Wyniki 1-10 spośród 20 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Wesołowski"

Długookresowa ewolucja systemu UMTS - 3GPP LTE

Czytaj za darmo! »

Systemy bezprzewodowe w różnych formach towarzyszą naszemu życiu codziennemu od kilkunastu lat. Od czasu wprowadzenia tych systemów w latach osiemdziesiątych obserwujemy ich nieustanny rozwój techniczny i technologiczny oraz związane z nim nowe usługi i zastosowania. Po okresie, w którym podstawową usługą telekomunikacyjną była transmisja sygnałów mowy, w związku z rozwojem sieci Internet i [...]

Kodowanie sieciowe - nowa metoda podniesienia przepływności sieci telekomunikacyjnych

Czytaj za darmo! »

Opublikowany w 2000 roku w czasopiśmie IEEE Transactions on Information Theory artykuł autorstwa Ahlswede, Cai, Li oraz Yeung pt.: Network information flow [1] zapoczątkował nowy obszar badań naukowych, nazywany kodowaniem sieciowym (network coding). Początkowo miał on charakter czysto teoretyczny, jednak wraz z rozwojem badań w tej nowej interesującej dziedzinie zaczęły pojawiać się propozycje konkretnych rozwiązań technicznych, zwiększających istotnie przepływność sieci telekomunikacyjnych. Kodowanie sieciowe może być zastosowane zarówno w sieciach stałych jak i bezprzewodowych, chociaż jego zalety są szczególnie istotne w przypadku stosowania go w tych ostatnich. Od chwili zapoczątkowania badań kodowanie sieciowe stało się przedmiotem bardzo licznych publikacji. W okresie pi[...]

Minimalizacja stosunku mocy szczytowej do średniej sygnału OFDM stosowanego w transmisji V2V


  Zapewnienie automatycznej łączności pomiędzy pojazdami (Vehicle-to-Vehicle - V2V) oraz pomiędzy pojazdami a infrastrukturą drogową (Vehicle-to-Infrastructure - V2I, łącznie z V2V oznaczaną skrótem V2X) jest jednym z ciekawszych zagadnień radiokomunikacji ostatnich lat i stanowi przedmiot intensywnych badań w wielu ośrodkach przemysłowych oraz akademickich. Niezawodny system łączności pomiędzy pojazdami ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa jazdy, przesyłania ważnych komunikatów o sytuacji na drodze, czy nawet oferowania dodatkowych usług pasażerom poruszających się pojazdów. Podczas badań i konstruowania układów nadawczo-odbiorczych zdefiniowano standard transmisji i wymiany danych określony skrótem IEEE 802.11p, który opiera się na szeroko znanym standardzie IEEE 802.11a. Warstwa fizyczna transmisji została jedynie przeskalowana w czasie, zaś struktura sygnału pozostała niezmieniona, mimo że warunki propagacji pomiędzy szybko poruszającymi się pojazdami są diametralnie inne, niż w przypadku łączności nomadycznej pomiędzy terminalem WLAN a punktem dostępu do sieci. W praktyce okazało się jednak, że wiele problemów transmisyjnych pozostaje nierozwiązanych i ewentualna modyfikacja standardu 802.11p z pewnością przyczyniłaby się do polepszenia niezawodności transmisji V2X. Zespół z Katedry Radiokomunikacji Politechniki Poznańskiej realizuje projekt badawczy NCN1), w ramach którego jest rozpatrywanych wiele ulepszeń warstwy fizycznej oraz warstwy MAC transmisji, mających doprowadzić do zwiększenia niezawodności transmisji. Wśród kilku istotnych zagadnień warstwy fizycznej należy wymienić optymalizację pozycji symboli pilotowych w sygnale OFDM mającą na celu umożliwienie lepszej jakościowo estymacji kanału w trakcie transmisji ramki, czego nie umożliwia aktualnie obowiązujący standard, a co miałoby pozytywny wpływ na polepszenie parametrów jakości transmisji. Innym ważnym zagadnieniem mającym wpływ na zasięg transmisji, a pośredni[...]

