Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Joanna BRZESKA"

Kształtowanie jakości materiałów poliuretanowych DOI:


  Jakość materiału polimerowego zależy od warunków prowadzenia syntezy - od czystości i stechiometrycznej ilości substratów wyjściowych, odpowiedniego doboru warunków (temperatury, ciśnienia, czasu, zastosowanego katalizatora), prowadzących do całkowitego przereagowania grup funkcyjnych. Otrzymuje się wówczas materiał o żądanej masie cząsteczkowej i właściwościach odpowiednich dla założonego zastosowania. Mówiąc "poliuretany", należy pamiętać, że to polimery zawierające w swojej budowie praktycznie nieograniczony rodzaj wiązań i struktur. Podstawową częścią wszystkich poliuretanów jest powtarzające się ugrupowanie uretanowe (-NHCOO-) w łańcuchu głównym polimeru. Ugrupowania uretanowe są zwykle tworzone w wyniku reakcji bardzo reaktywnych grup izocyjanianowych izocyjanianów (R-(N=C=O)m), z grupami hydroksylowymi oligomeroli (R(OH)n) (tworzącymi segmenty giętkie) lub małocząsteczkowych dioli (HO-R-OH). Segmenty sztywne poliuretanów powstają w wyniku reakcji izocyjanianów z małocząsteczkowymi diolami. Reakcja izocyjanianów z wodą prowadzi do powstania pianek. Na właściwości poliuretanów wpływa się zarówno dobierając substraty wyjściowe, jak i operując ich wzajemnymi stosunkami molowymi. Zachowanie odpowiednich proporcji w ilości segmentów sztywnych i giętkich, budujących poliuretany, pozwala na uporządkowanie segmentów, co prowadzić może do separacji fazowej. Wpływa to w istotnym stopniu na właściwości fizykochemiczne materiałów poliuretanowych. W związku z dostępnością szerokiego wachlarza substratów, z których otrzymać można poliuretany, stanowią one bardzo dużą i zróżnicowaną grupę polimerów. Poliuretany to, m.in. elastomery i termoplasty, pianki i jonomery w wodnych dyspersjach. Tak duża różnorodność materiałów poliuretanowych umożliwiła ich szerokie zastosowanie w budownictwie, opakowalnictwie, inżynierii, przemyśle obuwniczym, motoryzacyjnym, tekstylnym i medycznym. Każda z tych dziedzin wymaga innych właściwości m[...]

Podatność na degradację poliuretanów z syntetycznym polihydroksymaślanem w środowisku utleniającym i hydrolitycznym


  Poliuretany (PURs), zawierające w segmencie giętkim ataktyczny, telecheliczny poli([R,S]-3-hydroksymaślan) (a-PHB) oraz polikaprolaktonodiol (PCL) lub polioksytetrametylenodiol (PTMG), poddano degradacji hydrolitycznej i oksydacyjnej. Segment sztywny zbudowany był z 4,4’-diizocyjanianu difenylometylenu (MDI) lub 4,4’-diizocyjanianu dicykloheksylometylenu (H12MDI) oraz 1,4-butanodiolu (1,4-BD). Dla porównania zsyntezowano PURs bez a-PHB. Poliuretany poddano degradacji hydrolitycznej w buforze fosforanowym z dodatkiem NaN3 w czasie 36 tygodni oraz oksydacyjnej w roztworze CoCl2/H2O2 w czasie 16 tygodni inkubacji. Próbki inkubowano w temperaturze 37oC. Postęp degradacji śledzono poprzez kontrolowanie masy próbek poliuretanów oraz obserwację ich powierzchni pod mikroskopem optycznym w świetle odbitym bez polaryzatora. Poliuretany, zawierające syntetyczny, ataktyczny poli([R,S]-3-hydroksymaślan) wykazały większą wrażliwość na degradację oksydacyjną niż hydrolityczną. Na powierzchni poliuretanów poddanych działaniu roztworu oksydacyjnego zaobserwowano wyraźną erozję próbek. Zastosowanie alifatycznego diizocyjanianu w syntezie poliuretanów zwiększyło podatność poliuretanów na degradację, zwłaszcza w środowisku hydrolitycznym, w porównaniu do poliuretanu z diizocyjanianem aromatycznym. Znacznie większe zmiany masy oraz powierzchni próbek zaobserwowano dla poliuretanów z PTMG niż z PCL w segmencie giętkim. Słowa kluczowe: poliuretany, hydroksymaślan, utlenianie, hydroliza, degradacja Degradability of polyurethanes with synthetic polyhydroxybutyrate in oxidative and hydrolytic environments New polyurethanes with synthetic polyhydroxybutyrate in their soft segments were degraded under hydrolytic and oxidative conditions. The soft segments of the investigated polyurethanes were built of polytetramethylene glycol (PTMG) and atactic poly[(R,S)- 3-hydroxybutyrate] (a-PHB) or polycaprolactone diol (PCL) and a-PHB, whereas the hard segments co[...]

 Strona 1