Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Dominik Rutkowski"

BADANIE METOD SZEREGOWANIA DANYCH I MECHANIZMU HARQ II W SYSTEMIE WIMAX MOBILE DOI:10.15199/59.2015.4.83


  W pracy przedstawiono ogólne założenia systemu WiMAX Mobile oraz scharakteryzowano wybran e mechanizmy, implementowane w podwarstwie MAC tego systemu, tj. w szczególności hybrydowy mechanizm retransmisyjny HARQ oraz metody szeregowania danych i przydziału podnośnych OFDM. Omówiono i przeanalizowano wyniki badań symulacyjnych własnej metody szeregowania danych i mechanizmu HARQ typu I i II (w we-r sjach CC i IR), w interfejsie SOFDMA/TDD systemu WiMAX Mobile. 1. WSTĘP Dostrzegając potrzeby usługodawców na rosnący popyt w zakresie usług szerokopasmowej transmisji danych, organizacja WiMAX Forum w 2001 roku podęjła prace nad ewolucją technologii WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access). Co ciekawe, system WiMAX miał być pierwotnie rozwiązaniem dla operatorów działających w krajach tzw. "trzeciego świata", gdzie istniała potrzeba szybkiej budowy tanich i względnie nowoczesnych sieci, służących do transmisji danych pakietowych na obszarach o skrajnie różnej gęstości zaludnienia. W tym kontekście, ważnym celem do osiągnięcia przez WiMAX Forum, w zakresie specyfikacji założeń tego systemu była, oprócz zasięgu, liczba możliwych do obsłużenia abonentów, a co za tym idzie, pojemność systemu [1-6]. Cechą charakterystyczną sieci opartych na systemie WiMAX jest prostota ich implementacji i zarządzania oraz możliwość ich współistnienia z innymi sieciami bezprzewodowymi. Doświadczenia wielu operatorów systemu WiMAX na całymś wiecie pokazują, że bardzo cenna jest możliwość uruchamiania sieci WiMAX Mobile w nielicencjonowanym paśmie częstotliwości. Obecnie sieci WiMAX są uruchamiane głównie w krajach średnio i wysoko rozwiniętych. Doświadczenie pokazuje, że sieci WiMAX doskonale sprawdzają się zarówno na obszarach silnie zurbanizowanych, jak i na peryferiach miast oraz terenach wiejskich. Sieci te pozwalają też na realizację szerokopasmowych usług telekomunikacyjnych użytkownikom zlokalizowanym na obszarach, gdzie istni[...]

BADANIA ZAJĘTOŚCI MORSKIEGO PASMA VHF Z WYKORZYSTANIEM DETEKCJI CYKLOSTACJONARNOŚCI SYGNAŁU DOI:10.15199/59.2017.6.49


  Wraz z rozwojem technologii wzrasta zapotrzebowanie na usługi transmisji danych. Użytkownicy oczekują dostępu do informacji w dowolnym miejscu i czasie. W pewnych obszarach - między innymi w zastosowaniach morskich - dostęp do informacji ma znaczenie kluczowe z punktu widzenia bezpieczeństwa. Podstawowym medium, umożliwiającym przesyłanie informacji w środowisku morskim, a w efekcie realizację założeń e-nawigacji, są fale radiowe. Wobec rosnącego zapotrzebowania na transmisję danych, przy ograniczonych zasobach częstotliwościowych, pojawia się potrzeba udoskonalenia i uelastycznienia metod dostępu do pasma częstotliwości oraz poprawy efektywności wykorzystania tychże zasobów. Jednym z rozwiązań jest idea radia kognitywnego (ang. Cognitive Radio - CR). Najważniejszą cechą CR jest dynamiczny dostęp do zasobów pasma częstotliwości. Kluczowe jest zatem bieżące pozyskiwanie informacji o nieużywanych pasmach częstotliwościowych. W radiokomunikacji morskiej, charakteryzującej się nieciągłą łącznością, najbardziej właściwym podejściem wydaje się być detekcja wolnych zasobów radiowych z użyciem metod wykrywania widma sygnałów (ang. spectrum sensing). W literaturze rozpatruje się różne metody detekcji transmisji [1], takie jak: detekcja energii (opisana w [3, 10]), filtracja dopasowana, analiza wartości własnych macierzy korelacji, czy detekcja cyklostacjonarności sygnału, która została zbadana w pracy [4]. 2. DETEKCJA CYKLOSTACJONARNOŚCI SYGNAŁU Metoda detekcji cyklostacjonarności polega na poszukiwaniu cech periodyczności sygnału. Użyteczny sygnał telekomunikacyjny charakteryzuje się na ogół okresowością, wynikającą z obecności zmodulowanych nośnych sinusoidalnych, harmonicznych ciągów rozpraszających, ciągów treningowych, preambuł, cyklicznych przedrostków itp. W rezultacie sygnał ten może być modelowany jako cyklostacjonarny, kiedy jego wartość średnia i funkcja autokorelacji są okresowe. Szum pozbawiony jest okresowości, a[...]

