Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Bułkowska"

Otwarcie polskiego sektora rolno-spożywczego na kraje spoza UE DOI:10.15199/65.2016.5.1


  Celem artykułu jest analiza dotychczasowych tendencji oraz perspektyw rozwoju wymiany handlowej produktami rolno-spożywczymi Polski z krajami pozaunijnymi. Szczególną uwagę zwrócono na zmiany w strukturze geograficznej i towarowej polskiego handlu rolno-spożywczego w wyniku wprowadzonego przez Rosję embarga, czyli w latach 2013-2015. Podkreślono również znaczenie bilateralnych umów handlowych oraz potrzebę skoordynowanych działań promujących polską żywność za granicą. Pomimo iż odbiorcy spoza UE w polskim eksporcie rolno-spożywczym w ostatnich latach systematycznie mają coraz większe znaczenie, nadal jest ono stosunkowo niewielkie, a handel z tą grupą krajów opiera się na mało zróżnicowanym asortymencie. Za najbardziej perspektywiczne rynki dla rozwoju polskiego eksportu produktów żywnościowych można uznać w pierwszej kolejności Chiny, Indie, ale także państwa basenu Morza Śródziemnego, ASEAN oraz kraje afrykańskie, które charakteryzują się szybkim wzrostem popytu importowego na żywność. Ważnymi partnerami mogą być również kraje Ameryki Środkowej i Północnej.Wprowadzenie przez Rosję w połowie 2014 r. zakazu wwozu produktów rolno-spożywczych uświadomiło polskim przedsiębiorcom, jak ważna jest dywersyfikacja rynków zbytu towarów. Obecnie ok. 80% polskiego eksportu trafia do Unii Europejskiej. Jest to wprawdzie duży i zamożny rynek zbytu, ale już dość nasycony. Niemożliwe będzie szybkie zwiększenie eksportu na ten rynek, a zatem należy zdobywać inne rynki zbytu z szybko rosnącym popytem importowym. Pomimo stale rosnącego eksportu do krajów spoza UE, aktywność polskich eksporterów na rynkach pozaunijnych jest wciąż niewielka. Wejście na nowe rynki jest jednak trudnym i długotrwałym procesem, który często wiąże się z dużym ryzykiem i dodatkowymi kosztami. Intensyfikacji wymiany handlowej z krajami trzecimi mają służyć umowy bilateralne zawierane przez UE z innymi krajami i ugrupowaniami. Jeżeli jednak polscy producen[...]

Potencjalny wpływ umowy TTIP na handel rolno-spożywczy Polski z USA DOI:10.15199/65.2017.6.1


  W lipcu 2013 r. pomiędzy Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi rozpoczęły się negocjacje w sprawie zawarcia Transatlantyckiego Partnerstwa w dziedzinie Handlu i Inwestycji (TTIP). Celem umowy jest zwiększenie poziomu handlu i przepływu inwestycji między UE a USA przez liberalizację dostępu do rynków wewnętrznych, eliminację ceł w handlu dwustronnym, zmniejszenie barier inwestycyjnych oraz obniżenie kosztów biurokratycznych i proceduralnych. Oczekuje się, że doprowadzi to do znaczącego pogłębienia integracji gospodarczej UE i USA oraz pobudzi wzrost gospodarczy obu gospodarek, przy jednoczesnym zwiększeniu konkurencyjności w stosunku do tzw. rynków wschodzących, takich jak Brazylia i Chiny. Po 15 rundach negocjacji1 rozmowy w sprawie Transatlantyckiego Partnerstwa w dziedzinie Handlu i Inwestycji zostały zawieszone i trudno jest przewidzieć, kiedy i czy w ogóle zostaną wznowione [6]. TTIP byłoby potencjalnie największym w historii regionalnym porozumieniem o wolnym handlu, obejmującym zagadnienia z obszaru bilateralnej współpracy gospodarczej, wykraczających poza zakres tradycyjnych umów handlowych, skupiających się jedynie na likwidacji barier taryfowych. Negocjacje nad TTIP prowadzone były w trzech obszarach, tj. dostęp do rynku, współpraca w zakresie regulacji oraz przepisy ułatwiające handel i inwestycje. Ostateczne porozumienie miałoby się składać z dwudziestu czterech rozdziałów, zgrupowanych w ramach tych trzech części. Żaden z rozdziałów nie byłby poświęcony w całości kwestiom związanym z sektorem rolno-spożywczym. Kwestie te byłyby jednak uregulowane m.in. w następujących rozdziałach: Cła i taryfy, Reguły pochodzenia, Bariery techniczne w handlu, Bezpieczeństwo żywności oraz zdrowie zwierząt i roślin, Cła i ułatwienia w zakresie wymiany handlowej oraz Własność intelektualna i oznaczenia geograficzne [3]. W artykule dokonano charakterystyki handlu rolno- -spożywczego Polski ze Stanami Zjednoczonymi oraz oceny wpły[...]

