Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Eugeniusz K. Chyłek"

Biogospodarka w sektorze rolno-spożywczym

Czytaj za darmo! »

Biogospodarka, zgodnie z definicją zaproponowaną w komunikacie Komisji Europejskiej (KE) Innowacje w służbie zrównoważonego wzrostu: biogospodarka dla Europy1, obejmuje produkcję odnawialnych zasobów biologicznych oraz przekształcanie tych zasobów i powstających w procesie ich przetwarzania odpadów w produkty o wartości dodanej, takie jak żywność, pasze, bioprodukty i bioenergia. Biogospodarka obejmuje wiele gałęzi przemysłu, w tym również sektor rolno-żywnościowy, a także powiązane z nim sektory leśnictwa, przemysłu chemicznego, biotechnologicznego i energetycznego. Inicjatywa przewodnia strategii Europa 20202 - Unia innowacji3 wskazuje na wyzwania, jakie stoją przed Europą w zakresie nauki i innowacji oraz na działania, jakie powinny być zrealizowane w państwach Unii, by cel zapewnienia stabilnego rozwoju gospodarczego mógł być realizowany. Racjonalne wykorzystanie zasobów ekosystemów świata roślinnego, zwierzęcego i mikroorganizmów przy wsparciu jakie daje biotechnologia, genetyka, chemia, fizyka czy nauki ekonomiczne, może zapewnić zarówno konsumentowi, jak i gospodarce [...]

Unijna strategia badań naukowych i innowacji w rolnictwie DOI:10.15199/65.2016.1.2


  Projektowana strategia UE w obszarze badań i innowacji w rolnictwie stawia sobie za cel poprawę konkurencyjności sektora rolno-żywnościowego poprzez popularyzację dostępu do programów Unii Europejskiej, w tym programu Horyzont 2020. W planowanych działaniach strategii powinny znaleźć się rozwiązania umożliwiające udział w ramach programów Unii Europejskiej, w tym programu Horyzont 2020 podmiotów sektora rolno-żywnościowego oraz sektora nauki i badań wszystkich państw UE niezależnie od ich potencjału organizacyjnego czy pozycji na rynku naukowym. Takie podejście pozwoliłoby na efektywne wykorzystanie znacznego potencjału badawczego krajów Europy Środkowo-Wschodniej w realizacji projektów w ramach programów Unii Europejskiej, w tym programu Horyzont 2020.Polskiej gospodarce dotychczas w niewielkim stopniu udało się wejść na ścieżkę rozwoju wykorzystującą innowacje i wiedzę. Jest to wynik niewielkiego zainteresowania gospodarki, zwłaszcza w rolnictwie, a także sektora przetwórstwa spożywczego, działaniami innowacyjnymi i komercjalizacją badań naukowych. Stawia to Polskę na jednym z ostatnich miejsc spośród członków OECD i UE pod względem wykorzystania rozwiązań innowacyjnych w gospodarce. Polska pozostaje także daleko w tyle za większością krajów Europy Środkowej znajdujących się na podobnym poziomie rozwoju gospodarczego. Przepływy środków finansowych na badania z przedsiębiorstw działających w Polsce do wyższych uczelni i instytutów badawczych są niewspółmiernie małe do możliwości zaplecza naukowo- -badawczego. Oznacza to, że rynek badań naukowych transferowanych do praktyki właściwie nie funkcjonuje. Bez wprowadzenia zmian w tym sektorze nie jest możliwe ukierunkowanie polskiej gospodarki na wzrost konkurencyjności także w sektorze rolno- -żywnościowym. Dokumenty Komisji Europejskiej, a zwłaszcza A strategic approach to EU agricultural research and innovation - draft paper wskazują na konieczność podjęcia zdecydowany[...]

