Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Archanowicz"

Acid hydrolysis of poplar wood (Populus sp.) Hydroliza kwasowa drewna topoli (Populus sp.) DOI:10.12916/przemchem.2014.1428


  Native and extd. woods of Populus alba L. and extd. wood of Populus deltoides x maximowiczii were hydrolyzed with CF3COOH (99%) and H2SO4 (72%) at 120°C for 240 min to monosaccharides analyzed by high-performance liq. chromatog. The xylose content in CF3COOH hydrolyzates decreased with increasing the hydrolysis time (13.2% down to 5.8%) while the glucose content remained constant (34.7-49.6%). The extd. wood was better raw material for prodn. of monosaccharides. Przedstawiono wyniki badań procesu hydrolizy kwasowej drewna topoli. Stwierdzono, że zoptymalizowane metody hydrolizy za pomocą 99- proc. kwasu trifluorooctowego (TFA) i 72-proc. H2SO4 są dobrymi sposobami do wyodrębniania ksylozy i glukozy z tego drewna. Opracowane metody analityczne mogą być wykorzystane nie tylko do określenia składu chemicznego surowca drzewnego, ale również do kontroli procesów technologicznych otrzymywania bioetanolu, zarówno na etapie wstępnej obróbki drewna, hydrolizy enzymatycznej, jak i fermentacji. Drewno odgrywa dużą rolę w życiu człowieka. Ze względu na swoje ciekawe właściwości fizykochemiczne ma wiele ważnych zastosowań. Może być wykorzystywane do produkcji papieru, mebli, jako materiał konstrukcyjny i wykończeniowy, a także jako surowiec do otrzymywania wielu cennych substancji chemicznych. Jedną z możliwości przerobu drewna jest jego wykorzystanie w technologii produkcji ciekłych biopaliw, a w szczególności do produkcji bioetanolu1, 2). Drewno jako surowiec odnawialny może stać się istotną alternatywą dla kurczących się zasobów paliw kopalnianych (ropa naftowa, gaz ziemny). Obecnie, na skutek rabunkowej gospodarki powierzchnia lasów uległa drastycznemu zmniejszeniu. W związku z powyższym w ostatnich 20 latach, zwłaszcza na Zachodzie, obserwuje się duże zainteresowanie biotechnologią drzew. Topole należą do gatunków, których genom został w pełni zsekwencjonowany, cechują się dużym i szybkim przyrostem biomasy (8-12 t/ha)3). Ponadto,[...]

Content analysis of phosphonates in a plant material Analiza zawartości fosfonianów w materiale roślinnym DOI:10.15199/62.2015.6.7


  Concn. of PHO3 2- ions in plant tissues was detd. by using reaction with Ag+ in acidic soln. to metallic Ag ppt. The amt. of Ag was detd. by X-ray fluorescence spectrometry (XRF) and UV-VIS spectrophotometry. The XRF method was less laborious, but its accuracy was lower. Its sensitivity was insufficient to det. very low concns. of phosphonates. The UV-VIS spectrophotometry, after Ag dissoln. in concd. HNO3, complexation of Ag+ with dithizone, extn. with CHCl3 and detn. without removal of free dithizone, showed a significantly higher sensitivity. Opracowano metodę ilościowego oznaczania fosfonianów w tkankach roślinnych. Zaproponowana procedura oparta jest na reakcji tych jonów z jonami srebra w środowisku kwaśnym, w wyniku której strąca się osad metalicznego srebra. Ilość wolnego srebra, powstałego w wyniku działania fosfonianów, została oznaczona metodami spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej XRF i spektrofotometrii UV-VIS. Metoda XRF jest mniej pracochłonna, lecz jej czułość to ok. 0,1 mg srebra, co nie stanowi wyniku zadowalającego w przypadku śladowych ilości fosfonianów w tkankach roślinnych. W przypadku spektrofotometrii UV-VIS, po roztworzeniu srebra w stężonym HNO3, skompleksowaniu jonów Ag+ ditizonem, ekstrakcji chloroformem i bezpośrednim oznaczeniu spektrofotometrycznym bez usuwania wolnego ditizonu, uzyskano znacznie większą czułość, wynoszącą 0,03 μM srebra. Na podstawie ilościowej reakcji fosfonianów, srebra i ditizonu można oszacować zawartość fosfonianów w tkankach roślinnych. Fosfoniany, czyli sole lub estry kwasu fosfonowego, są obecnie coraz częściej wykorzystywane w hodowli roślin oraz w leśnictwie. Pod względem struktury chemicznej różnią się one od stosowanych powszechnie w nawożeniu roślin fosforanów(V). Jeden atom tlenu mniej w cząsteczce oraz bezpośrednie wiązanie wodór-fosfor zmieniają istotnie ich właściwości. W przeciwieństwie do fosforanów(V), które stanowią źródło fosforu dla ro[...]

Study on products of enzymatic hydrolysis of pulp from poplar wood (Populus alba L.) Badanie produktów hydrolizy enzymatycznej masy celulozowej pozyskanej z drewna topoli (Populus alba L.) DOI:10.15199/62.2015.7.12


  White popular wood pulp was hydrolyzed with concd. H2SO4, dild. HCl, cellulases and xylanases. The hydrolyzates were analyzed for simple sugars by aq. size exclusion chromatog. (SEC). Xylanase was the most efficient hydrolyzing agent. The SEC was proved as an usefull anal. method. Przedstawiono wyniki weryfikacji przydatności zastosowania techniki wodnej chromatografii wykluczania przestrzennego (SEC) do analizy produktów hydrolizy drewna topoli białej (Populus alba L.). Przeanalizowano hydrolizaty uzyskane z zastosowaniem stężonego kwasu siarkowego, rozcieńczonego kwasu chlorowodorowego oraz preparatów enzymatycznych zawierających celulazy i ksylanazy. Wyniki badań potwierdzają przydatność techniki SEC do analizy hydrolizatów. Samowystarczalność w dziedzinie zapotrzebowania na energię jest kluczem do sukcesu każdej rozwijającej się gospodarki. Zainteresowanie alternatywnymi źródłami energii rośnie wraz z wyczerpywaniem się złóż ropy naftowej oraz negatywnym oddziaływaniem na środowisko paliw kopalnianych. Duży nacisk kładzie się na rozwój biopaliw. Są one odnawialnym źródłem produkowanym głównie z występującej w danym kraju biomasy. Najlepiej przebadanymi biopaliwami dla sektora motoryzacyjnego są bioetanol i biodiesel1). W ciągu ostatniej dekady produkcja etanolu i biodiesla na świecie wzrosła o 10%. Głównymi surowcami wykorzystywanymi do produkcji biopaliw są trzcina cukrowa (Brazylia, Republika Indii), kukurydza i pszenica (Stany Zjednoczone Ameryki, Chińska Republika Ludowa). W Unii Europejskiej biopaliwa otrzymuje się głównie z buraków cukrowych i pszenicy2). Według definicji unijnej biomasa to ulegająca biodegradacji część produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa (łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi), leśnictwa i związanych działów przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych i miejskich3). Biomasa lignocelulozo[...]

 Strona 1