Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"JACEK ŚWIDERSKI"

Zastosowania modelu SGAM architektury referencyjnej elektroenergetycznych sieci inteligentnych w świetle europejskich prac normalizacyjnych DOI:10.15199/74.2015.6.1


  Z uwagi na potrzebę intensyfikacji działań normalizacyjnych, związanych z wdrażaniem elektroenergetycznych sieci inteligentnych w krajach Unii Europejskiej [1], 1 lipca 2011 r. Komisja Europejska wydała upoważnienie (mandat normalizacyjny) M/490 [2]. Upoważnienie to wezwało europejskie organizacje normalizacyjne: CEN, CENELEC i ETSI do podjęcia zdecydowanych działań związanych z szeroko rozumianą działalnością normalizacyjną, umożliwiającą opracowywanie i powstawanie różnorodnych rozwiązań (systemów), mających na celu tworzenie inteligentnych sieci elektroenergetycznych. Z założenia rozwiązania te powinny spełniać wymagania tzw. interoperacyjności (interoperability), niezależnie od ich umiejscowienia w całym łańcuchu konwersji energii elektrycznej, począwszy od jej wytwarzania (generacji), przez przesył, dystrybucję - aż do jej zużycia. W odpowiedzi na ten dokument utworzono Wspólną Grupę Koordynacyjną do zagadnień sieci inteligentnych (SG-CG - Smart Grid Coordination Group) złożoną z wymienionych w upoważnieniu organizacji normalizacyjnych. Grupa SG-CG opracowała dokument [3] w postaci raportu technicznego (TR - Technical Report), w którym została zdefiniowana architektura referencyjna sieci inteligentnych (RA - Smart Grid Reference Architecture) w formie przestrzennego modelu (SGAM - Smart Grid Architecture Model). W trakcie opracowywania tej architektury pod uwagę brano dwie ważne kwestie: ● uwzględnienie europejskich wymagań wobec tworzonej architektury referencyjnej oraz opis jej elementów składowych, przy wykorzystaniu dotychczasowych doświadczeń w tym zakresie północnoamerykańskich instytucji: normalizacyjnej NIS T (National Institute of Standards and Technology) [4] i doradczej GWAC (GridWise Architecture Council) [5], ● zapewnienie spójności opracowanego modelu SGAM z procesem normalizacji europejskich rozwiązań, przeznaczonych dla sieci inteligentnych, zwłaszcza związanych z działalnością grupy robocze[...]

Transmisja danych w elektroenergetycznych sieciach inteligentnych z perspektywy modelu ich referencyjnej architektury SGAM i europejskich działań normalizacyjnych DOI:10.15199/59.2015.7.1


  Zgodnie z definicją przyjętą przez, powołaną przez Komisję Europejską, grupę zadaniową do spraw elektroenergetycznych sieci inteligentnych (Smart Grids Task Force) [1], inteligentne sieci elektroenergetyczne to takie, które są w stanie efektywnie integrować zachowanie i działanie podłączonych do nich użytkowników, będących zarówno wytwórcami, jak i konsumentami energii elektrycznej (zwanych prosumentami) - w celu stworzenia oszczędnego pod względem gospodarczym i zgodnego z zasadami zrównoważonego rozwoju systemu energetycznego, charakteryzującego się niskim poziomem strat oraz wysoką jakością i bezpieczeństwem dostaw. Spełnienie tych oczekiwań w odniesieniu do sieci czy systemów elektroenergetycznych nieodłącznie wiąże się z potrzebą wykorzystywania najnowszych zdobyczy techniki w obszarze szeroko rozumianej elektroniki, informatyki i telekomunikacji, ze szczególnym uwzględnieniem teleinformatyki (Information and communication Technology - ICT). Ze względu na potrzebę intensyfikacji działań normalizacyjnych związanych z wdrażaniem elektroenergetycznych sieci inteligentnych w krajach UE [1], Komisja Europejska wydała 1 lipca 2011 roku upoważnienie (mandat normalizacyjny) M/490 [2]. Wezwało ono europejskie organizacje CEN, CENELEC i ETSI do podjęcia zdecydowanych działań normalizacyjnych, umożliwiających opracowywanie i powstawanie różnorodnych systemów, mających na celu tworzenie inteligentnych sieci elektroenergetycznych, w których wdrażane rozwiązania charakteryzowałyby się interoperacyjnością (interoperability) niezależnie od ich umiejscowienia w całym łańcuchu konwersji energii elektrycznej, począwszy od jej wytwarzania (generacji), przez przesyłanie, dystrybucję aż do jej zużycia. W odpowiedzi na ten dokument utworzono Wspólną Grupę Koordynacyjną do spraw sieci inteligentnych (Smart Grid Coordination Group - SG-CG) złożoną z wymienionych w upoważnieniu organizacji normalizacyjnych. Grupa SG-CG opracowała między innymi d[...]

