Wyniki 1-10 spośród 28 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Jarecka"

Znakowanie napojów bezalkoholowych w zakresie aromatów


  Podstawowe wymagania dotyczące znakowania środków spożywczych z zakresu aromatów Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych [2] obecność aromatu/aromatów w środku spożywczym znakuje się przez umieszczenie w wykazie składników terminu "aromat" lub "aromaty" albo nazwy lub opisu, o których mowa w przepisach w sprawie aromatów. Nazwy i opisy aromatów są podane w art. 3 ust. 2 lit. b), c), d), e), f), g) i h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 [3]. Na etykiecie napoju bezalkoholowego można więc podać określenie "aromat" lub "aromaty" lub następujące nazwy: - substancja aromatyczna/substancje aromatyczne, - naturalna substancja aromatyczna/naturalne substancje aromatyczne, - preparat aromatyczny, - prekursor środka aromatyzującego, - inny środek aromatyzujący. Jeżeli chodzi o aromaty inne niż naturalne, a także w przypadku aromatu naturalnego, dla którego producent zrezygnuje z określenia "naturalny", można obok słowa "aromat" podać jego zapach, np. "aromat cytrynowy", "aromat pomarańczowy", "aromat waniliowy". Odnośnie do aromatów określanych na etykiecie słowem "naturalny" istnieją odrębne, szczegółowe przepisy dotyczące ich nazewnictwa - są one omówione w dalszej części niniejszego artykułu. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 [3] likwiduje pojęcie aromatu identycznego z naturalnym oraz syntetycznego - podawanie takich określeń na etykiecie środka spożywczego jest niewłaściwe. Wymienione rozporządzenie szczegółowo określa natomiast sposób zna[...]

Wymagania prawne i projekt przewodnika Komisji Europejskiej Zasada przenoszenia substancji dodatkowych DOI:10.15199/65.2016.5.3


  Zasada przenoszenia opisana w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie substancji dodatkowych dotyczy przypadku, gdy substancja dodatkowa jest wnoszona do produktu wraz ze składnikiem. Ocena prawidłowości stosowania tej zasady w praktyce jest trudna zarówno dla producentów żywności, jak i pracowników urzędowej kontroli żywności. Aby zapewnić jednakową interpretację przepisów dotyczących substancji dodatkowych we wszystkich krajach członkowskich UE, Komisja Europejska opracowała projekt przewodnika dotyczącego zasady przenoszenia.Przepisy Unii Europejskiej dotyczące substancji dodatkowych są obszerne i oprócz bezpośredniego stosowania dodatków do środków spożywczych przewidują możliwość wprowadzania substancji dodatkowych do produktu wraz ze składnikami. Stosowanie zasady przenoszenia budzi wiele pytań i wątpliwości zarówno wśród producentów żywności, jak i pracowników urzędowej kontroli żywności. Komisja Europejska opracowała projekt przewodnika mającego na celu ułatwienie stosowania zasady przenoszenia w praktyce. PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ dotyczące substancji dodatkowych Przepisy regulujące stosowanie substancji dodatkowych do żywności w krajach Unii Europejskiej są zawarte w jednym rozporządzeniu, które dotyczy wszystkich branż przemysłu spożywczego. Jest to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności [4]. Szczegółowe warunki stosowania substancji dodatkowych w poszczególnych kategoriach środków spożywczych są zawarte w zał. II do ww. rozporządzenia [2], natomiast w zał. III [3] określono wymagania dotyczące stosowania substancji dodatkowych do substancji dodatkowych (np. dana substancja może być nośnikiem innego dodatku), aromatów, enzymów i składników odżywczych. Bezpośrednie stosowanie substancji dodatkowych do danego produktu nie stwarza większych problemów - do podjęcia decyzji czy dana substancja[...]

Zmiany unijnej listy substancji aromatycznych i projekt przewodnika o znakowaniu żywności zawierającej aromaty Aromaty w produkcji żywności na terenie UE DOI:10.15199/65.2016.6.3


