Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"A. Jeleński"

Wdrażanie najlepszych praktyk w dziedzinie rewitalizacji i utrzymania rzek DOI:

Czytaj za darmo! »

W dniach 20-25 września w Krakowie i okolicach odbyło się pierwsze w Polsce międzynarodowe wydarzenie dotyczące wdrażania najlepszych praktyk w dziedzinie rewitalizacji i utrzymania rzek, organizowane przez Stowarzyszenie Ab Ovo przy współudziale krakowskich uczelni i instytutów naukowych, współfinansowane przez Szwajcarsko-Polski Program Współpra[...]

Rolnictwo miejskie: potrzeby, nadzieje i realia upraw DOI:10.15199/2.2018.7.1


  Ocena perspektyw rozwoju rolnictwa miejskiego wymaga analizy średnio- i długoterminowych doświadczeń z funkcjonowania miejskich farm i ogrodów społecznych. Należy także rozważyć rozwijające się obecnie teorie i praktyki stosowania w przestrzeni miejskiej rozwiązań inspirowanych naturą [ang. Nature-Based Solutions (NBS)] czyli rozwiązań nietechnicznych, mających w istotnym stopniu zastąpić tzw. szarą infrastrukturę. Warto jednak zauważyć, że równie ważnym czynnikiem, sprzyjającym rozwojowi miejskich upraw, może być ogólna zmiana paradygmatu w zarządzaniu przestrzenią zieloną w miastach. Ostatnia dekada przyniosła zdecydowaną rewizję rozumienia roli przestrzeni zielonej. Coraz wyraźniej rysuje się tendencja do traktowania terenów zielonych jako integralnej części środowiska zurbanizowanego, która świadczy mieszkańcom i społecznościom miejskim istotne usługi. Nowe rozumienie przestrzeni zielonej w miastach obejmuje wszelkie obszary częściowo albo całkowicie pokryte roślinnością. Termin "przestrzeni zielonej" może być stosowany w odniesieniu do zastanych lub planowanych elementów i struktur zieleni, niezależnie od ich własności, sposobu zarządzania, aktualnych funkcji i sposobów użytkowania. Mieści w sobie m.in. parki i drzewa przyuliczne, lasy, cmentarze, nieużytki, prywatne ogrody (łącznie z ogrodami na dachach i tarasach), oraz tereny upraw rolnych [1, s. v]. Zasadniczym pytaniem, przed którym dziś stoją wszystkie duże miasta, nie jest kwestia, czy należy zazieleniać przestrzeń zurbanizowaną, ale jak należy to robić w sposób optymalny, wobec ograniczonych zasobów przestrzennych. Decyzje, dotyczące zagospodarowania terenu, wpływają m.in. na dostępność usług ekosystemów, które są podstawą zdrowia i dobrostanu mieszkańców Chase Promenade, Millennium Park, Chicago DOI: 10.15199/2.2018.7.1 4 7/2018 AURA miast. Rozwój przestrzeni zielonych może również sprzyjać realizacji celów społecznych. Nie bez powodu jest to[...]

Zastosowanie przyjaznego środowisku podejścia inżynierskiego do ograniczania ryzyka powodzi na przykładzie regulacji odcinka rzeki Bóbr w Wojanowie DOI:


  Rozpoczęcie rozległych prac systematycznej regulacji rzeki Bóbr w okolicy Wojanowa wywołało opór społeczny, w wyniku którego zasięg regulacji został ograniczony do połowy, z ograniczeniem szkodliwości robót dla środowiska. Na pozostałych odcinkach zaniechano regulacji, dopuszczając na najbardziej cennym z przyrodniczego punktu widzenia wyłącznie niezbędne zabiegi utrzymaniowe. Artykuł przedstawia rezultat zastosowania modyfikacji oryginalnego projektu regulacji, oraz efekt odstąpienia od regulacji i dokonania utrzymania koryta według zasad stosowanych w utrzymaniu rzek górskich. Porównanie odcinków uregulowanego koryta oraz koryta poddanego zabiegom utrzymaniowym wskazuje, że regulacja koryta rzeki polegająca na jego pogłębianiu, będąc uciążliwa środowiskowo, zwiększa ryzyko powodzi niszczącej wynikającej z nierównowagi dynamicznej koryta, podczas gdy utrzymanie rzeki pozwala na zmniejszenie ryzyka powstawania strat w infrastrukturze z minimalnym zaburzeniem w środowisku rzeki i jej dolinie.OGRANICZANIE RYZYKA POWODZI: REGULACJA CZY UTRZYMANIE?1) Warto na wstępie przypomnieć definicję ryzyka powodzi zawartą w prawie wodnym (art. 9.1.13c) "Ilekroć w ustawie jest mowa o ryzyku powodziowym - rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej". Tak więc regulacja rzeki, choćby nie wiem jak rozległa, sama w sobie nie jest środkiem do zmniejszenia ryzyka powodzi - dopóki nie chroni przed wywoływanymi przez powódź negatywnymi skutkami na terenach zalewowych 1) Tarliska Górnej Raby - Projekt realizowany przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. (niziny), lub przed zniszczeniem infrastruktury przez powódź niszczącą (erozję) w terenach górskich. Uzasadnienie regulacji rzeki w celu ograniczenia ryzyka[...]

