Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"MAGDALENA URBANIAK"

Wykorzystanie modelu plastyczności Argona do prognozowania właściwości wytrzymałościowych tworzywa epoksydowego ePy

Czytaj za darmo! »

Właściwości materiałów, a w tym ich kruchość lub plastyczność, zależą w dużej mierze od wartości temperatury i ciśnienia. Żywice epoksydowe, które w normalnej temperaturze są materiałami kruchymi, mogą w pewnych warunkach termomechanicznych wykazywać wysoką plastyczność. Problematyka plastyczności materiału polimerowego przybliżona została w latach 30. ubiegłego wieku przy wykorzystaniu teor[...]

Wykorzystanie modelu Bowdena do prognozowania granicy plastyczności tworzywa epoksydowego epy

Czytaj za darmo! »

Problematyka plastyczności polimerów jest przedmiotem badań naukowych już od lat 30. ubiegłego wieku. Zainteresowanie badaczy, począwszy od teorii przemiany stanu i zmian konformacyjnych (Eyring, Duckett, Robertson) poprzez sformułowane w latach 70. teorie zmian swobodnej objętości (Rush i Beck, Bauwens) i teorie termicznej aktywacji przemieszczeń molekularnych (Argon, Bowden) oraz późniejsz[...]

Awifauna a porty lotnicze - zagrożenia i metody ich minimalizacji

Czytaj za darmo! »

Dynamiczny rozwój przewozów lotniczych w ostatnich latach wiąże się z koniecznością budowy coraz większej liczby portów lotniczych, których rola, zwłaszcza z punktu wiedzenia ekonomii, jak również stałego rozwoju technologii i usług, mobilizuje do tworzenia i wdrażania wysokich standardów komfortu i bezpieczeństwa dla wszystkich użytkowników portów lotniczych. Lotniska obsługujące duże metropolie często lokalizowane są poza obszarami zurbanizowanymi, a decyzje o rozlokowaniu bazują raczej na aspektach socjoekonomicznych i politycznych niż czynnikach biologicznych. W konsekwencji porty lotnicze powstają na terenach słabo zurbanizowanych o dużym potencjale i bujnym życiu biologicznym. Bardzo często zdarza się, iż lotniska powstają na terenach podmokłych, charakteryzującyc[...]

The effect of conversion degree on the dynamic and static mechanical properties of the EPY epoxy material

Czytaj za darmo! »

Thermosetting polymers are versatile high-performance materials with applications chiefly in coatings, adhesives, composites, electronic encapsulants and circuit boards. One of the most important class such of polymers are epoxy resins because epoxy materials have some desirable properties like high compressive strength and good performance at elevated temperatures so they have found a wide and wide applications. On the glassy-state properties of these materials both temperature and conversion have an effect and therefore both are of importance for optimizing their performance. The transformation of linear epoxy resin to three-dimensional cross-linked thermosetting material is affected by the curing reaction with hardener. The curing reaction of thermoset resin is generally characterized by gelation and vitrification processes. The gelation process corresponds to a sudden and irreversible change of a viscous liquid into an elastic gel with a three-dimensional crosslinked network. The vitrification process implies the change from a liquid or rubbery state to a glassy one as a result of an increase in the cross-linking density of the material. It is well known that this phenomenon occurs when the glass transition temperature (Tg) becomes equal to the curing temperature (Tc). This vitrification point does not only denote such a change to the glassy state, but also an altering in the reaction mechanism passing from a chemically kinetically-controlled stage to diffusion-controlled one. At a given Tc the reaction of a thermosetting material proceeds generally at a rate dictated by chemical kinetics if Tg is lower than Tc; if not (i.e. Tg > Tc), the reaction rate may decrease by orders of magnitude due to a relative lack of mobility of the reactive groups [1]. The glass transition temperature (Tg) is one of the most important parameter of a polymeric system. Tg determines the temperature boundary of significant changes in the enthalpi[...]

