Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Maciej J. GRZYBKOWSKI"

Założenia strategii rozwoju systemów radiowych w Polsce w aspekcie dostępu do zasobów widma częstotliwości

Czytaj za darmo! »

Radiokomunikacja wykorzystuje widmo elektromagnetyczne. Widmo częstotliwości radiowych jest bardzo ważnym zasobem naturalnym, mającym znaczny wpływ na ekonomię. Zarządzanie nim jest istotnym elementem polityki kraju, gdyż przez wprowadzanie nowych technik telekomunikacyjnych bezpośrednio wpływa na gospodarkę państwa. Ze względu na ograniczone, jakkolwiek niewyczerpalne, zasoby widmowe, proc[...]

Prognozy zagospodarowania zakresu częstotliwości 790 – 862 MHz pozyskanego z dywidendy cyfrowej

Czytaj za darmo! »

Gwałtowny postęp w technikach radiowych wiąże się z odejściem od systemów analogowych i wprowadzaniem do użytku coraz nowszych systemów cyfrowych. Cyfryzacja radiodyfuzji umożliwiła "skompaktowanie" kanałów zarówno radiowych, jak i telewizyjnych. Dzięki procesowi cyfryzacji ta sama ilość informacji będzie mogła być przesłana do odbiorcy z wykorzystaniem mniejszej części widma częstotliwości radiowych. Skutkiem tego, przy założeniu tej samej lub nawet większej oferty programowej, ilość widma potrzebna do transmisji informacji cyfrowej będzie mniejsza - nawet znacznie - od widma wykorzystywanego do tradycyjnej informacji analogowej. Stąd pojawiła się koncepcja "odzyskania" części widma niewykorzystywanej już dalej, po wprowadzeniu w życie telewizji czy radiofonii cyfrowej. Ta odz[...]

Przeznaczenie zakresów częstotliwości radiowych dla potrzeb systemów inteligentnego transportu drogowego i ruchu drogowego


  Ogólnie wiadomo, że celem wprowadzenia do użytku publicznego systemów i usług inteligentnego transportu (ITS) jest zapewnienie społeczeństwu pełnego dostępu do informacji o sytuacjach w ruchu drogowym i doprowadzenie do tego, aby możliwe było unikanie wypadków, opóźnień oraz kolizji środków transportu z otaczającym środowiskiem. ITS są to systemy, w których techniki informacyjno-komunikacyjne stosuje się zarówno w obszarze transportu drogowego, obejmującym kompleksowo infrastrukturę, pojazdy i użytkowników, jak i w zarządzaniu ruchem oraz mobilnością pojazdów. Zakłada się, że usługi systemów ITS powinny być jednolite dla wszystkich rodzajów transportu drogowego i powszechnie dostępne z zapewnieniem odpowiedniego bezpieczeństwa i prywatności [1]. Należy tu zaznaczyć, że istnieją różne inne inteligentne systemy przeznaczone dla różnego rodzaju transportu: kolejowego, morskiego, powietrznego czy rzecznego, ale brak, jak dotychczas, przynajmniej w Europie, wspólnych ram łączących je z systemami transportu drogowego. W Unii Europejskiej problemem ITS zaczęto się intensywnie zajmować od początku XXI wieku, chociaż już w latach 90. ubiegłego stulecia poruszano sprawy telematyki w ruchu drogowym i w transporcie - RTTT (Road Transport and Traffic Telematics) - stanowicej rozwiązania telekomunikacyjne, informatyczne i informacyjne oraz rozwiązania automatycznego sterowania dostosowane do potrzeb obsługiwanych systemów ruchu drogowego i transportu. Wagę problemu inteligentnego transportu i konieczność wprowadzenia go w Europie w aspekcie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego doceniła Komisja Europejska (KE), wydając w 2003 roku komunikat dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany: Techniki informatyczne i telekomunikacyjne stosowane dla pojazdów bezpiecznych i inteligentnych [2]. Stosowanie tych technik w radiokomunikacji wymaga wykorzystywania określonych zasobów widma częstotliwości radiowych. Dodatkowo, mając na uwadze szybki[...]

