Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"WŁADYSŁAW OSUCH"

Formy morfologiczne bliźniaków (mikrobliźniaków) przemiany w stalach niskowęglowych z mikrododatkiem wanadu

Czytaj za darmo! »

W latach 20. XX wieku Tamura [1] stwierdził obecność w czystym żelazie i w stali niskowęglowej elementów struktury, które nazywał bliźniakopodobnymi (twin-like) lub "pseudobliźniakami", a proces ich powstawania "pseudobliźniakowaniem". Ponieważ występowały one w materiale wyżarzonym (najpierw w zakresie austenitycznym, a potem ferrytycznym), dlatego nie wiązał ich z odkształceniem plastycznym tylko z przemianą fazową γ → α. W następnych latach do problemu wracano rzadko; w latach 50. XX wieku, dzięki wprowadzeniu do badań metod dyfrakcji rentgenowskiej, potwierdzono określone wcześniej parametry bliźniakowania. Podjęto również próby usystematyzowania morfologii obserwowanych bliźniaków przemiany [2]. Opierając się na klasyfikacjach bliźniaków wyżarzania w układzie A1, dodając pewne elementy własne, Bolling i Winegard zaproponowali klasyfikację przedstawioną schematycznie na rysunku 1. Przydatność tej klasyfikacji jest jednak ograniczona, można ją zastosować jedynie w analizie struktury za pomocą mikroskopu świetlnego do obserwacji stosunkowo dużych bliźniaków. Ponowne zainteresowanie bliźniakami przemiany nastąpiło w latach 70. Spowodowane to było intensywnymi badaniami struktury stali niskowęglowych o podwyższonej wytrzymałości z mikrododatkami wanadu i niobu. Ze względu na konieczność badań procesów wydzielania drobnodyspersyjnych węglikoazotków, szeroko zastosowano do tych badań transmisyjny mikroskop elektronowy. Badania prowadzone za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego ujawniły oprócz wydzieleń węglikoazotków, obecność w strukturze elementów, które dzięki zastosowaniu dyfrakcji elektronowej zidentyfikowano jako bliźniaki. Powstawały one w materiale wyżarzonym, po chłodzeniu z zakresu austenitu, określono je więc jako bliźniaki przemiany austenitu w ferryt. Ponieważ bliźniaki te miały niewielkie wymiary i były możliwe do obserwacji i identyfikacji wyłącznie za pomocą transmisyjnego mikroskopu e[...]

Microstructure and mechanical properties of ultra-high strength steel Weldox 1300

Czytaj za darmo! »

For years, metallurgists seek to manufacture structural steel with the highest strength properties while still satisfying low temperature toughness. With the growth of the yield strength it is possible to make the structure of the elements of a smaller wall thickness, and therefore lighter and less expensive to transport. A smaller wall thickness requires less welding consumables and hence the welding process become shorter. The increase in strength properties of steel can be achieved by proper selection of the chemical composition and/or quenching and tempered processes. Such opportunities provide consistently quenched and tempered steels, by the adequately matched the chemical composition and appropriate heat treatment. These steels have very good mechanical properties and good plastic properties with good weldability. The mechanical properties and chemical composition can be found in the standard EN 10025-6 [1]. It should be noted, however, that the steels of yield strength above 1000 MPa are not mentioned in the current standard. This is due to the fact that these steels are a relatively new materials for constructions. An important development has been achieved in ultra-high strength low-alloy steels. The good impact properties is a result of the addition of small amounts of V by causing V4C3 precipitates to form during tempering. The dispersion strengthening by this carbide raises the yield strength while at the same time retards grain growth and improves the impact resistance [2]. The previous investigation have shown that Mo moderately increases the yield strength of martensitic steels, probably due to its large atomic size, whereas the addition of Mn results in a slight decreases in yield strength. Authors [3] reported that the both Mn and Mo increase the stacking fault energy of the austenite matrix, although Mn is generally considered to stabilize the ?Á phase by lowering the stacking fault energy of the austenite. [...]

Własności mechaniczne stali niskowęglowych z manganem, krzemem i miedzią po izotermicznym wyżarzaniu w zakresie 400÷700 °C

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań własności mechanicznych dla dwu wytopów stali niskowęglowej: zawierającej mangan i krzem (0,2 %C, 1,5 %Mn, 1,5 %Si), oraz mangan, krzem i miedź (0,2 %C, 1,5 %Mn, 1,5 %Si, 1,0% Cu). Badania prowadzono po chłodzeniu z zakresu dwufazowego i przemianie izotermicznej przebiegającej przy temperaturach z zakresu 400÷700 °C. Własności mechaniczne po przemianie perlity[...]

