Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Janusz Romanik"

Ocena możliwości zastosowania sieci bezprzewodowych WLAN i WiMAX w systemach taktycznych Wyniki testów wybranych rozwiązań


  W ostatnich latach, w dobie tzw. społeczeństwa informacyjnego, obserwuje się gwałtowny wzrost zapotrzebowania na dostęp do informacji. Coraz częściej jest on oferowany z wykorzystaniem łączy bezprzewodowych, za czym kryją się urządzenia pracujące zgodnie z nowymi standardami lub też kolejnymi ulepszonymi wersjami starszych rozwiązań. Tendencje te nie omijają również systemów wojskowych, w których coraz częściej sięga się po rozwiązania komercyjne lub ich zmodyfikowane wersje. Badania prowadzone na tym polu oraz rozwijane koncepcje zmierzają ku temu, aby dostarczać niezbędne informacje wszystkim żołnierzom biorącym udział w operacji. Nie dotyczy to wyłącznie działań militarnych, ale również sytuacji kryzysowych. W analizach nie w systemie wojskowym. Porównanie standardów serii IEEE 802.11 i IEEE 802.16 w ich typowych implementacjach wykazuje, że różnią się niemal wszystkim: wsparciem jakości usług QoS, metodą dostępu do kanału, zasięgami łączności czy też liczbą efektywnie obsługiwanych terminali. Istnieją jednak specyficzne zastosowania, w których różnice te stają się mało istotne. Przykładem może być sieć bezprzewodowa, przeznaczona dla niewielkiej liczby użytkowników, ale zapewniająca zasięgi łączności rzędu 10 km. Poniżej przedstawiono założenia przyjęte dla systemu łączności, które mogą być spełnione zarówno przez urządzenia WLAN, jak i WiMAX (rys. 1): .orozwiązanie oparte na komercyjnym standardzie sieci bezprzewodowej: IEEE 802.11b/g lub IEEE 802.16, .opasmo przeznaczone dla systemów wojskowych, .ozastosowanie stacjonarne, na masztach, .ozakładane zasięgi łączności: 10 km, .oprzepływność łącza radiowego umożliwiająca równoczesną transmisję plików i głosu, .owysokość zawieszenia anten: 20 m, .opraca w warunkach poligonowych: odporność na działanie warunków atmosferycznych, .opraca w obecności silnych pól elektromagnetycznych. Rozwiązanie oparte na urządzeniach WLAN Podsystem dostępu bezprzewodowego (PDB) jest uniwe[...]

EFEKTYWNOŚĆ PROTOKOŁU OLSR Z MECHANIZMEM OCENY JAKOŚCI ŁĄCZA I ADAPTACYJNYM WYBOREM TRASY DOI:10.15199/59.2016.6.46


  EFFICIENCY OF THE ENHANCED OLSR-BASED ROUTING MECHANISM WITH THE LINK QUALITY ASSESSMENT AND ADAPTIVE ROUTING Streszczenie: W artykule zaprezentowano mechanizm RELQA-OLSR (ang. REsources and Link Quality Aware OLSR) rozszerzający RESA-OLSR (ang. RESources Aware OLSR) o metrykę jakości łącza radiowego. Mechanizm uwzględnia obciążenie węzła ruchem i stan baterii do odwzorowania parametru Willingness oraz bierze dodatkowo pod uwagę jakość łącza radiowego ocenianą na podstawie SNR (ang. Signal to Noise Ratio). Przedstawiono wyniki badań symulacyjnych i dokonano oceny wydajności mechanizmu na podstawie czasu życia sieci oraz liczby dostarczonych pakietów. Abstract: This paper presents the RELQA-OLSR (REsources and Link Quality Aware OLSR) extending RESAOLSR (RESources Aware OLSR) with link quality metric. This mechanism takes into account the node performance metric with respect to the local resources, i.e., the battery level and the available bandwidth and also the link quality expressed by the level of the received SNR (Signal to Noise Ratio). Simulation results confirmed that the RELQAOLSR mechanism extends the network lifetime and increases the network reliability. Słowa kluczowe: MANET, routing proaktywny, protokół OLSR, zasoby węzłów, jakość łącza. Keywords: MANET, proactive routing, OLSR protocol, node resources, link quality. 1. WSTĘP Niniejszy artykuł stanowi kontynuację prac zaprezentowanych w [1,2], których przedmiotem jest mechanizm routingu RESA-OLSR, uwzględniający zasoby węzłów sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETworks). W literaturze powszechnie przyjmuje się, że standardowe protokoły routingu opracowane dla sieci stacjonarnych są mało wydajne w sieciach MANET. Wynika to z faktu swobodnego i losowego przemieszczania się węzłów i dynamicznie zmieniającej się topologii sieci. W tego typu sieciach generowany jest dodatkowy ruch związany z odkrywaniem węzłów sąsiednich. W związku z tym istnieje konieczność poszu[...]

