Wyniki 1-10 spośród 29 dla zapytania: authorDesc:"A. Rudnik"

OTRZYMYWANIE NANOMETRYCZNYCH ZIAREN SREBRA JAKO KATALIZATORA AUTOKATALITYCZNEGO OSADZANIA MIEDZI


  Przedstawiono przegląd literatury dotyczący metod otrzymywania zarodków katalitycznych Ag. Zaprezentowano także wy-niki badań własnych dotyczących syntezy ziaren Ag na szkle. Stosowano uczulanie w SnCl2 i aktywację w roztworach AgNO3 z dodatkiem substancji kompleksujących (NH3, C7H6O2, EDTA). Określono wpływ czasu poszczególnych etapów na morfolo-gię, wielkość i gęstość rozkładu ziaren metalicznych. Oceniono "efektywność" katalizatora w procesie autokatalitycznego osadzania miedzi. Słowa kluczowe: bezprądowe osadzanie, katalizator, srebro, miedziowanie.FABRICATION OF NANOMETRIC SILVER GRAINS AS A CATALYST FOR ELECTROLESS COPPER DEPOSITION A review of the literature data on the Ag activator is presented. The results of the studies on the Ag particles synthesis are also reported. Sensitization of the substrate in SnCl2 was followed by the activation in AgNO3 solution with complexing agents (NH3, C7H6O2, EDTA). The influence of the time on the morphology, size and distribution density of the metal parti-cles was investigated. ?gEfficiency?h of the catalyst was determined during electroless deposition of copper. Keywords: electroless deposition, catalyst, silver, electroless copper Wprowadzenie Bezpr.dowe autokatalityczne osadzanie jest jedn. z naj-prostszych metod wytwarzania cienkich warstw metalicz-nych, zarowno na metalach, jak i nieprzewodnikach (cera-mika, polimery, szk.o) [1]. W odro.nieniu od innych sposo-bow pokrywania powierzchni (np. CVD/PVD, natryskiwanie plazmowe, osadzanie elektrolityczne) proces ten nie wy-maga specjalistycznej aparatury ani wysokich temperatur. Chemiczne osadzanie metali wykorzystuje reakcje utlenia-nia-redukcji przebiegaj.ce na granicy faz: metal-roztwor wodny, ktory zawiera sol metalu i odpowiednio dobrany zwi.zek redukuj.cy (np. NaH2PO2, DMAB, HCHO). Metoda ta jest wykorzystywana m.in. do nak.adania pow.ok ochron-nych (np. Ni-P), wytwarzania drukowanych i scalonych ob-wodow elektronicznych (np. Co-P) lub otrz[...]

WPŁYW RÓŻNYCH TYPÓW ANIONÓW I TEMPERATURY NA PROCES ANODOWEGO ROZTWARZANIA STOPU Z ZSEE W ROZTWORACH AMONIAKALNYCH DOI:10.15199/67.2016.2.3


  Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych procesów anodowego roztwarzania stopu otrzymanego z granulatu złomu elektronicznego. Stop stanowi układ wieloskładnikowy i wielofazowy. Roztwarzanie stopu w roztworach amoniakalnych zależy od typu anionu obecnego w elektrolicie (węglanowy, siarczanowy, chlorkowy). Optymalne warunki roztwarzania uzyskano w roztworach węglanowych, w temperaturze 60°C, w których stopień odzysku metali w postaci osadu katodowego wynosił 96%. W roztworze chlorkowym zachodzi niekorzystne niszczenie stopu z utworzeniem dużych ilości szlamu anodowego. W czasie elektrolizy w roztworach amoniakalnych jony miedzi, cynku i srebra przechodzą do elektrolitu w postaci rozpuszczalnych kompleksów amoniakalnych. Na katodzie uzyskuje się warstwy miedzi o czystości 99%. Słowa kluczowe: złom elektroniczny, elektroliza, roztwory amoniakalne, recykling INFLUENCE OF TYPE OF ANIONS AND TEMPERATURE ON ANODIC DISSOLUTION OF SMELTED WEEE IN AMMONIACAL SOLUTIONS Anodic dissolution of an alloy obtained from WEEE was presented. The alloy was a multi-component and multi-phase system. Dissolution of the alloy in ammoniacal solutions was dependent on the type of the anion added to the bath (carbonate, sulfate, chloride). Optimal conditions for the alloy dissolution were obtained in the carbonate electrolyte at the temperature of 60°C, where the recovery of metals as cathode deposit was 96%. In the chloride system unfavorable degradation of the alloy occurred leading to the formation of large amounts of the anodic slime. Copper, zinc and silver ions were transferred to the electrolyte in form of soluble ammoniacal complexes. Cathodic deposits of copper characterized with high purity of 99%. Keywords: electronic scrap, electrolysis, ammoniacal solutions, recycling Wprowadzenie Komisja Europejska wskazuje, że zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (ZSEE) stanowi jeden z najszybciej rosnących strumieni odpadów w Unii Europejskiej. Prognozuje si[...]