Przemysł rolno-spożywczy w Deklaracji Państw Grupy Wyszehradzkiej DOI:10.15199/65.2017.7.2


  Analiza dotychczasowego udziału zespołów badawczych krajów UE-13 w programie Horyzont 2020 wskazuje na wyraźny brak równowagi w wykorzystaniu jego środków na niekorzyść państw Europy Środkowo-Wschodniej. Znalezienie rozwiązań zapewniających lepsze wykorzystanie potencjału badawczego państw Europy Środkowo-Wschodniej w tworzeniu i funkcjonowaniu europejskiej przestrzeni badawczej (EFB) w obszarze sektora rolno-spożywczego było przesłanką inicjatywy państw Grupy Wyszehradzkiej. Od lat w programach ramowych utrzymuje się znacząca różnica w wykorzystaniu środków finansowych przeznaczonych na badania i rozwój pomiędzy UE-15 a UE-13. Trzynaście krajów UE uzyskało tylko niewiele ponad 5% z całości budżetu wydanego dotychczas w programie Horyzont 2020. Aż 87% środków trafiło do krajów UE-15, a ponad 70% do przedstawicieli sześciu państw UE-15. Blisko 500 organizacji, spośród ponad 13 tys. wszystkich beneficjentów w programie Horyzont 2020, zdobyło prawie 58% całego dofinansowania. Sytuacja ta wpłynęła na podjęcie przez polskie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi inicjatywy przygotowania i uzgodnienia wspólnego oświadczenia ministrów rolnictwa Polski, Republiki Czeskiej, Słowacji, Węgier oraz Bułgarii, Rumunii i Słowenii na rzecz silniejszego włączenia potencjału badawczego krajów Europy Środkowo-Wschodniej (EU-13) do realizacji projektów w ramach programu Horyzont 2020 w obszarze rolnictwa, w tym w sektorze rolno-spożywczym. SEKTOR ROLNO-SPOŻYWCZY krajów UE-13 w programie Horyzont 2020 Światowe zapotrzebowanie na żywność według danych FAO wzrośnie do 2050 r. o 70%. Wzrostowi popytu na żywność towarzyszyć będzie wzrost popytu na paszę oraz rolnicze surowce przemysłowe. Zgodnie z przyjętymi deklaracjami przewidywany wzrost produkcji nie powinien naruszać zasad gospodarowania zasobami naturalnymi w sposób zrównoważony, zgodny z zasadami ochrony środowiska. W polityce obejmującej zagadnienia produkcji rolniczej i wytwarzania żywnośc[...]

Deklaracja GV4+3 oczekiwane efekty w sektorze rolno-spożywczym DOI:10.15199/65.2017.8.2


  Znalezienie rozwiązań zapewniających lepsze wykorzystanie biomasy, z zachowaniem zasad działalności zrównoważonej pod względem gospodarczym i społecznym oraz efektywnym wykorzystaniem potencjału badawczego państw Europy Środkowo- -Wschodniej (UE 13) w tworzeniu i funkcjonowaniu europejskiej przestrzeni badawczej (EPB) w obszarze sektora rolno-spożywczego, było przesłanką inicjatywy ministrów rolnictwa państw Grupy Wyszehradzkiej. Przygotowana w MRiRW propozycja Deklaracji Państw GV4+3 oraz treść załącznika do tej deklaracji, po uzgodnieniach między zainteresowanymi sygnatariuszami i podpisaniu 26 października 2016 r., stała się dokumentem politycznym w ustaleniach dotyczących kierunków badań w ramach drugiego wyzwania społecznego SC2 programu Horyzont 2020 na lata 2018-2020, między państwami UE13 a Komisją Europejską. W artykule "Przemysł rolno-spożywczy w Deklaracji Państw Grupy Wyszehradzkiej" (Przemysł Spożywczy nr 7-2017) przedstawiono uwarunkowania i powiązanie Deklaracji GV4+3 z programem Horyzont 2020, a także Strategią na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Biorąc pod uwagę wymienione w załączniku do Deklaracji GV4+3 zagadnienia badawcze, zasadne jest przedstawienie uzasadnienia ich wyboru, zakresów działania oraz oczekiwanych efektów w odniesieniu do sektora rolno-spożywczego. DEKLARACJI GV4+3 uzasadnienie obszaru, zakresu działań i efektów W wyniku intensywnego wzrostu gospodarczego postępuje stopniowe wyczerpywanie nieodnawialnych zasobów naturalnych, a także zmniejszenie zdolności ekosystemów do utylizacji odpadów. Skierowało to uwagę na konieczność zachowania równowagi w gospodarowaniu jej zasobami. Najwłaściwszym sposobem przeciwdziałania występującym zagrożeniom i nasilającej się potrzebie wzrostu zapotrzebowania na żywność, ograniczeniu uzależnienia od paliw kopalnych, dywersyfikacji źródeł energii, redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz zachowaniu lub powiększaniu zasobów naturalnych, staje się koncepcja g[...]