Fitoremediacja jako biologiczna metoda oczyszczania środowiska


  Rozwój przemysłu i motoryzacji przyczynił się do zwiększenia zawartości zanieczyszczeń w biosferze [2], wpływających negatywnie na przebieg głównych procesów fizjologicznych i metabolicznych organizmów oraz prowadzących do zachwiania równowagi w środowisku [2]. Opracowanie metod usuwania zanieczyszczeń ze środowiska bez konieczności naruszania jego struktury i funkcji jest zatem istotnym elementem zrównoważonego gospodarowania jego zasobami. Efektywnym narzędziem do usuwania zanieczyszczeń środowiska wydaje się zastosowanie metod biologicznych, które oprócz możliwości zastosowania ex situ i in situ charakteryzują się również małymi nakładami inwestycyjnymi i kosztami eksploatacyjnymi, przy jednoczesnej skuteczności oraz nieinwazyjności wobec środowiska naturalnego. Dużą skuteczność w usuwaniu substancji toksycznych wykazują rośliny ze względu na ich zdolność do efektywnego pobierania i degradacji szkodliwych związków. Jest to możliwe, ponieważ rośliny mają zdolność do akumulacji ksenobiotyków przez wbudowywanie ich we własne komórki, mogą również aktywnie metabolizować toksyny. Użycie roślin do oczyszczania środowiska z substancji toksycznych nosi nazwę fitoremediacji i jest jedną z biologicznych metod oczyszczania środowiska [12]. Podstawowe techniki fitoremediacji (rysunek) [22, 27] to: - fitoekstrakcja - pobór zanieczyszczeń z gleby, wody oraz powietrza i odkładanie ich w tkankach roślinnych. Może to być: zzrizofiltracja, pobieranie zanieczyszczeń z wód powierzchniowych i gruntowych przez system korzeniowy roślin; zzfitogórnictwo, wydobycie metali szlachetnych przy udziale roślin; - fitodegradacja - rozkład zanieczyszczeń we wnętrzu komórek roślinnych dzięki enzymom wytwarzanym przez rośliny; - fitowolatalizacja - pobieranie przez rośliny zanieczyszczeń z gleby i ich emisja w formie lotnej do atmosfery; Katarzyna Posmyk, Magdalena Urbaniak - fitostymulacja - wzrost dynamiki biologicznych procesów w gl[...]

Modernizacja posadowień maszyn i urządzeń okrętowych oraz przemysłowych z zastosowaniem tworzywa chemoutwardzalnego EPY. I. Praktyczne zastosowania tworzywa DOI:10.15199/28.2015.6.38


  Modernization of foundations for industrial and ship's machines and devices with use of the EPY compound. Part 1. Practical applications of the EPY compound In the article the practical aspects of special EPY compound and based on its technology have been shown. This technique, consists of material and technology, has been developed and implemented to common industrial practice largely due to cooperation between the shipbuilding sector and Technical University of Szczecin (now West Pomeranian University of Technology). There are presented some typical commercial applications for this material divided into two main areas: applications in shipbuilding and industry. It emphasized the innovative nature some of these applications as well how significant contribution had researches and analysis conducted by scientific research facilities. Among shipbuilding applications there is presented the foundation of marine main engines. It highlighted the impact of factors determining the genesis of the technology described in the article, particularly a sharp rise in power of the main engines and therefore the size of marine engines. Another quoted example of use for the seating on the epoxy compound technology is installation of LNG/ LPG tanks. It was pointed the crucial importance of stress tests conducted and numerical analysis for this type of application. Among industry applications one quoted two examples of modification of seating. Both had eliminated significant exploitation problems of seated in traditional way machinery. First of them its example of seating of a big combustion gas devices, however, second its example for seating for Cooper Bessemer GMVH-12 compressor engine. In this point briefly described exploitation problems and ways of solving them with the help of comprehensive seating with use of EPY material. Examples of adopting the technology for seating of machines using epoxy materials by producers of these machinery were quoted. [...]