SYSTEMY PPDR W PRZESTRZENI WIDMOWEJ II DYWIDENDY CYFROWEJ DOI:10.15199/59.2015.4.92


  W referacie zaprezentowano możliwość implementacji systemów BB PPDR w paśmie II dywidendy cyfrowej, po przeznaczeniu zakresu 694-790 MHz na potrzeby służb ruchomych, Przedstawiono sposób szacowania zasobów widmowych dla potrzeb systemów PPDR oraz koncepcje i możliwości rozlokowania kanałów radiowych w zasobach częstotliwości II dywidendy. 1. WSTĘP Systemy ochrony bezpieczeństwa publicznego i akcji pomocy w przypadku klęsk żywiołowych, PPDR, (ang. Public Protection and Disaster Relief) stanowią ważną część dyspozytorskich systemów radiokomunikacji ruchomej lądowej1 . W dokumentach ITU-R [1, 2] zostały zdefiniowane pojęcia radiokomunikacji przeznaczonej do tych celów. Według ITU pojęcie "radiokomunikacja w celu ochrony bezpieczeństwa publicznego" (PP - Public Protection) odnosi się do radiokomunikacji wykorzystywanej przez agencje i organizacje odpowiedzialne za utrzymywanie porządku i ładu publicznego, ochronę życia i mienia oraz działania w sytuacjach nadzwyczajnych. Natomiast pojęcie "radiokomunikacja w celu akcji pomocy w przypadku klęsk żywiołowych" (DR - Disaster Relief) odnosi się do radiokomunikacji wykorzystywanej przez agencje i organizacje odpowiedzialne za podejmowanie działań w przypadkach poważnego zakłócenia funkcjonowania społeczeństwa, w sytuacjach znaczącego zagrożenia dla życia i zdrowia dużej grupy ludzi, mienia lub środowiska na znacznym obszarze, niezależnie od tego, czy powstały w wyniku wypadku, zjawisk naturalnych lub działań człowieka, oraz niezależnie od tego, czy powstały nagle lub w wyniku skomplikowanych długotrwałych procesów. Systemy PPDR wykorzystują więc radiokomunikację użytą do wszystkich wyżej sformułowanych celów. Techniki użyte w systemach PPDR można podzielić na trzy kategorie: wąskopasmowe, szerokopasmowe i rozległopasmowe. Zdefiniowane zostały szczegółowo w Załączniku E do Sprawozdania CEPT ECC 102 [3]. Generalna różnica miedzy nimi polega na stosowaniu wąskiego (kilka - kilkad[...]

Zasoby widmowe dla przyszłościowych systemów radiowych w świetle Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej WRC-15 DOI:10.15199/59.2016.6.1


