Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Anna Rygała"

Bakterie Aeromonas sp. nowy wskaźnik mikrobiologiczny?

Czytaj za darmo! »

Bakterie Aeromonas sp. występują głównie w naturalnych zbiornikach wodnych, u ujścia rzek lub w wodach morskich. Wykrywano je w systemach dystrybucji wody, a także w wodzie destylowanej. Są one często izolowane z produktów żywnościowych: ryb, mleka i produktów mlecznych, warzyw, a nawet butelkowanej wody mineralnej. Charakteryzują je silne właściwości adhezyjne. Zjawisko adhezji Adhezja (p[...]

Jakość wód butelkowanych i napojów problemy mikrobiologiczne


  Rynek wód butelkowanych rozwija się dynamicznie od początku lat dziewięćdziesiątych. Konsumpcja wód butelkowanych wyraźnie wzrosła w ciągu ostatnich kilku lat i zyskała dominującą pozycję w kategorii napojów bezalkoholowych. Producenci wód butelkowanych kształtują gusta konsumentów przez atrakcyjne promocje oraz innowacyjne produkty. Coraz większą popularnością wśród konsumentów, zwłaszcza dzieci, cieszą się wody smakowe produkowane na bazie wód źródlanych i mineralnych z dodatkiem soków owocowych lub różnych aromatów pochodzenia naturalnego. W tej branży coraz częstszym problemem jest brak stabilności mikrobiologicznej produktów, który objawia się niekorzystnymi zmianami organoleptycznymi [10]. Zwłaszcza w miesiącach letnich, w wysokiej temperaturze otoczenia, w napojach smakowych powstają wyraźne zmętnienia, strąty lub wykłaczenia (floks) (rysunek), które są spowodowane przez rozwój niekorzystnej mikroflory. Najczęstszym źródłem zakażeń napojów smakowych są zanieczyszczone soki i naturalne aromaty owocowe produkowane na bazie owoców, często tropikalnych, lub połączeń owoców tropikalnych z owocami dostępnymi lokalnie. Skład mikroflory zakażającej jest zwykle bardzo zróżnicowany i zależy od jakości wody, rodzaju aromatu oraz innych składników stosowanych do produkcji napojów. MIKROFLORA WODY Do produkcji butelkowanych wód źródlanych i mineralnych są wykorzystywane wody podziemne. Charakteryzują się one dużą przezroczystością, znaczną zawartością rozpuszczonych soli, żelaza i manganu, ditlenku węgla oraz niezbyt dużą ilością azotu amonowego lub azotanów. Środowisko to stanowi specyficzny system oligotroficzny, w którym stężenie materii organicznej jest bardzo niskie, a skład chemiczny i temperatura nie podlegają dużym zmianom w ciągu roku. Środowisko to głównie zasiedlają bakterie Gram-ujemne z rodzaju Aeromonas, Pseudomonas, Mycobacterium i Xantomonas, charakteryzujące się niewielkimi wymaganiami pokarmowymi. Wzrost w t[...]

Zanieczyszczenia mikrobiologiczne wód źródlanych, wód smakowych i napojów owocowo-warzywnych


  Rynek butelkowanych wód mineralnych, źródlanych i napojów charakteryzuje dynamiczny rozwój od początku lat dziewięćdziesiątych. Wzrasta świadomość społeczna o roli wody jako istotnego elementu codziennej diety. Konsumenci kupują produkty nie tylko poszukując ugaszenia pragnienia, ale doceniają korzystny wpływ napojów na ich zdrowie i samopoczucie. Coraz większą popularnością cieszą się naturalne soki owocowe lub owocowo-warzywne oraz wody smakowe, produkowane na bazie wód mineralnych lub źródlanych z dodatkiem różnych aromatów pochodzenia naturalnego. Jednakże w tej branży istotnym problemem jest brak stabilności mikrobiologicznej produktów, który objawia się niekorzystnymi zmianami organoleptycznymi [Satora, Tuszyński, 2003]. Skład mikroflory zanieczyszczającej produkt jest zwykle bardzo zróżnicowany i zależy od jakości wszystkich surowców wchodzących w skład napoju: wody, aromatu lub soku, cukru oraz innych komponentów używanych w produkcji napojów.Słowa kluczowe: wody butelkowane, wody smakowe, napoje owocowo-warzywne, zanieczyszczenia mikrobiologiczne Key words: bottled waters, flavored waters, fruit-vegetable drinks, microbial contamination The hygienic problems of alcohol-free drinks are emphasized, especially on microbial contamination. In this paper, some risks in main sources for production of bottled waters, flavored waters and fruit-vegetable drinks are reviewed and discussed. Low pH level equal to 3÷5 and presence of the preservatives often don’t provide of microbiological stability of drinks. The results of microbiological analysis of spoiled, out-of-use products are presented. It should be considered to enhance of the range of analysis on account of possibility of presence different microorganisms that are not detected in routine analysis of products. Artykuł traktuje o mikrobiologicznych problemach występujących w produkcji napojów bezalko[...]

