta, papryka, rzodkiew, boćwina, buraki, brukiew, fasola szparagowa, czosnek, młode liście winorośli i inne) stanowią nieodłączny dodatek kulinarny. Mają pobudzać apetyty i ułatwić trawienie. Inny, tradycyjny i dość popularny na Bliskim Wschodzie zbożowy produkt fermentowany, poza chlebem, otrzymuje się poprzez fermentację kaszy pszennej burghul z jogurtem. Jest on podobny do polskiego żuru i nosi różne nazwy: kuszuk (w I raku), kiszk (w S yrii, Libanie, Jordanii i E gipcie), trahanas (w Grecja i na Cyprze), tarhana (w Turcji). Aubaile-Sallenave poświęciła obszerne opracowanie na wyjaśnienie genezy i etymologii wyrazu kiszk w językach indoeuropejskich, semickich, ałtajskich i kaukaskich. Według autorki, nazwę kiszk w rozmaitych odmianach fonetycznych nosiła, począwszy od V wieku po Chrystusa (dalej skrót Chr.), duża grupa produktów zbożowych i mleczarskich, spotykanych od Kaukazu aż po Afrykę Północną. Wymieniając te wyroby i przybliżone daty ich pojawienia [...]

Teff - alternatywne zboże


  Teff jest gatunkiem starożytnego zboża, wysoką trawą o bardzo małych nasionach, z których nie da się oddzielić zarodka i okrywy: między innymi w tym tkwi jego unikatowa wartość odżywcza. Nasiona teffu charakteryzuje brak frakcji białek tworzących gluten, wysoka zawartość węglowodanów złożonych (w tym skrobia oporna), niski indeks glikemiczny i najwyższa wśród zbóż zawartość żelaza, wapnia, magnezu, aluminium i cynku. coraz częściej spotyka się opinię, że spośród wszystkich zbóż teff jest najlepszą alternatywą w żywieniu sportowców, chorych na celiakię, a także diabetyków. choć jest on prawdopodobnie najmniejszym ziarnem jadalnym w świecie roślin, może dostarczyć więcej błonnika niż inne zboża. Nasiona mają łagodny orzechowy i słodkawy smak. Wyroby z teffu cieszą się coraz większą popularnością w e uropie zachodniej, usa, australii i w innych krajach. nazwa i pochodzenie Teff [Eragrostis tef] należy do rodziny traw (Poaceae, Gramineae), podrodziny Eragrostoidae, rodzaj Eagrosteae i gatunek Eagrostis abyssinica. Pierwotną jego ojczyzną jest północno-wschodnia afryka, a ściślej tereny dzisiejszej etiopii, która uchodzi też za światowe centrum występowania różnorodnych form genetycznych rośliny. z około 300 gatunków Eagrostis uprawia się w tym kraju jedynie teff, reszta rośnie w stanie dzikim. Działający w addis abebie wiodący Instytut genetyki dysponował w roku 1997 nasionami aż 3842 odmian teffu. Pierwszy botanik, który nadał roślinie łacińską nazwę Eragrostis tef, już w roku 1775, był attilio zuccagni. Tę nazwę utrwalił Trotter w roku 1918, stąd często w literaturze podaje się nazwiska obu botaników: Eragrostis tef, zuccagni, Trotter. sądzi się, że pierwotna, rodzima nazwa rośliny wzięła się od wyrazu "teffa", oznaczającego w języku amharskim "zagubiony", "stracony", "zaginiony" i wiąże się ona z tym, że w trakcie młócenia maleńkie ziarno gubi się w sieczce. W językach mieszkańców dzisiejszej etiopii roślina wy[...]

Porównanie wartości wybranych wyróżników ziarna pszenicy w stadium dojrzałości woskowej i pełnej

Czytaj za darmo! »

Na Bliskim Wschodzie panuje przekonanie, że żadna roślina nie może dorównać pszenicy pod względem znaczenia w żywieniu. Rolnicy troszczą się o każdy kłos. Z ziarna pszennego otrzymuje się dwa główne i niezastąpione produkty spożywcze: chleb i kaszę burghul (bulgur). Stabilny i stosunkowo suchy i słoneczny klimat w okresie letnim sprawia, że uprawiana tam pszenica daje ziarno twarde, szkliste,[...]

 Strona 1  Następna strona »