INTEROPERACYJNOŚĆ KOMPONENTÓW SYSTEMÓW W INTELIGENTNYCH SIECIACH ELEKTROENERGETYCZNYCH W ŚWIETLE EUROPEJSKICH PRAC NORMALIZACYJNYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.94


  Zdolność do współpracy, zwana interoperacyjnością, komponentów systemów wdrażanych w elektroenergetycznych sieciach inteligentnych, jest kluczowym zagadnieniem, jakie staje przed projektantami i dostawcami tych systemów. W referacie są podane zasady opisu i analizy systemów z perspektywy pożądanej interoperacyjności, a także wskazówki związane z ich projektowaniem zapewniającym wymaganą interoperacyjność. Przeprowadzone rozważania nawiązują do raportów opracowanych ostatnio przez Wspólną Grupę Koordynacyjną do zagadnień sieci inteligentnych, złożoną z europejskich organizacji normalizacyjnych CEN, CENELEC i ETSI. 1. WSTĘP Inteligentne sieci elektroenergetyczne to sieci elektroenergetyczne, które są w stanie efektywnie integrować zachowanie i działanie wszystkich dołączonych do nich użytkowników - wytwórców, konsumentów (odbiorców) i użytkowników będących zarówno wytwórcami, jak i konsumentami energii elektrycznej (zwanych prosumentami) - w celu stworzenia oszczędnego pod względem gospodarczym i zgodnego z zasadami zrównoważonego rozwoju systemu energetycznego, charakteryzującego się niskim poziomem strat oraz wysoką jakością i bezpieczeństwem dostaw. Taką definicję sformułowała, powołana przez Komisję Europejską, grupa zadaniowa do spraw elektroenergetycznych sieci inteligentnych (Smart Grids Task Force) [1]. Spełnienie oczekiwań wymienionych w podanej definicji w odniesieniu do sieci, czy systemów elektroenergetycznych, nieodłącznie wiąże się z potrzebą wykorzystywania najnowszych zdobyczy techniki w obszarze szeroko rozumianej elektroniki, informatyki i telekomunikacji, ze szczególnym uwzględnieniem teleinformatyki (ang. Information and Communication Technologies - ICT). Taka potrzeba wynika z tego, że szeroki zakres rozwiązań technicznych z dziedziny elektrotechniki, stosowanych i przewidywanych do stosowania w systemach elektroenergetycznych, implikuje konieczność wykorzystywania różnorodnych urządzeń i systemów z [...]