Diagram równowagi E-pH dla układu Ag-Te-H2O DOI:10.15199/67.2016.4.6


  Przedstawiono obliczenia termodynamiczne diagramu równowagi E-pH w układzie Ag-Te-H2O w oparciu o standardowe entalpie swobodne tworzenia jonów i związków chemicznych srebra i telluru z uwzględnieniem występowania tellurku srebra (I) jako fazy stałej. Wyprowadzono ogólne zależności odpowiednich potencjałów równowagowych od stężenia jonów potencjałotwórczych i pH. Uzyskane wyniki porównano z wynikami badań elektrochemicznych Ag2Te zaczerpniętymi z literatury. Słowa kluczowe: tellurek srebra, diagram E-pH, elektrochemia THE E-PH DIAGRAM FOR THE AG -TE -H2O SYSTEM Thermodynamic calculations of the E-pH equilibrium diagram for the Ag-Te-H2O system based on standard formation free energies of silver and tellurium species as well as silver telluride are presented. General dependencies of equilibrium potentials on ions concentration and pH were derived. The results were compared with electrochemical data on silver telluride behavior reported in the literature.Wprowadzenie Jednym z kluczowych etapów produkcji metali szlachetnych z rud miedzi jest elektrorafinacja srebra [2]. Materiałem wyjściowym do produkcji anod stosowanych w tym procesie jest szlam anodowy po elektrorafinacji miedzi. Zawiera on srebro, zarówno w postaci metalicznej, jak i związków międzymetalicznych (Ag2Te, Ag2Se, (Ag, Au) Te, CuAgSe) oraz AgCl [1, 2]. Udział telluru w materiałach wsadowych przekłada się na zawartość tego pierwiastka w stopie doré. Analiza układu fazowego Ag-Te [5] oraz niska rozpuszczalność telluru w srebrze (ok. 60 ppm [3]) wskazują, że tellur w anodach występuje w postaci Ag2Te. W czasie elektrolizy tellur, przechodząc do elektrolitu, prowadzi do zmian morfologii i pogorszenia jakości osadu katodowego [9]. Przeciętna zawartość telluru w krajowym rafinowanym srebrze katodowym wynosi 1-2 ppm [2], jednak nadmierne zanieczyszczenie elektrolitu jonami telluru zwiększa wielokrotnie jego udział w osadzie katodowym [9]. Podczas roztwarzania anod srebrowych za[...]

Application of electrochemical reduction for utilization of carbon dioxide Zastosowanie redukcji elektrochemicznej jako metody utylizacji ditlenku węgla DOI:10.15199/62.2016.11.4


