Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Jurkiewicz"

EMULACJA SEGMENTÓW SIECI W MININET PRZY UŻYCIU NS-3 DOI:10.15199/59.2017.8-9.48


  Mininet to bazujące na kontenerach środowisko służące do emulacji sieci [1]. Powstało ono na Uniwersytecie Stanforda, pierwotnie jako narzędzie służące głównie do emulacji sieci SDN. Mininet korzysta z wbudowanych w jądro Linuxa funkcjonalności, takich jak przestrzenie nazw (namespaces) i grupy kontrolne (cgroups), do tworzenia wirtualnych sieci w obrębie systemu operacyjnego. Każdy węzeł sieci uruchamia swoje aplikacje w osobnej network namespace, która zawiera niezależną instancję stosu sieciowego (interfejsy, tablice routingu). Dostęp do zasobów systemowych (czas CPU, pamięć) dla aplikacji działających w odrębnych węzłach ograniczany jest przy użyciu cgroups [2]. Pozwala to na osiągnięcie izolacji węzłów podobnej jak w przypadku pełnej wirtualizacji (tzn. gdy każdy węzeł to osobna maszyna wirtualna) przy praktycznie zerowym narzucie obliczeniowym i pamięciowym (duplikowany jest tylko stos sieciowy, a nie cała instancja systemu operacyjnego). Dzięki temu możliwe jest budowanie w Mininet sieci złożonych z setek węzłów i stabilne osiąganie w nich przepustowości rzędu setek megabitów na sekundę. Interfejsy sieciowe odrębnych węzłów, znajdujące się w osobnych netns, są łączone ze sobą przy użyciu wirtualnych łączy Ethernetowych (veth). W ten sposób budowana jest wirtualna sieć, w której węzłach uruchamiane są w czasie rzeczywistym prawdziwe aplikacje. Domyślnie łącza veth są prostymi połączeniami typu punkt-punkt, z nieograniczoną przepustowością i bez opóźnienia. Przy użyciu Linuxowego narzędzia tc możliwe jest ograniczenie przepustowości łączy, wprowadzenie opóźnienia i strat pakietów, a także konfiguracja modelu kolejki. Na tym możliwości Mininet jednak się kończą. Nie jest możliwa na przykład emulacja łączy ze współdzielonym medium, a w szczególności łączy/sieci bezprzewodowych. W odpowiedzi na to ograniczenie, w 2013 r. w ramach programu Google Sum[...]

IMPLEMENTACJA PROGRAMOWEGO RUTERA IP REALIZUJA˛CEGO KONCEPCJE˛ FAMTAR DOI:10.15199/59.2016.8-9.79


  FAMTAR (Flow-Aware Multi-Topology Adaptive Routing) to nowe rozwia˛zanie pozwalaja˛ce uzyskac´ adaptacyjny ruting wielodrogowy w sieciach IP. Do tej pory zostało ono przebadane jedynie poprzez symulacje. W tym artykule opisano pierwsza˛ implementacje˛ rutera FAMTAR działaja˛cego w czasie rzeczywistym. Zaprezentowano architektur ˛e rutera oraz opisano szczegółowo jego kolejne komponenty. W artykule przedstawiono tak˙ze rezultaty testów sieci zbudowanych z u˙zyciem zaimplementowanego rutera. Abstract: FAMTAR (Flow-Aware Multi-Topology Adaptive Routing) is a newly proposed multipath and adaptive routing mechanism. So far it has been tested only through simulations. This article describes the first implementation of a real-time FAMTAR router. The architecture and components of router are presented in detail. The article also contains results of tests of networks built using implemented router. Słowa kluczowe: ruting wielodrogowy, ruting adaptacyjny, przepływy, SDN, FAMTAR Keywords: multipath routing, load-responsive routing, adaptive routing, flow, SDN, FAMTAR 1. WSTE˛P Mechanizm FAMTAR (Flow-Aware Multi-Topology Adaptive Routing) to nowe rozwia˛- zanie zapewniaja˛ce ruting wielodrogowy i adaptacyjny w sieciach IP. Został on zaproponowany w [1]. FAMTAR stanowi próbe˛ odpowiedzi na wady istnieja˛cych mechanizmów rutingu wielodrogowego i adaptacyjnego stosowanych w s´rodowisku wewna˛trzdomenowym. Ws´ród jego zalet moz˙na wymienic´ w pełni rozproszona˛ struktur˛e oraz brak podatno´sci na tzw. oscylacj˛e tras. Mo˙ze on współpracowa´c z dowolnym protokołem rutingu. Mechanizm FAMTAR wydaje si˛e w tej chwili obiecuja˛cym rozwia˛zaniem problemu rutingu wielodrogowego i adaptacyjnego w s´rodowisku wewna˛trzdomenowym. Wprowadzenie go do u˙zytku pozwoliłoby na znaczne zwi˛ekszenie efektywno´sci wykorzystania zasobów sieciowych. Jako rozwia˛zanie nowe, wymaga on jednak szczegółowych bada´n. Do tej pory FAMTAR został jedynie przebadan[...]