Dywersyfikacja polskiego handlu rolno-spożywczego DOI:10.15199/65.2017.8.1


  Handel zagraniczny produktami rolno-spożywczymi odgrywa ważną rolę w polskim handlu zagranicznym. Udział eksportu rolno- spożywczego w eksporcie Polski ogółem wynosi 13%, a importu - 9%. Wraz z dynamicznym rozwojem obrotów handlowych zwiększa się udział eksportu w wartości produkcji sprzedanej przemysłu spożywczego, który w 2015 r. wyniósł 40% (dwukrotnie więcej niż przed dziesięciu laty). Począwszy od 2003 r. Polska uzyskuje dodatnie saldo w handlu tą grupą produktów. Oznacza to, że eksport produktów rolno-spożywczych nie tylko determinuje rozwój całego sektora żywnościowego, ale ma także znaczący wpływ na bilans obrotów polskiego handlu ogółem. OGÓLNA OCENA WYNIKÓW HANDLU zagranicznego produktami rolno-spożywczymi Według wstępnych danych Ministerstwa Finansów w 2016 r. wartość eksportu produktów rolno-spożywczych wyniosła 24,2 mld euro i była o 1,2% większa niż rok wcześniej. Import ukształtował się na poziomie 17,1 mld euro, o 6,2% wyższym niż w 2015 r. Saldo wymiany handlowej pozostało dodatnie, ale zmniejszyło się o 8,9%, do 7,1 mld euro (rysunek 1). Z analizy wyników polskiego handlu zagranicznego w 2016 r. wynika, że trend wzrostowy utrzymał się w eksporcie mięsa drobiowego, którego wyeksportowano ponad 1 mln t (wzrost w porównaniu z poprzednim rokiem o 21%), za ponad 1,8 mld euro (o 9% więcej niż rok wcześniej). Dalszy wzrost odnotowano w eksporcie przetworów ze zbóż (głównie wafli, herbatników i pieczywa), których wartość wyniosła ponad 2 mld euro (wzrost o 12,9%.). Wzrost nastąpił także w eksporcie przetworów z owoców i warzyw (o 12,3%, do 1,2 mld euro) oraz ryb i owoców morza (o 12,0%, do 1,3 mld euro). Zwiększył się także eksport przetworów z mięsa i ryb (o 9,6%, do 1,3 mld euro), cukru i wyrobów cukierniczych (o 9,5%, do 613 mln euro) oraz napojów bezalkoholowych i alkoholowych (wód smakowych, wódek i wina) - o 3,6%, do 785 mln euro. Zmniejszył się natomiast eksport wyrobów tytoniowych do 2 mld euro (o 9%) [...]

Chiny strategiczny partner Polski w handlu z krajami spoza UE DOI:10.15199/65.2018.1.2