Szybkie metody oceny stanu higienicznego powierzchni produkcyjnych


  W myśl obowiązujących przepisów producent żywności jest zobowiązany do kontroli nie tylko surowców, dodatków do żywności i produktu końcowego, ale także całego cyklu produkcyjnego. Badanie próbek środowiska, w którym odbywa się produkcja i przetwarzanie, może być użytecznym narzędziem wykrywania i przeciwdziałania obecności mikroorganizmów chorobotwórczych w środkach spożywczych. Kontrola stanu higienicznego warunków produkcji obejmuje: środowisko produkcyjne, tj. wewnętrzne i zewnętrzne powierzchnie maszyn, urządzeń oraz linii technologicznych, wodę stosowaną do produkcji żywności, powietrze hali produkcyjnych oraz pracowników pozostających w bezpośrednim kontakcie z produktem na różnych etapach jego wytwarzania. Drobnoustroje bytujące na powierzchni maszyn, rąk i ubrań osób uczestniczących w procesie produkcji stanowią często źródło wtórnych zanieczyszczeń surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych. W celu zminimalizowania lub wyeliminowania ryzyka mikrobiologicznego zanieczyszczenia produktu finalnego konieczne jest przestrzeganie zasad higieny produkcji w całym cyklu technologicznym - począwszy od surowca, przez jego przetwarzanie, magazynowanie, a kończąc na sprawnej dystrybucji zapewniającej zachowanie odpowiedniej czystości fizycznej i mikrobiologicznej. REGULACJE PRAWNE Do obligatoryjnych systemów zapewnienia jakości w przedsiębiorstwach przemysłu spożywczego należą: Dobra Praktyka Higieniczna (GHP), Dobra Praktyka Produkcyjna (GMP) oraz System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli (HACCP). Ten ostatni musi się opierać się m.in. na przemyślanym i skutecznym programie sanitarnym, na który składają się plany, programy i podstawowe zabiegi udokumentowane w ramach GMP oraz GHP. Polskie przedsiębiorstwa związane z branżą spożywczą powinny samodzielnie opracować zasady GMP i GHP w postaci dokumentu nazywanego zakładowym kodeksem GMP/GHP lub zakładowym systemem sanitarnym [7]. We wszystkich krajach Unii obo[...]

Szybkie metody oceny stanu higienicznego powierzchni produkcyjnych


  W myśl obowiązujących przepisów producent żywności jest zobowiązany do kontroli nie tylko surowców, dodatków do żywności i produktu końcowego, ale także całego cyklu produkcyjnego. Badanie próbek środowiska, w którym odbywa się produkcja i przetwarzanie, może być użytecznym narzędziem wykrywania i przeciwdziałania obecności mikroorganizmów chorobotwórczych w środkach spożywczych. Kontrola stanu higienicznego warunków produkcji obejmuje: środowisko produkcyjne, tj. wewnętrzne i zewnętrzne powierzchnie maszyn, urządzeń oraz linii technologicznych, wodę stosowaną do produkcji żywności, powietrze hali produkcyjnych oraz pracowników pozostających w bezpośrednim kontakcie z produktem na różnych etapach jego wytwarzania. Drobnoustroje bytujące na powierzchni maszyn, rąk i ubrań osób uczestniczących w procesie produkcji stanowią często źródło wtórnych zanieczyszczeń surowców, półproduktów oraz wyrobów gotowych. W celu zminimalizowania lub wyeliminowania ryzyka mikrobiologicznego zanieczyszczenia produktu finalnego konieczne jest przestrzeganie zasad higieny produkcji w całym cyklu technologicznym - począwszy od surowca, przez jego przetwarzanie, magazynowanie, a kończąc na sprawnej dystrybucji zapewniającej zachowanie odpowiedniej czystości fizycznej i mikrobiologicznej. REGULACJE PRAWNE Do obligatoryjnych systemów zapewnienia jakości w przedsiębiorstwach przemysłu spożywczego należą: Dobra Praktyka Higieniczna (GHP), Dobra Praktyka Produkcyjna (GMP) oraz System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli (HACCP). Ten ostatni musi się opierać się m.in. na przemyślanym i skutecznym programie sanitarnym, na który składają się plany, programy i podstawowe zabiegi udokumentowane w ramach GMP oraz GHP. Polskie przedsiębiorstwa związane z branżą spożywczą powinny samodzielnie opracować zasady GMP i GHP w postaci dokumentu nazywanego zakładowym kodeksem GMP/GHP lub zakładowym systemem sanitarnym [7]. We wszystkich krajach Unii obo[...]