Wpływ siatek przetopu laserowego na własności mechaniczne blach w próbie rozciągania

Czytaj za darmo! »

Praca jest kontynuacją badań nad własnościami mechanicznymi blach z powierzchniową siatką przetopu laserowego. Obróbka laserowa miała stworzyć materiał pochłaniający energię oddziaływania zewnętrznego. W prezentowanej pracy odporność blachy ze ścieżkami przetopu laserowego na oddziaływanie sił zewnętrznych badano w próbie rozciągania. Eksperyment pozwolił na precyzyjne określenie poziomu wyda[...]

Laser welding of DP steel - characterization of microstructure of steel and welded joint

Czytaj za darmo! »

Increasing demands on weight reduction, safety and cost have led to a rapid development in car body engineering. A number of new materials are being investigated, especially steels of greater strength. Advanced High Strength Steels (AHSS) are being intensively explored by the automotive industry [1]. The combination of excellent structural properties and good formability makes AHSS such as DP (Dual Phase) steel attractive candidates for light-weight vehicles. Dual Phase steels, so called because they consist essentially of a dispersion of martensite in a ferrite matrix, are produced by intercritically annealing and cooling with rate appropriate to achieve the desired structure [2]. Apart from the chemical composition, the microstructure and mechanical properties from the practical point of view the most important property is weldability of automotive steels [3]. Traditionally, resistance welding and fusion welding have been used in the automotive industry. However, the most prospective welding process in this branch of industry is laser welding. The main advantages of laser welding are small distortions of the sheets caused by a small width of HAZ, high welding speed and flexibility of this process [3]. Kang et al. [4] have shown results of laser welding of DP 600 steel 1.4 mm in thickness. They have performed hardness measurements, microstructure examination, mechanical properties and formability tests. The results have shown that the maximum hardness in the heat affected zone (HAZ) exceeds 350 HV. The maximum hardness was mainly the result of bainite, ferrite and small amounts of martensite phase. In another studies [5], High Strength Low Alloy (HSLA) and DP980 (980 MPa) sheet steels, 1.2 mm in thickness, were welded with a 4 kW diode laser. For the DP steel weld formability was much lower than that of corresponding base metal, due to the formation of soft zones in the outer region of the HAZ of the welds. Results of DP 600 [...]

Optimization of a microstructure and properties of Fe-30Ni alloy by thermomechanical treatment

Czytaj za darmo! »

The material investigated was the Fe-30Ni alloy in which martensitic transformation was induced by plastic deformation or quenching in liquid nitrogen. The morphology and volume fraction of martensite can be modified by the change of the deformation path, temperature and strain. The pronounced strengthening was observed after deformation induced martensitic transformation, which resulted in [...]

Zastosowanie tomografii elektronowej do przestrzennego obrazowania mikroi nanocząstek w stopach metali

Czytaj za darmo! »

Kształt, wielkość oraz rozkład przestrzenny wydzieleń w stopach metali ma istotny wpływ na szereg ich własności. Stąd też, w wielu przypadkach badań własności materiałów, ważne jest dokładne określenie kształtu i wymiarów wydzieleń zarówno w mikro-, jak i nanoskali. Zastosowanie transmisyjnej mikroskopii elektronowej (TEM) pozwala uzyskać obrazy 2D, będące projekcjami Z badanego fragmentu objętości próbki. Obrazy 2D dostarczają dużo cennych z poznawczego punktu widzenia informacji o wewnętrznej budowie materiałów, rodzaju i liczbie faz, ale z uwagi na fakt, iż są projekcjami pewnej objętości, występuje nakładanie się obrazów wydzieleń (obiektów), zalegających na różnej głębokości cienkiej próbki. Przeprowadzenie dokładnej analizy kształtu wydzieleń, rozkładu przestrzennego na podstawie konwencjonalnych metod badań na TEM jest niemożliwe. Stąd w ostatnich latach pojawiło się szereg prac, w których opisano nowe możliwości, jakie daje inżynierii materiałowej zastosowanie metod tomograficznych (znanych i stosowanych wcześniej w naukach biologicznych) do obrazowania 3D obiektów z wykorzystaniem transmisyjnej mikroskopii elektronowej [1]. Tomografia jest metodą pozwalającą na uzyskanie przestrzennych obrazów (3D) obiektu na podstawie zarejestrowanych obrazów 2D. Pierwszy tomograf, tzw. EMI skaner, został zbudowany w 1968 roku przez sir Godfreya Newbolda Hounsfielda z firmy EMI Ltd z Wielkiej Brytanii. Podstawy matematyczne tego wynalazku są zasługą austriackiego matematyka Johanna Radona. Już w 1917 roku wykazał on, że obraz dwu- i trójwymiarowego obiektu można odtworzyć w sposób zupełny ze skończonej liczby rzutów (projekcji) tego przedmiotu. Pierwsze urządzenia próbujące wykorzystać idee Radona budowali: w 1961 Willam Henry Oldendorf, w 1963 Allan MacLeod Cormack, w 1968 David Kuhl i Roy Edwards. Wszyscy oni przyczynili się do końcowego efektu osiągniętego przez Hounsfielda, który jako pierwszy stworzył działający system do diagn[...]

 Strona 1