Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Maciej Krasicki"

SYSTEM PA-BICM-ID Z NIEJEDNOZNACZNYM ODWZOROWANIEM BITÓW W PUNKTY KONSTELACJI QPSK DOI:10.15199/59.2015.4.65


  Autor proponuje ulepszenie kodowanej modu­lacji z przeplotem bitowym, iteracyjnym dekodowaniem i transmisją dodatkowych sygnałów po zakończeniu kon­wencjonalnego pakietu (PA-BICM-ID, Packet-Appended Bit-Interleaved Coded Modulation with Iterative Decoding). W stosunku do oryginalnego pomysłu, zmieniona została metoda odwzorowania bitów w sygnały dodatkowe, co skutkuje poprawą jakości transmisji przy jednoczesnym ograniczeniu liczby operacji wykonywanych przez odbior­nik. 1. WSTĘP Zastosowanie kodowanej modulacji z przeplotem bitowym (Bit-Interleaved Coded Modulation, BICM) w systemach transmitujących przez kanały z zanikami Rayleigha pozwala uzyskać ko[...]

PA-BICM-ID Z PRZEPLOTEM SKŁADOWYCH SYGNAŁU DOI:10.15199/59.2017.6.38


  Zastosowanie zoptymalizowanej reguły (A) odwzorowania bloków binarnych w sygnały elementarne jest nieodłącznym elementem modulacji BICM-ID [10] - umożliwia przesunięcie w dół granicy prawdopodobieństwa błędu na wykresie BER(/0) i osiągnięcie jak największego stopnia poprawy BER w procesie iteracyjnego dekodowania. Charakterystycznym skutkiem przesunięcia w dół granicy pr. błędu jest jednoczesne "opóźnienie" fazy gwałtownego opadania krzywych BER(⁄0). Tym samym w zakresie małych wartości /0 sytuacja ulega pogorszeniu (krzywe BER nie opadają w kolejnych iteracjach). Z kolei w oryginalnej modulacji BICM (bez iteracyjnego dekodowania), której zastosowanie sankcjonują standardy różnych systemów bezprzewodowych, jak DVB-T2 czy HSPA, najkorzystniejszą metodą odwzorowania bloków binarnych w sygnały elementarne jest reguła Graya ( (G)) [3]. W świetle powyższych faktów, kłopotliwe staje się użycie iteracyjnego odbiornika w sieci, w której część odbiorników nie jest przystosowana do iteracyjnego przetwarzania sygnałów, szczególnie w przypadku transmisji rozgłoszeniowej, bądź typu multicasting. W [7, 8] autor referatu zaproponował PA-BICM-ID jako sposób transmisji zgodny wstecz z oryginalną modulacją BICM, a jednocześnie dający możliwość poprawy BER w wyniku procesu iteracyjnego, realizowanego przez kompatybilne odbiorniki. W uproszczeniu, PABICM- ID, polega na transmisji "zasadniczego" pakietu, składającego się z sygnałów, w które odwzorowano bloki binarne zgodnie z regułą Graya, po czym następuje transmisja sufiksu - tj. dodatkowych sygnałów, reprezentujących wybrane bloki binarne z ciągu kodowego, tym razem według metody odwzorowania (A) (w tej roli reguła M16a z pracy [9]) Dzięki takiej organizacji transmitowanego pakietu, odbiorniki kompatybilne mogą korzystać z dodatkowych sygnałów "wspomagających" proces iteracyjny. Natomiast odbiorniki starszego typu - znając początek (wykrycie preambuły) i koniec zasadnicz[...]

Iteracyjne sukcesywne usuwanie interferencji międzykanałowych w systemach OFDM


  W systemach telekomunikacyjnych występuje kilka typów interferencji. Jedną z nich jest interferencja międzysymbolowa (ISI - Inter-Symbol Interference), która pogarsza transmisję w środowiskach propagacyjnych o dużej dyspersji. Do odbiornika dociera w takim przypadku wiele replik sygnału, każda z nich z innym opóźnieniem. W ten sposób elementy sygnału, nadane w kolejnych odstępach modulacji, nakładają się na siebie po stronie odbiorczej, utrudniając prawidłową detekcję. Rozwiązaniem problemu ISI jest np. zastosowanie korektorów kanałowych. Innym praktycznym podejściem jest multipleksacja strumienia danych i transmisja jego fragmentów z wykorzystaniem wzajemnie ortogonalnych podnośnych, przy czym transmisja na każdej z podnośnych odbywa się z niewielką prędkością, a każdy z kolejnych wieloczęstotliwościowych elementów sygnału jest poprzedzony przedziałem ochronnym. Ta bardzo popularna technika, zwana OFDM (Orthogonal Frequency-Division Multiplexing), znalazła zastosowanie m.in. w sieciach WLAN (Wireless Local Area Network). Nie jest ona pozbawiona wad - błędy w odtwarzaniu częstotliwości fali nośnej prowadzą do utraty ortogonalności podnośnych, co powoduje powstanie interferencji pomiędzy sygnałami na nich transmitowanymi. Interferencję tego typu określa akronim ICI (Inter-Carrier Interference). Inny rodzaj interferencji (MAI - Multiple-Access Interference) jest związany z realizacją wielodostępu, tzn. powstaje z powodu jednoczesnej transmisji sygnałów przez wielu użytkowników w tym samym paśmie (kanale częstotliwościowym). Wreszcie interferencja międzykanałowa (ACI - Adjacent Channel Interference), której usuwanie jest przedmiotem niniejszego artykułu, występuje z powodu tzw. emisji pozapasmowej (poziom listków bocznych widma sygnału transmitowanego w danym kanale jest niezerowy w zakresie częstotliwości przypadających na kanał sąsiedni, co w oczywisty sposób zakłóca przebiegającą w nim transmisję). Interferencje typu ACI i M[...]

