Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Gondek"

Wpływ stabilizatorów na ograniczenie rekrystalizacji w lodach typu sorbet DOI:10.15199/65.2016.9.4


  W artykule porównano wpływ mieszanek stabilizujących na przebieg procesu rekrystalizacji w sorbetach truskawkowych bezpośrednio po przygotowaniu oraz po miesiącu przechowywania w temp. -18ºC. Do badań wykorzystano zdjęcia kryształów lodu wykonane za pomocą mikroskopu i kamery Nikon przystosowanych do pracy w ujemnej temperaturze. Następnie zdjęcia przeanalizowano stosując program NIS Elements D i określono wymiary średnic powstałych kryształów lodu.W badaniu jako dodatki stabilizujące zastosowano preparaty żelatyny wieprzowej, gumy guar, gumy ksantanowej, mączki chleba świętojańskiego, kappa-karagenu oraz alkoholu, naturalne białko ochronne AFP i przemysłową mieszankę stabilizatorów oznaczaną jako CRE. Stwierdzono, że dodatek AFP (w połączeniu z żelatyną i gumą guar) oraz mieszanka CRE najskuteczniej hamowały proces rekrystalizacji, a kryształy lodu po miesiącu przechowywania nie były większe niż 15 μm.Sorbet to mrożony produkt żywnościowy, który dzięki wyjątkowym zaletom orzeźwiającym cieszy się ogromną popularnością wśród licznej grupy konsumentów. Podstawowymi surowcami do produkcji sorbetów są soki i miąższ owocowy, które nie zawierają tłuszczu oraz substancji stałej nietłuszczowej pochodzenia mlecznego, dzięki czemu mają bardzo niską wartość energetyczną. Prawidłowa konsystencja sorbetów jest efektem doboru odpowiedniej ilości składników i prawidłowego procesu technologicznego [2, 14]. Jednym z głównych problemów w trakcie przechowywania sorbetów jest utrzymanie stałej temperatury, która ma znaczący wpływ na jakość produktu. Już niewielkie wahania przyczyniają się do inicjacji procesu rekrystalizacji. Polega ona na wzroście kryształów w trakcie przechowywania lodów [8, 14, 21]. Naturę tego zjawiska tłumaczy się na podstawie dwóch modeli: koalescencji i migracji [7, 8, 11, 14]. KOALESCENCJA I MIGRACJA mechanizmy procesu rekrystalizacji Koalescencja polega na łączeniu dwóch małych kryształów sąsiad[...]

Azaheterocyclic materials for organic photovoltaic cells


  Recently we can observe growing interest in organic photovoltaic cells. Nowadays, when the development of renewable sources of energy is necessary, photovoltaic energy becomes an opportunity to reduce consumption of fossil fuels. Organic photovoltaic cells are easy built by deposition techniques like spin coating, moreover PV devices have lower weight, flexible shape and low production cost in comparison with inorganic equivalents [1]. These features have fuelled the interest of both science and industry. The conversion of solar light into electric power requires the generation of both negative and positive charges. The operation of a photovoltaic cell can be generally divided into three basic steps: light absorption, charge separation and charge collection of the appropriate carriers to anode and metallic cathode.When photons are absorbed, only small part of incident light is absorbed because of size of ba[...]

Minikiwi - nowy, cenny surowiec dla przemysłu spożywczego DOI:10.15199/65.2018.4.6


  Rodzaj aktinidia (Actinidia, rodzina Actinidiaceae) wg aktualnego stanu wiedzy liczy 55 gatunków [15]. Nazwa rodzaju pochodzi od promienistego rozmieszczenia znamion słupka kwiatu żeńskiego (actis po grecku oznacza promień). Jest to wieloletnia roślina pnąca o pojedynczych, zdrewniałych łodygach, pochodzi z Azji. Najpopularniejsze są gatunki A. deliciosa i A. chinensis, których owoce, zwane kiwi lub kiwifruit, są uprawiane w Chinach, Nowej Zelandii, USA oraz w krajach basenu Morza Śródziemnego (głównie we Włoszech, Portugalii, Hiszpanii, Francji i Grecji) [13]. Z punktu widzenia żywieniowego są to bardzo wartościowe owoce, jednak uprawa smakowitej aktinidii chińskiej na skalę towarową w naszym klimacie nie jest możliwa, ponieważ krzewy te przemarzają w temp. -12°C. W polskich warunkach glebowych i klimatycznych sprawdza się aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta), jej odmiana purpurowa (Actinidia arguta var. purpurea) oraz aktinidia pstrolistna (Actinidia kolomikta) - gatunki bardziej odporne na niską temperaturę. Wiele uwagi poświęca się ostatnio aktinidii ostrolistnej (popularnie zwanej minikiwi), która dobrze znosi spadki temperatury nawet do -30°C, co umożliwia jej lokalną uprawę. Gatunek ten naturalnie występuje we wschodniej części Azji - Chinach, Rosji, Japonii i Korei [10]. Owoce aktinidii ostrolistnej, w porównaniu z owocami aktinidii chińskiej czy aktinidii smakowitej, są do dziesięciu razy mniejsze i osiągają masę od kilku do kilkunastu gramów. Jest to jagoda o galaretowatym, słodko-kwaśnym miąższu z dużą ilością drobnych nasion, ma gładką skórkę i może być spożywana w całości. Miąższ może mieć zieloną lub czerwoną barwę z jaśniejszym rdzeniem. Roślina ta może dorastać nawet do 10 m wysokości i rodzić od 30 do 50 kg owoców. W Polsce centralnej zbiory minikiwi przeprowadzane są w pierwszej połowie września. Owoce są klimakteryczne, a więc mogą być zbierane przed osiągnięciem dojrzałości, co umożliwia ich dłuższe[...]

 Strona 1