Wyniki 1-10 spośród 19 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Walendziewski"

Wpływ kształtu ziarna katalizatora HDS na jego właściwości fizykochemiczne i aktywność hydroodsiarczającą

Czytaj za darmo! »

Omówiono kierunki rozwoju katalizatorów przeznaczonych do hydroodsiarczania destylatów olejowych. Do wytwarzania tych katalizatorów stosuje się nośniki w formie wytloczek o powierzchni geometrycznej większej niż w wypadku tradycyjnych nośników. Przedstawiono wyniki własnych badań nad katalizatorami osadzonymi na nośnikach w formie wytloczek o przekroju trój- i czterolistnej koniczyny (tri- [...]

Wpływ sposobu wprowadzania metali aktywnych na właściwości katalizatora CoMo/Al2O3

Czytaj za darmo! »

Stwierdzono, że katalizator CoMo/A12O3 otrzymany za pomocą kolejnych impregnacji nośnika A12Ó3 ma najkorzystniejsze właściwości. W wyniku wprowadzenia molibdenu lub molibdenu i kobaltu w trakcie peptyzacji wodorotlenku glinu uzyskano wąskoporowate katalizatory wykazujące mniejszą aktywność w teście tiofenowym (HDS) od cechującej katalizatory wytwarzane metodą kolejnych impregnacji nośnika. [...]

Nośniki katalizatorów HDS z wodorotlenku glinu zawierającego siarczany DOI:

Czytaj za darmo! »

Opisano wyniki badań, których celem było opracowanie sposobu otrzymywania wodorotlenku glinu przeznaczonego na nośniki (A1203) katalizatorów hydroodsiarczania. Ścieki powstające w trakcie wytwarzania wodorotlenku glinu tą metodą łatwiej się utylizuje niż ścieki uzyskiwane w metodach dotychczas proponowanych. Opisano właściwości wodorotlenku glinu wytrąconego wodą amoniakalną z roztworu siarczanu glinu, siarczanem glinu z roztworu glinianu sodu i siarczanem amonu z roztworu glinianu sodu. Określono wpływ parametrów wytrącania na podstawowe właściwości otrzymywanych próbek wodorotleku glinu i uformowanych z nich nośników oraz na aktywność katalizatorów Co-Mo osadzonych na tych nośnikach. Stwierdzono, że najkorzystniejsze jest wytrącanie wodorotlenku siarczanem glinu z roztworu glinianu sodu. Konieczność intensyfikacji przerobu ropy naftowej, społeczna presja na zmniejszenie emisji związków siarki do atmosfery oraz względy ekonomiczne skłaniają do zastosowania w rafineriach nafty nowych, bardziej wydajnych katalizatorów hydroodsiarczania i hydrorafinacji. Produkowany obecnie w Zakładach Chemicznych "Oświęcim" katalizator G-3, mimo że cieszy się dobrą opinią użytkowników, jest wyraźnie mniej aktywny niż katalizatory proponowane przez firmy zachodnie, jest także mało wydajny w procesie hydrorafinacji ciężkich surowców zawierających wielkocząsteczkowe związki siarki i azotu oraz poliaromaty. Toteż od dawna dąży się do uruchomienia produkcji nowego, bardziej wydajnego katalizatora hydrorafinacji produktów naftowych. Katalizatory hydrorafinacji zawierają przeważnie tlenki Co i Mo osadzone na nośniku tlenkowym (zwykle A1203). Właściwości nośnika (struktura, wytrzymałość mechaniczna) są jednym z głównych czynników decydujących o jakości katalizatora. Z kolei o właściwościach nośnika w głównej mierze decyduje jakość wodorotlenku glinu (pseudobemitu), z którego został on spreparowany. W warunkach krajowych surowcem do produkcji pseudobem[...]

