Wyniki 1-10 spośród 19 dla zapytania: authorDesc:"MarEK bLiCharsKi"

Microstructure and mechanical properties of friction stir welded aluminum 6101-T6 extrusions

Czytaj za darmo! »

This investigation correlates the mechanical performance of friction stir welded 6101-T6 panels with the microstructural characteristics of the weld nugget. Tin plated 6101-T6 aluminum extrusions were friction stir welded in a 90° butt-weld configuration. A banded microstructure of interleaved layers of particle-rich and particle-poor material comprised the weld nugget. Scanning and transmiss[...]

Microstructure of mechanically alloyed Nb15Al10Ti

Czytaj za darmo! »

The goal of this work was to produce Nb15Al10Ti (at. %) alloy by milling powders of Nb, Al and intermetallic TiAl phase, via high energy mechanical alloying and microstructure characterization of the investigated alloy. Powders after particular time of milling were taken out to analysis and were investigated by Scaning Electron Microscopy (secondary electrons, backscattered electrons) as well[...]

Mikrostrukturalne aspekty zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny na przykładzie stopów aluminium

Czytaj za darmo! »

Zgrzewanie tarciowe z mieszaniem materiału zgrzeiny (ang. Friction Stir Welding - FSW) jest jedną z nowych technologii spajania, która została opracowana w The Welding Institute w 1991 roku. Jest to bardzo obiecująca technika łączenia stopów aluminium, która umożliwia ich stosowanie na szerszą skalę. W ostatnich latach znalazła ona szerokie praktyczne zastosowanie, szczególnie w przemyśle lotniczym. Proces zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny zachodzi bez udziału fazy ciekłej, w odróżnieniu od metod konwencjonalnych. W procesie FSW materiał poddawany jest intensywnemu odkształceniu plastycznemu w podwyższonej temperaturze, czego wynikiem jest zmiana mikrostruktury. Obejmuje ona zmianę rozmiaru ziaren, charakteru granic ziaren, koagulację i rozpuszczanie cząstek oraz [...]

KrakówZastosowanie mieszania tarciowego materiału do obróbki warstwy wierzchniej wyrobu

Czytaj za darmo! »

Obróbka powierzchniowa polegająca na mieszaniu tarciowym materiału FSP (Friction Stir Processing) została opracowana na podstawie znanej od kilkunastu lat techniki FSW (Friction Stir Welding) łączenia materiałów w stanie stałym bez udziału fazy ciekłej. Technika FSW, tj. zgrzewanie tarciowe z mieszaniem materiału zgrzeiny, została opracowana i opatentowana w Instytucie Spawalnictwa (The Welding Institute TWI) w Cambridge w Wielkiej Brytanii w 1991 r. i jest uważana za jedno z największych osiągnięć w technice spajania materiałów w ostatnim dwudziestoleciu [1]. Zasada procesu FSW jest bardzo prosta. Rotujące narzędzie składające się z kołnierza oporowego i trzpienia o znacznie mniejszej średnicy wciśniętego między dociśnięte do siebie łączone elementy jest przesuwane wzdłuż ich linii styku w momencie, gdy kołnierz zaczyna naciskać na łączone elementy (rys. 1). Na skutek tarcia między narzędziem i materiałem oraz mieszania i intensywnego odkształcania plastycznego materiału wytwarzane jest ciepło prowadzące do lokalnego wzrostu temperatury i zmięknięcia materiału wokół trzpienia i pod kołnierzem. Połączenie obrotu i przemieszczania się narzędzia powoduje natomiast przemieszczanie się materiału z frontu do tyłu trzpienia oraz wymieszanie materiału z sąsiednich obszarów wokół trzpienia. Łączenie tą metodą zachodzi w stanie stałym, tj. w temperaturze niższej niż temperatura topnienia łączonych elementów, a ilość ciepła wydzielająca się podczas procesu jest znacznie mniejsza niż podczas spawania tradycyjnego, co zmniejsza naprężenia wewnętrzne oraz pozwala uniknąć tworzenia struktury dendrytycznej oraz niekorzystnych faz, np. eutektyk. Mikrostruktura złącza utworzona w wyniku dużego odkształcenia plastycznego i mieszania materiału z jednoczesną rekrystalizacją dynamiczną jest drobnoziarnista i zasadniczo pozbawiona wad wprowadzanych przez tradycyjne spawanie. Metoda FSW była i jest przedmiotem intensywnych badań od 20 lat. W Polsc[...]

Mikrostruktura i własności mechaniczne Inconelu 625 napawanego na stale kotłowe


  W artykule przedstawiono charakterystykę zmian mikrostruktury, składu chemicznego i twardości stali kotłowych (w postaci ścian szczel- nych kotłów energetycznych) napawanych Inconelem 625. Wykonano badania makro- i mikrostruktury, parametrów geometrycznych (w tym grubości napoiny), twardości i składu chemicznego (zawartości żelaza przy powierzchni napoiny oraz segregacji dendrytycznej). The article is focused on the characterization of microstructure, chemical composition and hardness of waterwall tubing weld overlay coated by Inconel 625. The analysis included a study of macro- and microstructure, geometrical parameters (including overlays thickness), hardness and chemical composition (iron content in the overlay near surface areas). Słowa kluczowe: napawanie, Cold Metal Transfer (CMT), stal kotłowa, mikrostruktura, własności mechaniczne Key words: weld overlay, Cold Metal Transfer (CMT), boiler steel, microstructure, mechanical properties.Wprowadzenie. W dzisiejszym świecie, przy szybko rozwijającej się technologii, wymagania stawiane materiałom stale się zwiększają. Ciągle udoskonala się materiały i technologię ich wytwarzania. Dotyczy to również przemysłu energetycznego. W energetyce jest szczególne zapotrzebowanie na materiały spełniające swoją funkcję w podwyższonej temperaturze, a dobór materiałów jest ściśle uzależniony od ich odporności na wpływ agresywnego środowiska. Ważnym zagadnieniem jest utylizacja odpadów. Unia Europejska wywiera nacisk na ochronę środowiska i zmniejszenie emisji CO2 do atmosfery. Dlatego bardzo ważne jest, by utylizacja odpadów była jak najmniej szkodliwa dla środowiska. Prowadzi się intensywne prace nad poprawą efektywności nowoczesnych spalarni odpadów. Ze względu na wysoką temperaturę i występowanie szkodliwych związków (siarczki, chlorki) elementy kotłów do spalania odpadów są narażone na korozję, co bezpośrednio wpływa na ich trwałość[1]. Dlatego ważnym celem badań stała się techno[...]