Współczesne rozwiązania zwiększające niezawodność sieci komunikacyjnych systemów automatyki stacji elektroenergetycznych DOI:10.15199/59.2016.10.1


  Modern solutions increasing the reliability of data communication networks for electric substation automation systems DOI: 10.15199/59.2016.10.1 IEC 61850 communication standard requires the use of local area networks (LANs) in electric power substations to fulfill data communication requirements for substation automation equipment. Therefore, high reliability of the substation LANs is an important issue. This reliability can be achieved through the use of appropriate configuration of the substation LANs, as well as through the use of software and redundant hardware solutions, according to emerging international standards. An introduction to the issue of building LANs in modern electric power substations based on the recommendations of the PN-EN 61850 standard and on recently issued by the IEC (International Electrotechnical Commission) technical report IEC / TR 61850-90-4 has been presented. Then, new solutions for the design of high reliable LANs for substations due to the recommendations of the standard IEC 62439-3 have been described. Finally, with the use of calculation methods described in IEC 62439 -1 standard, an assessment of the reliability of described LAN designs has been presented. Key words: electric power substations, LAN reliablity, PRP, HSR Norma komunikacyjna IEC 61850 wymaga stosowania lokalnych sieci teleinformatycznych LAN (Local Area Netorks) w obszarze stacji elektroenergetycznych do komunikacji wzajemnej urządzeń automatyki stacyjnej, jak również do komunikacji tych urządzeń z systemami sterowania i nadzoru stacji (SSiN). Ważnym zagadnieniem staje się zatem zapewnienie dużej niezawodności sieci LAN w stacjach. Niezawodność ta może być osiągana przez stosowanie odpowiednich konfiguracji stacyjnych sieci LAN, a także dedykowanych rozwiązań układowych i programowych, zgodnych z opracowanymi normami międzynarodowymi. Artykuł zawiera wprowadzenie w zagadnienia budowy sieci LAN we współczesnych stacjach ele[...]

Opóźnienie transmisji danych w sieciach teleinformatycznych energetyki w świetle międzynarodowych norm i raportów technicznych IEC DOI:10.15199/74.2018.4.2


  Opóźnienia transmisji danych w sieciach teleinformatycznych (szczególnie w sieciach teleinformatycznych energetyki) dzielą się na: opóźnienia propagacji oraz związane z obsługą jednostek danych1). Opóźnienie transmisji danych i jego zmienność Opóźnienie propagacji sygnału reprezentującego przesyłaną jednostkę danych jest związane z rodzajem medium telekomunikacyjnego, za pośrednictwem którego ta jednostka danych jest przesy- 1) Jednostka danych jest ogólnym określeniem, które powyżej warstwy transportowej modelu odniesienia ISO/OSI oznacza wiadomość, w warstwie transportowej reprezentuje segment danych, w warstwie sieciowej tego modelu określa pakiet (datagram), w warstwie łącza danych wiąże się z określeniem ramki (w skrajnym przypadku może oznaczać pojedynczy znak ASCII), a w przypadku warstwy ATM oznacza komórkę. Często jednostkę danych utożsamia się z jednostką danych protokołu (protocol data unit). łana. Na przykład transmisja przy wykorzystaniu łączy radiowych charakteryzuje się opóźnieniem propagacji równym 3 μs/km, natomiast zastosowanie koncentrycznego kabla miedzianego lub światłowodu wiąże się z czasem propagacji równym 5 μs/km. Opóźnienie związane z obsługą jednostek danych jest sumą kilku składowych, tj.: ● opóźnienia przetwarzania danych związanych z szeroko rozumianą obsługą wysyłania lub odbioru jednostki danych przez węzeł (np. kodowanie/dekodowanie źródłowe w węźle źródłowym/docelowym, sprawdzenie sumy kontrolnej oraz integralności odebranej jednostki danych, dobór trasy w ruterze na trasie przesyłanej jednostki danych), ● opóźnienia buforowania jednostki danych (czas przebywania jednostki danych w buforze kanału wyjściowego do chwili przekazania tej jednostki danych do nadajnika kanału wyjściowego2)), ● opóźnienia związanego z wysyłaniem jednostki danych przez nadajnik kanału wyjściowego węzła. Wymienione składniki opóźnienia występują w każdym węźle sieci teleinformatycznej (p[...]