System wlan z iteracyjnym dekodowaniem multisymboli OFDM


  Sieci WLAN są powszechnie stosowane jako sieci prywatne, instytucjonalne lub publiczne. Upowszechnienie terminali mobilnych, takich jak laptopy, tablety, smartfony, aparaty fotograficzne, kamery itp., powoduje stałe zagęszczanie sieci WLAN i wykorzystywanie kanałów przez użytkowników różnych sieci. Multimedialny charakter ruchu generowanego np. przez serwisy wideo czy aplikacje przechowywane w chmurze wymaga od sieci udostępnienia transmisji o dużej prędkości, a kolejne wersje standardów 802.11 przewidują coraz większą prędkość transmisji. W standardzie 802.11a/g wprowadzono modulację OFDM, w standardzie 802.11n zwiększono (do 40 MHz) szerokość kanału i umożliwiono wykorzystanie systemów wieloantenowych (MIMO) oraz transmisję kilku równoległych strumieni przestrzennych. W najmłodszej wersji standardu (IEEE 802.11ac) ponownie zwiększono maksymalną szerokość pasma kanału (do 80 MHz, a nawet do 160 MHz) oraz powiększono dozwoloną liczbę równoległych strumieni przestrzennych. W tych wszystkich wersjach standardu 802.11 sygnał w warstwie fizycznej podlega kodowaniu splotowemu (ewentualnie LDPC) oraz kodowaniu strumieni przestrzennych opartemu na kodzie Alamoutiego. Od czasu wynalezienia turbokodów i dekodowania iteracyjnego [1] jest ono rozwijane również dla transmisji w systemach MIMO [2]. Prowadzono także badania transmisji wielostrumieniowej w środowisku wielodrogowym [3,4], a w [5,6] pokazano, że dekodowanie iteracyjne może być zastosowane w systemach, w których wiele strumieni przestrzennych jest równolegle transmitowanych w tym samym kanale. Dotychczasowe standardy WLAN nie przewidują dekodowania iteracyjnego m.in. z dwóch powodów: dużej złożoności obliczeniowej algorytmów dekodowania oraz nieakceptowalnych opóźnień powodowanych iteracyjnym przetwarzaniem długich ramek. W niniejszym artykule autorzy przedstawiają propozycję rozwiązania tych problemów. PROPONOWANY SPOSÓB NADAWANIA I ODBIORU Koncepcja systemu telekomunika[...]

ITERACYJNY ODBIÓR MULTI-SYMBOLI OFDM W SIECIACH WLAN DOI:10.15199/59.2015.4.66


  W artykule przedstawiono wyniki badań własności iteracyjnego odbiornika realizującego demodulację i dekodowanie sygnałów OFDM w systemie telekomunikacyjnym z wieloma strumieniami przestrzennymi. Pokazano przebiegi bitowej i ramkowej stopy błędów w funkcji szerokości kanału transmisyjnego oraz liczby równolegle transmitowanych strumieni. Przedstawiono wyniki symulacji systemu działającego w wielodrogowym kanale WLAN 802.11 typu E. 1. WSTĘP Systemy bezprzewodowej transmisji danych w sieciach WLAN wymagają zapewnienia użytkownikowi dużej prędkości transmisji, która pozwala na komfortową realizację usług multimedialnych i aplikacji działających w chmurze. Duże prędkości transmisji są osiągane m. in. dzięki wykorzystaniu szerszego pasma, np. szerokość kanału równą 20 MHz w standardzie IEEE 802.11a/g powiększono do 40MHz w standardzie 802.11n lub do 80, a nawet 160 MHz w standardzie 802.11ac. Ostatnio opublikowany standard 802.11ac dopuszcza także zwiększanie wartościowości modulacji do 256 QAM (poprzednie standardy, 802.11a/g/n, dopuszczały stosowanie modulacji 64-QAM). Począwszy od standardu 802.11n wprowadzono możliwość wykorzystania wieloantenowych układów nadawczoodbiorczych i zwielokrotnienia przestrzennego. Zamiast jednego strumienia przestrzennego wg standardu 802.11a/g, możliwe jest stosowanie do czterech strumieni przestrzennych w systemach wg standardu 802.11n i aż do 8 strumieni przestrzennych w systemach wg standardu 802.11ac. Wykorzystanie do transmisji danych wielu strumieni przestrzennych istotnie zwiększa wymagania dotyczące stosunku mocy sygnału do mocy szumu (SNR), w wyniku czego znacząco zmniejsza się zasięg transmisji. By przeciwdziałać zmniejszaniu zasięgu transmisji, konieczna jest poprawa jakości kodowania i odbioru sygnału. Tradycyjnie, w warstwie fizycznej sieci WLAN, stosowane jest kodowanie splotowe (kod [133 171]8) oraz odbiornik Viterbiego. Obecne standardy nie umożliwiają stosowania odbioru i[...]

 Strona 1