Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"KAZIMIERZ BLUS"

Zmodyfikowane barwniki cyjanurowe

Czytaj za darmo! »

Zsyntetyzowano grupę barwników kwasowych przeznaczonych do barwienia włókien poliamidowych i wełny. Cząsteczki barwników aminoazowych i aminoantrachinowych podwojono za pomocą 2,4,6-trichloro-1,3,5-triazyny. Trzeci atom chloru wykorzystano do wprowadzenia odpowiedniej aminy. Zbadano właściwości użytkowo-aplikacyjne i spektrofotometryczne otrzymanych barwników. Stwierdzono, że można je apl[...]

Odporności wybarwień barwnikami reaktywnymi w procesach prania

Czytaj za darmo! »

Do barwienia włókien celulozowych, a także składnika celulozowego mieszanek celulozowo-poliestrowych powszechnie stosuje się barwniki reaktywne. Ze względu na kowalencyjny sposób wiązania się z grupami hydroksylowymi celulozy, wybarwienia posiadają wysokie odporności na działanie czynników mokrych. Do barwienia włókien celulozowych stosuje się między innymi barwniki z układami monochloroditriazyn[...]

Barwniki zawiesinowe o podwyższonych odpornościach na sublimację

Czytaj za darmo! »

Włókna poliestrowe zajmują pierwsze miejsce wśród wszystkich wytwarzanych surowców włókienniczych. Według raportu "The Fiber Year 2006/07", światowa produkcja włókien poliestrowych osiągnęła poziom w 2006 roku 27,7 mln ton. Z biegiem lat uwidacznia się coraz większe znaczenie włókien poliestrowych i coraz szersze ich zastosowanie. Związane jest to między innymi z pojawieniem się mieszanek z włók[...]

Czernie kwasowe do skóry pochodne kwasu 4,4’-diaminodifenylo-2,3’- disulfonowego


  Skóra jest heterogeniczną substancją o bardzo skomplikowanej budowie. Najważniejszym elementem skóry właściwej jest tkanka włóknista złożona głównie z włókien kolagenowych przeplatających się wzajemnie [1]. Włókna kolagenowe zbudowane są z białka zwanego kolagenem. W budowie kolagenu bierze udział 18 różnych aminokwasów. Skład ilościowy aminokwasów nie stanowi wartości stałej lecz zmienia się w zależności od rodzaju i wieku tkanki łącznej, gatunku, rasy i płci zwierząt. Cząsteczkę kolagenu tworzą trzy spiralnie skręcone łańcuchy polipeptydowe o specyficznej konformacji tzw. superheliksowej. Podstawowa jednostka strukturalna kolagenu o masie cząsteczkowej 340 000 nazywana jest tropokolagenem. Pomiędzy łańcuchami polipeptydowymi występują wiązania wodorowe, jonowe, hydrofobowe i[...]

Formy płynne anionowych barwników bezpośrednich do papieru


  Światowy przemysł papierniczy coraz częściej przestawia produkcję papierów na barwne wyroby wytwarzane z dodatkiem mas wysokowydajnych i makulatury (1-8). Produkcja takich wyrobów jest tańsza, a ponadto barwa nie męczy wzroku, jednocześnie go przyciągając. Procesy barwienia papieru są zintegrowane z produkcją papieru. Do masy papierniczej dodawane są substancje barwiące. W nowoczesnych, sterowanych komputerowo technologiach produkcji papieru dozowanie barwników odbywa się automatycznie na zasadzie sprzężenia zwrotnego: dozowanie barwnika, pomiar barwy, korekta barwy w zamkniętym obiegu wód produkcyjnych. Do tego typu operacji stosuje się głównie formy płynne barwników (9), które ułatwiają ilościowe dozowanie barwnika w sposób ciągły oraz nie pylą, dzięki czemu nie zanieczyszczają otoczenia. W przypadku form płynnych barwników podstawowym problemem jest otrzymanie ich roztworów o wysokich stężeniach, stabilnych w zmiennych warunkach klimatycznych oraz podczas magazynowania. Dla stężonych roztworów barwników niekorzystne są wielokrotne zmiany temperatury, które wpływają na wytrącanie się barwników z roztworów. Do barwienia papieru stosuje się głównie barwniki bezpośrednie anionowe i kationowe (9). Do przygotowania form płynnych anionowych barwników bezpośrednich stosuje się wodne roztwory rozpuszczalników organicznych mieszających się z wodą, tj. etanol, glikole, etery glikoli, tetrametylomocznik. Anionowe barwniki bezpośrednie, używane do sporządzania form płynnych, są odsalane, a ich kationy sodowe zastępowane przez inne kationy, dające większą stabilność w wodnych i wodno-rozpuszczalnikowych roztworach. Dla barwników anionowych są to kationy litowe lub amoniowe, charakteryzujące się dodatkowo wyższą rozpuszczalnością w porównaniu do ich soli sodowych. W przypadku kationowych barwników bezpośrednich aniony chlorkowe zastępowane są głównie przez aniony octanowe lub przez aniony mrówczanowe. Aniony octanowe zwiększają rozpusz[...]