  Postanowienia podjęte na WRC mają implikacje w ustawodawstwach krajowych i międzynarodowych oraz w regulacjach działalności radiokomunikacyjnej począwszy od skali globalnej, a skończywszy na lokalnej. Determinują sposób wykorzystania widma częstotliwości radiowych oraz zasobów orbitalnych. W artykule opisano przygotowania do konferencji prowadzone na świecie, w Europie i w Polsce. Przedstawiono wyniki dyskusji nad poszczególnymi punktami agendy konferencji oraz krótkie podsumowanie. Słowa kluczowe: Światowa Konferencja Radiokomunikacyjna 2015 (WRC-15); Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU); Regulamin Radiokomunikacyjny (RR); przeznaczenia częstotliwości; zasoby orbitalne Światowa Konferencja Radiokomunikacyjna (World Radiocommunication Conference) WRC-15 została zwołana przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny, Sektor Radiokomunikacyjny (International Telecommunication Union, Radiocommunication Sector - ITU-R). Takie światowe konferencje odbywają się co trzy-cztery lata. Głównym zadaniem ich jest przegląd, a w miarę potrzeb aktualizacja, postanowień Regulaminu Radiokomunikacyjnego (RR) jako międzynarodowego traktatu regulującego użytkowanie widma częstotliwości radiowych oraz geostacjonarnych i niegeostacjonarnych orbit satelitarnych. Regulamin Radiokomunikacyjny stanowi dokument uzupełniający Konstytucję i Konwencję ITU i jest podstawowym aktem prawa międzynarodowego. Reguluje on wykorzystanie widma radiowego przez operatorów systemów i sieci radiokomunikacyjnych, nadawców oraz innych użytkowników eksploatujących widmo w różnych celach oraz wykorzystanie orbit satelitarnych. Regulacja obejmuje najważniejsze zagadnienia z dziedziny radiokomunikacji o charakterze technicznym, prawnym lub proceduralnym. Przegląd i aktualizacja wybranych zagadnień i postanowień RR dokonywana jest na podstawie porządku obrad określonego przez Radę ITU (agendy WRC), w którym bierze się pod uwagę uchwały podjęte przez poprzednie konfe[...]

PRZEZNACZENIE WIDMA CZĘSTOTLIWOŚCI RADIOWYCH DLA SYSTEMÓW BEZPRZEWODOWYCH 5G DOI:10.15199/59.2017.6.6


  Jak ogólnie wiadomo, systemy 5. generacji (5G) w radiokomunikacji ruchomej będą cechować się znacznie większymi pojemnościami sieci, o wiele większymi szybkościami transferu danych, niż w systemach czwartej generacji oraz zapewniać będą większą niezawodność działania. Te wszystkie cechy, jak i możliwość zapewnienia nowych usług wymagać będą znacznie szerszych pasm częstotliwości niż wykorzystywane dotychczas przez systemy generacji niższych (4, 3 i 2). Pasma takie dostępne są obecnie głównie w zakresach fal centymetrowych i milimetrowych. Zanim jednak odpowiednie zakresy częstotliwości zostaną uzgodnione do wykorzystania dla potrzeb systemów 5G, należy oszacować wielkość niezbędnych do tego celu zasobów widmowych. 2. ZAŁOŻENIA PROCESU PRZEZNACZANIA WIDMA DLA UŻYTKU PRZEZ SYSTEMY 5 G Użytkowanie wyższych zakresów w widmie częstotliwości radiowych łączy się zazwyczaj możliwością wykorzystania szerszych pasm, co pozwala na szybki transfer danych z mniejszymi zasięgami stacji, natomiast niższych - z koniecznością użytkowania węższych kanałów, co powoduje spadek przepływności transmisji i ograniczenie natężenia ruchu radiowego. Zakresy częstotliwości, które przewiduje się przeznaczyć do użytku przez systemy 5G można podzielić na następujące kategorie: 1. Poniżej 6 GHz a. pomiędzy 700 (600) MHz a 1000 MHz, b. pomiędzy 1 GHz a 6 GHz. 2. Powyżej 6 GHz a. pomiędzy 6 GHz a 30 GHz, b. pomiędzy 30 GHz a 100 GHz. Podstawowym problemem, z którym należy się zmierzyć jest konieczność zapewnienia odpowiednio szerokiego pasma do transmisji danych. Poniżej 6 GHz niezmiernie trudno jest znaleźć takie zakresy częstotliwości, które umożliwiają wykorzystanie odpowiednio szerokich kanałów radiowych, szczególnie trudna sytuacja panuje na częstotliwościach poniżej 1 GHz, gdzie systemy 5G (użytkowane np. dla potrzeb Internetu rzeczy) mogą liczyć praktycznie jedynie na kanały dywidendy cyfrowej (chyba, że zwolnione zostaną dodatkowo zakresy uż[...]

