Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena KOWALSKA"

Ocena skuteczności wdrożenia oraz funkcjonowania Systemu Zarządzania Jakością w jednostce organizacyjnej systemu opieki zdrowotnej - Dział Pomocy Doraźnej DOI:10.15199/48.2017.6.1


  Wprowadzenie Uwarunkowania gospodarki rynkowej, szybki postęp technologiczny i rosnące oczekiwania pacjentów spowodowały, że wysoka jakość świadczeń medycznych to warunek konieczny działania wszystkich jednostek organizacyjnych systemu opieki zdrowotnej. System Zarządzania Jakością (SZJ) w sektorze usług medycznych, ze względu na specyfikację działalności odgrywa istotną rolę. Wymagania Normy PN- -EN ISO 9001:2009 należą do najpopularniejszych standardów zarządzania jakością, wdrażanych oraz funkcjonujących w placówkach opieki zdrowotnej. Ich zadanie to określenie oraz późniejsze stosowanie proceduralnych rozwiązań, które zapewnić mają odpowiedni poziom jakości realizowanych usług. Celem niniejszego artykułu jest ocena skuteczności wdrożenia oraz funkcjonowania wymogów jednej z certyfikowanych norm - PN-EN ISO 9001:2009 w Dziale Pomocy Doraźnej (DPD) z punktu widzenia personelu. Realizację postawionego celu uzasadnia potrzeba przeprowadzenia badań empirycznych ze względu na fakt, iż Dział Pomocy Doraźnej jest specyficzną organizacją. Personel DPD wykonuje swoje obowiązki pod presją czasu oraz ze szczególnym naciskiem na osiągnięcie pozytywnego wyniku. Pracownicy zobowiązani są do udzielania szybkiej pomocy o charakterze ratowniczym, w nagłym zagrożeniu 3 2017 C z e r w i e c życia, w szczególności przy pomocy przywrócenia i podtrzymania podstawowych funkcji życiowych człowieka. 1. System Zarządzania Jakością (SZJ) - norma PN-EN ISO 9001:2009 w sektorze opieki zdrowotnej Pojęcie jakości w systemie opieki zdrowotnej kształtowało się przez lata. Początkowo jakość w placówkach medycznych ograniczano do sprawdzenia, czy nie popełniono błędów. Następnie podejmowano próby przewidywania błędów oraz badania ich przyczyn. W dniu dzisiejszym jakość jest przedmiotem całościowego zarządzania organizacją [5]. Jakość w ochronie służby zdrowia jest elementem złożonym oraz wielowymiarowym [12]. Literatura przedmiotu wyróżnia wiele[...]

Zastosowanie warstw diamentowych w woltamperometrii cyklicznej


  Zbadano możliwości zastosowania warstw diamentowych otrzymywanych z fazy gazowej do zastosowań elektrochemicznych. Warstwy diamentowe o różnych właściwościach fizycznych otrzymywano przy użyciu reaktora HF CVD (hot-filament chemical vapor deposition) sterując odpowiednio parametrami syntezy. Otrzymane warstwy charakteryzowane były m.in. za pomocą spektroskopii Ramana, skanningowej mikroskopii elektronowej (SEM) oraz dyfrakcji promieni X (XRD). W zależności od warunków syntezy warstwy różniły się morfologią, wielkością krystalitów oraz zawartością fazy węgla amorficznego. Właściwości te miały istotny wpływ na właściwości elektrochemiczne elektrod diamentowych, które badano za pomocą woltamperometrii cyklicznej (CV). Polycryst. diamond layers (1,5-10 μA thick) were deposited on a W wire by hot-filament decompn. of MeOH vapours in H2 at 1000 K and 50 mbar and studied for morphology by SEM, Raman spectroscopy and voltammetry. The diamond layers showed a high quality. W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania zastosowaniami polikrystalicznych warstw diamentowych, również w elektrochemii. Spowodowane jest to faktem, że z elektrochemicznego punktu widzenia diament, charakteryzuje się niezwykle pożądanymi właściwościami fizycznymi. Należy do nich odporność na korozję (nawet w środowiskach bardzo agresywnych chemicznie), niezwykła stabilność, duże okno potencjału, niski prąd tła oraz słaba powierzchniowa adsorpcja fizyczna1-3). aUniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy, Bydgoszcz; bUniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz Magdalena Kowalskaa, *, Kazimierz Fabisiakb, Andrzej Wrzyszczyńskia Zastosowanie warstw diamentowych w woltamperometrii cyklicznej Use of diamond electrodes in cyclic voltammetry Prof. nadzw. dr hab. Kazimierz FABISIAK ukończył studia fizyczne na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Na tym samym Wydziale w 1983 r. uzyskał stopień doktora a w 199[...]