Brunaty do skóry zawierające dwa układy chromoforowe: azowy i nitrowy


  Skóra od najdawniejszych czasów używana była jako odzież, posłanie, obuwie. Wraz z postępem technologicznym wzrosło znaczenia wyrobów z tego surowca, który m.in. znalazł zastosowanie w produkcji różnego rodzaju obić tapicerskich oraz nowoczesnej galanterii skórzanej. Dla uzyskania odpowiednich walorów estetyczno- użytkowych wyprawione skóry poddaje się procesowi barwienia, natłuszczania, zmiękczania, wygładzania oraz nabłyszczania powierzchni lica [1, 2]. Najbardziej pożądane przez konsumentów są skóry barwione na kolor brunatny i czarny [3, 5]. Większość brunatów są pochodnymi 1,3-dihydroksybenzenu (rezorcyny). Na rezorcynę można sprzęgać dwukrotnie w środowisku słabo kwaśnym lub trzykrotnie w środowisku alkalicznym. Analiza chromatograficzna wykazała, że stosując jeden składnik czynny i sprzęgając na rezorcynę dwukrotnie otrzymuje się mieszaninę dwóch związków izomerycznych [3]. Brunaty pochodne rezorcyny należą do grupy barwników kwasowo-bezpośrednich o masach cząsteczkowych zbliżonych do barwników bezpośrednich, a właściwościach zbliżonych do barwników kwasowych. Najbardziej rozpowszechnionym sposobem barwienia skór jest barwienie kąpielowe prowadzone w bębnach obrotowych. Procesy barwienia są złożone i przebiegają w trzech etapach [4]. W pierwszym etapie aniony barwnika są przyciągane przez grupy amoniowe skóry. Szybkość barwienia zależy od ładunku powierzchniowego włókien skóry ( pH procesu barwienia). W drugim etapie barwniki tworzą z kolagenem wiązania: wodorowe, van der Waalsa, hydrofobowe oraz następują reakcje kompleksowania barwników atomami chromu skór garbowanych solami chromu. Utworzone wiązania pomiędzy barwnikiem a kolagenem decydują o właściwościach wybarwień. W ostatnim etapie, zachodzącym podczas suszenia skór wybarwionych, barwniki dodatkowo tworzą ze skórą wiązania hydrofobowe [4]. W dalszym ciągu poszukiwane są tanie, o dużej wydajności kolorystycznej brunaty służące do barwienia skór. Tematem pracy b[...]

Anionowe czernie i brunaty do skóry pochodne kwasu 4-amino-2' nitrodifenyloamino-4'-sulfonowego