Wspólnota Wiedzy i Innowacji Food4Future

Czytaj za darmo! »

W gospodarce globalnej wiedza jako nośnik postępu i kreowania innowacyjności, a przez to wzrostu konkurencyjności i rozwoju gospodarczego, ma najwyższą wartość. Kluczowymi elementami w łańcuchu gospodarczym są technologie, które w myśl zasad zarządzania jakością podlegają niekończącym się procesom doskonalenia, przyczyniając się do kreowania innowacji. Stosowanie rozwiązań innowacyjnych w gospodarce i praktyczne ich wykorzystanie uwarunkowane jest skutecznym transferem wiedzy z ośrodków naukowo-badawczych do praktyki [4-7, 10, 12, 14]. Wkrajach rozwiniętych gospodarczo coraz bardziej widoczna jest tendencja do intensyfikacji więzi między jednostkami przemysłowymi, ośrodkami naukowymi i władzami samorządowymi. Idea rozwoju partnerstwa publiczno- prywatnego jest jednym z celów działania Komisji Europejskiej. Stan taki stymuluje rozwój nauki i techniki, a także działania na rzecz wzrostu efektywności prac badawczych. Tworzą się więc określone powiązania kooperacyjne, w których współpracujące podmioty, niezależne ekonomicznie i odmienne organizacyjnie, łączy określony charakter współzależności techniczno-produkcyjnych [8, 11]. INNOWACJE W RAMACH partnerstwa publiczno-prywatnego Ogólnoświatowe trendy, w tym wzrastająca konkurencyjność między jednostkami naukowo-badawczymi w obszarze transferu wiedzy i technologii oraz preferencje dla tzw. Smart specialization, stawiają nowe cele uczelniom wyższym, instytutom badawczym oraz administracji samorządowej i państwowej opracowującej programy strategiczne w latach 2014- -2020 i dalej do 2027 r. Istotnym elementem funkcjonowania efektywnego systemu transferu wiedzy jest tzw. trójkąt wiedzy, którego schemat ideowy zaprezentowano na rysunku. Przyjmuje się, że zaplecze naukowo-badawcze, w tym instytuty badawcze i uniwersytety uczestniczące w realizacji zadań w ramach trójkąta wiedzy, powinny spełniać tzw. warunek Excellence. Warunek ten powinien zapewniać nie tylko doskonałość w nauce cz[...]