Zasilacz diod laserowych dużej mocy pracujących w reżimie CW

Czytaj za darmo! »

We wczesnych latach 70. lasery pompowane były głównie lampami błyskowymi lub innymi laserami [1,2]. Koniec lat 80. i lata 90. to okres, w którym zaczęto wykorzystywać diody laserowe jako źródła pompujące lasery ciała stałego i fakt ten zadecydował w ogromnej mierze o ich gwałtownym rozwoju, jaki obserwujemy do dnia dzisiejszego [3-5]. Pompujące diody laserowe dużej mocy mają wiele zalet, z [...]

Wykorzystanie sieci elektroenergetycznych niskiego napięcia do transmisji danych w świetle norm dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej DOI:10.15199/74.2016.10.8


  W ciągu ostatniej dekady jest obserwowany intensywny rozwój rozwiązań związanych z techniką komunikacyjną PLC (Power Line Communication), wykorzystującą dystrybucyjną sieć elektroenergetyczną jako medium transmisyjne. Z uwagi na to, że krajowi i europejscy operatorzy systemów dystrybucyjnych wykorzystują i będą wykorzystywać technikę PLC, przede wszystkim w zakresie inteligentnych systemów pomiarowych AMI (Advanced Metering Infrastructure), interferencje sygnałów zaburzeń przewodzonych emitowanych przez różnorodne urządzenia zasilane z sieci dystrybucyjnej niskiego napięcia mogą mieć negatywny skutek w bardzo newralgicznym i jednocześnie obszernym zakresie zastosowań techniki PLC (ponad 45 mln inteligentnych liczników zainstalowanych w krajach Unii Europejskiej w 2012 r.). Rozwiązania techniczne PLC, w zależności od wykorzystywanych zakresów częstotliwości roboczych, dzielą się na wąskopasmowe (NB-PLC - Narrowbad PLC) oraz szerokopasmowe (BB-PLC - Broadband PLC) [3]. Opracowana przez CENELEC - czyli Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (European Committee for Electrotechnical Standardization), norma PN-EN 50065-1 [5] specyfikuje zakresy częstotliwości pracy dla wąskopasmowych systemów PLC (NB-PLC). Wyróżnione zostały dwa pasma częstotliwości: ● pasmo od 3 kHz do 95 kHz - tzw. pasmo CENELEC A, ograniczone dla dostawców energii elektrycznej i właścicieli koncesji, częstotliwości tego pasma powinny być wykorzystywane w ramach aplikacji przeznaczonych do monitorowania lub sterowania sieci dystrybucyjnej niskiego napięcia, w tym zużycia energii dołączonych urządzeń i pomieszczeń, ● pasmo powyżej 95 kHz do 148,5 kHz - jest to pasmo dla odbiorców energii elektrycznej, częstotliwości z tego pasma powinny być stosowane tylko w ramach: - aplikacji analogowych i cyfrowych w obrębie: domów, pomieszczeń komercyjnych lub przemysłowych, - sterowania sprzętem instalowanym lub dołączonym do zewnętrznej sieci niskie[...]

Badanie jakości transmisji danych Power Line Communication (PLC) z wykorzystaniem sieci referencyjnej niskiego napięcia DOI:10.15199/59.2017.4.1