Porównanie mikrostruktury, właściwości mechanicznych i składu chemicznego warstw ze stopu Inconel 625 napawanych laserowo i łukowo


  Elementy kotłów elektroenergetycznych pracujące w najbardziej agresywnych środowiskach są obecnie coraz częściej napawane stopami na osnowie Ni [1]. Do nanoszenia warstw przez napawanie stosuje się metody spawania gazowego (płomieniowego), łukowego, wiązką światła lasera lub elektronów. Powszechnie stosowanymi metodami napawania łukowego są: napawanie elektrodą nietopliwą w osłonie argonu (GTAW - gas tungsten arc welding) oraz elektrodą topliwą w osłonie argonu lub gazu aktywnego (GMAW - gas metal arc welding) [2]. Techniką konkurencyjną do napawania tradycyjnymi metodami spawalniczymi jest napawanie laserowe. Napawanie laserowe różni się od innych technologii tym, że do topienia materiału wykorzystuje energię promieniowania elektromagnetycznego dostarczaną w postaci wiązki światła lasera. Napawany stop, stopiony wiązką lasera rozpływa się po powierzchni podłoża, na którym krzepnie. Jednocześnie topi się cienka warstwa podłoża i występuje mieszanie się stopionego materiału podłoża z nanoszonym stopem, a podczas krzepnięcia tworzy się silne połączenie metalurgiczne między podłożem a powłoką [3, 4]. Dzięki szczególnym właściwościom wiązki laserowej jako źródła energii, technika napawania powłok laserem ma szereg zalet wyróżniających ją spośród konwencjonalnych metod spawalniczych. Dokładna regulacja gęstości mocy i jej rozkładu na przekroju wiązki laserowej powoduje, że nagrzewanie ma charakter lokalny, przez co ogranicza się ryzyko wystąpienia odkształceń cieplnych obrabianych elementów, jak również minimalizuje wielkość strefy wpływu ciepła. Przez odpowiedni dobór parametrów napawania laserowego uzyskuje się drobnoziarnistą mikrostrukturę z możliwością jej kształtowania od komórkowej do ukierunkowanej dendrytycznej. Napawanie laserowe można realizować w dowolnym kierunku i pod różnymi kątami, a powłoki można nanosić w miejscach trudnodostępnych, np. wewnątrz rur [5]. Technologia napawania elementów kotłów na skale przemysłową[...]

Badania mechanizmu zmian plastyczności w stali AISI 302 ciągnionej z bardzo dużymi odkształceniami

Czytaj za darmo! »

drut ze stali austenitycznej aiSi 302 poddano procesowi ciągnienia wielostopniowego, stosując duże odkształcenie całkowite. Przeprowadzono badania własności mechanicznych drutu przed odkształceniem oraz po każdym ciągu. Wyniki tych badań uwidoczniły specyficzne zmiany plastyczności w zakresie 80÷95 % redukcji przekroju. Podjęto próbę wyjaśnienia mechanizmu zachodzenia obserwowanych zmian własno[...]

Modyfikacja warstwy wierzchniej stopu tytanu Ti6Al4V metodą laserowego odkształcania

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań topografii, mikrostruktury oraz chropowatości warstwy wierzchniej stopu tytanu Ti6Al4V, otrzymanej w wyniku laserowego odkształcania. Proces laserowego odkształcania przeprowadzono przy wykorzystaniu impulsowego lasera ReNOVALaser Nd:YAG z modulacją Q. Stosowano długość fali 1,064 µm. Gęstość mocy wynosiła 1 GW/cm2, a czas trwania impulsu 18 ns. W trak[...]

Laserowo odkształcona warstwa wierzchnia stopu tytanu Ti6Al4V

Czytaj za darmo! »

Tytan i jego stopy charakteryzują się małą gęstością, dużą wytrzymałością właściwą i dobrą odpornością na korozję. Posiadają dobrą biozgodność w środowisku ludzkich komórek i tkanek, dlatego są chętnie stosowane w medycynie. Szersze zastosowanie stopów tytanu jest jednak nadal ograniczone ze względu na ich małą twardość, odporność na ścieranie oraz wysoki współczynnik tarcia [1, 2]. Wśród metod kształtowania własności warstwy wierzchniej metali i stopów perspektywiczną obróbką powierzchniową może być laserowe odkształcenie (Laser Shot Peening, LSP). Obróbka laserem znajduje coraz większe zastosowanie w przemyśle, ponieważ współczesne lasery wytwarzają promieniowanie, którego moc i czas trwania impulsu mogą być regulowane z dużą dokładnością, a dzięki temu można realizować wiele[...]

 Strona 1  Następna strona »