Wykrywanie Pseudomonas aeruginosa.Bezpieczeństwo zdrowotne wód butelkowanych


  Naturalna woda mineralna pochodzi z wód podziemnych, które tworzą oligotroficzny ekosystem. Poziom materii organicznej jest niski i charakteryzuje się ograniczoną dostępnością biologiczną. Populacja drobnoustrojów, która występuje w tym środowisku, należy do mikroflory heterotroficznej. Mikroflorę wody stanowią głównie saprofityczne, tlenowe pałeczki Gram-ujemne. Obszary, w których występują wody podziemne muszą być tak dobrane i zabezpieczone, aby nie były narażone na zanieczyszczenia drobnoustrojami fekalnymi. Woda przeznaczona do spożycia przez ludzi powinna być poddana badaniom fizykochemicznym oraz mikrobiologicznym pozwalającym na określenie drobnoustrojów bytujących, charakterystycznych dla danego ekosystemu, oraz epidemiologicznym w celu wykluczenia mikroflory chorobotwórczej. BEZPIECZEŃSTWO mikrobiologiczne mineralnych wód butelkowanych Ze względu na niedostateczną ilość składników odżywczych w środowisku wodnym, komórki bakterii tworzą formy żywe, znajdujące się w stanie VBNC (Viable But Non-Culturable), które nie wykazują wzrostu w warunkach laboratoryjnych. W wodzie mineralnej, po procesie butelkowania, liczba żywych mikroorganizmów gwałtownie wzrasta, osiągając poziom 104-105 jtk/ml w ciągu 3-7 dni (bakterie VBNC mogą przechodzić w stan pełnej aktywności metabolicznej) [14]. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 31 marca 2011 r. w sprawie naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych (DzU 2011 nr 85 poz. 466), w wodzie wprowadzonej do obrotu w opakowaniu nie mogą być obecne pasożyty i drobnoustroje chorobotwórcze, Pseudomonas aeruginosa, paciorkowce kałowe, bakterie z grupy coli wraz z Escherichia coli, oraz beztlenowe bakterie przetrwalnikujące z rodzaju Clostridium redukujące siarczany (IV). Wody butelkowane nie mogą również wykazywać żadnych niekorzystnych cech organoleptycznych [20]. BAKTERIE Pseudomonas aeruginosa Dużym problemem w określeniu bezpieczeństwa zdrowotnego [...]

Przydatność pomiaru ATP w badaniach mikrobiologicznych DOI:10.15199/65.2015.10.3


  Artykuł stanowi przegląd najnowszych technik oznaczania ATP, ze szczególnym uwzględnieniem luminometrii. Bioluminescencyjny pomiar ATP jest wykorzystywany zarówno w badaniach mikrobiologicznych do oceny aktywności metabolicznej drobnoustrojów, jak i w monitorowaniu czystości powierzchni abiotycznych. Metoda oznaczenia jest oparta na reakcji enzymatycznej, której przebieg zależy od warunków fizykochemicznych środowiska reakcji. Może wówczas dochodzić do nieprawidłowości, które w istotny sposób wpływają na wynik pomiaru. Niezbędne jest zatem wykonanie walidacji luminometrów oraz sprawdzenie wpływu tzw. tła oznaczenia na pomiar ATP.Głównym nośnikiem energii organizmów żywych jest adenozynotrifosforan (ATP). Cała energia pochodząca zarówno z utleniania chemicznego (chemoorganotrofy), jak i z fotonów światła (autotrofy) jest przekształcana przez żywe komórki w ATP. Energię w tej postaci organizmy mogą wykorzystywać we wszystkich procesach w nich zachodzących, do biosyntezy elementów budulcowych i makrocząsteczek, regulacji osmotycznej, ruchu i innych funkcji życiowych, które zapewniają im rozwój oraz przeżycie w różnych warunkach środowiskowych [17]. Adenozynotrifosforan (ATP) można łatwo wykryć we wnętrzu każdej żywej komórki. Jednak Mempin i wsp. [13] prowadząc hodowle różnych gatunków bakterii Gram-dodatnich i Gram- -ujemnych odnotowali występowanie nie tylko wewnątrzkomórkowego, ale także zewnątrzkomórkowego ATP. Ilość pozakomórkowego ATP bakterii zależała do fazy wzrostu i największy jego poziom odnotowano w późnej fazie logarytmicznej, natomiast w fazie stacjonarnej ilość ATP ulegała zmniejszeniu. Już sam fakt wykrywania pozakomórkowego ATP może wskazywać na pełnienie przez ten związek innych ważnych funkcji w fizjologii bakterii. Jednak poznanie mechanizmu uwalniania ATP z komórki oraz określenie jego roli poza komórką wymaga dalszych badań. WYKRYWANIE ATP Wśród metod stosowanych do szybkiej detekcji ATP najbardzi[...]