  Chiny w ostatnich latach stały się największym, obok Unii Europejskiej i USA, eksporterem i importerem produktów rolno-spożywczych na świecie. Szybki wzrost liczby ludności Chin oraz ich możliwości finansowe powodują wzrost popytu na dobra i usługi, w tym na produkty rolno-spożywcze. Według danych Banku Światowego w latach 2000- -2016 wskaźnik PKB na osobę (wg parytetu siły nabywczej) wzrósł z 2,9 do 15,3 tys. USD. Dodatkowo w tym samym okresie populacja mieszkańców Chin zwiększyła się o ponad 116 mln [10]. Chińskiemu konsumentowi produkty rolno-spożywcze pochodzące z Unii Europejskiej kojarzą się z wysoką jakością i można sądzić, że zapotrzebowanie na nie wśród obywateli chińskich będzie się zwiększać. W 2016 r. wartość eksportu rolno-spożywczego Chin przekroczyła 71 mld USD, a importu 102 mld USD (rysunek 1). Od 2008 r. Chiny odnotowują ujemne saldo obrotów handlowych tą grupą produktów. W 2016 r. deficyt Chin wyniósł 31 mld USD. Chiny sprowadzały produkty rolno-spożywcze przede wszystkim z USA (21,7%), Brazylii (18,5%) i Unii Europejskiej (12%). Spośród krajów UE największy udział w imporcie Chin miały: Francja, Niemcy i Holandia. Polska z udziałem 0,1% uplasowała się na dziesiątej pozycji wśród krajów UE. Chiny eksportowały swoje towary głównie do Japonii (13,9%), Hongkongu (13,9%) i Unii Europejskiej (11,1%). Największymi rynkami zbytu dla produktów rolno-spożywczych pochodzących z Chin były: Niemcy, Holandia i Wielka Brytania. Udział Polski w imporcie rolno-spożywczym Chin był ponad czterokrotnie większy niż w eksporcie (0,4%). Oznacza to, że Chiny są obecnie dla Polski ważniejszym rynkiem zaopatrzenia w produkty rolno-spożywcze niż rynkiem zbytu tych produktów. HANDEL POLSKI Z CHINAMI produktami rolno-spożywczymi Polska poza Unię Europejską kieruje ok. 20% swojego eksportu rolno-spożywczego [2]. W 2016 r. udział Chin w polskim eksporcie rolno-spożywczym ogółem wynosił 0,4%, a w imporcie - 1,9% (w handlu pozaunijny[...]

Rozwój polskiego eksportu rolno-spożywczego w 2017 r. DOI:10.15199/65.2018.9.1


  Znaczenie sektora rolno-pożywczego w krajowym bilansie handlowym jest relatywnie duże. W 2017 r. udział sektora rolno-spożywczego w polskim handlu ogółem wyniósł 13,4% w eksporcie oraz 9,3% w imporcie, a nadwyżka utworzona w handlu rolno-spożywczym miała decydujący wpływ na wyniki całego handlu [4]. Oznacza to, że handel zagraniczny jest ważnym czynnikiem stabilizacji rynków rolnych oraz ma korzystny wpływ na koniunkturę w rolnictwie i przemyśle spożywczym. Przy szybszym wzroście produkcji sektora rolno-spożywczego niż popytu wewnętrznego na żywność i produkty rolnictwa eksport jest ważnym kanałem zagospodarowania nadwyżek. W ostatnich latach ok. 40% produkcji było przeznaczone na eksport [6]. Znacznie większym od średniego udziałem eksportu w wartości sprzedaży przemysłu spożywczego charakteryzował się m.in. przemysł tytoniowy, przetwórstwo kawy i herbaty oraz przemysł rybny. WYNIKI POLSKIEGO HANDLU produktami rolno-spożywczymi W 2017 r. nastąpiło ożywienie w obrotach handlowych produktami rolno-spożywczymi. Po niekorzystnych tendencjach w 2016 r., dynamika eksportu ponownie była wyższa niż dynamika eksportu, co przełożyło się na wzrost tej nadwyżki [5]. W 2017 r. Polska wyeksportowała artykuły rolno-spożywcze o łącznej wartości 27,3 mld euro, o 12,3% więcej niż przed rokiem. Import w tym czasie zwiększył się o 9,5% i osiągnął wartość 18,9 mld euro. W rezultacie nadwyżka w handlu zagranicznym produktami rolno- -spożywczymi zwiększyła się o 19,1% do nienotowanych wcześniej 8,4 mld euro (rys. 1). Korzystny wpływ na polski eksport miał przede wszystkim wzrost popytu importowego na głównych rynkach docelowych. W tym czasie poprawiła się także koniunktura na światowych rynkach produktów mleczarskich [6]. W ubiegłym roku dynamikę wywozu wciąż hamowały restrykcje administracyjno-prawne, tj.: wprowadzone w 2014 r. rosyjskie embargo na import większości towarów rolno-spożywczych z niektórych krajów, w tym z Polski [1], oraz ogra[...]

