Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena Żółty"

Characteristics of multi-phase systems in studying used oils for regeneration Charakterystyka układów wielofazowych w badaniach olejów odpadowych do regeneracji DOI:10.15199/62.2017.3.6


  A review, with 7 refs., of methods for anal. and treatment of the used oils by a modified centrifugation. Zła jakość olejów odpadowych pochodzących ze zbiórki, a zwłaszcza obecność znacznej ilości fazy emulsyjnej może prowadzić do zanieczyszczenia zbiorników magazynowych oraz wystąpienia poważnych problemów technicznych podczas ich regeneracji. Rozwiązaniem tego problemu jest wyeliminowanie możliwości tworzenia emulsji wodno-olejowych już na etapie zbiórki, lub odpowiednie zakwalifikowanie oleju odpadowego do regeneracji. Prawidłowo zastosowana metoda wirówkowa, będąca zmodyfikowaną przez autorów metodą ISO 9030:1990 pozwala na efektywną ocenę ilości emulsji oraz prawidłowe zaklasyfikowanie oleju odpadowego do regeneracji. W niejednoznacznych przypadkach, zastosowanie cyfrowej analizy obrazu umożliwia uzyskanie stosunkowo obiektywnych wyników oznaczenia. Konieczność ograniczenia wykorzystania zasobów surowców naturalnych, w tym ropy naftowej, prowadzi do zwiększania udziału produktów bioodnawialnych we wszystkich rodzajach produktów naftowych. Oleje smarowe, zarówno silnikowe, jak i przemysłowe, zawierające głównie odpowiednie destylaty naftowe, są obecnie, po utracie właściwości eksploatacyjnych, w znacznym stopniu zbierane i poddawane re-rafinacji1), w celu odzyskania cennych komponentów węglowodorowych. Umożliwia to zmniejszenie zużycia nieodnawialnego surowca, jakim jest ropa naftowa. Praktycznie utylizacja produktów naftowych, które utraciły przydatność eksploatacyjną może być dokonywana dwoma sposobami2). Pierwszy to wykorzystanie ich jako surowca energetycznego, a drugim jest regeneracja, polegająca na odzyskaniu cennych składników węglowodorowych i ponownym ich wykorzystaniu jako baz olejowych w cyklu produkcyjnym olejów smarowych. Wybór utylizacji energetycznej olejów odpadowych jest opcją najmniej korzystną, bowiem nie wydłuża okresu wykorzystania nieodnawialnych składników węglowodorowych. Jest jednak pewną a[...]

Środki Smarowe 2017 DOI:


  W dniach 10-12 maja 2017 r. w hotelu "Krynica" w Krynicy-Zdrój odbyła się VIII Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna "Środki Smarowe 2017" zorganizowana przez Instytut Nafty i Gazu - Państwowy Instytut Badawczy oraz Stowarzyszenie Współpracy Przemysłu Naftowego i Samochodowego CEC Polska. W konferencji uczestniczyło ponad 100 osób reprezentujących 40 firm z kraju i zagranicy, w tym przedstawiciele przemysłu środków smarowych, instytucji naukowych prowadzących prace naukowe i badawczo-rozwojowe oraz firm oferujących aparaturę naukową i pomiarową. Znaczna część przedstawicieli przemysłu reprezentowała międzynarodowe koncerny, wiodące na europejskim i światowym rynku środków smarnych. Otwarcia Konferencji i powitania gości dokonała Pani mgr inż. Wiesława Urzędowska, zastępca dyrektora ds. technologii nafty INiG-PIB. Przypomniała ona historię i cele Konferencji oraz podziękowała tegorocznym sponsorom i patronom za wsparcie tego wydarzenia. Pierwszą sesję rozpoczął Pan Bogdan Pawlicki referatem pt. "Wykorzystanie instalacji Regeneracji Olejów Przepracowanych do produkcji wyższych grup olejów bazowych". W Zakładzie Jedlicze Orlen Południe SA prowadzone są procesy regeneracji olejów odpadowych z wykorzystaniem procesów destylacji pod głęboką próżnią oraz katalitycznego uwodornienia w kierunku produkcji olejów bazowych. Parametry otrzymanych tą metodą olejów bazowych spełniają podstawowe wymagania olejów bazowych grupy II wg klasyfikacji API. Następnie prelegent omówił sposób produkcji olejów bazowych grupy II wg API z surowca uzyskanego w procesie hydrokrakingu oraz przedstawił parametry olejów bazowych otrzymanych tą metodą w próbie przemysłowej w instalacji do regeneracji olejów odpadowych w Zakładzie Jedlicze Orlen Południe SA. Parametry olejów bazowych uzyskanych podczas tej próby również spełniają kryteria olejów bazowych grupy II wg API, ponadto proces ten pozwala na zwiększenie zawartości węglowod[...]

Stabilność oksydacyjna olejów napędowych zawierających biokomponenty. Cz. II. Wpływ dodatku podwyższającego liczbę cetanową DOI:10.15199/62.2018.2.12


