Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Kozłowska-Strawska"

Wpływ chemicznie zróżnicowanych form siarki na wielkość plonów roślin uprawnych DOI:10.15199/62.2018.1.6


  Siarka jest pierwiastkiem niezbędnym do prawidłowego rozwoju organizmów żywych. Jest ona składnikiem wielu ważnych związków, których niedobór powoduje zakłócenia w rozwoju roślin oraz schorzenia u ludzi i zwierząt1-4). Pełni również ważną funkcję fizjologiczną,chroni rośliny przed chorobami i szkodnikami oraz zwiększa odporność roślin na stres5). Pomimo tak dużego znaczenia, aż do początku lat osiemdziesiątych XX w. siarce w krajach europejskich nie poświęcano zbyt wiele uwagi. Wiązało się to w głównej mierze z tym, że na przeważającym obszarze kontynentu bilans siarki był dodatni. Wpływ na to zjawisko miała głównie emisja SO2 do atmosfery w procesie spalania węgla kamiennego i brunatnego oraz ropy naftowej. Skala zniszczeń spowodowanych emisją SO2 była w przypadku lasów i niektórych upraw tak duża, że podjęto działania proekologiczne mające na celu obniżenie tej emisji zanieczyszczeń1, 6, 7). Efektem tych działań było wyraźne obniżenie depozytu siarki z atmosfery. Spowodowało to wystąpienie makroskopowych objawów niedoboru siarki i potrzebę uzupełniania tego pierwiastka w produkcji roślinnej. Dodatkowo spadek ilości tego składnika pokarmowego wprowadzanego wraz z nawozami mineralnymi doprowadził do wystąpienia niedoborów siarki w rolniczej przestrzeni produkcyjnej8, 9). Deficyt siarki w glebach wystąpił nie tylko w krajach zachodniej i północnej Europy, ale również w niektórych regionach Polski5, 7, 10, 11). Dlatego ważnym zagadnieniem staje się uzupełnienie niedoborów tego pierwiastka w produkcji roślinnej, poprzez stosowanie różnych form nawozów mineralnych zawierających w swoim składzie siarkę. Badania literaturowe12, 13) wskazują, że deficyt siarki w środowisku wzrostu i rozwoju rzepaku jarego prowadzi do wielu negatywnych zmian w obrębie metabolizmu roślin. Rośliny narażone na niedobór siarki w glebie nie wykorzystują w pełni innych składników pokarmowych, w tym również azotu. Efektem tego może być nawet 50-proc. zmniejs[...]

New chemical substances in natural environment and mobility of some metals. Nowe substancje chemiczne w środowisku przyrodniczym a mobilność wybranych metali


  A review, with 42 refs., of use of zeolites, glauconite, chitosan and alginates for monitoring the mobilization of toxic metals and microelements in the soil. Zastosowanie substancji chemicznych w środowisku przyrodniczym (zeolity, glaukonity, chitozan, alginiany) jest istotne z punktu widzenia ich bezpośredniego wpływu na procesy mobilizacji i immobilizacji jonów metali toksycznych (m.in. Al(III), Mn(II)) oraz pożytecznych mikroelementów (Fe(III), Mn(II), Zn(II), Cu(II)). Pierwiastki te oddziałują na wyższe ogniwa łańcucha troficznego, a zarówno ich nadmiar, jak i niedobór determinuje jakość surowców roślinnych, a przez to również zdrowotność ludzi i zwierząt.Substancje chemiczne typu zeolity, glaukonity, chitozany i alginiany mają określone cechy, które oddziałują na fizykochemiczne i biologiczne właściwości gleby1-9). Fazę stałą gleby stanowi kompleks mineralno-organiczny, a fazę ciekłą roztwór glebowy. [...]

 Strona 1