Monitoring jakości wody technologicznej jako istotny element systemu HACCP DOI:10.15199/65.2018.3.4


  W każdej gałęzi przemysłu spożywczego jakość wody ma duże znaczenie zarówno w bezpośredniej produkcji, jak i w utrzymaniu infrastruktury technicznej. Wodę stosuje się jako podstawowy składnik produktów spożywczych, a także jako medium w wielu operacjach jednostkowych (np. transport surowca, płukanie, blanszowanie, pasteryzacja, chłodzenie, ogrzewanie, produkcja pary) oraz w procesach mycia i dezynfekcji. Specyfika produkcji i szczególne wymagania higieniczno-sanitarne sprawiają, że przemysł przetwórczy charakteryzuje szczególnie duże zapotrzebowanie na wodę dobrej jakości. Zużycie wody zależy od profilu produkcji danego zakładu, a także od zastosowanej technologii oraz zakresu automatyzacji. W celu zapobiegania zagrożeniom w produkcji wody pitnej i żywności wszystkie przedsiębiorstwa spożywcze, z wyjątkiem podmiotów prowadzących produkcję podstawową, muszą obowiązkowo stosować procedury oparte na Systemie Analizy Ryzyka i Krytycznych Punktów Kontroli (HACCP - Hazard Analysis and Critical Control Points) [3]. Dotyczy to całego procesu produkcyjnego, a procedury są opracowywane dla każdego rodzaju produktu i linii technologicznej. Należy je również poddawać systematycznemu przeglądowi, zwłaszcza w przypadku wprowadzania zmian w produkcie lub procesie produkcyjnym. LEGISLACJA Głównym źródłem wody w większości zakładów przemysłu spożywczego są zasoby podziemne z własnych studni głębinowych. Często zakłady korzystają także z wody pobieranej z wodociągowej sieci lokalnej. Identyfikacja i minimalizacja potencjalnych zagrożeń od ujęcia wody do punktu czerpalnego pozwala na zmniejszenie ryzyka związanego z zanieczyszczeniem wody. Niezbędne jest zatem utworzenie wielu barier, m.in. skutecznej ochrony ujęć wody (przez wprowadzenie stref i obszarów ochronnych), skutecznych technologii uzdatniania oraz odpowiednich substancji i materiałów mających kontakt z wodą. Konieczna jest także właściwa eksploatacja urządzeń wodociągowych. Bez[...]

BIOSYNTEZA STEROIZOMERÓW KWASU L- I D-MLEKOWEGO


  Wzrost zapotrzebowania na biodegradowalne polimery spowodował zainteresowanie produkcją polilaktydu (PLA) otrzymywanego w wyniku kondensacji stereoizomerów L- lub D-kwasu mlekowego. Uzyskuje się go w wyniku syntezy chemicznej lub metodami biotechnologicznymi, głównie z zastosowaniem bakterii mlekowych. Podstawową zaletą metody fermentacyjnej jest fakt, iż przy doborze odpowiedniego mikroorganizmu otrzymuje się jeden izomer kwasu mlekowego, w przeciwieństwie do technik chemicznych, gdzie produktem jest mieszanina racemiczna. W opracowaniu opisano biotechnologiczne metody otrzymywania stereoizomerów kwasu mlekowego ze szczególnym uwzględnieniem mikroorganizmów wykorzystywanych do tego celu, ich ulepszania oraz metody wyodrębniania produktu. Słowa kluczowe: kwas mlekowy, polilaktyd, bakterie mlekowe, biodegradowalne tworzywa Biosynthesis of L- and D-lactate stereoisomers Abstract Growth in demand for biodegradable polymers has caused interest in the production of polylactide (PLA) obtained by the condensation of L or D stereoisomers of lactic acid. Lactic acid can be produced by chemical synthesis, however for the purpose of polylactide production, biotechnological metchods are more advantageous due to the production of optically pure stereoisomers. In the present paper, biotechnological methods of lactic acid stereoisomers biosynthesis with particular stress on microorganisms used for this purpose has been discussed. Keywords: lactic acid, biosynthesis, lactic acid bacteria, biodegradable polymers 1. Wstęp Rosnące zapotrzebowanie na biodegradowalne tworzywa sztuczne otrzymywane z odnawialnych surowców pochodzenia rolniczego wymaga stosowania nowych technologii produkcji monomerów wykorzystywanych jako surowiec do procesu polimeryzacji. Obecnie jednym z najczęściej stosowanych polimerów o właściwościach termoplastycznych jest polilaktyd PLA, który otrzymuje się na drodze polimeryzacji kwasu L- lub D-mlekowego uzyskując w ten sposób tworz[...]

 Strona 1