  W 2012 r. ukazało się rozporządzenie Komisji (UE) nr 872/2012 ustanawiające unijną listę substancji aromatycznych dopuszczonych do żywności. Na tej liście znajdują się zarówno substancje aromatyczne już ocenione przez EFSA, jak i takie, których bezpieczeństwo dopiero będzie poddane ocenie. W zależności od wyników oceny przez EFSA unijna lista ulega zmianom - dopisywane są substancje, które nie budzą zastrzeżeń,natomiast substancje niemające pozytywnej oceny są wykreślane. Środki spożywcze zawierające aromaty muszą być oznakowane zgodnie z przepisami UE. Aby ułatwić oznakowanie żywności zawierającej aromaty, Komisja Europejska opracowała projekt przewodnika pt. "Pytania i odpowiedzi dotyczące oznakowania aromatów w środkach spożywczych przeznaczonych dla konsumenta".Podstawowym aktem prawnym regulującym stosowanie aromatów w produkcji żywności na terenie Unii Europejskiej jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych, zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz. Urz. UE L 354 z dnia 31 grudnia 2008 r.). UNIJNA LISTA substancji aromatycznych Definicja aromatów jest podana w art. 3 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. i obejmuje następujące rodzaje aromatów: ??naturalną substancję aromatyczną, ??preparat aromatyczny, ??środek aromatyzujący z przetworzenia termicznego, ??środek aromatyzujący dymu wędzarniczego, ??prekursor środka aromatyzującego, ??inny środek aromatyzujący. UNIJNA LISTA SUBSTANCJI AROMATYCZNYCH W 2012 r. zostało opublikowane rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2012 z dnia 1 października 2012 r. w sprawie przyjęcia wykazu substancji aromatycznych, przewidzianego[...]

Dodatek do żywności czy substancja pomocnicza w przetwórstwie? DOI:10.15199/65.2016.8.3


  Producenci żywności stosują w procesie technologicznym różne substancje, których celem jest ułatwienie procesu przetwórczego lub nadanie określonych cech środkowi spożywczemu. W przepisach Unii Europejskiej oraz w Kodeksie Żywnościowym (Codex Alimentarius) oprócz definicji dodatku do żywności istnieje pojęcie substancji pomocniczej w przetwórstwie. W praktyce rozróżnienie pomiędzy tymi grupami substancji jest trudne, tym bardziej że w zależności od przypadku ta sama substancja może być dodatkiem do żywności lub substancją pomocniczą w przetwórstwie. Producenci chętnie kwalifikują stosowane substancje jako pomocnicze w przetwórstwie, ponieważ w przeciwieństwie do dodatków do żywności substancji tych nie trzeba wymieniać w wykazie składników produktu finalnego. SUBSTANCJA DODATKOWA a substancja pomocnicza w przetwórstwie Stosowanie substancji dodatkowych do żywności jest w Unii Europejskiej uregulowane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. U. UE L 354 z dnia 31 grudnia 2008 r.). W artykule 3 ww. rozporządzenia jest podana definicja dodatku do żywności: "Dodatek do żywności" oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności, bez względu na swoją ewentualną wartość odżywczą, której celowe dodanie, ze względów technologicznych, do żywności w trakcie jej produkcji, przetwarzania, przygotowywania, obróbki, pakowania, przewozu lub przechowywania powoduje, lub można spodziewać się zasadnie, że powoduje, iż substancja ta lub jej produkty pochodne stają się bezpośrednio lub pośrednio składnikiem tej żywności. W tym samym artykule rozporządzenia zdefiniowano substancję pomocniczą w przetwórstwie. Zgodnie z definicją, substancja pomocnicza w przetwórstwie oznacza każdą substancję, która: ??nie jest spożywana sama jako żywność; ??jest [...]

Aromaty naturalne przepisy prawne i zasady znakowania DOI:10.15199/65.2016.11.3


  Aromaty naturalne są jednym z rodzajów aromatów zdefiniowanych w przepisach Unii Europejskiej. Przepisy te szczegółowo określają zasady oznakowania aromatów naturalnych w wykazie składników produktu.Rodzaj zastosowanego aromatu ma również wpływ na możliwość umieszczania wizerunku owocu lub innego składnika na etykiecie produktów aromatyzowanych, w których dany składnik bezpośrednio nie występuje.Ze względów marketingowych producenci żywności chętnie używają określenia naturalny w odniesieniu do swoich produktów lub ich składników. W przeciwieństwie do substancji dodatkowych, przepisy dotyczące aromatów podają definicję aromatu naturalnego. Umożliwia to producentom żywności podanie w wykazie składników produktu określenia naturalny w odniesieniu do aromatów. Wyrażenie to musi mieć jednak właściwą formę, określoną w przepisach. DEFINICJE AROMATÓW, w tym aromatów naturalnych Definicja aromatów jest podana w art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących [1]. W ww. rozporządzeniu są podane również definicje różnych rodzajów aromatów, tj.: substancji aromatycznej, naturalnej substancji aromatycznej, preparatu aromatycznego, środka aromatyzującego z przetworzenia termicznego, środka aromatyzującego dymu wędzarniczego, prekursora środka aromatyzującego oraz innego środka aromatyzującego. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 nie zawiera definicji aromatu identycznego z naturalnym oraz sztucznego (syntetycznego), zawiera jednak definicję substancji aromatycznej naturalnej oraz preparatu aromatycznego. Substancje aromatyczne są to pojedyncze związki chemiczne, które mają konkretne nazwy i wzory chemiczne. Przykładami substancji aromatycznych są: mentol, wanilina, octan etylu. Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu, naturalna substancja aromatycz[...]