Polska jako eksporter produktów rolno-spożywczych na rynek UE


  W podsumowaniu artykułu J. Rowińskiego "Wpływ integracji z Unią Europejską na handel zagraniczny artykułami rolno-spożywczymi" (Przemysł Spożywczy, nr 1/2010 r.) znajduje się następujące stwierdzenie: Formułując wniosek o doskonałych wynikach polskiego handlu artykułami rolno-spożywczymi w okresie członkostwa należy jednocześnie przeanalizować pozycję zajmowaną obecnie przez Polskę w tej dziedzinie na jednolitym rynku europejskim. Okazuje się, że jest ona wciąż jeszcze bardzo słaba, znacznie poniżej polskich ambicji i możliwości. Jest to jednak kwestia tak obszerna, że zostanie przeanalizowana w odrębnym artykule. Szczególnie interesująca jest odpowiedź nie tylko na pytanie o pozycję zajmowaną obecnie przez Polskę na jednolitym rynku europejskim, ale także na pytanie, czy wzrost polskiego eksportu rolno-spożywczego na jednolity rynek europejski w okresie członkostwa w UE jest zjawiskiem wyjątkowym, świadczącym o szczególnych umiejętnościach polskich eksporterów, czy też nie różnił się od osiągniętego przez inne państwa, które wraz z Polską lub później, wstąpiły do UE? Dotychczas, ze względu na brak porównywalnych danych statystycznych za dostatecznie długi okres, nie można było wykonać wiarygodnych analiz odpowiadających na postawione wyżej pytania. Jednak obecnie, gdy Eurostat (Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich) opublikował dane o handlu zagranicznym artykułami rolno-spożywczymi 27 państw członkowskich za lata 2000-2009, można pokusić się o odpowiedź. Należy jednak zachować ostrożność podczas interpretacji statystyk Eurostatu. Wprawdzie opublikowane dane są opracowane przez urzędy statystyczne krajów członkowskich zgodnie z jednolitymi wytycznymi metodycznymi i powinny być porównywalne - to okazuje się, że dane dla Polski różnią się od ogłaszanych przez Główny Urząd Statystyczny. Nie jest wykluczone, że podobne różnice występują w innych państwach. To jednak nie powinno mieć większego wpływu na wnioski formułowane [...]

Polskie artykuły mleczne na rynkach zagranicznych


  W Polsce mleczarstwo należy do najważniejszych gałęzi przemysłu rolno-spożywczego. Produkcja sprzedana przemysłu mleczarskiego w cenach bazowych (czyli po kosztach produkcji) w 2009 r. wyniosła nieco ponad 20 mld zł, co stanowiło blisko 14% wartości produkcji sprzedanej przemysłu rolno-spożywczego (ok. 145 mld zł). Na liście największych gałęzi przemysłu rolno-spożywczego mleczarstwo znajduje się więc na drugim miejscu pod względem wartości sprzedaży, po niekwestionowanym liderze - przemyśle mięsnym (wartość sprzedaży w 2009 r. nieco ponad 32 mld zł). Znaczenie przemysłu mleczarskiego dla polskiej gospodarki żywnościowej wynika nie tylko z wielkości produkcji, ale przede wszystkim z jego powiązań z polskim rolnictwem. Chów bydła mlecznego jest jedną z najważniejszych gałęzi polskiego rolnictwa i nie mógłby istnieć bez dobrze rozwiniętego przemysłu mleczarskiego, sprawnie odbierającego surowe mleko od rolników. Przemysł mleczarski jest bowiem jednym z trzech podstawowych ogniw łączących producentów mleka z krajowymi konsumentami artykułów mlecznych oraz rynkami zagranicznymi (pozostałe to handel hurtowy i detaliczny). Szacuje się, że w 2010 r. produkcja towarowa mleka wyniesie 9450 mln l (ponad 9730 tys. t), z tego ok. 93% (8800 mln l, czyli ponad 9060 tys. t) mleka rolnicy sprzedadzą mleczarniom, a tylko ok. 7% (650 mln l) bezpośrednio konsumentom [3, 4]. Podaż mleka i artykułów mlecznych jest wyraźnie wyższa od efektywnego popytu krajowego co powoduje, że przemysł mleczarski jest od dziesięcioleci powiązany z rynkami zagranicznymi. Siła powiązań, mierzona udziałem produkcji eksportowej w produkcji przemysłu mleczarskiego ogółem (artykuły eksportowane przeliczone na ekwiwalent mleka), znacznie wzrosła w obecnym dziesięcioleciu, w tym przede wszystkim po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej. W ostatnich latach eksport stanowi ponad 20% produkcji mleczarskiej [4]; podstawą obliczeń jest udział mleka niezbędnego do produk[...]