  Anionic blacks and browns for leather derivatives of 4-amino-2’-nitrodiphenylamino- 4’-sulphonic acid A series of brown and black disazo dyes, derived from 4-amino-2’- nitrodiphenylamino-4’-sulphonic acid as diazo component have been synthesized. The dyes have been used for dyeing leather apply bath metod. The dyeings of leather have good fastness for dry and wet rubbing, alkaline perspiration and light. Skóra jest organiczną heterogeniczną substancją, składającą się z tkanki włóknistej złożonej głównie z włókien kolagenowych przeplatających się wzajemnie. Cząsteczkę kalogenu stanowią trzy spiralnie skręcone łańcuchy polipeptydowe zbudowane z 18 różnych aminokwasów. Pomiędzy łańcuchami polipeptydowymi występują wiązania jonowe, wodorowe, hydrofobowe i kowalencyjne tzw. poprzeczne wiązania estrowe i peptydowe. Surowe skóry zwierzęce posiadają niewielką wytrzymałość mechaniczną oraz słabą odporność na czynniki biologiczne i chemiczne. W celu poprawy odporności użytkowych skóry poddaje się ją procesom garbowania. Procesy garbowania polegają na wprowadzeniu do tkanki skóry odpowiedniej ilości związków sieciujących włókna kolagenowe. Do garbowania skór stosuje się: związki mineralne tj. zasadowe sole metali chromu, glinu, żelaza, cyrkonu, garbniki roślinne będące związkami pochodzenia roślinnego oraz garbniki syntetyczne. Właściwości mechaniczne, chemiczne i sorpcyjne garbowanej skóry zależą od rodzaju i ilości użytych garbników oraz sposobu wprowadzenia na skórę. Dopiero tak przygotowana skóra służy do wyrobu butów, mebli pokrytych skórą, torebek, galanterii skórzanej, ubrań, rękawiczek, itp. Dla uzyskania odpowiednich walorów estetyczno-użytkowych wyprawione skóry poddaje się procesowi barwienia, natłuszczania, zmiękczania, nabłyszczania powierzchni lica, wygładzania [1, 2]. Do barwienia skór stosuje się barwniki z różnymi układami chromoforowymi: azowe, antrachinowe, triarylometanowe, ftalocyjaninowe, o[...]

Kompozyty cyjanurowych barwników bezpośrednich i kwasowych do barwienia skóry


  Skóra składa się z trzech podstawowych warstw: naskórka, skóry właściwej i tkanki nabłonkowej. Do celów użytkowych zastosowanie znalazła warstwa skóry właściwej zbudowana z włókien kolagenowych, w skład której wchodzi 18 różnych aminokwasów. Surową skórę poddaje się procesom mechanicznej i chemicznej obróbki, uzyskując wyroby mające zastosowanie w produkcji obuwia, odzieży, galanterii skórzanej, tapicerek samochodowych itp. Procesy obróbki chemicznej mają na celu zwiększenie wytrzymałości mechanicznej skóry oraz nadanie jej odpowiednich właściwości estetyczno-użytkowych. Skórę poddaje się procesom garbowania, barwienia i natłuszczania. Podczas procesu garbowania tworzą się dodatkowe usieciowania kolagenu zwiększające odporności skóry. Procesy garbowania przeprowadza się solami chromu (III), garbnikami syntetycznymi oraz naturalnymi garbnikami roślinnymi [1 - 2]. Tak przygotowaną skórę poddaje się procesom barwienia. Barwa jest jednym z kluczowych atrybutów jakie konsument bierze pod uwagę przy ocenie jakości towarów skórzanych. Do barwienia skóry stosuje się następujące grupy barwników: kwasowe, bezpośrednie, kwasowo-bezpośrednie, reaktywne, typu solwent, kationowe, naturalne oraz pigmenty [3 - 7]. Ze względu na budowę układu chromoforowego barwniki do skóry można podzielić na azowe, azowe metalokompleksowe typu 1:2, trójarylometanowe, antrachinonowe, oksazynowe, ftalocyjaninowe, stilbenowe, przy czym dominującą grupą są barwniki azowe i azowe metalokompleksowe. Barwienie skór garbowanych prowadzi się dwoma podstawowymi sposobami: 1. barwienie kąpielowe, 2. barwienie natryskowe, szczotkowe, nalewowe. Najbardziej rozpowszechnionym sposobem barwienia skór jest barwienie kąpielowe. Barwienie metodą kąpielową polega na namoczeniu skór w temperaturze 40 °C w kąpieli zawierającej amoniak i środek natłuszczający, a następnie dodaniu do tej kąpieli roztworu barwnika. Następnie podwyższa się temperaturę kąpieli do wartości 60 °C z [...]