ALOKACJA ZASOBÓW ŚCIEŻKI RUTINGU W ELASTYCZNEJ SIECI OPTYCZNEJ SPECTRUM ALOCATION ALONG ROUTING PATH IN ELASTIC OPTICAL NETWORKS DOI:10.15199/59.2016.8-9.56


  Podczas dynamicznej pracy elastycznej sieci optycznej, nieodpowiednio wybrany zakres widma alokacji powoduje wzrost prawdopodobieństwa odrzucenia nadchodzących do sieci zgłoszeń. Artykuł przedstawia metodę alokacji zasobów widmowych ścieżki rutingu. Przeprowadzone symulacje dla dynamicznej pracy elastycznej sieci optycznej wykazują zysk zmniejszonego prawdopodobieństwa blokady dla proponowanej metody. Modyfikacja metody alokacji ścieżki o najmniej zajętym widmie łączy zmniejsza wykorzystanie zasobów w sieci. Abstract: In dynamic elastic optical networks, improperly spectrum allocation increases the probability of rejected incoming network requests. The article presents allocation of routing path’s spectrum. The proposed spectrum allocation method is evaluated in dynamic elastic optical networks. Simulation results indicate reduction of bandwidth blocking probability in networks with presented method. Next, Most Slot First path selection policy is modified to achieve better spectral efficiency. Słowa kluczowe: alokacja spektrum, ruting i przypisanie zasobów widmowych Keywords: routing and spectral resources assignment, spectrum allocation 1. WSTĘP Koncepcja elastycznej sieci optycznej EON (Elastic Optical Network) [1] łączy w sobie wykorzystanie optycznej modulacji wielu nośnych OFDM (Orthogonal Frequency-Division Multiplexing) [2] oraz drobnoziarnisty dostęp do zasobów widmowych zdefiniowanych w zaleceniu ITU-T G.694.1 [3]. W podzielonym na szczeliny widmie zostają ulokowane optyczne połączenia. Wielkość zajmowanego widma wyrażona w liczbie sąsiednich szczelin zależy od przepływności bitowej żądania, użytej siatki częstotliwości i wykorzystanej techniki modulacji (np. k-PSK, k-QAM). Ponadto, zakres szczelin, przypisywany do danego połączenia, musi być dokładnie taki sam w łączach należących do ścieżki rutingu. Innymi słowy, podczas alokacji zasobów muszą być spełnione i zachowane warunki: ciągłości, styczności o[...]

MODEL WIELOWARSTWOWEJ WSPÓŁPRACY SIECI IP Z ELASTYCZNĄ SIECIĄ OPTYCZNĄ DOI:10.15199/59.2017.8-9.72


  Wraz z rozwojem aplikacji internetowych wzrasta również zapotrzebowanie na wydajną transmisję danych w sieci. Obecnie transmisja danych w warstwie IP (Internet Protocol) odbywa się wzdłuż ścieżki wyznaczonej przez protokół rutingu, np. OSPF (Open Shortest Path First). Nagły i niespodziewany wzrost ilości przesyłanych danych może doprowadzić do przeciążenia łączy w warstwie IP, a tym samym do pogorszenia jakości transmisji w sieci w postaci zwiększonej liczby odrzuconych zgłoszeń. Aby rozwiązać ten problem, stosowane są mechanizmy przekierowania ruchu ze ścieżek zawierających przeciążone łącza IP na inne ścieżki. Zakładając możliwość wykorzystania zasobów warstwy innej niż IP, np. sieci optycznej, proponowany jest mechanizm przekierowania ruchu i przesłania ścieżkami, których zasoby należą do warstwy optycznej. Przykładowo, w pracach [1], [2] założono model współpracy warstwy IP z warstwą sieci optycznej, która korzysta z techniki WDM (Wavelength Division Multiplexing). Na podstawie obciążenia łączy warstwy IP oraz dostępnych zasobów warstwy optycznej tworzona jest nowa ścieżka dla przekierowanej transmisji danych. Biorąc pod uwagę nową koncepcję elastycznej sieci optycznej EON (Elastic Optical Network), która może zastąpić obecną sieć z techniką WDM [3], należy opracować nowy model wielowarstwowej współpracy sieci dla przesłania ruchu ścieżkami sieci EON. W niniejszym referacie przedstawiono model wielowarstwowej współpracy sieci IP z elastyczną siecią optyczną (model IP/EON). Proponowany model IP/EON zakłada możliwość skorzystania z zasobów warstwy EON dla przekierowanej transmisji danych z warstwy IP, jeśli warstwa IP nie może przyjąć tej transmisji. Oznacza to, że w pierwszej kolejności ruch jest przesyłany przez warstwę IP. W sytuacji kiedy warstwa IP odrzuci zgłoszenie, dla tej transmisji szukane są zasoby warstwy EON. Podobnie jak w pracach [2] i [4] zarządzanie transmisją danych i komunikację pomiędzy warstwami [...]

 Strona 1