OCENA WPŁYWU METRYKI ŁĄCZA NA EFEKTYWNOŚĆ MECHANIZMU ROUTINGU BAZUJĄCEGO NA OLSRv2 DOI:10.15199/59.2017.6.20


  Sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETworks) zbudowane są z mobilnych węzłów komunikujących się za pomocą łączy wieloskokowych. Sieci te charakteryzują się zdolnością do samoorganizacji i dynamicznej zmiany topologii. Sieci te mogą funkcjonować bez dostępu do stałej infrastruktury. W sieci MANET, ze względu na mobilność węzłów, zmiana topologii może występować w sposób ciągły. W rezultacie trasa routingowa, składająca się z konkretnej liczby skoków między danymi węzłami, powinna być traktowana jako tymczasowa. Sieci MANET posiadają zdolność automatycznego łączenia się w jedną większą sieć lub do dzielenia na mniejsze sieci. Z powyższych względów sieci MANET mogą znajdować zastosowanie w systemach wojskowych na szczeblu taktycznym [4,5]. Dostępna obecnie druga wersja protokołu OLSRv2, opublikowana została w kwietniu 2014 roku jako RFC 7181 [1]. OLSRv2 zachowuje podstawowe mechanizmy i algorytmy OLSRv1 [2], które zostały wzbogacone o możliwość korzystania z innych metryk łącza niż tylko liczba skoków w procesie wyboru najlepszej trasy. Ograniczenia protokołu OLSR były przedmiotem wielu prac badawczych mających na celu rozwiązanie problemów związanych z efektywnym wykorzystaniem zasobów energetycznych węzłów, a tym samym wydłużeniem czasu życia sieci [3,6]. W rozwiązaniach dotyczących routingu uwzględniającego zasoby energetyczne brano pod uwagę głównie poziom naładowania baterii oraz chwilowe zużycie energii. Odmienne i bardziej kompleksowe podejście zawiera proponowany w [9] mechanizm RESA-OLSR. Mechanizm ten ma na celu poprawę efektywności działania protokołu OLSR poprzez wykorzystanie informacji o zasobach węzłów (poziom naładowania baterii) i obciążeniu węzła ruchem oraz wyznaczenie metryki globalnej uwzględniającej te zasoby. Wyznaczona metryka globalna jest następnie odwzorowana na wartość parametru Willingness, dzięki czemu przy wyborze węzła pośredniczącego, tzw. MPR (ang. Multi Point Relay) uwzględniane są zasoby [...]

OCENA MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA PROTOKOŁU OLSR W SIECIACH SENSOROWYCH ROZWIJANYCH W TERENIE ZURBANIZOWANYM DOI:10.15199/59.2017.6.91


