Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Majkowska-Gadomska"

Współzależność między zdolnością kiełkowania a wybranymi cechami fizyczno-chemicznymi nasion seradeli siewnej (Ornithopus sativus L.) DOI:10.15199/62.2018.5.10


  Utrzymująca się od dłuższego czasu tendencja do tworzenia wielkoobszarowych gospodarstw indywidualnych specjalizujących się w produkcji roślinnej sprawia, że nasiennictwo staje się bardzo ważną gałęzią rolnictwa, w której znajdują swoje miejsce przeważnie duże, wyspecjalizowane i certyfikowane jednostki. Jednym z zadań takich gospodarstw jest wyprodukowanie kwalifikowanego materiału siewnego o zdolności kiełkowania powyżej 75% i czystości nie mniejszej niż 98%, co jest procesem skomplikowanym, pracochłonnym i kosztownym1). Wiąże się to z koniecznością zachowania wysokich standardów agrotechnicznych podczas zaprawiania i siewu nasion, właściwej praktyki nawożenia oraz dalszych operacji związanych ze zbiorem i późniejszą obróbką masy nasiennej (czyszczenie/sortowanie). W gospodarstwach indywidualnych, często nie posiadających wyspecjalizowanego parku maszynowego, wyprodukowanie takiego pełnowartościowego materiału siewnego nie jest możliwe. Z kolei, korzystanie z nasion niewiadomego pochodzenia wiąże się z ryzykiem uzyskania niższych plonów o gorszej jakości2). Zdarza się jednak, że w małych i średnich gospodarstwach podejmowane są próby wytworzenia własnego materiału siewnego. Odnosi się to głównie do roślin o mniejszych wymaganiach stanowiskowych, pokarmowych lub agrotechnicznych. W nasionach roślin bobowatych, do których wg botanicznej systematyki organizmów zaliczana jest seradela siewna, poza białkiem występują węglowodany, w których dominującym składnikiem jest nie tylko skrobia, ale także hemicelulozy i oligosacharydy z rodziny rafinoz. Związki te pełnią funkcję materiału zapasowego, który jako pierwszy wykorzystywany jest podczas kiełkowania nasion. Zmiany morfologiczne i biochemiczne kształtują żywotność i zdolność nasion do kiełkowania, a ta ostatnia cecha uzależniona jest również od odmiany i wpływu czynników środowiskowych3, 4).Obok cech anatomicznych, o właściwościach fizjologicznych nasiona i jego wartości użytkowej[...]

Podstawowe właściwości fizyczne i zawartość wybranych związków chemicznych w pszenicy orkisz (Triticum spelta L.) DOI:10.15199/62.2018.5.14


  Pszenica orkisz (Triticum spelta L.) to jeden z najstarszych gatunków zbóż. Należy, obok płaskurki i samopszy, do odmian najbardziej znanych wśród pszenic pierwotnych. Orkisz był uprawiany już 7-8 tys. lat p.n.e. na Bliskim Wschodzie1--3). W ostatnim dwudziestoleciu roślina ta przeżywa swój renesans, dzięki walorom żywieniowym, a ponadto wpisuje się ona w strategię rozwoju rolnictwa ekologicznego. Długie źdźbło, ościsty lub bezostny kłos, z kłosami dwukwiatowymi o liczbie ziarniaków 1 lub 2 (rzadko 3) to jej cechy charakterystyczne4). Orkisz to również znakomite źródło składników mineralnych, takich jak m.in. cynk, potas, wapń i żelazo, oraz witamin z grup B i PP, pełnowartościowego białka oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych5). Ściśle przylegające plewy i plewki stwarzają pewne problemy w przetwórstwie, ale jednocześnie stanowią skuteczną ochronę ziarniaka przed zanieczyszczeniami z atmosfery, a nawet przed promieniowaniem radioaktywnym. Plewy wykorzystywane są jako pasza i ściółka dla zwierząt. Stanowią one również wypełnienie poduszek, kołder oraz materacy. Są też dobrym materiałem izolacyjnym. Z kolei oplewione ziarno orkiszu jest wykorzystywane do produkcji mąki, pieczywa, makaronów, kawy oraz piwa i wódki. Pozyskanie ziarna orkiszu wymaga jednak dodatkowego procesu omłotu w celu usunięcia plew z ziarniaków6). Odplewianie ziarna odbywa się w urządzeniach, które nie są do tego przystosowane, co powoduje, że proces wymaga dodatkowych operacji, a ostateczny efekt jest niezadowalający. W warunkach polskich najczęściej stosuje się odpowiednio przerobiony bukownik do koniczyny4, 7, 8). O wartości odżywczej i zdrowotnej w dużym stopniu decyduje lokalizacja uprawy, warunki pogodowe, a także metody i techniki uprawy oraz nawożenia9, 10). Niemniej, bez względu na te uwarunkowania, Ewelina Kolankowska*, Dariusz J. Choszcz, Joanna Majkowska-Gadomska, Stanisław Konopka, Adam J. Lipiński, Piotr Markowski, Krzysztof Jadwisieńczak 97/5([...]

Analiza zmian zawartości składników pokarmowych w glebie pod kątem możliwości stosowania zmiennej aplikacji nawozów mineralnych DOI:10.15199/62.2018.5.17


  Fertilized soils used for growing subsequently corn, winter wheat and sugar beet were analyzed for P2O5, K2O and Mg as well as for pH after harvest in field expts. in 2007-2017 to evaluate the need for variable application of mineral fertilizers. The level of absorbable forms of K, Mg and P contents in soil varied and was dependent on the soil pH, but the av. nutrient contents remained at medium and high levels, while the soil pHKCl was slightly acidic or neutral. A big convergence between the expected and obtained av. crop was found. Przedstawiono wyniki analizy zasobności gleby w przyswajalne formy potasu, magnezu i fosforu oraz wartości pHKCI gleby. Analizowano jej zasobność w składniki pokarmowe pod kątem możliwości uzyskania oczekiwanych plonów oraz stosowania zmiennego dawkowania nawozów mineralnych. Próbki zbiorcze do badania zasobności gleby pobierano z warstwy do głębokości 30 cm, w siatce 200 × 200 m, bezpośrednio po zbiorze plonu. Zgodnie z zasadami rolnictwa precyzyjnego analizę zasobności gleby w składniki pokarmowe powtórzono po 4 latach w celu zweryfikowania zastosowanego poziomu nawożenia. Analiza uzyskaaUniwersytet nych wyników badań pokazała, że w latach 2007-2017 poziom zasobności gleby w przyswajalne formy P, K i Mg był zróżnicowany oraz zależny od odczynu gleby. Otrzymane wyniki wskazują na możliwość stosowania zmiennego dawkowania nawozów mineralnych. Średnie wartości składników pokarmowych były utrzymywane na średnim oraz wysokim poziomie, zaś odczyn gleby pHKCl był lekko kwaśny i obojętny. Stwierdzono dużą zbieżność pomiędzy oczekiwanymi i uzyskanymi średnimi wartościami plonu. Uzyskiwanie optymalnych plonów w produkcji roślinnej nie jest możliwe bez poznania zasobności gleby w składniki pokarmowe, zwłaszcza w azot, fosfor i potas. Zasada ta jest powszechnie znana, chociaż jej stosowanie w odniesieniu do rolnictwa precyzyjnego (technologii precyzyjnych) nie jest już tak proste. Głównym utrudnie[...]

 Strona 1