  A review, with 37 refs., of plane or diffusion electrodes as well in membrane electrolyzers used for prodn. of hydrocarbons by electrochem. redn. of CO2. Dokonano przeglądu literatury na temat możliwości wykorzystania procesów elektrochemicznej redukcji CO2 w roztworach wodnych i niewodnych. W zależności od rodzaju materiału podłoża elektrody uzyskuje się różne użyteczne produkty końcowe. Procesy prowadzi się na elektrodach płaskich, dyfuzyjnych lub w elektrolizerach membranowych. Przedstawiono potencjalne możliwości wykorzystania produktów reakcji. Ditlenek węgla (CO2) jest niewykorzystywanym surowcem wtórnym, odprowadzanym do atmosfery ziemskiej w wyniku spalania paliw kopalnych, procesów życiowych zwierząt i roślin oraz desorpcji z wód oceanów wskutek wzrostu temperatury. Znaczne zmniejszenie obszarów zalesionych powoduje, że wykorzystanie CO2 w reakcji fotosyntezy węglowodanów maleje przyczyniając się do wzrostu zawartości tego gazu w atmosferze1). Sytuacja energetyczna świata wymusza poszukiwania nowych źródeł energii2). Nie ulega wątpliwości, że już w stosunkowo niedługim czasie konwencjonalne paliwa kopalne lub syntetyczne zostaną zastąpione przez wodór. Zalety wodoru jako nośnika energii są niewątpliwe, lecz do pozyskania tego gazu konieczne jest wykorzystanie specjalnych technologii. Najbardziej znane3, 4) to reforming węglowodorów (reakcja węglowodorów z parą wodną w temp. 850°C), zgazowanie węgla lub koksu (reakcja węgla z parą wodną), piroliza plazmowa (rozpad węglowodorów na wodór i węgiel w temp. 1600°C), elektroliza wody (pod wpływem prądu elektrycznego), fotoelektroliza wody (w ogniwie fotoelektrycznym), zgazowanie biomasy lub bezpośrednie wydzielanie wodoru w procesach biologicznych. Zasadniczo w każdej z tych metod otrzymywania wodoru produktem ubocznym jest CO2. Wyjątek stanowią plazmowa piroliza węglowodorów (metanu) i elektroliza wody, która pozostanie najdroższą techniką produkcji wodoru (koszt 2-3-kr[...]

Możliwości wykorzystania węglowodanów w produkcji biodegradowalnych tworzyw sztucznych

Czytaj za darmo! »

Dokonano przeglądu literatury dotyczącej biodegradowalnych i biorozpraszalnych tworzyw sztucznych otrzymywanych z węglowodanów. Uwzględniono przy tym niektóre materiały będące w stadium opracowania oraz możliwości wykorzystania mono- i disacharydów jako surowców w przemyśle tworzyw sztucznych. ęglowodany, razem z białkami i tłuszczami, są podstawową grupą związków naturalnych stanowiących p[...]

BEZPRĄDOWE OSADZANIE MIKROCZĄSTEK CYNY NA PODŁOŻU NIEMETALICZNYM


  Przedstawiono sposob syntezy mikrocz.stek cynowych na pod.o.u niemetalicznym metod. bezpr.dow.. Zaproponowano nast.puj.cy sposob otrzymywania: (I) synteza zarodkow katalizatora Pd, (II) bezpr.dowe osadzanie miedzi z roztworu alkalicznego z zastosowaniem formaldehydu jako reduktora, (III) wytwarzanie ziaren cynowych na drodze cementacji cyny(II) miedzi. w roztworze kwa.nym, (IV) osadzanie cyny z roztworu silnie alkalicznego na drodze dysproporcjonacji Sn(II). .rednia wielko.. poszczegolnych ziaren metalicznych wynosi.a: 0,7 nm Pt, 2 ?Ęm Cu, 10 ?Ęm Sn (cementacyjnie) i 4 ?Ęm Sn (autokatalitycznie). Przeprowadzono tak.e dodatkowe pomiary elektrochemiczne z zastosowaniem ro.nych typow elektrod. S.owa kluczowe: mikrocz.stki, cyna, mied., bezpr.dowe osadzanie, cementacja ELECTROLESS DEPOSITION OF TIN MICROPARTICLES ON NON-METALLIC SUBSTRATE The paper presents electroless deposition of tin microparticles on non-metallic substrate. The following method was proposed: (I) synthesis of Pd catalytic nuclei for copper electroless deposition, (II) electroless deposition of copper from an alkaline solution using formaldehyde as a reducing agent, (III) cementation tin by copper nuclei in an acid solution, (IV) tin electroless deposition in a strong alkaline solution. Average grain sizes were: 0,7 nm Pt, 2 ?Ęm Cu, 10 ?Ęm Sn (cemented) i 4 ?Ęm Sn (autocatalytic). Electrochemical studies were also performed using various electrode substrate. Keywords: microparticles, tin, copper, electroless deposition, cementation Wprowadzenie Jednym ze sposobow poprawy efektywno.ci i trwa.o.ci anod w bateriach litowo-jonowych jest zastosowanie materia.ow na bazie cyny [1?€3]. Metal ten jest tani i charakteryzuje si. wysok. pojemno.ci. teoretyczn.. Jednak anody cynowe zmieniaj. znacz.co swoj. obj.to.. w trakcie cyklu pracy baterii, co prowadzi do ich szybkiej i przedwczesnej degradacji. W celu unikni.cia tego problemu proponuje si. ro.ne rozwi.zania, m.in. stoso[...]