XXX Krajowe Sympozjum Telekomunikacji i Teleinformatyki

Czytaj za darmo! »

Mam zaszczyt zaprosić do lektury specjalnego wydania Przeglądu Telekomunikacyjnego i Wiadomości Telekomunikacyjnych, zawierającego artykuły plenarne i sesyjne Krajowego Sympozjum Telekomunikacji i Teleinformatyki, odbywającego się w Poznaniu w dniach 3 - 5 września 2014 roku. Jest to już jubileuszowe - XXX sympozjum. Warto przypomnieć, że pierwsze, jeszcze pod nazwą Krajowego Sympozjum Telekomunikacji, odbyło się w ówczesnej Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy w 1985 roku. Uczelnia ta przez wiele lat co roku gościła sympozjum, ugruntowując jego znaczenie nie tylko dla nauki, ale również dla przemysłu, instytucji i operatorów [...]

Systemy bezprzewodowe piątej generacji - nowości i wyzwania DOI:10.15199/59.2015.4.1


  Systemy radiokomunikacji bezprzewodowej to ciągle jeden z najszybciej rozwijających się działów telekomunikacji. Ich obecny rozwój wynika z masowego dostępu do Internetu i zmiany treści przesyłanych danych. Już obecnie transmisja głosowa ustąpiła pod względem wolumenu przesyłanych danych danym multimedialnym. Zasadniczy wpływ na gwałtowny wzrost ruchu telekomunikacyjnego miało też wprowadzenie telefonów inteligentnych (smartfonów) i stosowanie ich na masową skalę. Równocześnie z systemami komórkowymi intensywnemu rozwojowi podlegają również systemy dostępu bezprzewodowego do sieci LAN oparte na standardach serii IEEE 802.11 (WLAN). Z kolei coraz bardziej realna staje się idea Internetu rzeczy. Zgodnie z nią, z siecią połączone będą najróżniejszego typu urządzenia (w tym np. AGD) generujące dodatkowy ruch o dość specyficznych własnościach i wymaganiach. Wreszcie w niedalekiej przyszłości przewiduje się rozwój systemów transmisyjnych pomiędzy poruszającymi się pojazdami oraz pojazdami i infrastrukturą drogową. Zasadniczą cechą tego typu transmisji powinna być jej niezawodność. Wszystkie rodzaje systemów w procesie ich rozwoju - przy olbrzymim wzroście wymagań dotyczących wielkości przenoszonych strumieni danych - zmagają się z ograniczeniami wynikającymi z wielkości dostępnego widma elektromagnetycznego. Jest ono cennym, ograniczonym zasobem i podlega ścisłej reglamentacji. Bez przydziału widma elektromagnetycznego działanie nowych systemów nie jest możliwe. W kontekście powyższych obserwacji i przewidywań oczekuje się, że do 2020 r. liczba urządzeń bezprzewodowych wzrośnie z obecnej liczby około 5 miliardów do 50 miliardów. Będą one połączone z tzw. chmurą, zaś komunikacja między masową liczbą urządzeń stworzy bazę dla Internetu rzeczy. Ogólnie cele postawione przed systemami 5G można ująć następująco [1]: 1000-krotny wzrost wolumenu danych na jednostkę powierzchni pokrywanej przez system bezprzewodowy,  10 - 100-krotny wzr[...]

ESTYMACJA PRZESUNIĘCIA CZĘSTOTLIWOŚCI Z ZASTOSOWANIEM REGRESJI LINIOWEJ DOI:10.15199/59.2016.6.8


  FREQUENCY OFFSET ESTIMATION USING LINEAR REGRESSION Streszczenie: W artykule przedstawiono metodę estymacji przesunięcia częstotliwości dla systemów transmisji wielotonowej, w której zastosowano metodę regresji liniowej. Przeprowadzone eksperymenty wskazują, że przy odpowiednim doborze parametrów algorytmu zbadana metoda funkcjonuje lepiej niż standardowe rozwiązanie stosowane w systemie transmisji 802.11 a/g. Abstract: In the paper frequency offset estimation with application of linear regression is presented. The performed experiments prove that at the appropriate selection of parameters the proposed algorithm outperforms a standard solution used in 802.11a/g transmission. Słowa kluczowe: Estymacja przesunięcia częstotliwości, regresja liniowa, transmisja wielotonowa. Keywords: Frequency offset estimation, linear regression, multitone transmission. 1. WSTĘP Transmisja wielotonowa jest obecnie najbardziej rozpowszechnioną techniką zapewniającą wysoką efektywność widmową w systemach radiowych. Jest stosowana zarówno w sieciach bezprzewodowych w standardach 802.11 a/g/n/ac [1] oraz 802.16d/m [2] jak i w sieciach komórkowych LTE oraz LTE-Advanced [3]. Wszystko wskazuje, że będzie ona również podstawową metodą transmisji w przyszłych systemach 5G [4]. Transmisja wielotonowa, oprócz niewątpliwej zalety, którą jest efektywność widmowa, posiada również szereg wad, spośród których jedną z najważniejszych jest stosunkowo duża wrażliwość jakości odbioru na przesunięcie częstotliwości nośnej. Tematyka estymacji przesunięcia częstotliwości nośnej lub jego kompensacji jest znana od wieku lat i opisywana w podręcznikach akademickich, np. [5], chociaż zależności analityczne dotyczą najczęściej estymacji przesunięcia fazy i układów z nią związanych. Można jednak znaleźć wiele ciekawych pozycji dotyczących estymacji przesunięcia częstotliwości w przypadku transmisji wielotonowej (OFDM - Orthogonal Division Multiple Access), szczególn[...]