PROJEKTOWANIE I DOSTRAJANIE HARDWAROWEGO PROTOTYPU AFCS DOI:10.15199/59.2016.6.83


  DESIGN AND TUNING OF HARDWARE IMPLEMENTATION OF ANALOG FEEDBACK COMMUMMUNICATION SYSTEM Streszczenie: W referacie omówiono podstawowe etapy projektowania i testowania prototypu wysokoefektywnego analogowego systemu telekomunikacyjnego z kanałem zwrotnym (AFCS) przeznaczonego do przesyłania sygnałów analogowych przez kanał z szumem. System zapewnia maksymalną energetyczną i widmową efektywność transmisji przy minimalnym średniokwadratowym błędzie (MSE) odtworzenia wartości sygnału. Prototyp realizuje opracowany wcześniej optymalny algorytm AFCS transmisji. Zmierzone charakterystyki systemu porównano z teoretycznie osiągalnymi1. Abstract: The paper discusses the main stages of real design of the hardware prototype of highly-efficient analog feedback communication system (AFCS) transmitting signals from analog sources. The system ensures maximal power and bandwidth efficiency of transmission and minimal mean square error (MSE) of the recovered signals. The design implements optimal AFCS algorithm, which was developed earlier. The measured characteristics of the system are compared with theoretically achievable. Słowa kluczowe: analogowa transmisja, adaptacyjna modulacja, AFCS, optymalizacja, projektowanie Keywords: analog transmission, adaptive modulation, AFCS, optimization, design 1. INTRODUCTION In his first work on information theory [1], C. Shannon stressed that difference between the analog and digital communication systems (CS) concerns only fidelity criteria and internal architectures. In the years 1960- 1970s, analog transmission was the subject of not less intensive researches than digital ones ([2]-[4] and other works). The obtained results unambiguously proved a capability of analog CS with feedback channels (AFCS) to transmit signals without coding with a bit rate equal to the capacity of the forward channel. However, research 1 The work was supported in part by the grant SDZP 214108 (GEKON) of Polish Nationa[...]

Ku najlepszym praktykom rewitalizacji i utrzymania rzek - konferencja międzynarodowa DOI:

Czytaj za darmo! »

Kraków, 20-25 września 2016 r. Efektem narastającej w okresie historycznym, a zwłaszcza w XX wieku, presji człowieka na systemy rzeczne było powszechne pogorszenie się stanu ekologicznego cieków [Meybeck, 2003] i narastające straty powodziowe. Rozpoznanie tej sytuacji w ostatnich dziesięcioleciach było podstawą podjęcia w wielu krajach świata rewitalizacji rzek oraz badań zmierzających do nadania tym działaniom naukowych podstaw. Terminem rewitalizacja rzek określa się różnorakie działania zmierzające do poprawy zdegradowanych hydrologicznych, geomorfologicznych i ekologicznych cech rzek, przy czym poprawa ekologicznego stanu rzek stanowi ważny, ale nie jedyny, cel tych działań [Wohl i in., 2015]. Jednocześnie podjęto także starania o nadanie działaniom z zakresu utrzymania rzek większej niż dotychczas dbałości o zachowanie dynamicznej równowagi i dobrego stanu ekologicznego cieków. W wielu krajach powyższa zmiana paradygmatu pociągnęła za sobą znaczne zmiany w realizacji działań z zakresu gospodarki wodnej i w finansowaniu rewitalizacji rzek. W USA rewitalizacja rzek stała się biznesem o kosztach rocznych działań sięgających kilkudziesięciu miliardów dolarów, przy czym zasadniczym beneficjentem tych funduszy są specjaliści inżynierii wodnej. W krajach "starej" Unii Europejskiej impulsem do podobnej zmiany w gospodarce wodnej i finansowaniu działań rewitalizacyjnych stała się Ramowa Dyrektywa Wodna uchwalona w 2000 r. W Polsce w ostatnich kilkunastu latach sformułowano sposoby prowadzenia utrzymania rzek w sposób bardziej przyjazny dla środowiska i oparty na lepszym rozpoznaniu stanu (nie)równowagi rzek [Bojarski i in., 2005; Jeleński, Wyżga, 2016]. Działania rewitalizacyjne podjęto jednak dotychczas w znikomym zakresie i w znacznej mierze projekty takie realizowały organizacje ekologiczne, a nie instytucje zajmujące się gospodarką wodną. Wydarzeniem mającym na celu zmianę tej sytuacji była międzynarodowa konf[...]

 Strona 1