Wpływ nośnika i struktury porowatej katalizatora na jego aktywność w procesie hydroodsiarczania surowców naftowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań fizykochemicznych właściwości i aktywności katalizatorów Co-Mo/Al20 3 i Ni-Mo/Al20 3 w procesie hydroodsiarczania. Katalizatory przygotowano metodą kolejnych impregnacji nośników o różnej porowatości i o różnym składzie chemicznym. Omówiono korelację pomiędzy zdolnością do odsiarczania a porowatą strukturą i składem katalizatora. Wykazano, że zastosowanie najbardziej aktywnych z otrzymanych katalizatorów umożliwia zmniejszenie (o 30 -h- 40 K) temperatury hydroodsiarczania frakcji olejowych ropy naftowej w krajowych rafineriach. Hydroodsiarczanie należy do procesów rafineryjnych, w których przerabia się największą ilość surowców naftowych. Rola tego procesu ciągle się zwiększa ze względu na coraz surowsze wymagania dotyczące zawartości siarki w paliwach silnikowych i olejach opałowych11. Zwiększenie stopnia odsiarczania paliw wymaga "ostrzejszych" warunków hydroodsiarczania (HDS) lub zastosowania bardziej aktywnych katalizatorów. W pierwszym wypadku niezbędne jest podwyższenie temperatury, zwiększenie ciśnienia wodoru w procesie lub zmniejszenie obciążenia katalizatora surowcem. Wiąże się to z dodatkowymi kosztami eksploatacyjnymi (podgrzanie surowca do wyższej temperatury), aparaturowymi (większe ciśnienie) lub zmniejszeniem przerobowej zdolności instalacji (mniejsza szybkość przepływu surowca). Znacznie bardziej atrakcyjne jest zastosowanie katalizatorów o większej aktywności umożliwiającej dokładniejsze odsiarczanie paliwa z zachowaniem tych samych parametrów procesu lub złagodzenie warunków hydroodsiarczania. Z wprowadzeniem bardziej aktywnych katalizatorów na Dr inż. Janusz TRAWCZYŃSKI w roku 1978 ukończył Wydział Chemiczny Politechniki < Wrocławskiej. Jest adiunktem w Instytucie Chemii i Technologii Nafty i Węgla Politechniki Wrocławskiej. Specjalność - kataliza stosowana. Dr inż. Jerzy WALENDZIEWSKI w roku 1971 ukończył Wydział Chemiczny Politechniki Wrocławskiej. Jest adiunktem w Instytucie Ch[...]

Środowisko wytrącania wodorotlenku glinu a właściwości otrzymanych katalizatorów hydroodsiarczania i ich nośników DOI:

Czytaj za darmo! »

Podczas badań procesu wytrącania wodorotlenku glinu kwasem azotowym z roztworu glinianu sodu stwierdzono, że sposób wprowadzania soli amonowej wpływa na początkową wartość pH środowiska wytrącania i w ten sposób oddziałuje na właściwości wodorotlenku glinu, uformowanego z niego nośnika i aktywność osadzonego na tym nośniku katalizatora Co-Mo w procesie hydroodsiarczania. Decydujący wpływ na te właściwości wywiera wartość pH w chwili rozpoczęcia wytrącania wodorotlenku glinu. Konieczność intensyfikacji przerobu ropy naftowej oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska i ekonomiki procesu zmuszają do opracowania i wprowadzenia do przemysłu rafineryjnego nowych, bardziej aktywnych i selektywnych katalizatorów hydrorafinacji i hydroodsiarczania. Jedną z dróg prowadzących do tego celu jest poprawa właściwości nośnika, na którym są osadzane aktywne składniki katalizatora. W licznych laboratoriach prowadzi się badania nad opracowaniem takich procedur wytwarzania wodorotlenku glinu, aby uformowany z niego nośnik miał odpowiednią strukturę porowatą (im cięższy surowiec, tym bardziej szerokoporowaty katalizator jest pożądany), dobre właściwości mechaniczne i dobrze rozwiniętą powierzchnię1' 2’. Niestety, wyniki badań dotyczących tego tematu zazwyczaj nie są publikowane. W Politechnice Wrocławskiej we współpracy z Instytutem Technologii Nafty w Krakowie od kilku lat są prowadzone badania zmierzające do opracowania nowych, bardziej wydajnych katalizatorów hydrorafinacji3,4). Wcześniej3) opisano wyniki badań nad wpływem warunków wytrącania wodorotlenku glinu na właściwości spreparowanego zeń nośnika i aktywność katalizatora Co-Mo osadzonego na tym nośniku. Stwierdzono, że obecność jonów amonu w środowisku wytrącania wodorotlenku glinu wywiera istotny wpływ na właściwości wytwarzanego nośnika i katalizatora Co-Mo. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań wykonanych w celu szczegółowego wyjaśnienia tego efektu. Część doświadcza[...]

Wpływ warunków wytrącania wodorotlenku glinowego na właściwości uformowanych z niego nośników i katalizatorów hydroodsiarczania DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ temperatury, odczynu (pH) roztworu podczas wytrącania oraz sposobu wprowadzania saletry amonowej na właściwości próbek wodorotlenku glinowego otrzymywanych z glinianu sodowego i kwasu azotowego oraz na właściwości otrzymanych z tych próbek nośników katalizatora Co—Mo. Stwierdzono, że najlepsze właściwości mają nośniki wytwarzane podczas dwuetapowego wytrącania wodorotlenku glinowego przy stałej wartości pH, przy czym drugi etap jest prowadzony w podwyższonej temperaturze. Zauważono, że istotne znaczenie ma utrzymanie odpowiedniego stężenia jonów amonowych w zawiesinie w czasie wytrącania wodorotlenku. Stosowany w polskim przemyśle rafineryjnym katalizator G-3, produkowany w Zakładach Chemicznych "Oświęcim", opracowano ponad 20 lat temu. Katalizator ten cieszy się dobrą opinią użytkowników, lecz niestety nie nadaje się do przerobu cięższych surowców naftowych, a ponadto pracuje w temperaturze o 15 h- 20 К wyższej niż nowoczesne katalizatory produkowane przez renomowane firmy zagraniczne. Ostatnio opracowany w kraju katalizator G-4l ^ 5) został przetestowany w skali półtechnicznej i w najbliższym czasie ma być wdrożony do praktyki przemysłowej. Katalizator ten charakteryzuje się znacznie lepszymi właściwościami - korzystniejszą strukturą porów, większą średnią wartością promieni porów przejściowych i większą aktywnością podczas hydroodsiarczania. Niewątpliwie jednak są uzasadnione dalsze poszukiwania nośnika o korzystnych właściwościach, koniecznego w wypadku katalizatorów o dużej aktywności. W Instytucie Chemii i Technologii Nafty i Węgla podjęto próbę opracowania nośnika o odpowiednich właściwościach. Przedstawiona praca jest fragmentem badań nad wpływem niektórych parametrów wytrącania wodorotlenku glinowego na jego właściwości oraz na właściwości otrzymanego zeń nośnika. Dr inż. Janusz TRAWCZYŃSKI w roku 1978 ukończył Wydział Chemiczny Politechniki 4 Wrocławskiej. Jest adiunktem w Instytucie Chemii[...]