BADANIE WŁAŚCIWOŚCI ALGORYTMU KOMPRESJI ZMNIEJSZAJĄCEGO STOSUNEK MOCY SZCZYTOWEJ DO ŚREDNIEJ SYGNAŁU WIELOTONOWEGO DOI:10.15199/59.2018.6.69


  1. PRZEGLĄD METOD REDUKCJI PAPR Wysoka wartość mocy szczytowej do średniej sygnału (PAPR) wielotonowego OFDM jest jedną z jego istotnych wad. W ogólności można ją określić wzorem:   = 10 () ()   gdzie x(k) jest ciągiem próbek sygnału OFDM, zaś E[.] oznacza wartość oczekiwaną. Opracowano wiele algorytmów zmniejszających wartość PAPR. Sygnał OFDM jako suma wielu niezależnie zmodulowanych podnośnych jest sygnałem o dużej dynamice, więc z pewnym prawdopodobieństwem występują bardzo wysokie wartości amplitud, co stanowi problem dla wzmacniacza o ograniczonej liniowości charakterystyk oraz określonym poziomie nasycenia. Literatura na temat minimalizacji PAPR jest bogata. Artykuł [1] zawiera szeroki przegląd rozwiązań minimalizujących PAPR dla sygnałów OFDM. Najprostszą metodą minimalizacji PARR jest obcinanie szczytowych wartości sygnału w dziedzinie czasu (tzw. amplitude clipping) [2], jednak jest to równoznaczne z dodatkowymi zakłóceniami i skutkuje poszerzeniem widma sygnału OFDM. Pewnym remedium na wady tej metody jest zastosowanie filtracji po obcinaniu szczytowych wartości sygnału OFDM [3]. Obie procedury mogą być kilkakrotnie powtarzane [4]. Inna grupa metod redukcji PAPR jest powiązana z kodowaniem [5], [6]. Zamiast przesyłania czystych symboli danych na podnośnych OFDM, transmitowane są wybrane słowa kodowe, które skutkują niską wartością PAPR. W celu minimalizacji PAPR można zastosować tzw. komplementarne kody Golay’a, ale jest to ograniczone jedynie do modulacji PSK na podnośnych [1]. Z kolei w technice PTS (Partial Transmit Sequence) [7] blok danych OFDM jest podzielony na pewną liczbę rozłącznych podbloków, które uzupełnione o zera na nieużywanych pozycjach bloku są następnie przedmiotem operacji IFFT. Ostateczną sekwencją wygenerowanych próbek sygnału OFDM jest kombinacja liniowa próbek w dziedzinie czasu użytych podbloków z zastosowaniem współczynników wagowych o posta[...]

Warstwa fizyczna sieci dostępu radiowego 5G według wydania 15 standardów 3GPP DOI:10.15199/59.2018.8-9.2