Effect of surface morphology on the electrochemical quality of diamond electrodes Wpływ morfologii warstwy na jakość elektrochemiczną elektrody diamentowej DOI:10.12916/przemchem.2014.1712


  W substrate was covered with thin diamond layer by hotfilament chem. vapor deposition from MeOH/H2 mixt. at 1100 K. Three electrodes were studied for electrochem. behavior by cyclic voltammetry and for phys. properties by electron microscopy and Raman spectroscopy. Elektrody diamentowe o różnej morfologii powierzchni i różnych właściwościach fizycznych zostały wyprodukowane metodą chemicznego osadzania z fazy gazowej (HFCVD). Jedynym parametrem, który zmieniano podczas syntezy była zawartość metanolu w gazie roboczym. Ocenę jakości diamentu i identyfikację innych niż diamentowa faz węgla w wytworzonych warstwach prowadzono za pomocą spektroskopii Ramana. Właściwości elektrochemiczne otrzymanych elektrod badano przy użyciu woltamperometrii cyklicznej (CV), stosując podstawowe pary redoks [Fe(CN)6]4-/3- w 0,1 M KCl. Metoda CV pozwoliła również określić wpływ jakości diamentu, morfologii powierzchni oraz zawartości fazy węgla amorficznego na kinetykę reakcji elektrochemicznych zachodzących na powierzchni elektrod diamentowych oraz określić ich czułość. Zbadano parametry kinetyczne reakcji, takie jak stała szybkości reakcji oraz współczynnik przenoszenia ładunku (elektronu). Uzyskane wyniki wskazują, że analityczna wydajność niedomieszkowanych elektrod diamentowych może być kontrolowana poprzez zmianę zawartości węglowodoru w gazie roboczym, mającą wpływ na zawartość fazy węgla amorficznego w uzyskanych elektrodach diamentowych. Prowadzone badania miały na celu poznanie procesów zachodzących na powierzchni diamentu, a w szczególności jego oddziaływania z elektrolitem, co ma duże znaczenie w zastosowaniu elektrod diamentowych jako sensorów chemicznych, jak również elektrod stosowanych do utleniania zanieczyszczeń organicznych. Diament jest materiałem o niezwykłych właściwościach, takich jak duża twardość (10 w skali Mohsa), doskonała przewodność cieplna (2600 W/m∙K) i duża ruchliwość ładunku (ruchliwość elektronu 2[...]

Diamond as a transducer material for the production of biosensors. Diament jako materiał przetwornikowy do produkcji biosensorów


  Diamond layers were deposited on Si substrate by thermal decompn. of MeH at 930 K and studied for structure by scanning electron microscopy, Raman spectroscopy and electrochem. impedance spectroscopy. The layers quality decreased with the increasing MeH concn. in the input gas (0.5–3.5%). Bioelektronika jest nową dziedziną nauki, łączącą osiągnięcia biologii i elektroniki w celu konstrukcji detektorów charakteryzujących się wysoką czułością, selektywnością oraz dużą szybkością działania. Szczególną uwagę należy poświęcić biosensorom, które bardzo dobrze sprawdziły się w zastosowaniach medycznych oraz badaniach klinicznych. Biosensory elektrochemiczne to urządzenia najczęściej opisywane w literaturze, często w kontekście wykrywania DNA i analizy mutacji. Podstawowym elementem konstrukcji biosensora jest przetwornik (transducer). Wiele popularnych materiałów (np. krzem) stosowanych do konstrukcji przetwornika w biosensorach elektrochemicznych jest podatnych na hydrolizę, prowadzącą do utraty cząsteczek bioreceptorowych z powierzchni przetwornika, co może znacznie zmniejszać czułości biosensora. Pro-blem ten można rozwiązać, stosując warstwy diamentowe, na powierzchni których cząsteczki bioreceptora są znacznie bardziej stabilne i odporne na degradację. Biosensor to urządzenie analityczne składające się z 2 podstawowych elementów: przetwornika (transducera) oraz przyłączonych do jego powierzchni molekuł biologicznych pełniących funkcję receptorów. Zadaniem przetwornika jest zamiana wyniku biologicznego oddziaływania między molekułami receptora a molekułami badanymi na sygnał elektryczny, optyczny lub inny. Schemat biosensora przedstawiono na rys. 1.Do konstrukcji biosensorow jako materia.u przetwornikowego najcz..ciej u.ywa si. polistyrenu1), z.ota (Au)2), krzemu (Si)3) i tlenku krzemu, a ostatnio warstw diamentowych i nanodiamentowych. [...]

 Strona 1