Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Chat"

Naprawa materiału genetycznego w komórkach DOI:


  W pracy przedstawiono możliwości jakie dają nam wyniki badań naukowych na polu naprawy informacji genetycznej oraz możliwości wprowadzania nowych genów do materiału genetycznego znajdującego się w jądrze komórkowym. Dane literaturowe przedstawione w niemniejszej pracy przeglądowej pozwalają patrzeć z optymizmem na ciągły rozwój biologii komórki oraz możliwości poprawy efektywności odczytywania informacji genetycznej.Wstęp W komórkach eukariotycznych materiał genetyczny zlokalizowany jest w jądrze komórkowym. Wiele linowych cząsteczek DNA związanych z licznymi białkami chromatyny jest zorganizowanych w struktury nazywane chromosomami. Na końcach każdego z chromosomów znajdują się fragmenty zwane telomerami. Utrzymanie ich odpowiedniej struktury jest niezbędnym czynnikiem warunkującym prawidłowy przebieg cyklu komórkowego. [1] [2] Wszelkie uszkodzenia podwójnej helisy DNA modyfikują jego strukturę i powodują, że staje się ona niestabilna genetycznie. Taka sytuacja stwarza warunki do powstawania i gromadzenia się mutacji, a także może zapoczątkować transformację nowotworową. W czasie replikacji DNA powstają błędy, a ponadto cząsteczka DNA cały czas narażona jest na działanie czynników zewnętrznych tj. promieniowanie UV i jonizujące, związki aromatyczne i mutagenne a także leki i składniki pożywienia itp. Także metabolizm komórki dostarcza wielu substancji (np. r[...]

Naprawa materiału genetycznego w komórkach cz.II DOI:


  3.1.2 Mechanizm naprawy niewłaściwie dopasowanych zasad Błędy replikacyjne powstają gdy polimeraza DNA wstawi naprzeciw zasady azotowej w matrycy niekomplementarną do niej zasadę np. G naprzeciw A, C naprzeciw T, bądź gdy powtarzające się tzw. monotonne sekwencje np. -GTGTGTGTGT- lub -CA GCA GCA G- są wypętlane i omijane albo są kilkukrotnie replikowane co prowadzi do tzw. błędów insercyjno-delecyjnych. W 2015 r. Paul Modrich dostał Nagrodą Nobla w dziedzinie chemii za zrozumienie funkcjonowania mechanizmu naprawy źle dopasowanych zasad (MMR). Okazało się, że istnieje specjalny system naprawy DNA, który eliminuje błędy powstałe w trakcie jego replikacji. [6][7] W trakcie badań odkryto, że istnieje specjalny sygnał do rozpoczęcia naprawy. Jest nim nacięcie nici DNA, które jest umieszczone albo od strony 3’ albo 5’ błędnej pary zasad azotowych. Odległość między sygnałem rozpoczynającym naprawę MMR, a nieprawidłową parą zasad może wynosić aż 1000 par nukleotydów. W naprawie źle dopasowanych par zasad zaangażowanych jest pięć białek podstawowych, które tworzą trzy kompleksy, MutSα (MSH2/MSH6), MutSβ (MSH2/MSH3) i MutLα (PMS2/ MLH1), oraz białka dodatkowe, które biorą również udział w innych procesach metabolizmu chromatyny. [6][7] Zadaniem kompleksu MuSα jest rozpoznanie i wiązanie się z błędnie sparowaną zasadą, a kompleksu MutSβ z pętlą insercyjno- delecyjną. Kompleks MutSα łączy się także z DNA zawierającym wypętlenia, które powstają w wyniku "poślizgu" polimerazy podczas replikacji, głównie fragmentów z powtórzeniami wprost. Kompleks MuSα jest zbudowany z białek MSH2 i MSH6, natomiast kompleks MutSβ z białek MSH2 i MSH3. Kiedy kompleks MutSαlub MutSβ złączy się z uszkodzeniem, to następnie wiąże się z kompleksem MutLα. Pomimo wielu lat pracy różnych grup badawczych na całym świecie, kolejne etapy MMR nie zostały poznane. Przyjmuje się, że naprawa błędnie sp[...]

 Strona 1