Kompleksy miedziowe barwników azowych do barwienia włókien poliamidowych, wełny i skóry


  Anionic copper - complex azo dyes of 1:1 type for dyeing polyamide fibres, wool and leather. A group of anionic copper-complex azo dyes of 1:1 type has been synthesized using of 1-(3' or 4'-N-acylaminophenyl)-3-methylpyrazol-5-one. The dyes, which have a very high degree of exhaustion from a dyebath at pH 5.0, can be used for dyeing polyamide, wool and leather. The dyes are generally characterized by a good fastness to wet agencies and excellent lightfastness. Do barwienia włókien poliamidowych, wełny i skóry stosowane są barwniki kwasowe i metalokompleksowe typu 1:2 [1-11]. Barwnikom stawiane są wysokie wymagania dotyczące właściwości aplikacyjno-użytkowych. Zwraca się szczególną uwagę na odporności wybarwień na działanie światła. Wysokimi odpornościami na działanie światła odznaczają się wybarwienia barwnikami metalokompleksowymi typu 1:2, zawierające jako metal chrom i kobalt. Międzynarodowe Stowarzyszenie Badań i Oceny Ekologicznej Wyrobów Włókienniczych określiło wymogi dotyczące przyznawania międzynarodowego znaku towarowego Eko-Tex.Standard 100. Warunki jakie muszą spełniać wyroby włókiennicze przy ubieganiu się o ten znak towarowy dotyczą m. in. zawartości metali ciężkich w ekstraktach z wyrobów włókienniczych, które ustalone zostały w Unii Europejskiej na poziomie dopuszczalnym dla wody pitnej. Dopuszczalna całkowita zawartość chromu i kobaltu dla odzieży dziecięcej (I klasa wyrobu) wynosi 1,0 ppm, a dla pozostałej odzieży (klasy II-IV) dla chromu 2,0 ppm i kobaltu 4,0 ppm, przy czym zawartość chromu VI powinna być poniżej 0,5 ppm. Barwniki metalokompleksowe typu 1:2, z reguły nie spełniają tych standardów i dlatego są wycofywane z produkcji. Miedź jest mniej szkodliwa, poziom wartości granicznych wynosi 25 ppm dla wyrobów klasy I oraz 50 ppm dla pozostałych wyrobów. Szereg barwników i pigmentów będących kompleksami CuII charakteryzuje się bardzo dobrymi odpornościami na działanie światła, czystą, żywą bar[...]

Barwniki reaktywne do włókien poliamidowych DOI:10.15199/60.2016.02.2


  Słowa kluczowe: barwniki reaktywne do poliamidu, barwniki winylosulfonylowe, barwienie włókien poliamidowych, poliheksametylenoguanidyna Reactive dyes for dyeing polyamide fibers Reactive dyes containing monochlorotriazines and vinylsulphones, monochlorotriazines and sulphatoethylsulphone groups were synthesized. Received dyes were applied on polyamide fiber using exhaust dyeing method and improrovement of this metod using dyeing bath polyhexamethylguanidine. The percentages dye bath exhaustion coefficients, wash fastness, light fastness and CIE Lab color measurements were tested. Keywords: reactive dyes for polyamide, vinyl sulphone dyes, dyeing of polyamide fibers, polyhexamethylguanidine. Włókna poliamidowe są surowcem służącym do produkcji wyrobów odzieżowych, bielizny damskiej, pończoch, skarpet, rajstop, dywanów. Do barwienia włókien poliamidowych stosuje się barwniki kwasowe, głównie monosulfonowe, metalokompleksowe typu 1:2, wysekcjonowane barwniki zawiesinowe oraz reaktywne [1-4]. Barwniki zawiesinowe charakteryzują się dobrą zdolnością do wyrównywania wybarwień oraz niskimi opornościami na działanie czynników mokrych. Barwniki migrując z wyrobu włókienniczego na skórę bardzo często wywołują choroby alergiczne. Barwniki metalokompleksowe typu 1:2 charakteryzują się dobrym kryciem nierówności strukturalnych włókien oraz wysokimi opornościami na działanie światła. Problem stanowią metale ciężkie takie jak chrom i kobalt wchodzące w skład cząsteczek. Praktycznie we wszystkich asortymentach barwników metalokompleksowych typu 1:2 są przekroczone dopuszczalne normy dotyczące zawartości tych pierwiastków niezwiązanych w kompleksach, lecz tworzących sole z anionami barwnika. Ze względów ekologicznych barwniki te są wycofywane z produkcji. Barwniki kwasowe tworzą z włóknem poliamidowym relatywnie słabe wiązania jonowe. Wybarwienia posiadają niezbyt wysokie odporności na działanie czynników mokrych, co objawia się zabarwieniem [...]

 Strona 1  Następna strona »