Przełom w pracach KE z zakresu substancji dodatkowych


  W zakresie substancji dodatkowych obowiązują obecnie dwa akty prawne: rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (DzU nr 232, poz. 1525) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008/WE w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. WE L 354 z 31 grudnia 2008 r.). Rozporządzenie nr 1333/2008/ /WE zawiera przepisy ogólne dotyczące substancji dodatkowych (definicje, zasady stosowania substancji dodatkowych, przepisy w sprawie znakowania substancji dodatkowych przeznaczonych dla przemysłu oraz dla konsumenta finalnego). Szczegółowe przepisy w zakresie substancji dodatkowych (jakie substancje dodatkowe, do jakich produktów i w jakich dawkach) są nadal zawarte w ww. krajowym rozporządzeniu Ministra Zdrowia. Rozporządzenie to będzie obowiązywało do momentu stosowania analogicznych przepisów, które zostaną opublikowane jako załącznik nr II do rozporządzenia nr 1333/2008/WE. Obecnie w Unii Europejskiej trwają prace mające na celu uzupełnienie i uaktualnienie obowiązujących przepisów w zakresie substancji dodatkowych. Prace te dotyczą: zmian do obowiązujących „„ dyrektyw w zakresie substancji dodatkowych, „„opracowania załączników do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008/WE w sprawie dodatków do żywności, „„ponownej oceny bezpieczeństwa dopuszczonych obecnie substancji dodatkowych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). ZMIANY OBOWIĄZUJĄCYCH dyrektyw w zakresie substancji dodatkowych Zmiany do dyrektyw zostały opracowane w celu umożliwienia producentom żywności stosowania nowych substancji dodatkowych lub szerszego stosowania dopuszczonych wcześniej dodatków. Wprowadzenie zmian do dyrektyw okazało się szybszą ścieżką legislacyjną niż umieszczenie odpowiednich zapisów w dopiero opracowywanym załączniku nr II do rozporządzenia nr 1333/2008/WE. Dotychczas ukazały się następujące dyrektywy: D[...]

Substancje dodatkowe w wyrobach winiarskich i napojach spirytusowych - przewidywane zmiany w ustawodawstwie


  W 2011 r. uległa zmianie sytuacja prawna w zakresie stosowania substancji dodatkowych w niektórych wyrobach winiarskich; planuje się również wydanie kilku aktów prawnych na poziomie Unii Europejskiej, zawierających szczegółowe wymagania odnośnie do stosowania substancji dodatkowych w środkach spożywczych. W zakresie substancji dodatkowych obowiązują obecnie następujące akty prawne: zzrozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (DzU nr 232, poz. 1525), zzrozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (DzU nr 91, poz. 526), - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008/WE w sprawie dodatków do żywności (DzUrz WE L 354 z 31 grudnia 2008 r.). Rozporządzenie nr 1333/2008/WE zawiera przepisy ogólne dotyczące substancji dodatkowych - definicje, zasady stosowania substancji dodatkowych, przepisy w sprawie znakowania substancji dodatkowych przezn[...]

Będą zmiany na unijnej liście substancji dodatkowych


  Prace merytoryczne Komisji Europejskiej nad projektami załączników nr II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności zostały już zakończone. Pierwsza wersja załączników zawiera przepisy przeniesione z obowiązujących dyrektyw dotyczących substancji dodatkowych. Jeszcze przed opublikowaniem ww. załączników rozpoczęły się dyskusje nad zmianami do nich. Konieczność wprowadzenia zmian wynika z nowych badań naukowych dotyczących bezpieczeństwa niektórych dodatków; jest również realizacją wniosków składanych przez producentów. Rozwój technologii produkcji środków spożywczych spowodował, że producenci składają do Komisji Europejskiej wnioski o dopuszczenie do żywności nowych substancji dodatkowych lub o rozszerzenie zastosowania dopuszczonych już dodatków. W ciągu ostatnich kilku lat Komisja otrzymała wiele takich wniosków, część z nich została uwzględniona w zmianach do dyrektyw: dyrektywa Komisji 2009/163/UE z ?? 22 grudnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych w odniesieniu do neotamu (Dz. Urz. UE L 344 z 23.12.2009, str. 37). ??dyrektywa Komisji 2010/69/UE z 22 października 2010 r. zmieniająca załączniki do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 279 z 23.10.2010, str. 22). Przepisy ww. dyrektyw zostały przeniesione do krajowego rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (DzU nr 232, poz. 1525, wraz ze zmianą). W kwietniu 2011 r. zostały przyjęte następujące projekty rozporządzeń Komisji: ??projekt zmieniający załącznik nr II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1333/2008/WE w sprawie dodatków do żywności, przez ustanowienie unijnej listy substancji dodatkowych. Zawarta w projekcie pierwsza wersja załącz[...]