Modernizacja posadowień maszyn i urządzeń okrętowych oraz przemysłowych z zastosowaniem tworzywa chemoutwardzalnego EPY. II. Prognozowanie i badania właściwości termomechanicznych tworzywa DOI:10.15199/28.2015.6.39


  Modernization of foundations for industrial and ship's machines and devices with use of the EPY compound. Part 2. Technological forecasting and thermo-mechanical investigations of the EPY compound properties Possibilities of technological forecasting for thermal and thermomechanical properties of the EPY compound applied to foundation chocks during building, repairing or modernization of foundations for ship's machinery and installations and also for many heavy land-based machines and have been discussed in this article. CTT cure diagram (conversion-temperature-transformation) presented here was formed by way of theory and experiments and it allows to obtain an insight in behavior of the EPY compound during curing as well as some information on its curing degree what can be seen as reliable determinants for thermomechanical properties of the compound. Also dependency of heat deflection temperature under load of the EPY compound on curing parameters was showed. Theoretic models of thermal and thermomechanical properties for thermoset compounds specified in the article proved their good fit with results obtained at static and dynamic compressive and flexural tests of the EPY. It allows to turn these models to good account for forecasting of strength properties of foundation chocks made of this material depended on their cure state and operating temperature (up to 80°C). Loss factor and modulus of elasticity were also determined in dynamic compression tests of the EPY compound by method of hysteresis loop. Properties of vibration damping of this material during compression in the range of loads and operating temperatures for foundation chocks were estimated. Key words: EPY compound, foundation chocks, service conditions, curing, technological forecasting, thermomechanical properties. W artykule omówiono możliwości prognozowania właściwości termicznych i termomechanicznych tworzywa chemoutwardzalnego EPY stosowanego na podkładki funda[...]

Dyniowate w fitoremediacji gruntów zanieczyszczonych ksenobiotykami DOI:10.15199/2.2017.10.1


  Rozwój przemysłu, zła praktyka rolnicza, nadużywanie związków chemicznych, wprowadzonych sztucznie do środowiska (ksenobiotyków) oraz nieodpowiednie składowanie śmieci spowodowały rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń, ich akumulację w glebie i transport do wód gruntowych. Wśród szczególnie niebezpiecznych związków chemicznych wyróżnia się [11]: 1) trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO), do których należą m.in. dioksyny, polichlorowane bifenyle (PCB) i insektycydy polichlorowane; 2) toksyczne formy metali ciężkich, oraz 3) wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA). Wymienione zanieczyszczenia podlegają bioakumulacji i biomagnifikacji w organizmach należących do wszystkich poziomów troficznych, dlatego mogą doprowadzić do zakłócenia prawidłowego funkcjonowania ekosystemów. Konwencja Sztokholmska oraz Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych, podpisane przez kraje członkowskie UE, mają na celu promowanie środków zmierzających do zachowania, ochrony oraz poprawy jakości środowiska naturalnego, bez szkody dla jego prawidłowego funkcjonowania. Dlatego w ostatnich dekadach zaczęto opracowywać metody detoksykacji środowiska bez konieczności naruszania jego struktury i funkcji oraz gromadzenia szkodliwych metabolitów. Wśród dostępnych technologii remediacji jest zapotrzebowanie na rozwiązania [11]:1) in situ (tzn. w miejscu skażenia); 2) przyjazne i nieinwazyjne dla środowiska naturalnego; 3) skuteczne; 4) charakteryzujące się małymi nakładami inwestycyjnymi i kosztami eksploatacyjnymi. Takimi metodami są bio- i fitoremediacja. Mikroorganizmy glebowe są zdolne do rozkładu ksenobiotyków i zmniejszenia stopnia ich toksyczności (bioremediacja). Bakterie zasiedlające strefę korzeniową roślin (ryzosferę) również wykazują aktywność biodegradacyjną (ryzodegradacja). Ponadto same rośliny mogą pobierać toksyczne związki z gleby (fitoremediacja[...]

Biokompozyty epoksydowe wzmacniane naturalnymi włóknami krótkimi oraz mikrowłóknami z łusek zbożowych DOI:10.15199/28.2015.5.1