  W najbliższych latach wiele krajów rozwiniętych, w tym Polskę, czeka kolejna rewolucja technologiczna. Będzie nią wprowadzenie systemów i sieci bezprzewodowych piątej generacji (5G). O wadze tego procesu świadczy inicjatywa Ministerstwa Cyfryzacji pod nazwą Strategia 5G dla Polski, w której są zaangażowani najważniejsi operatorzy telekomunikacyjni, firmy sektora ICT oraz przedstawiciele środowiska akademickiego, prowadzącego badania w zakresie systemów i sieci radiokomunikacji ruchomej. W ramach tej inicjatywy opracowano dokument wydany pod auspicjami Ministerstwa Cyfryzacji pt. Strategia 5G dla Polski [1]. Przedstawia on stan wiedzy w momencie jego powstania, istotny dla wdrożenia sieci 5G w Polsce, w terminach zgodnych z planami Unii Europejskiej. Chociaż dokument ten jest niezwykle cenny, powstał przed ukazaniem się wydania 15 standardów 3GPP (3rd Generation Partnership Project) przez stowarzyszenie siedmiu instytucji standaryzacyjnych z USA, Chin, Korei, Indii, Japonii oraz Europy (ETSI) [2]. Warto więc przedstawić przyszłe działanie jednego z ciekawszych segmentów sieci 5G, tj. sieci dostępu radiowego RAN (Radio Access Network), a w szczególności jej warstwy fizycznej. Ta właśnie część sieci 5G jest przedmiotem niniejszego artykułu. Podstawowe scenariusze działania sieci 5G Sieć 5G ma służyć komunikacji w bardzo zróżnicowanych sytuacjach, wymagających często spełnienia przeciwstawnych wymagań względem szybkości transmisji, wprowadzanego opóźnienia, niezawodności itp. Rozróżnia się trzy podstawowe grupy zastosowania sieci 5G. Są to: - eMBB (enhanced Mobile Broadband) - transmisja o bardzo wysokiej przepływności, dużej efektywności widmowej w systemach o szerokim pokryciu terenu i dużej gęstości terminali, służąca do przekazywania m.in. treści multimedialnych o wysokich wymaganiach jakościowych; - mMTC (massive Machine-Type Communications) - masowa transmisja od/do wielu tanich urządzeń o zasilaniu bateryjnym o wielole[...]

BADANIE WŁAŚCIWOŚCI KODÓW KOREKCYJNYCH W ASPEKCIE ICH ZASTOSOWANIA W SYSTEMACH 5G DOI:10.15199/59.2018.6.49


  1. WPROWADZENIE Kodowanie kanałowe realizowane za pomocą kodów korekcyjnych jest niezbędne w cyfrowych systemach radiowych ze względu na trudne warunki transmisyjne występujące w zasadniczej większości takich systemów. Jest to szczególnie istotne w przypadku transmisji danych. Kody korekcyjne są stosowane we wszystkich cyfrowych systemach komórkowych. W systemach 2G takich jak GSM/GPRS/EDGE zastosowano kody splotowe z dekoderami Viterbiego [1]. W systemach 3G UMTS/HSPA/ HSPA+ kody splotowe są stosowane w cyfrowej transmisji mowy, zaś turbokody [2], [3] w transmisji danych, w której opóźnienie nie jest krytyczne. W systemach LTE i LTE Advanced [4] również stosuje się turbokody. Po wynalezieniu turbokodów bazujących na systematycznych kodach splotowych, przeplocie i dekodowaniu iteracyjnym, opracowano także inne kody o jakości działania bliskiej granicy Shannona, takie jak kody LDPC (ang. Low-Density Parity Check) [5], [6]. Kody te zostały zastosowane w standardach takich systemów jak DVB-T2 [7], DVBS2 [8] czy WiMAX [9]. Kody LDPC również wymagają dekodowania iteracyjnego i podobnie jak w przypadku turbokodów, ich wymagania obliczeniowe zależą od liczby wykonanych iteracji. W 2009 roku Erdal Arikan zaproponował nową klasę kodów - kody polaryzacyjne [10], które osiągają asymptotycznie granicę Shannona wraz ze wzrostem ich długości, co ich wynalazca dowiódł teoretycznie. Systemy radiokomunikacyjne 5G są obecnie bliskie standaryzacji. Jak wiemy, można je podzielić pod względem typów oferowanych usług na następujące rodzaje: wzbogacony, mobilny dostęp szerokopasmowy (eMBB - ang. enhanced Mobile Broadband), komunikacja o bardzo wysokiej niezawodności i małym opóźnieniu (URLLC - ang. Ultra-Reliable Low Latency Communications) i masowa komunikacja pomiędzy maszynami i urządzeniami (mMTC - ang. massive Machine Type Communications). Każdy z typów systemów prezentuje zasadniczo inne wymagania pod względem kodowania korekcyjnego [...]

 Strona 1  Następna strona »