Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"ANNA WRÓBLEWSKA"

Maksymalne ciśnienie robocze gazociągu polietylenowego w temperaturach ujemnych a ciśnienie krytyczne szybkiej propagacji pęknięć


  W artykule omówiono wymagania dotyczące parametrów wytrzymałościowych rur polietylenowych, przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych odporności na szybką propagację pęknięć, przeprowadzonych w temperaturach: 0oC, -5oC, -10oC oraz -15oC.Właściwości wytrzymałościowe rur polietylenowych stosowanych do rozprowadzania paliw gazowych, ulegają systematycznemu podwyższaniu, w miarę wprowadzania nowych generacji surowców. Aktualne tendencje w zakresie technologii przesyłania gazu zmierzają w kierunku zwiększania średnic gazociągów i podwyższania ciśnień roboczych [11]. Na początku lat siedemdziesiątych, kiedy do produkcji rur dla gazownictwa używano polietylenu wysokiej gęstości pierwszej generacji, minimalna wymagana wytrzymałość hydrostatyczna rur (MRS) wynosiła wg aktualnej klasyfikacji 6,3 MPa. Wprowadzenie na rynek polietylenów klasy PE 80 przesunęło granicę wymaganej wytrzymałości do poziomu 8,0 MPa. Obecnie najszersze zastosowanie znajduje polietylen klasy PE 100 umożliwiający rozprowadzanie gazu rurami szeregu SDR 11 pod ciśnieniem 1,0 MPa, w zakresie temperatur od - 20oC do 40°C [2], przy współczynniku bezpieczeństwa równym "2". Nie jest to jednak granica możliwości zastosowań rur PE. Maksymalne ciśnienie robocze (MOP) w gazociągach polietylenowych (PE) obliczane jest przy uwzględnieniu parametrów wytrzymałościowych rur oraz ciśnienia krytycznego szybkiej propagacji pęknięć (pRCP). Dostępne obecnie surowce polietylenowe tj. PE80 i PE100 pod względem wytrzymałościowym umożliwiają przesyłanie gazu pod ciśnieniem odpowiednio 8 bar i 10 bar. Aby możliwe było przesyłanie gazu przy takim poziomie ciśnień roboczych musi być spełniony drugi warunek, który uwzględnia ciśnienie krytyczne szybkiej propagacji pęknięć, tj. pRCP/MOP[...]

Nowa technologia budowy przyłączy gazowych z polietylenu bez podłoża piaskowego


  GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ PAŹDZIERNIK 2010 Nowa technologia budowy przyłączy gazowych z polietylenu bez podłoża piaskowego Anna Wróblewska, Andrzej Barczyński, Paweł Barczyński * ) * ) Anna Wróblewska - Wavin Polska; Andrzej Barczyński - WSG Sp. z o.o.; Paweł Barczyński -TESGAS S.A. 1. Uwagi wstępne Rury polietylenowe od ok. 20 lat stały się powszechnie stoso- wanym materiałem do budowy przyłączy oraz gazociągów rozpro- wadzających niskiego, średniego i podwyższonego ciśnienia (do 1.0 MPa). Potwierdzone doświadczeniami zalety tego materiału, tj. niska waga, brak korozji, elastyczność, szczelność i łatwość wy- konania połączeń, możliwość zaciskania, itp. spowodowały prak- tycznie całkowite wyparcie tradycyjnie stosowanych materiałów: stali i żeliwa. Szczególnie istotną zaletą przy budowie rurociągów o małych średnicach (głównie przyłączy) jest możliwość wyginania rur na zimno oraz zwijania ich w zwoje o niewielkich wymiarach zewnętrznych. Pozwala to wykonać rurociąg z jednego odcinka, ograniczając się do połączeń końcowych. Polietylen, jak każdy materiał, ma ograniczoną wytrzymałość. W przypadku przekroczenia dopuszczalnych obciążeń konstrukcja wykonana z polietylenu ulega zniszczeniu. W przypadku rurocią- gów ciśnieniowych będą to pęknięcia, które mogą mieć charakter plastyczny lub kruchy. O ile pierwszy rodzaj pęknięć wiąże się z przyspieszonym pełzaniem materiału (szybszym, niż występu- jące podczas normalnej eksploatacji rurociągu), to drugi rodzaj pęknięć może być skutkiem procesów starzeniowych, korozji na- prężeniowej, wystąpienia zjawiska szybkiej propagacji pęknięć lub innego co do charakteru i jego przyczyn zjawiska określanego mia- nem powolnego wzrostu pęknięć. Zjawisko powolnego wzrostu pęknięć może (bo nie zawsze musi) wystąpić przy zarysowaniach powierzchni zewnętrznej rurociągu, dużych naciskach punktowych (np. bezpośre[...]

Zintegrowany system wspomagania diagnostyki mammograficznej

Czytaj za darmo! »

Konieczność komputerowego wspomagania diagnostyki mammograficznej wynika z faktu, że uchodzi ona w radiologii za najtrudniejszą, a liczba popełnianych błędów w badaniach przesiewowych sięga nawet kilkudziesięciu procent. Pierwsze narzędzia CAD zaakceptowane przez amerykański urząd standaryzacyjny FDA (Food and Drug Administration) dotyczyły mammografii (1998 rok). Coraz powszechniej są one [...]

 Strona 1