BEZPRĄDOWE NAKŁADANIE WIELOWARSTWOWYCH POWŁOK Zn/Ni-P/Ni-P-SiC NA STOPACH MAGNEZU AZ91D


  Przeprowadzono próby otrzymywania powłok kompozytowych Ni-P/SiC na stopach magnezu AZ91D. Jako warstwy pośrednie naniesiono: powłokę cynkową metodą cementacyjną oraz powłokę Ni-P w procesie autokatalitycznym. Powłoki scharakteryzowano pod względem składu i morfologii. Określono mikrotwardość poszczególnych warstw oraz przeprowadzono testy szczelności układu wielowarstwowego. Słowa kluczowe: magnez; stop; kompozyt; Ni-P; cementacja; bezprądowe osadzanie ELECTROLESS DEPOSITION OF MULTILAYERED Zn/Ni-P/Ni-P-SiC COATINGS ON AZ91D MAGNESIUM ALLOYS Ni-P/SiC composite coatings were deposited on AZ91D magnesium alloys. Two interlayers were used: zinc was deposited by cementation, while Ni-P layer was obtained by electroless deposition. Zinc and nickel plating solutions should contain fluoride ions in order to protect the alloy against corrosion due to the formation of a sparingly soluble magnesium fluoride. Composition and morphology of the individual layers were described. The presence of SiC significantly increased the microhardness of the alloy surface, but porosity of the coatings and large potentials differences between the individual layers and the alloy substrate lead to the galvanic corrosion of magnesium. Keywords: magnesium; alloy; composite; Ni-P; cementation; electroless deposition Wprowadzenie W ostatnich latach obserwuje się znaczący wzrost zainteresowania zastosowaniem stopów magnezu, m.in. w przemyśle samochodowym i lotniczym, jak też w produkcji urządzeń przenośnych (np. telefony komórkowe, sprzęt sportowy czy gospodarstwa domowego) [1, 2]. Obniżenie masy produkowanych przedmiotów bez utraty ich wytrzymałości, to jedna z wielu korzyści płynących z zastosowania lekkich stopów magnezu. Pewnym ograniczeniem użycia niektórych stopów jest ich słaba odporność na działanie agresywnych czynników, stosunkowo niska odporność na ścieranie, duża reaktywność chemiczna [2]. W celu poprawy własności powierzchniowych stopów, a tym samym p[...]