  Dokonano przeglądu reprezentatywnych rozwiązań komunikacyjnych wykorzystujących technikę Power Line Communication (PLC) do transmisji danych w systemach inteligentnego pomiaru (Advanced Metering Infrastructure - AMI). Przedstawiono możliwość wykorzystania sieci referencyjnej niskiego napięcia do testowania poprawnej współpracy elementów systemów AMI, takich jak koncentratory danych oraz liczniki energii elektrycznej, a także do badania jakości transmisji danych pomiędzy koncentratorami danych oraz licznikami energii elektrycznej w zdefiniowanych warunkach, jednakowych dla wszystkich prowadzonych testów. Słowa kluczowe: systemy inteligentnego pomiaru, PLC PRIME, OSGP, G3-PLC, sieć referencyjna niskiego napięcia, transmisja danych.Na początku marca 2011 roku wszedł w życie tzw. trzeci pakiet energetyczny Unii Europejskiej, na który składają się m.in. dwie dyrektywy dotyczące rynku energii elektrycznej. W szczególności dotyczą one zapewnienia wszystkim odbiorcom tej energii dostępu do informacji, umożliwiających zarządzanie własnym zużyciem energii w sposób bardziej efektywny niż obecnie. W praktyce wiąże się to z potrzebą instalacji przez operatorów sieci dystrybucyjnej (OSD) systemów inteligentnego pomiaru (Advanced Metering Infrastructure - AMI). Ich podstawową cechą jest możliwość zdalnej dwukierunkowej transmisji danych pomiędzy licznikami energii elektrycznej, zainstalowanymi u odbiorców w sieci dystrybucyjnej niskiego napięcia (nn), a centralnym systemem odczytu i gromadzenia danych, zwanym aplikacją centralną systemu AMI [1]. Zgodnie z zaleceniami Urzędu Regulacji Energetyki (URE) do roku 2020 operatorzy sieci dystrybucyjnych w kraju będą zmuszeni wdrożyć systemy AMI u 80% odbiorców. Systemy te powinny wykorzystywać sieć elektroenergetyczną nn jako medium komunikacyjne stosowane w ramach transmisji danych z licznikami. Zatem obecnie najczęściej do komunikacji z licznikami energii elektrycznej, oprócz łączności bezprzewodo[...]

Światłowodowy układ laserowy generujący promieniowanie w paśmie widmowym "bezpiecznym dla wzroku" DOI:10.15199/13.2015.10.21


  Obecnie jednym z istotniejszych obszarów badań fotoniki laserowej są technologie laserowe bliskiej i średniej podczerwieni. Ten zakres widmowy jest bardzo istotny z punktu widzenia potencjalnych aplikacji dla monitoringu oraz ochrony środowiska, telekomunikacji, bezpieczeństwa, zdrowia, czy inżynierii materiałowej. Możliwości stosowania typowych impulsowych laserów Nd3+:YAG, wykorzystywanych do tej pory w urządzeniach do zdalnych pomiarów odległości i zdalnego wykrywania substancji są obecnie bardzo ograniczone, a w niektórych przypadkach zakazane - ze względu na bezpieczeństwo wzroku osób postronnych. Promieniowanie o długości fali z zakresu poniżej 1400 nm stwarza zagrożenie nieodwracalnego uszkodzenia narządu wzroku, ponieważ wnika ono do wnętrza oka i może spowodować uszkodzenie siatkówki. Dlatego od kilku lat poszukuje się innych, bezpieczniejszych źródeł promieniowania elektromagnetycznego. Układami takimi są źródła promieniowania laserowego pracujące w zakresie widmowym 1,5-1,7 μm. Ze względu na silną absorpcję promieniowania o długości fali λ>1,4 μm przez tkanki, promieniowanie z tego zakresu widmowego wnikając do wnętrza oka jest niemal całkowicie absorbowane w rogówce oraz płynie fizjologicznym soczewki i nie dociera do siatkówki. Dlatego też dla fal o długości powyżej 1,4 μm dopuszczalne są wyższe wartości napromienienia rogówki niż w przypadku promieniowania laserowego o innej długości fali, a zakres widmowy 1,4-1,7 μm jest nazywany zakresem "bezpiecznym dla wzroku" (ang. eyesafe spectral region) [1]-[2]. Z tego powodu obecnie istnieje duże zapotrzebowanie na układy laserowe pracujące w tym zakresie widmowym. Impulsowe układy laserowe generujące promieniowanie w zakresie widmowym "bezpiecznym dla wzroku" znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach, przy czym szczególnie interesujące wydają się aplikacje związane ze zdalnym pomiarem odległości, jak również zdalnym wykrywaniem substancji, [...]

 Strona 1  Następna strona »