  Promowanie zrównoważonego rozwoju gospodarki przez powszechniejsze stosowanie surowców ze źródeł odnawialnych sprawia, że biokompozyty epoksydowe wzmacniane naturalnymi włóknami krótkimi oraz mikrowłóknami z łusek zbożowych stają się, jak inne biokompozyty polimerowe, coraz szerzej wykorzystywanymi materiałami do zastosowań inżynierskich. W prezentowanych badaniach do wzmocnienia osnowy biożywicy epoksydowej użyto mikrowłókna lignocelulozowe z łusek zbożowych, będących do tej pory niezagospodarowanym racjonalnie odpadem przemysłu zbożowego, powstającympodczas mielenia zbóż, a także zastosowano włókna krótkie abaki i juty. Dokonano analizy składu chemicznego użytych włókien naturalnych oraz ustalono korelacje między ilorazem długości do średnicy włókien a otrzymanymi właściwościami biokompozytów epoksydowych: stabilności termicznej włókien, temperatury ugięcia cieplnego pod obciążeniem oraz statycznymi i dynamicznymi właściwościami termomechanicznymi przy zginaniu, a także udarności. Uzyskane wyniki dowodzą, że, będąc najtańszym, najkrócej odnawialnym i łatwo dostępnym surowcem, mikrowłókna z łusek zbożowych mogą stanowić racjonalną alternatywę dla innych włókien wzmacniających biokompozyty polimerowe w zastosowaniach wymagających relatywnie dobrej sztywności i odporności na kruche pękanie. Słowa kluczowe: biożywica epoksydowa, biokompozyty, włókna naturalne, łuski odpadów zbożowych, właściwości termiczne, właściwości mechaniczne.1. WPROWADZENIE Ochrona środowiska naturalnego jest warunkiem koniecznym dla zrównoważonego rozwoju gospodarczego we współczesnym świecie. Ochronę tę wymuszają zarówno zaostrzone regulacje prawne UE ograniczające, a nawet eliminujące stosowanie dotychczasowych technologii i materiałów w produkcji przemysłowej, jak i wzrost świadomości ekologicznej społeczeństwa. Dlatego poszukiwanie i doskonalenie eko-przyjaznych metod produkcji oraz stosowanie nowych rozwiązań materiałowych ze szczególnym uwzględnieniem materiał[...]

Natural cork in chemistry and medicine Korek naturalny w przemyśle chemicznym i medycynie DOI:10.15199/62.2017.1.17


  A review with 64 refs., of the natural cork properties, chem. and structural compns. and current and novel applications (ecoceramics, biosorbents or antioxidants) in the chem., pharmaceutical, food-processing industries and cosmetics. Przedstawiono niezwykłe właściwości i budowę korka jako odnawialnego surowca i naturalnego materiału oraz omówiono jego historię i źródła pozyskiwania. Zwrócono uwagę na potencjalne zastosowania nowoczesnych, eko-przyjaznych technologii z udziałem korka, zwłaszcza w postaci biosorbentów czy antyoksydantów w przemyśle chemicznym, farmaceutycznym lub kosmetycznym. Wskazano także możliwości poszerzenia jego nowatorskiego wykorzystania w wielu dziedzinach gospodarki, np. jako kompozytowych materiałów warstwowych czy ekoceramicznych. Korek naturalny to kora wiecznie zielonego dębu korkowego (Quercus suber L.) rosnącego tylko w krajach zachodniej części Morza Śródziemnego (w Południowej Europie po wybrzeża Morza Liguryjskiego i u północno-zachodnich pobrzeży Afryki) (rys. 1). Dąb korkowy (w odmianie Quercus variabilis B.) rośnie też w Chinach, Korei i Japonii. Z Europy pochodzi ponad 80% światowej produkcji korka1), a głównym producentem (ok. 50%) i przetwórcą jest Portugalia2). Okorowanie dębów (20-25-letnich po raz pierwszy) odbywa się co 9-12 lat zależnie od regionu3, 4) i dokonywane jest bez szkody dla drzew, które jako jedyne w świecie potrafią potem zregenerować swą korę, a okorowane, jeszcze intensywniej absorbują CO2, nawet do 5 razy więcej niż dęby nieokorowane5), dożywając produktywnie do 170-200 lat4, 6). Uprawy dębu korkowego są więc wyjątkowo długowiecznym, zrównoważonym i odnawialnym rezerwuarem tego gazu cieplarnianego, co więcej, mogą być jednym z najlepszych w świecie przykładów zrównoważonej ochrony i rozwoju środowiska naturalnego w rejonach ich występowania. Odgrywają one kluczową rolę w procesach ekologicznych, takich jak retencja wody, zatrzymanie zasolenia gleby i magazynowa[...]

 Strona 1  Następna strona »