Competitiveness of Polish food industry is rising on the EU market


  The accession of Poland to the European Union has caused the animation of trade of products of agri-food industry. The mentioned animation was, first of all, the result of growth of trade with other countries of the Community. Polish food industry utilized the possibilities which were created by the membership in the EU. At present, Poland has competitive advantages in the most important braches, relating to agriculture: meat, dairy and fruit-vegetable sectors and has a big potential to become the important commercial partner in trade of agri-food industry products. EXPORT Poland belongs to those countries of the EU where the participation of agri-food products in export of agri-food products belongs to the highest ones (ca. 80%). Such structure of export is favourable because the obtained prices include also payment of value added by the industry. Evolution of the structure the export of agri-food industry during the period of membership has led to domination of export by the branches, being most important for polish agriculture (meat, dairy and fruit-vegetable sectors). Such evolution is favourable for Polish food economy as the mentioned branches process, first of all, the raw materials, manufactured by Polish agriculture. During the period from the entrance of Poland to the EU, export of Polish agri-food industry has been quickly growing. Its total value in current prices was increased in the years 2004- -2008 from almost 4.3 to more than 9.7 billion EUR and to other EU member states - from 3.1 to more than 7.8 billion EUR (table 1). In the discussed period, the participation of Single European market, i.e. the EU market in export of the products of Polish agri-food industry increased from 72 to 82% (in 2000, the participation of export to the countries which were the EU member states in 2007, was equal only to 62%). At present, export to the EU states constitutes ca. 15% of Polish agri-food industry production and in c[...]

Wzrasta konkurencyjność polskiego przemysłu spożywczego na rynku UE


  Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej spowodowało ożywienie handlu artykułami przemysłu rolno-spożywczego. Ożywienie to było przede wszystkim wynikiem wzrostu obrotów handlowych z innymi krajami Wspólnoty. Polski przemysł spożywczy wykorzystał możliwości, jakie stworzyło uczestnictwo w UE. Polska ma obecnie przewagi konkurencyjne w najważniejszych, powiązanych z rolnictwem, branżach: mięsnej, mleczarskiej i owocowo- -warzywnej. Ma także duże możliwości, aby stać się liczącym się partnerem handlowym w obrocie produktami przemysłu rolno- -spożywczego. EKSPORT Polska należy do tych państw UE, w których udział produktów przemysłu rolno-spożywczego w eksporcie produktów rolno-spożywczych należy do najwyższych (ok. 80%). Taka struktura eksportu jest korzystna, gdyż w cenach uzyskanych znajduje się również opłata wartości dodanej przez przemysł. Ewolucja struktury eksportu przemysłu rolno-spożywczego w okresie członkostwa doprowadziła do zdominowania eksportu przez gałęzie najważniejsze dla polskiego rolnictwa (branże mięsna, mleczarska i owocowo-warzywna). Jest to korzystna dla polskiej gospodarki żywnościowej ewolucja, gdyż branże te przetwarzają przede wszystkim surowce wytwarzane przez polskie rolnictwo. W okresie członkostwa Polski w UE szybko wzrastał eksport polskiego przemysłu rolno-spożywczego. Jego wartość ogółem w cenach bieżących wzrosła w latach 2004-2008 z blisko 4,3 do ponad 9,7 mld euro, a do innych państw UE z 3,1 do przeszło 7,8 mld euro (tabela 1). W tym okresie udział jednolitego rynku europejskiego, czyli rynku UE, w eksporcie produktów polskiego przemysłu rolno- -spożywczego zwiększył się z 72 do 82% (w 2000 r. udział eksportu do państw, które były członkami UE w 2007 r., wynosił tylko 62%). Eksport do państw UE stanowi obecnie ok. 15% produkcji polskiego przemysłu rolno-spożywczego, a w niektórych branżach znacznie więcej. Wzrost wartości eksportu polskiego przemysłu rolno- -spożywczego do państw UE w l[...]

 Strona 1