Wyniki 1-10 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy GAJDEK"

Obsługa montażu budynków w aspekcie procesu on-line uzgadniania i wytyczania obiektów budowlanych

Czytaj za darmo! »

Obsługa geodezyjna montażu powtarzalnych kondygnacji budynków jest dużym wyzwaniem dla geodetów - zwłaszcza, kiedy budynki te osiągają ponadprzeciętne, rekordowe wysokości. Trzydzieści dwa lata temu, w drugim swoim artykule opublikowanym na łamach Przeglądu Geodezyjnego [1], autor zaproponował "metodę wtyczania" do wyznaczania wskaźników konstrukcyjnych na poszczególnych kondygnacjach. Dziś me[...]

Mapy rastrowe - komputerowe nośniki informacji

Czytaj za darmo! »

W dniach 16-17 października 2008 r. Oddział Stowarzyszenia Geodetów Polskich w Legnicy zorganizował, pod honorowym patronatem p. Jolanty Orlińskiej - Głównego Geodety Kraju, bardzo pożyteczną III Konferencję Techniczną nt. "Pytania i dylematy w koordynacji projektowanych sieci uzbrojenia terenu". Niestety, poprzez 130 uczestników konferencji upowszechnione zostało na niej, na całą Polskę, stanowisko Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, poparte wypowiedzią Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, co zawarte jest w odpowiedzi na problem 5 w materiałach [1], że mapy rastrowe nie mogą być stosowane w projektowaniu. Wiedzę o skanowaniu map i wszystkich aspektach z tym związanych autor przyswoił sobie z rozprawy doktorskiej pani Ludmiły Pietrzak z Politechniki Warszawskiej, dzięki i[...]

To nie te rzędy i kolumny! Godła map w PL-2000 do wymiany? DOI:


  Godła map w układzie PL-2000 oznaczają numerację arkuszy mapy zasadniczej w skalach 1:5000 oraz 1:2000, 1:1000 i 1:500. Podstawą w obydwu przypadkach jest arkusz mapy 1:10 000 o wymiarach 5 km na 8 km. Godła map 1:5000 powstają z podziału arkusza 1:10 000 na 4 arkusze. Z kolei aby określić godło arkusza 1:500 trzeba wykorzystać godła w pozostałych skalach. I tak : arkusz 1 : 10 000 dzieli się na 25 arkuszy 1 : 2000 (1000 m × 1600 m), 4 arkusze 1 : 1000 (500 m × 800 m) i w końcu na 4 arkusze 1 : 500 (250 m × 400 m). Godła map lo[...]

Od zera czy jedynki, oto jest pytanie ! DOI:

Czytaj za darmo! »

Geodeci nie mają szczęścia w ostatnich latach do stanowionych i nowelizowanych aktów prawnych. Za każdym razem mamy do czynienia z istotnymi uwagami do tych aktów głównie ze strony SGP, PTG i GiG. Ja sam w artykule "Standardy na start" [GEODETA 1/2012] wypunktowałem sporo niedociągnięć. Wydawać by się mogło, że do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych nikt nie ma prawa się "przyczepić". A jednak ma to Rozporządzenie zasadniczą wadę, polegającą na błędnym określaniu godeł map 1:10 000 będących podstawą do dalszego ustalania godeł w skalach 1:5000, 1:2000, 1:1000 i 1:500. W Przeglądzie Geodezyjnym 3/2015 ukazał się mój tekst na ten temat ze stosownymi rysunkami [...]

Granica - nasz odwieczny problem DOI:


  Wstęp Kiedy wyobrażamy sobie tytułową granicę (limes) działki to nawet na myśl nam to nie przychodzi, że ma to związek z bezpieczeństwem związanym z zamieszkaniem. Pożary i wojny dewastujące miasta były najważniejszymi czynnikami wpływającymi na doskonalenie przepisów budowlanych. Bezpieczeństwo ogniowe determinujące ograniczenia budowlane było priorytetem od początków kształtowania się prawa budowlanego [3]. Nie inaczej jest i dzisiaj w aktualnie obowiązującym Prawie Budowlanym i przepisie wykonawczym do niego [1] co wyrażone jest poprzez określenie - wynikające z wiedzy i doświadczeń - zbioru niezbędnych odległości pomiędzy projektowanymi, a także projektowanymi i istniejącymi budynkami. Projektanci muszą mieć świadomość, z jakiego rodzaju granicami mają do czynienia na mapach do celów projektowych i pamiętać, że granice ujawnione w ewidencji gruntów są granicami dużego ryzyka. Ostrzegłem ich środowisko o tym w publikacji "Bezpieczeństwo ogniowe a granice" [9]. Problemy związane z granicami naświetlone są też w [5] a ja uwypuklam niektóre zagadnienia w artykule "Odległość budynku od granicy" [10]. Odległość budynku od granicy działki W Rozdziale 7 - Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe [1-§ 271.1] jest zamieszczona tabela z podanymi minimalnymi odległościami pomiędzy budynkami w zależności od klasy odporności ogniowej tych projektowanych budynków. W moich rozważaniach wezmę pod uwagę odległość 8 m, a wnioski końcowe będą się odnosić do pozostałych. Kiedy budynki są projektowane po dwóch stronach granicy (prawnej) to niby prosta zależność komplikuje się z oczywistego dla geodetów powodu, zupełnie nie uwzględnionego przez ustawodawcę w rozporządzeniu [1] co jest przedstawione na rys. 1. Chodzi o to, że fizycznie utrwalona granicznikami granica nie jest bezbłędna. Każda granica zawiera się w pasie zdeterminowa-nym podwójnym odchyleniem liniowym dl dla punktów granicznych stabilizowanych. Z kolei wyliczenie[...]

Zagadnienie granic i map elektronicznych w projektowanym kodeksie urbanistyczno-budowlany DOI:


  Projekt kodeksu urbanistyczno-budowlanego (KU-B) startując do konsultacji, nie wzbudził entuzjazmu. Polska Izba Inżynierów Budownictwa (PIIB) piórem prezesa A. R. Dobruckiego [1] wypowiedziała się następująco - "przesłany przez Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa (MIB) projekt nie spełnia naszych oczekiwań". Z kolei Geodezyjna Izba Gospodarcza (GIG) w oficjalnym stanowisku (L.dz. 91/2016 z 02-11-2016 r.) skierowanym do MIB poszła dalej stwierdzając - "Próba umieszczenia w jednym akcie prawnym regulacji z kilkudziesięciu ustaw i rozporządzeń wykonawczych skazana jest na niepowodzenie". Natomiast Stowarzyszenie Geodetów Polskich (SGP) wyraża swoje uwagi i opinie w ramach Komitetu Programowego B-21 powołanego przez PIIB. Pierwsza z nich, ważna dla środowiska geodezyjnego ujrzała światło dzienne w grudniowym Inżynierze budownictwa [16]. Osobiście uważam, że dzieło jakim będzie KU-B trzeba doprowadzić do szczęśliwego finału. Pozwoliłem sobie przesłać do MIB moje uwagi i spostrzeżenia w obszarze związanym z Prawem budowlanym. Dwóm z nich, zasygnalizowanym w tytule, należy poświęcić więcej uwagi, uważam że powinny być uwzględnione w KU-B. Uwaga ogólna - geodezji jest więcej niż w poprzednich Prawach budowlanych W lutym 2015 roku na zlecenie Podkarpackiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa odbyłem kolejne szkolenie dla członków Izby w 6-ciu miastach Podkarpacia nt. "Projektowanie, realizacja i inwentaryzacja powykonawcza obiektów budowlanych w aspekcie współczesnych technologii geodezyjnych". Początek materiałów szkoleniowych i przygotowanej prezentacji stanowiło zagadnienie "Otoczenia prawnego procesu inwestycyjno-budowlanego z zakresu geodezji i kartografii". Wyłowione i zestawione zostały zapisy dotyczące zagadnień geodezyjnych z Praw budowlanych stanowionych w latach: 1928, 1961, 1974, 1994 i przepisów wykonawczych związanych z tymi prawami. Na tym tle zapisy dotyczące geodezji w projekcie KU-B należy uznać za prawie komple[...]

Metoda najmniejszych kwadratów w obliczaniu błędów średnich mierzonych szczegółów terenowych DOI:


  Określanie dokładności pomiaru szczegółów, zwłaszcza z I grupy dokładnościowej (mP ≤ 0,10 m), było zaniechane od początku stosowania Instrukcji Technicznej G-4 Pomiary Sytuacyjne i Wysokościowe z 1979 roku. Dopiero po ćwierćwieczu GUGiK zreflektował się i zlecił dr. Adamowi Doskoczowi z UWM w Olsztynie ekspertyzę dotyczącą zasad i dokładności pomiarów wykonywanych metodą biegunową i metodą domiarów prostokątnych [4]. Ponieważ w rozporządzeniu [1] utrzymano te same metody (oraz rzadziej stosowane jak wcięcia kątowe, liniowe i kątowo-liniowe [§32]) to ekspertyza jest nadal przydatna. Rozważania odnośnie dokładności pomiarów powtórzone zostały w Geodesia et Descriptio Terrarum [5]. Trzeba jednak nadmienić, że wcześniej zagadnieniu dokładności pomiarów wykonywanych metodą biegunową i metodą domiarów prostokątnych poświęcił prof. Stanisław Latoś opracowanie [3]. Obydwie metody dla obliczania współrzędnych poszczególnych mierzonych punktów to konstrukcje jednoznacznie wyznaczalne i obydwaj panowie zastosowali w przeprowadzanych analizach prawo przenoszenia się błędów średnich Gaussa, co też przewiduje się w [1-§14]. A w rozporządzeniu [1] przytoczony jest tylko ułomny wzór na określenie dokładności pomiaru metodą biegunową - mp(pom) = MIĘDZY NAMI WYKONAWCAMI Jerzy GAJDEK Geodeta uprawniony (1,2,4), absolwent Technikum Geodezyjnego w Jarosławiu i Wydziału GiK Politechniki Warszawskiej. Laureat konkursu "Dyplom dla Warszawy". Pracował m. in. w przedsiębiorstwie budowlanym, biurze projektów, Technikum Geodezyjnym w Rzeszowie i jako st. wykładowca na Politechnice Rzeszowskiej, gdzie na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury założył Koło Naukowe Geodetów "GLOB", będąc jego opiekunem przez 10 lat. Prowadził również działalność gospodarczą w ramach własnej firmy "NADIR". Autor 64 publikacji inżynierskich. Pracował też jako geodeta na dwóch kontraktach: w Rumunii i Algierii. Metoda najmniejszych kwadratów w oblic[...]

Metoda najmniejszych kwadratów w obliczaniu błędów średnich mierzonych szczegółów terenowych - cd. DOI:


  3. Przykład z praktyki uzupełniony symulacjami antycypującymi inne możliwe sytuacje pomiarowe W 2015 roku mój przyjaciel Józio Poznański wykonał zlecenie zamawiającego, obejmujące inwentaryzację infrastruktury i budynku - rysunek 3. Na przykładzie tej pracy omówione zostaną kompleksowo metody pomiarów szczegółów poruszane w [1] oraz symulowane pomiary przedstawione w [2- 18.13] - "dopuszcza się pomiar ekscentryczny punktów niedostępnych do bezpośredniego pomiaru RTK, wykorzystując wcięcie liniowe lub domiary ortogonalne pod warunkiem zachowania wymaganych dokładności dla tego typu prac geodezyjnych oraz dla długości elementów takiej konstrukcji geometrycznej poniżej 50 m". A w obszerniejszym wymiarze warianty "pomiaru ekscentrycznego punktów niedostępnych do bezpośredniego pomiaru RTK" opisują autorzy w artykule [15], który wyprzedził zapisy z [1] i [2]. Informacje dotyczące pomiarowej osnowy sytuacyjnej z rysunku 3: ??1110VIA, 19Malawa, 17Laka - nadziemne punkty orientacji II i III klasy (punkty POG), ??S1, S2, S3 - punkty POS wyznaczone techniką RTK z zachowaniem zasad określonych w [1-§§12, 17], ??S2A, S5, S6 - punkty przyjęte do ilustracji innowacyjnych obliczeń współrzędnych i błędów średnich szczegółów terenowych MNK. 3.1. Pomiar szczegółów metodą biegunową Budynek pomierzony został tachimetrem metodą biegunową z dwóch stanowisk S2 i S3. Metoda biegunowa uznawana jest za dominującą tak z POS rozwiniętych klasycznie, jak i wyznaczonych przy pomocy GNSS. Błędy średnie współrzędnych wyliczone zostały na podstawie zadeklarowanych błędów pomiarów. Wyniki obliczeń obydwu stanowisk zawiera tabela 4. W tabeli 5 i 5A przedstawione są obliczenia wykonane MNK. W artykule [8] zauważam słabe punkty wzoru (1) : ??uwzględnia m∝ oparte tylko na jednej orientacji (przy obowiązujących dwóch orientacjach, a przecież może być ich więcej); ??błędy pomiaru kąta i odległości przyjmuje się na podstawie danych określonych przez producentó[...]

 Strona 1  Następna strona »