Przewodniki Komisji Europejskiej pomoc w interpretacji przepisów dotyczących substancji dodatkowych DOI:


  Przepisy dotyczące substancji dodatkowych są skomplikowane, a ich stosowanie w praktyce stwarza problemy zarówno producentom, jak i organom urzędowej kontroli żywności. Aby ułatwić wdrażanie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie substancji dodatkowych, Komisja Europejska opracowała przewodniki dotyczące kategorii środków spożywczych oraz klasyfikacji ekstraktów spożywczych o właściwościach barwiących. W artykule omówiono wprowadzone ostatnio oraz planowane zmiany do ww. przewodników.Przepisy Unii Europejskiej dotyczące substancji dodatkowych zawierają wiele zapisów, których interpretacja stanowi poważny problem. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę pytań i wątpliwości zgłaszanych przez użytkowników tych przepisów - producentów żywności oraz organów urzędowej kontroli żywności, Komisja Europejska postanowiła opracować przewodniki ułatwiające stosowanie tych przepisów w praktyce. Przewodniki nie stanowią wprawdzie źródła prawa (nie mają mocy wiążącej), jednakże ich zapisy powinny być brane pod uwagę przy interpretacji wymagań zawartych w rozporządzeniach. PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ dotyczące substancji dodatkowych Przepisy dotyczące substancji dodatkowych są całkowicie zharmonizowane na poziomie Unii Europejskiej i dotyczą wszystkich branż przemysłu spożywczego. Rozporządzeniem ramowym regulującym stosowanie substancji dodatkowych do żywności w krajach Unii Europejskiej jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności [16]. Szczegółowe warunki stosowania substancji dodatkowych w poszczególnych kategoriach środków spożywczych są zawarte w zał. II do ww. rozporządzenia, czyli w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1129/2011 [13]. Wymagania rozporządzenia nr 1129/2011 są opracowane w odniesieniu do kategorii żywności. Ma to ułatwić korzystanie z dokumentu zarówno producentom żywności, jak i instytucjom sprawującym urzęd[...]

Projekty przewodników Komisji Europejskiej w obszarze dodatków do żywności DOI:


  W Unii Europejskiej przepisy regulujące stosowanie substancji dodatkowych do żywności są całkowicie zharmonizowane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. UE L 354 z 31.12.2008 r.). Praktyczne stosowanie przepisów w sprawie substancji dodatkowych stwarza jednak wiele problemów zarówno producentom żywności, jak i organom sprawującym urzędową kontrolę żywności. W związku z tym Komisja Europejska przy współudziale Państw Członkowskich podjęła prace mające na celu przygotowanie przewodników ułatwiających korzystanie z obowiązujących przepisów prawnych w zakresie substancji dodatkowych. Dotychczas ukazały się następujące przewodniki: - przewodnik po kategoriach środków spożywczych zawartych w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1129/2011, - przewodnik dotyczący klasyfikacji ekstraktów spożywczych o właściwościach barwiących. Przewodniki te są dostępne na stronie internetowej Komisji Europejskiej, wyłącznie w języku angielskim. Komisja Europejska opracowuje obecnie projekty kolejnych przewodników z zakresu substancji dodatkowych: - projekt przewodnika dotyczącego substancji pomocniczych w przetwórstwie, - projekt przewodnika dotyczącego zasady przenoszenia. Projekt przewodnika Komisji Europejskiej dotyczącego substancji pomocniczych w przetwórstwie Ze względu na liczne wątpliwości dotyczące stosowania substancji pomocniczych w przetwórstwie w produkcji żywności Komisja Europejska opracowała projekt przewodnika dotyczącego substancji pomocniczych w przetwórstwie. Celem tego przewodnika jest wskazanie aktów prawnych Unii Europejskiej dotyczących substancji pomocniczych w przetwórstwie oraz omówienie zasad bezpiecznego stosowania tych substancji w żywności. Jeżeli chodzi o przepisy Unii Europejskiej regulujące stosowanie substancji pomocniczych w przetwórstwie, to są to rozporządzenia dotyczące rozpuszczalników ekstrakcyjnych, enzymów (niektóre z e[...]

 Strona 1  Następna strona »