ZASTOSOWANIE ROZTWORÓW AMONIAKALNYCH W PROCESACH ODZYSKU METALI NIEŻELAZNYCH Z ODPADÓW ELEKTRONICZNYCH


  Artykuł stanowi przegląd literatury na temat możliwości wykorzystania roztworów amoniakalnych jako alternatywnej metody roztwarzania metali nieżelaznych ze złomów elektronicznych. Szczególną uwagę zwrócono na autokatalityczne roztwarzanie miedzi w roztworach chlorkowych i siarczanowych oraz ługowanie złota w układach tiosiarczanowych. Przedstawiono ogólny przebieg procesów oraz wpływ różnych czynników na efektywność ługowania i odzysk metali. Słowa kluczowe: złom elektroniczny; ługowani amoniakalne; odzysk; metal APPLICATION OF AMMONIACAL SOLUTIONS FOR RECOVERY OF NON-FERROUS METALS FROM E-WASTE The paper is a review of the literature on the application of ammoniacal solutions as an alternative method of leaching of non-ferrous metals from waste electronic scraps. Particular attention was paid to the autocatalytic dissolution of copper in chloride and sulphate solutions and leaching of gold in thiosulfate system. General processes and the influence of various factors on the efficiency of the leaching and recovery of the metals were discussed. Keywords: electronic scrap; ammoniacal leaching; recovery; metal Wprowadzenie W ostatnich latach obserwuje się coraz większe zainteresowanie pozyskiwaniem metali z różnorodnych materiałów odpadowych, zwłaszcza zużytych lub przestarzałych elementów sprzętu elektronicznego czy elektrycznego [1]. Złomy tego typu są klasyfikowane jako odpad niebezpieczny ze względu na zawartość metali ciężkich (np. ołowiu w spoiwach lutowniczych) oraz chlorowcopochodnych związków organicznych (np. środki antypalne w tworzywach sztucznych). Elektroodpady są jednak bogatym źródłem wielu metali, a ich udział przewyższa często zawartość w rudach. W tablicy 1 porównano średnie zawartości wybranych metali w złomach elektronicznych z udziałem pierwiastków w litosferze oraz minimalną zawartością rudach eksploatowanych w sposób opłacalny. Ze względu na złożony skład złomów, stanowiących mieszaninę metali (ok. 40 %), mat[...]

ELEKTROCHEMICZNE BADANIA MIEDZI(I, II), TELLURU(IV, VI) I TELLURKU MIEDZI(I) W KWAŚNYCH ROZTWORACH AZOTANOWYCH DOI:10.15199/67.2015.1.5


  Przeprowadzono badania elektrochemiczne z zastosowaniem elektrody wykonanej ze spieku Cu2Te i roztworów HNO3 o pH 0÷3. W celach porównawczych zarejestrowano krzywe woltamperometrii cyklicznej w roztworach azotanowych zawierających jony miedzi i telluru na różnych stopniach utlenienia. Stwierdzono, że szybkość anodowego utleniania tellurku miedzi( I) jest zależna od wartości potencjału elektrodowego, przy czym roztwarzanie pierwiastków z anody jest nierównomierne. Skuteczne roztwarzanie tellurku jest możliwe w roztworach o pH 0, przy potencjałach nie niższych niż 1 V (Ag/AgCl). Dr Ewa Rudnik, mgr inż. Marcin Machno - AGH Akademia Górniczo-Hutnicza, Wydział Metali Nieżelaznych, Al. A. Mickiewicza 30, 30-059 Kraków. e-mail: erudnik@agh.edu.pl Rudy Metale R60 2015 nr 1 s. 33÷40 34 Cu2Te ulega degradacji przy potencjałach elektroujemnych (poniżej -0,8 V). Katodowemu roztwarzaniu tellurku towarzyszy wydzielanie tellurowodoru i tworzenie się telluru metalicznego w reakcji wtórnej. Wraz ze spadkiem kwasowości elektrolitu następuje silne hamowanie reakcji elektrodowych z udziałem jonów Cu(I, II), Te(IV, VI) oraz Cu2Te. Słowa kluczowe: tellurek miedzi(I), kwas azotowy, elektrochemia ELECTROCHEMICAL STUDIES ON COPPER (I,II), TELLURIUM(IV, VI) AND COPPER(I) TELLURIDE BEHAVIOR IN ACIDIC NITRATE SOLUTIONS Electrochemical studies were conducted using electrodes made of sintered Cu2Te powder and HNO3 solutions of pH 0÷3. For comparison, cyclic voltammetry curves were recorded in acidic nitrate solutions containing copper and tellurium ions in various oxidation states. It was found that the rate of anodic oxidation of the copper(I) telluride is dependent on the value of the electrode potential, wherein the dissolution of the anode is nonuniform. Effective telluride dissolution is possible in solutions of pH 0, at the potentials not less than 1 V (vs. Ag/AgCl). Cu2Te sinter was destroyed at highly electronegative potentials (below -0.8 V). Cathod[...]

 Strona 1  Następna strona »