Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Justyna A. Nowakowska"

Świadomość społeczna o organizmach genetycznie modyfikowanych (GMO) DOI:


  Biotechnologia jest jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin nauki, która korzysta z osiągnięć nauk biologicznych, chemicznych i medycznych w celu otrzymania organizmów (komórek roślinnych, zwierzęcych i bakteryjnych) o nowych, korzystnych cechach hodowlanych. Genetycznie modyfikowany organizm (GMO) powstaje w wyniku modyfikacji genomu danego gatunku, czyli za pomocą inżynierii genetycznej, która polega na wprowadzeniu specyficznej sekwencji obcego DNA (transgenu) do jądra komórki w celu uzyskania ekspresji genów kodujących nowe cechy jakościowe. W celu otrzymania genetycznie modyfikowanego organizmu wykorzystuje się metody transformacji komórek bakterii i drożdży, roślin lub zwierząt. Sam proces transformacji genomu biorcy poprzedza etap tworzenia tzw. konstruktu genowego, czyli połączeń różnych sekwencji, w tym wybranego genu od organizmu dawcy, który zostanie przeniesiony do organizmu biorcy (zob. schemat). Najczęściej stosowaną metodą transformacji roślin jest wykorzystanie naturalnej infekcji komórek roślinnych przez bakterie Agrobacterium tumefaciens. Bakterie te, żyjąc w glebie, w naturalny sposób infekują zranione tkanki łodyg i korzeni niektórych roślin dwuliściennych. W trakcie infekcji bakterie przekazują do wnętrza komórek roślin koliste DNA (plazmid Ti), zawierające geny onkogenów, których działanie powoduje namnażanie komórek i powstanie narośli rakowych u zainfekowanych roślin. Obecnie, bakterie A. tumefaciens również są poddane modyfikacji genetycznej, dzięki której usunięto geny onkogenów i dodano binarny plazmid. Plazmid ten zawiera specyficzne sekwencje tzw. T-DNA (Transfer-DNA), które będą przekazane do genomu rośliny. Do T-DNA dołączany jest "nowy" gen, np. wyizolowany z Bacillus thuringiensis (Bt) gen cry3A, który koduje toksyczne białko, niszczące komórki nabłonka jelitowego u owadów z rzędu błonkówek, motyli i chrząszczy. Konstrukt z genem cry3A jest wprowadzany po[...]

Content analysis of phosphonates in a plant material Analiza zawartości fosfonianów w materiale roślinnym DOI:10.15199/62.2015.6.7


  Concn. of PHO3 2- ions in plant tissues was detd. by using reaction with Ag+ in acidic soln. to metallic Ag ppt. The amt. of Ag was detd. by X-ray fluorescence spectrometry (XRF) and UV-VIS spectrophotometry. The XRF method was less laborious, but its accuracy was lower. Its sensitivity was insufficient to det. very low concns. of phosphonates. The UV-VIS spectrophotometry, after Ag dissoln. in concd. HNO3, complexation of Ag+ with dithizone, extn. with CHCl3 and detn. without removal of free dithizone, showed a significantly higher sensitivity. Opracowano metodę ilościowego oznaczania fosfonianów w tkankach roślinnych. Zaproponowana procedura oparta jest na reakcji tych jonów z jonami srebra w środowisku kwaśnym, w wyniku której strąca się osad metalicznego srebra. Ilość wolnego srebra, powstałego w wyniku działania fosfonianów, została oznaczona metodami spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej XRF i spektrofotometrii UV-VIS. Metoda XRF jest mniej pracochłonna, lecz jej czułość to ok. 0,1 mg srebra, co nie stanowi wyniku zadowalającego w przypadku śladowych ilości fosfonianów w tkankach roślinnych. W przypadku spektrofotometrii UV-VIS, po roztworzeniu srebra w stężonym HNO3, skompleksowaniu jonów Ag+ ditizonem, ekstrakcji chloroformem i bezpośrednim oznaczeniu spektrofotometrycznym bez usuwania wolnego ditizonu, uzyskano znacznie większą czułość, wynoszącą 0,03 μM srebra. Na podstawie ilościowej reakcji fosfonianów, srebra i ditizonu można oszacować zawartość fosfonianów w tkankach roślinnych. Fosfoniany, czyli sole lub estry kwasu fosfonowego, są obecnie coraz częściej wykorzystywane w hodowli roślin oraz w leśnictwie. Pod względem struktury chemicznej różnią się one od stosowanych powszechnie w nawożeniu roślin fosforanów(V). Jeden atom tlenu mniej w cząsteczce oraz bezpośrednie wiązanie wodór-fosfor zmieniają istotnie ich właściwości. W przeciwieństwie do fosforanów(V), które stanowią źródło fosforu dla ro[...]

 Strona 1