  Niniejszy artykuł stanowi kontynuację prac dotyczących protokołu routingowego OLSR zaprezentowanych w [1,2], a zarazem poszerza obszar dotychczasowego przeznaczenia tego protokołu, tj. sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETworks). W artykule dokonano oceny możliwości zastosowania protokołu routingowego OLSR w sieciach sensorowych rozwijanych w terenie zurbanizowanym. W sieci bezprzewodowej z protokołem OLSR (ang. Optimized Link State Routing) każdy węzeł wysyła okresowo zaktualizowane informacje o węzłach sąsiednich pierwszego skoku (wiadomości HELLO). Na podstawie tych wiadomości każdy węzeł wybiera swój zestaw węzłów pośredniczących, tzw. MPR (ang. MultiPoint Relays), który zapewnia im dostęp do wszystkich węzłów sąsiednich drugiego skoku. Przy wyborze węzłów MPR uwzględniana jest wartość parametru Willingness, rozgłaszana przez wszystkie węzły wraz z wysyłaniem wiadomości HELLO. Poprzez ustawienie parametru Willingness każdy węzeł określa swoją "zdolność" do pełnienia funkcji węzła MPR [3]. Węzły pośredniczące okresowo wysyłają wiadomości TC (ang. Topology Control), które zawierają informacje o wszystkich dostępnych węzłach za ich pośrednictwem. Druga wersja protokołu OLSRv2, opublikowana w kwietniu 2014 roku jako RFC 7181, zachowuje podstawowe mechanizmy i algorytmy OLSRv1, które zostały wzbogacone o możliwość korzystania z innych metryk łącza niż tylko liczba skoków w procesie wyboru najkrótszej trasy [4]. Protokół AODV [7, 10] wykorzystuje cechy protokołów DSDV [5] i DSR [6]. Protokół AODV, podobnie jak DSDV, wykorzystuje numery sekwencyjne w celu wyboru najbardziej aktualnej ścieżki. Każdy węzeł sieci stosuje numer sekwencyjny (ang. Sequence Number). Numer ten oznacza liczbę, która może być modyfikowana tylko przez właściciela i służy do oznaczenia aktualności danych wysyłanych w wiadomościach protokołu przez każdy z węzłów. Protokół odkrywania ścieżek działa w podobny sposób jak dla DSR. Routowanie źródłowe (ang[...]

Kolokacja systemów bezprzewodowych na obiektach mobilnych


  Powszechna tendencja wprowadzania systemów wykorzystujących łączność bezprzewodową na coraz niższe szczeble dowodzenia powoduje konieczność montowania na pojazdach coraz większej liczby urządzeń nadawczo-odbiorczych. Jeśli urządzenia te pracują w tych samych lub sąsiednich pasmach częstotliwości, a ich anteny są w niewielkiej odległości, mogą występować wzajemne zakłócenia interferencyjne lub blokowanie odbiorników radiowych. Te niekorzystne zjawiska są spowodowane nakładaniem się fal radiowych o różnych częstotliwościach, a pochodzących z różnych źródeł i kierunków. W efekcie do odbiornika dociera zarówno fala użyteczna, jak i wiele fal niepożądanych, co prowadzi do sytuacji, w której - mimo wystarczającego poziomu sygnału użytecznego (przekroczenia wymaganej minimalnej wartości natężenia pola elektrycznego) w danym miejscu i czasie - odbiór nie jest możliwy wskutek silnych sygnałów zakłócających. Aby zminimalizować to zjawisko, przeprowadza się analizę kompatybilności elektromagnetycznej, zwykle wspomaganą komputerowo, umożliwiającą dokonanie oceny prawdopodobieństwa wzajemnych zakłóceń w zależności od parametrów poszczególnych urządzeń radiowych (lokalizacji, parametrów nadajnika i odbiornika itp.). W wyniku takiej analizy można zapewnić kompatybilną pracę urządzeń i zapobiec powstawaniu zakłóceń interferencyjnych lub je zminimalizować już na etapie przygotowania czy oceny możliwości wykorzystania danego pasma częstotliwości na potrzeby projektowanego systemu. W artykule przedstawiono analizę przeprowadzoną na potrzeby wielosensorowego systemu rozpoznania i dozorowania (WSRiD), który jako element mobilny jest przeznaczony do rozpoznawczego wsparcia zadań realizowanych przez grupy bojowe w Polskich Kontyngentach Wojskowych (PKW). Obiekt ten został wyposażony w środki łączności radiowej, radar rozpoznania pola walki, system miniBSP i wynośny system samoosłony. Łącznie w tym obiekcie zabudowanym na bazie KTO ROSOMAK znajdują[...]

RESA-OLSR: mechanizm routingu oparty na zasobach wę złów sieci MANET DOI:10.15199/59.2015.4.50