BADANIA SYMULACYJNE WARSTWY FIZYCZNEJ NAZIEMNEGO SEGMENTU SYSTEMU VDES DOI:10.15199/59.2016.6.73


  SIMULATION INVESTIGATIONS OF THE PHYSICAL LAYER FOR A VDES SYSTEM’S TERRESTRIAL COMPONENT Streszczenie: W pracy omówiono warstwę fizyczną naziemnego segmentu systemu VDES (VHF Data Exchange System), scharakteryzowano właściwości morskiego radiowego kanału ruchomego i przedstawiono wyniki badań symulacyjnych systemu. Abstract: In the paper a physical layer for the VDES system’s terrestrial component has been described, the properties of the maritime mobile radio channel have been characterized and the simulation results of the system functioning have been shown. Słowa kluczowe: AIS, e-nawigacja, VDES. Keywords: AIS, e-navigation, VDES. 1. WSTĘP Od dłuższego już czasu obserwuje się w świecie zapotrzebowanie na transmisję danych z użyciem morskich systemów radiowych [3]. Systemy te służą do poprawy nawigacji między portami, wzrostu bezpieczeństwa na morzu oraz ochrony środowiska naturalnego. Jednym z projektów mającym wpływ na rozwój e-nawigacji jest projekt EfficienSea 2 [6], którego celem jest między innymi opracowanie hybrydowego systemu łączności dla potrzeb nawigacji oraz nowego standardu systemu bezprzewodowej transmisji danych VDES. Instytut Łączności w Gdańsku w ramach tego projektu jest zaangażowany w prace grupy roboczej WP2, do której zadań należy rozwój naziemnego segmentu systemu VDES (VDE-TER). Pierwszym etapem omawianych prac jest stworzenie oprogramowania symulacyjnego, którego moduły zostaną w przyszłości zaimplementowane na platformie USRP (Universal Software Radio Peripheral), w celu przeprowadzenia badań pomiarowych w środowisku rzeczywistym. System VDES został opracowany nie tylko dla zwiększenia szybkości transmisji, lecz także polepszenia sprawności w dostępie do usług transmisji danych na morzu. Stanowi on niejako poszerzenie potencjalnych możliwości standardu AIS (Automatic Identification System), którego głównym zadaniem jest sprawna wymiana danych nawigacyjnych pomiędzy statkami or[...]

ANALIZA MOŻLIWOŚCI WYKORZYSTANIA TRANSFORMACJI FALKOWEJ DO DETEKCJI NIEZAJĘTYCH PASM CZĘSTOTLIWOŚCI DOI:10.15199/59.2018.6.71


  1. WSTĘP Technika radia kognitywnego jest jedną z interesujących i rozwijanych obecnie gałęzi radiokomunikacji. Od około 10 lat wzrasta też zainteresowanie wykorzystaniem transformacji falkowych (ang. Wavelet Transform - WT), które w odróżnieniu od transformacji Fouriera pozwalają nie tylko badać charakterystyki widmowe (globalne w odniesieniu do sygnału stacjonarnego i periodycznego), lecz także charakterystyki lokalne, które mogą być zmienne w czasie i nadają się do analizy sygnałów niestacjonarnych. Znane są publikacje i zastosowania związane z wykorzystaniem WT do analizy sygnałów w systemach badań sejsmicznych, sonarowych, w medycynie, w telekomunikacji (kompresja sygnałów mowy i obrazów, redukcja PAPR w systemach komórkowych) oraz w mechanice i elektrotechnice [2]. Niniejszy artykuł jest kontynuacją badań zaprezentowanych w [4, 9], skupiających uwagę na możliwościach zastosowania radia kognitywnego dla potrzeb e-nawigacji. W wymienionych pracach poddano analizie metody wykrywania widma częstotliwości (ang. spectrum sensing), bazujące na detekcji energii oraz detekcji cyklostacjonarności sygnału. Niniejszy etap pracy miał na celu skupienie uwagi na teorii transformacji falkowych, implementacji oprogramowania realizującego analizę falkową sygnałów radiowych, a następnie zbadanie możliwości jej wykorzystania do celów wykrywania niezajętych zasobów częstotliwości na potrzeby radia kognitywnego. 2. DETEKCJA NIEZAJĘTYCH PASM CZĘSTOTLIWOŚCI Z UŻYCIEM TRANSFORMACJI FALKOWEJ Rozważana detekcja polega na wyborze, na podstawie pomiarów i ich przetwarzania, jednej z dwóch hipotez, świadczącej o zajętości lub braku zajętości pasma radiowego, przy czym tylko jedna z nich może być w danej chwili prawdziwa [3]:  hipoteza ℋ0: 𝑥(𝑡) = 𝑤(𝑡), gdy w paśmie występuje wyłącznie szum,  hipoteza ℋ1: 𝑥(𝑡) = 𝑠(𝑡) + 𝑤(𝑡), gdy w paśmie[...]

 Strona 1