  Stosowanie FAME jako komponentu oleju napędowego stwarza liczne problemy aplikacyjne1-10), a zwłaszcza wpływa na stabilność oksydacyjną paliwa, która jest jedną z podstawowych właściwości eksploatacyjnych oznaczanych dla paliwa do silników wysokoprężnych z zapłonem samoczynnym (ZS). Określa ona tendencję biopaliwa do degradacji. Powstałe w wyniku tego procesu produkty mogą zaburzać działanie silnika1-18). Na stabilność FAME oraz oleju napędowego zawierającego ten biokomponent w czasie przechowywania wpływa wiele czynników, takich jak struktura kwasów tłuszczowych, temperatura, obecność tlenu i jego ciśnienie parcjalne, światło, obecność nadtlenków, jonów metali, przeciwutleniaczy, skażenie mikrobiologiczne oraz obecność dodatków podwyższających liczbę cetanową paliw18-27). Proces utleniania FAME może być hamowany poprzez wprowadzanie przeciwutleniaczy, które są również skuteczne w przypadku kompozycji paliw węglowodorowych zawierających FAME. W literaturze naukowej i patentowej pojawiają się doniesienia o dodatkach detergentowo-dyspergujących i ich wpływie i/lub zastosowaniu do poprawy stabilności oksydacyjnej biodiesla lub oleju napędowego zawierającego ten biokomponent28-33). Część doświadczalna Materiały Stosowano materiały (BHT, DETS) scharakteryzowane poprzednio1). Ponadto stosowano dodatek Nitrocet 50 o strukturze azotanu 2‑etyloheksylowego (EHN), podwyższający liczbę cetanową olejów napędowych (prod. Nitroerg SA), w ilości 250-1000 mg/kg. Przedmiotem badań był bazowy olej napędowy zawierający 7% obj. nieuszlachetnionych estrów metylowych wyższych kw[...]

Stabilność oksydacyjna olejów napędowych zawierających biokomponenty. Cz. I. Wpływ dodatku detergentowo-dyspergującego DOI:10.15199/62.2018.2.11


  Stosowanie paliw zawierających biokomponenty jest wynikiem m.in. wymagań dyrektyw1-3). Stosowane w olejach napędowych biokomponenty to prawie wyłącznie estry metylowe kwasów tłuszczowych (FAME) wytwarzane w procesie katalitycznej transestryfikacji naturalnych triglicerydów4- 10). Stosowanie FAME może powodować wiele problemów eksploatacyjnych związanych m.in. z pogorszonymi właściwościami niskotemperaturowymi, wyższą lepkością, większą podatnością na korozję, słabą stabilnością termiczną i odpornością na utlenianie, trudnościami w przechowywaniu oraz niską wartością energetyczną11-19).Proces utleniania paliwa prowadzi do tworzenia się różnego rodzaju osadów, żywic i kwasów. Produkty te mogą uszkadzać pompy paliwowe i blokować filtry oraz przewody paliwowe, a osadzając się na końcówkach wtryskiwaczy, mogą zaburzać proces wtrysku paliwa. Kwaśne produkty utleniania przyczyniają się do degradowania elementów silnika, powodując zwiększoną korozję oraz szybkie niszczenie uszczelnień14, 19-26). Najbardziej skuteczną metodą zapobiegania utlenianiu FAME jest stosowanie dodatków przeciwutleniających. Przeciwutleniacze pierwotne (pierwszorzędowe), takie jak α-tokoferol, 2,6-bis(1,1- -dimetyloetylo)-4-metylofenol (BHT) i galusany, są potencjalnymi akceptorami wolnych rodników, dzięki czemu są one zdolne do przerywania procesu autooksydacji na etapach inicjacji i propagacji reakcji rodnikowych. Cząsteczki przeciwutleniaczy ulegają przy tym przemianie do rodników, które charakteryzują się niską reaktywnością i nie ujawniają zdolności do udziału w reakcjach łańcuchowych27). Przeciwutleniacze pierwotne wykazują również zdolność do dezaktywacji rodników nadtlenkowych i alkoksylowych ora[...]

Badania porównawcze metod oznaczania stabilności termooksydacyjnej smarów plastycznych DOI:10.15199/62.2018.3.6


  W warunkach eksploatacji smar podlega działaniu wielu czynników, które powodują jego niszczenie. Są to naprężenia ścinające, ciśnienie, obciążenia, zmienne warunki pracy, a szczególnie zmiany temperatury przy równoczesnym kontakcie z powietrzem. Degradacja fizyczna obejmuje wszystkie fizyczne zmiany smaru podczas jego użytkowania. Jest ona procesem nieodwracalnym związanym z trwałymi zmianami struktury smaru. Zaliczyć do niej można procesy mechaniczne powodujące niszczenie struktury zagęszczacza, zwiększenie wydzielania oleju bazowego, odparowywanie oleju bazowego, a także zanieczyszczenie smaru. Degradacja chemiczna obejmuje wszystkie reakcje chemiczne zachodzące wewnątrz smaru, takie jak utlenianie oleju bazowego, utlenianie zagęszczacza oraz wyczerpywanie dodatków uszlachetniających. Istotnym zagadnieniem związanym z procesami degradacji chemicznej jest odporność na utlenianie smaru1). Utlenianie jest dominującym procesem starzenia, bezpośrednio wpływającym na okres użytkowania środka smarowego. Proces utleniania można przedstawić za pomocą schematu reakcji rodnikowo- -łańcuchowych2-5), na który składają się etapy inicjacji, propagacji i terminacji. Mechanizm ten zwany jest procesem samoutleniania, gdyż główne przemiany struktur związków olejowych są wynikiem przebiegających reakcji, które katalizowane są produktami kolejnych przemian (tabela 1). W przypadku obecności metali, takich jak żelazo i miedź, może nastąpić obniżenie temperatury inicjacji i przyspieszenie procesu utleniania. Jony metali mogą również katalizować reakcję rozgałęziania6) (tabela 1). Do innych czynników, które przyspieszają procesy utleniania należą: woda, substancje zanieczyszczające i zwiększona aeracja. Jednak najprawdopodobniej, czynnikiem krytycznym przyspieszającym utlenianie jest temperatura4, 5, 7). W ocenie odporności na utlenianie olejów i smarów stosowane są metody, które umożliwiają analizę zmian budowy chemicznej 97/3(2018) 371 Mgr inż.[...]

 Strona 1