  W artykule przedstawiono mechanizm routingu dedykowany dla sieci MANET. Prezentowane rozwiązanie bazuje na proaktywnym protokole OLSR (ang. Optimized Link State Routing), w którym wprowadzono wyznaczenie metryki globalnej węzła uwzględniającej jego zasoby, takie jak poziom naładowania baterii i dosętpne pasmo. Obliczone wartości metryki znajdują odzwierciedlenie w wartości parametru Willingness, który jest wykorzystywany przy wyborze węzłów MPR (ang. Multi Point Relays). Wyniki symulacji pokazują, że dzięki zastosowaniu tego rozwiązania możliwe jest zwiększenie czasu życia węzłów oraz wydajności i niezawodności sieci. 1. WPROWADZENIE Sieci MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETwork) składają się z równorzędnych, mobilnych węzłów, komunikujących się ze sobą za pomocą wieloskokowych łączy bezprzewodowych. Ze względu na fakt, że węzły te mogą poruszać się i formować odpowiednie sieci w dowolny sposób, sieć taka ma tendencje do dynamicznych zmian swojej topologii [1]. Sieci MANET s ą pozbawione hierarchiczności, a tym samym cechuje je brak centralnych jednostek zarządzających czy węzłów - koordynatorów. W związku z tym spełnienie wymagań na obsługę mobilności i zdolność do dynamicznej rekonfiguracji wymaga wbudowania odpowiedniej logiki bezpośrednio w węzły. Sieci tego typu są użyteczne wszędzie, gdzie wymagana jest tymczasowa i dynamicznie ustanawiana łączność radiowa. Poza wykorzystaniem w systemach komunikacji wojskowej, sieci MANET znajdują zastosowanie w sytuacjach kryzysowych, gdy konieczne jest zorganizowanie łączności na potrzeby ratownictwa medycznego, usuwania skutków powodzi, trzęsień ziemi, czy innych katastrof. Wydajność mobilnych sieci ad-hoc zależy od efektywności mechanizmu routingu. Należy zwrócić uwagę, że standardowe protokoły routingu dla sieci MANET ąs mało wydajne [2]. Swobodne i losowe przemieszczanie się węzłów powoduje, że topologia sieci nie jest stała i zmienia się dynamicznie. W takich sieciach generowan[...]

EFEKTYWNOSC PROTOKOŁU OLSR Z MECHANIZMEM OCENY ZASOBÓW WEZŁÓW I ADAPTACYJNYM WYBOREM TRASY DOI:10.15199/59.2015.8-9.61


  W artykule dokonano oceny wydajnosci mechanizmu routingu bazujacego na zasobach wezłów sieci MANET, nazywanego RESA-OLSR (ang. RESources Aware OLSR). Mechanizm wykorzystuje metryki okreslajace stan baterii i obciaenie wezła ruchem do wyznaczenia metryki globalnej wezła, odwzorowanej na wartosc parametru Willingness. Badania symulacyjne potwierdzaja skutecznosc mechanizmu oceniana na podstawie wydłuenia czasu pracy sieci oraz wzrostu liczby dostarczonych pakietów. 1. WSTEP Mobilne sieci organizowane doraznie, nazywane w literaturze sieciami MANET (ang. Mobile Ad-hoc NETwork), składaja sie z równorzednych, mobilnych wezłów, komunikujacych sie ze soba za pomoca wieloskokowych łaczy bezprzewodowych. Sieci te sa pozbawione hierarchicznosci i centralnych jednostek zarzadzajacych czy wezłów-koordynatorów. Ze wzgledu na fakt, e wezły te moga poruszac sie i formowac odpowiednie sieci w dowolny sposób, siec taka ma tendencje do dynamicznych zmian swojej topologii. W zwiazku z tym spełnienie wymagan dotyczacych mobilnosci i zdolnosci do dynamicznej rekonfiguracji wymaga wbudowania odpowiedniej logiki bezposrednio w wezły [1]. Wydajnosc mobilnych sieci ad-hoc zaley w głównej mierze od efektywnosci zastosowanego mechanizmu routingu. Powszechnie uwaa sie, e standardowe protokoły routingu opracowane dla sieci stacjonarnych sa mało wydajne w sieciach MANET [3]. Swobodne i losowe przemieszczanie sie wezłów powoduje, e topologia sieci nie jest stała ale dynamicznie sie zmienia. W takich sieciach z koniecznosci jest generowany dodatkowy ruch zwiazany z odkrywaniem wezłów sasiednich. Skutkuje to poszukiwaniem takich rozwiazan, które ze wzgledu na ograniczona przepustowosc sieci radiowych generuja moliwie niewielki ruch zwiazany z odkrywaniem otoczenia i aktualizacja informacji o wezłach sasiednich. Jednym z najbardziej popularnych protokołów routingowych stosowanych w sieciach bezprzewodowych jest OLSR (ang. Optimized Link State[...]

 Strona 1