Biogospodarka o obiegu zamkniętym DOI:10.15199/65.2016.7.1


  W grudniu 2015 r. Komisja Europejska opublikowała Komunikat do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pn. "Zamknięcie obiegu - plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym". Komisja Europejska przyjęła także działania zmierzające do udoskonalenia planu działania w kierunku zrównoważonej biogospodarki uwzględniającej ograniczenie procesów wytwarzania odpadów. Wyeliminowanie znacznej części odpadów może bowiem zapewnić zrównoważone funkcjonowanie współczesnej cywilizacji. Cel ten powinien stać się priorytetem realizowanej polityki, a umiejętność zapewnienia warunków rozwoju nauki, transferu wiedzy i innowacji do praktyki zadecyduje o przyszłości nie tylko Unii Europejskiej ale i każdego z państw członkowskich Wspólnoty. Efektywne wykorzystanie zaplecza naukowo-badawczego nauk rolniczych i pokrewnych, partnerstwa publiczno- -prywatnego, środków pozabudżetowych i pochodzących z budżetów państw członkowskich oraz ze środków programu Horyzont 2020 powinno zapewnić zrównoważony rozwój nie tylko w Europie, ale i w Polsce. W artykule przedstawiono podstawowe kierunki prac w ramach biogospodarki z uwzględnieniem reguł gospodarki o obiegu zamkniętym.Największym i aktualnym wyzwaniem politycznym, ekonomicznym i ochrony środowiska współczesnej cywilizacji stają się odpady powstające w realizowanych cyklach produkcyjnych, a także konsumpcji produktów pozostawiających opakowania i odpady. Na te zagadnienia zwraca uwagę przedstawiony w grudniu 2015 r. przez Komisję Europejską pakiet dotyczący budowania gospodarki o obiegu zamkniętym (tzw. circular economy). Idea gospodarki o obiegu zamkniętym polega na zamknięciu cyklu życia produktu przez ukierunkowanie gospodarki na jej zrównoważony rozwój. Realizacja tego celu może nastąpić przez zastosowanie najnowszych, przyjaznych dla człowieka i środowiska technik i technologii wykorzystania zasobów, w tym natural[...]

Uwarunkowania działalności zaplecza naukowo-badawczego w Programach Ramowych Unii Europejskiej DOI:10.15199/65.2018.3.3


  Przygotowanie w Polsce warunków do jak najlepszego, zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zapewnienie możliwie wysokiego standardu życia mieszkańcom jest głównym priorytetem zawartym w strategicznych dokumentach administracji rządowej Rzeczpospolitej Polskiej1. Zmiany w sektorach gospodarczych zachodzące pod wpływem procesów globalizacji wskazują, że chcąc konkurować na współczesnych rynkach, przedsiębiorstwa muszą nastawić się na wdrażanie innowacji, dzięki którym będą nadążały za światowym postępem naukowo-technicznym i oczekiwaniami konsumentów. W gospodarce globalnej wiedza jest najwyższą wartością, a tym samym nośnikiem postępu i kreowania innowacyjności, co zwiększa konkurencyjność i przyspiesza rozwój gospodarczy. W krajach rozwiniętych gospodarczo widoczna jest już tendencja do intensyfikacji więzi między ośrodkami naukowymi, praktyką i strukturami administracji publicznej. Idea rozwoju partnerstwa publiczno-prywatnego jest jednym z celów działania Komisji Europejskiej. Stan taki stymuluje rozwój nauki i techniki, a także działania na rzecz wzrostu efektywności prac badawczych. Dynamika zmian polityki UE w zakresie innowacji i przedsiębiorczości, nowe zadania zdefiniowane dla Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT), a także działania realizowane w ramach Programów Ramowych Unii Europejskiej, w tym aktualnego programu Horyzont 2020, wskazują, że powinna nastąpić zdecydowana poprawa w tworzeniu silnych więzi i systemowej współpracy pomiędzy nauką a gospodarką. W Polsce procesy efektywnego wykorzystywania nauki i innowacyjności nie są skutecznie wspierane i nie znajdują systemowego rozwiązania w opracowywanych programach zarówno polityki naukowej, naukowo-technicznej, innowacyjnej, jak i polityki gospodarczej, w tym polityki rolnej. Istniejące struktury instytucjonalne i organizacyjne badań naukowych oraz słabo zorganizowane struktury odbiorców wyników badań i ich znikome zainteresowanie[...]

 Strona 1