Przegląd metod przeróbki zużytych katalizatorów hydroodsiarczania DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono metody przeróbki zużytych katalizatorów hydroodsiarczania: CoMo/Al20 3 i NiMo/Al20 3 pod kątem odzyskania składników i ponownego zastosowania w przemyśle. Katalizatory hydroodsiarczania: CoMo/Al20 3 i NiiMo/Al20 3 należą do grupy najszerzej stosowanych w procesach rafineryjnych 1). W wyniku procesów dezaktywacji, starzenia i osadzania na powierzchna katalizatora nieorganicznych zanieczyszczeń (zwłaszcza związków Fe, V i Nd) po kilkuletniej eksploatacji wyraźnie zmniejsza się jego aktywność. Jeżeli obniżenie aktywności jest wywołane głównie przez okadzone 'zanieczyszczenia nieorganiczne, wtedy katalizator można poddać obróbce powodującej starcie z jego ziarn warstewki tych zanieczyszczeń. Stosuje isię w tym celu procesy bębnowania — na siucho lub .z użyciem wody, a czasami z dodatkiem rozcieńczony с h kwasów — w urządzeniach o specjalnej konstrukcji2-^5). Taki zabieg umożliwia przywrócenie aktywności katalizatora i ponowne wykorzystanie go w procesie, jeżeli nie nastąpiły trwałe zmiany dyspersji fazy aktywnej i tekstury nośnika. W wypadku utraty aktywności katalizatora spowodowanej zmianami strukturalnymi kieruje się go do przeróbki mającej na celu odzyskanie metali. Zużyte katalizatory zawierają 9-f-16% mas. M0O3, l,5-v-5% mas. CoO lub NiO, ok. 80% nośnika (głównie A120 3) i kilka procent zanieczyszczeń nieorganicznych. Do produkcji katalizatorów hydroodsiiarczania zużywa się w Europie 100-Ы50 t kobaltu i 400-4-450 t molibdenu rocznie. Z reaktorów wyładowuje się corocznie zlbliżone ilości Co i Mo (zmniejszone o straty ponoszone podczas eksploatacji) w formie zużytych katalizatorów, z których można odzyskiwać te cenne metale2). Katalizatory CoMo/A120 3 lub NiMo/Al2Os stanowią mieszaninę związków z trudem ulegających działaniu nawet agresywnych czynników. Z tego względu odzyskanie składników ze zużytych katalizatorów wymaga niekiedy zastosowania drastycznych warunków. Opracowano wiele technol[...]

Ocena jakości katalizatora Cr2O3/Al2O3 w procesie hydrodealkilacji toluenu i frakcji toluenowej

Czytaj za darmo! »

Według opracowanych założeń wytworzono w warunkach przemysłowych informacyjną szarżę katalizatora Cr2O3/Al2O3, oznaczoną symbolem PWR-158 Cr. W warunkach wielkolaboratoryjnych określono jego aktywność i stabilność właściwości. Wykazano, że katalizator PWR-158 Cr odznacza się dużą aktywnością początkową we wszystkich reakcjach istotnych podczas przeróbki frakcji toluenowej: hydrodealkilacji,[...]

Optymalizacja składu katalizatora trójfunkcyjnego

Czytaj za darmo! »

Badano wpływ zawartości platyny, palladu i rodu w katalizatorze trójfunkcyjnym na jego aktywność w reakcjach redukcji NO i utleniania CO prowadzonych w temp. 300°C, 350°C, 400°C. Stwierdzono, że najkorzystniej wpływa na tę aktywność zwiększenie zawartości platyny przez podwyższenie temperatury do 400°C (zwiększa się wówczas stopień konwersji zarówno NO, jak i CO). o najbardziej szkodliwych [...]

 Strona 1  Następna strona »