Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Karina Ignasiak"

Experimental and numerical analysis of coal drying in new type of impact dryer Analiza doświadczalna i numeryczna procesu suszenia węgla w nowym typie suszarki uderzeniowo-wirowej DOI:10.15199/62.2015.4.9


  Polish bituminous coal (moisture content 9,4%, grain size up to 3 mm) was dried with flue gas under pilot plant conditions (impact dryer, up to 100 kg/h, flue gas temp. 523-542°C). A decrease in moisture content in the coal by 42-60% was achieved. Numerical model of the process was developed. The results of calculations agreed well with the exptl. data. Zaprezentowano wyniki badań eksperymentalnych oraz numerycznych procesu suszenia węgla kamiennego w innowacyjnej suszarce uderzeniowo-wirowej w skali 100 kg/h, której konstrukcja została opracowana w IChPW. Zbadano wpływ zmiany parametrów procesu suszenia na stopień podsuszenia węgla w tej suszarce. Dodatkowo opracowano model numeryczny procesu suszenia. Dla zmiennych parametrów pracy suszarki (różnych strumieni dozowanego węgla oraz spalin do suszarki) przeprowadzono serię testów, a ich wyniki wykorzystano do weryfikacji modelu numerycznego. Wykazano, że przy użyciu suszarki uderzeniowo- wirowej można z węgla kamiennego usunąć nawet 60% zawartej w nim wilgoci. Węgle po wydobyciu ze złoża lub po wzbogaceniu metodami mokrymi mogą zawierać znaczną ilość wilgoci. W zależności od rodzaju paliwa zawartość wilgoci może wynosić dla węgla kamiennego 5-30%, a dla węgla brunatnego może nawet osiągać 60%. W przypadku kierowania paliwa do dalszego przerobu często zachodzi konieczność jego odwadniania lub suszenia do zawartości wilgoci optymalnej dla założonej metody (tabela 1). Suszenie takie bywa konieczne w procesie brykietowania, koksowania, zgazowania i spalania1). Duża zawartość wody w paliwie obniża sprawność i opłacalność wytwarzania energii elektrycznej. Suszenie węgla pozwala na podwyższenie wartości opałowej oraz efektywności ekonomicznej transportu paliwa2-4). Paliwo o dużej zawartości wilgoci zwiększa awaryjność urządzeń, Table 1. Required moisture content in coal1) Tabela 1. Wymagana zawartość wilgoci w węglu1) Proces Zawartość wilgoci, % Brykietowanie poniżej 8 Uwod[...]

Badanie procesu niskoi średniotemperaturowej karbonizacji biomasy DOI:10.15199/62.2017.11.10


  Biomasa odgrywa ważną rolę w przyszłych scenariuszach energetycznych Unii Europejskiej opartych na zrównoważonym rozwoju. Stanowi ona odnawialną formę węgla, będącą surowcem zarówno do produkcji paliw stałych, płynnych i gazowych, jak również cennych i wartościowych chemikaliów. Udział odnawialnych źródeł energii w rocznym bilansie energetycznym państw członkowskich UE został ściśle określony i dla Polski powinien on wynieść 15% w 2020 r. Zapisy pakietu energetyczno-klimatycznego spowodowały gwałtowny rozwój technologii współspalania biomasy z węglem. Doświadczenia eksploatacyjne wykazały jednak, że surowa biomasa jako paliwo jest trudna technologicznie do wykorzystania, co wynika głównie z jej właściwości fizykochemicznych, które są odmienne od właściwości paliw kopalnych stosowanych w istniejących układach energetycznych. Biomasa charakteryzuje się niejednorodną włóknistą budową, co powoduje trudności z jej przetwarzaniem, a także dużą zawartością wody, co w praktyce przekłada się na wysokie koszty transportu, a także na problemy z jej przechowywaniem. Z uwagi na konieczność produkcji energii z OZE oraz znaczną dostępność biomasy, technologie produkcji energii z biomasy w dalszym ciągu będą się rozwijać. Oprócz procesów spalania i współspalania biomasy, obecnie wiele uwagi poświęca się technologiom wstępnej obróbki biomasy przed jej energetycznym wykorzystaniem. Jedną z metod waloryzacji surowej biomasy jest proces niskotemperaturowej karbonizacji (toryfikacji), przebiegający w zakresie temp. 2266 96/11(2017) Dr inż. Aleksander SOBOLEWSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 3/2017, str. 622. Mgr inż. Michał REJDAK w roku 2007 ukończył studia na Wydziale Paliw i Energii AGH Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Od ponad siedmiu lat pracuje w Instytucie Chemicznej Przeróbki Węgla na stanowisku specjalisty inżynieryjno-technicznego. Specjalność - zagadnienia związane z przy[...]

Badania porównawcze wybranych metod oceny stabilności paliw zawiesinowych DOI:10.15199/62.2018.3.5


  Zawiesiny węglowo-wodne o zawartości węgla 40-80% stanowią jedną z form paliwa węglowego, możliwą do wykorzystania zarówno w procesie spalania, jak i zgazowania. Czynniki wpływające na właściwości zawiesin węglowych można podzielić1) na (i) czynniki wynikające z pierwotnych właściwości węgla (charakter chemicznej powierzchni węgla, skład petrograficzny i refleksyjność witrynitu, skład elementarny, zawartość popiołu i wilgoci równowagowej) oraz (ii) czynniki zależne od sposobu przygotowania paliwa (uziarnienie, zawartość fazy stałej, zastosowanie dodatku stabilizatorów i dyspergatorów, modyfikacja pierwotnych właściwości węgla). Jak dla każdego paliwa, tak i dla paliwa węglowego w formie zawiesiny wodnej najistotniejszą cechą użytkową jest wartość opałowa, zależna od zawartości i jakości węgla wchodzącego w jego skład. Komercyjne wykorzystanie paliwa zawiesinowego związane jest ponadto z koniecznością zapewnienia takich jego walorów użytkowych, jak odpowiednia lepkość (decydująca o możliwości jego przepompowywania, transportu rurociągami i rozpylania) oraz stabilność sedymentacyjna (decydująca o możliwości magazynowania paliwa)2). Stabilność sedymentacyjna jest parametrem jakościowym, który definiuje zdolność do zachowania układu rozmieszczenia cząstek węgla w niezmiennej postaci bez względu na działające siły zewnętrzne oraz czas. Najistotniejsze czynniki wpływające pozytywnie na stabilność węglowych paliw zawiesinowych to hydrofobowy charakter powierzchni węgla, charakterystyczny dla węgli o wyższym stopniu metamorfizmu, mała średnia średnica cząstek węgla i polidyspersyjny rozkład uziarnienia (zapewniający lepsze upakowanie cząstek) oraz wykorzystanie odpowiednich substancji dyspergujących i stabilizujących wytworzony układ dwufazowy węgiel-woda. Istnieje wiele metod oceny stabilności zawiesin. Są to przede wszystkim różnego rodzaju testy sedymentacyjne. Mnogość metod i warunków dokonywania oceny stabilności zawiesin węglowyc[...]

 Strona 1