Europejskie regulacje odnoszące się do urządzeń wykorzystujących technikę ultraszerokopasmową UWB DOI:10.15199/59.2017.7.1


  Regulacje odnoszące się do urządzeń UWB mogą mieć charakter techniczny oraz prawny. Mają one na celu maksymalizację korzyści z wykorzystywania urządzeń UWB, a w szczególności maksymalizację efektywności wykorzystania widma częstotliwości radiowych przy zapewnieniu kompatybilności elektromagnetycznej z innymi urządzeniami oraz zapewnienie efektu korzyści skali wprowadzenia tych urządzeń. W tym celu w Europie opracowano odpowiednie decyzje Komisji Europejskiej (KE) oraz decyzje i sprawozdania Europejskiej Konferencji Administracji Poczt i Telekomunikacji (CEPT), a także normy techniczne na te urządzenia opracowane w Europejskim Instytucie Norm Telekomunikacyjnych (ETSI). Informacje zawarte w artykule odnoszą się do regulacji o charakterze technicznym. Potrzeba regulacji dotyczących urządzeń UWB jest bardzo mocno artykułowana przez Komisję Europejską. W jej dokumencie 2007/131/WE [1] stwierdzono m.in., że: Technika ultraszerokopasmowa (ultra-wideband, dalej "UWB"), charakteryzująca się zwykle bardzo niskim poziomem mocy promieniowanej w bardzo szerokim paśmie częstotliwości radiowych, może zapewnić wiele zastosowań w łączności, pomiarach, lokalizacji, medycynie, nadzorze i obrazowaniu, z korzyścią dla licznych obszarów wspólnotowej polityki, w tym dla polityki w zakresie społeczeństwa informacyjnego i rynku wewnętrznego. W związku z tym ważne jest określenie warunków regulacyjnych, które będą sprzyjać rozwojowi ekonomicznie opłacalnych rynków zastosowań techniki UWB w miarę pojawiania się możliwości rynkowych. Definicja urządzeń UWB podana jest w sprawozdaniu [2], gdzie stwierdza się, że są to takie urządzenia, które zajmują albo względne pasmo równe 20% i więcej w stosunku do częstotliwości środkowej albo bezwzględne pasmo o szerokości 500 MHz i więcej. Urządzenia te generują relatywnie małą moc średnią z możliwie dużym stosunkiem mocy szczytowej do średniej (z tego względu istotne są moce szczytowa i średnia). Regulacje stos[...]

Problemy działania przyszłych systemów radiokomunikacyjnych w paśmie THF DOI:10.15199/59.2018.6.1


  W Regulaminie Radiokomunikacyjnym Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU - International Telecommunication Union) [1], który określa częstotliwości fal radiowych przyporządkowane różnym aplikacjom i systemom radiokomunikacyjnym w widmie radiowym (3 kHz do 3000 GHz), wyszczególniono dziewięć pasm częstotliwości ponumerowanych od 4 do 12. Zakresy częstotliwości każdego z tych pasm zawierają się pomiędzy 0,3 × 10N Hz a 3 × 10N Hz, gdzie N stanowi numer pasma. Pasma 4 -11 określone są przy tym symbolami nawiązującymi do "wysokości" częstotliwości (np. VLF - Very Low Frequencies, HF - High Frequencies czy SHF - Super High Frequencies), natomiast fale decymilimetrowe, obejmujące zakres 300 - 3000 GHz (pasmo 12), jako jedyne takiego symbolu w Regulaminie nie mają. W literaturze, np. [2, 3], utarło się jednak określenie symbolu pasma 12 jako THF (Tremendously High Frequencies) - niesamowicie wysokie częstotliwości. W niektórych publikacjach, w tym również w dokumentach ITU, jak np. [4, 5, 6], wyróżniane jest natomiast tzw. pasmo terahercowe (oznaczane jako THz), obejmujące zakres częstotliwości pomiędzy 0,1 THz a 10 THz. Położenie tych pasm w widmie fal elektromagnetycznych zilustrowano na rys. 1, który przedstawia odpowiedni wycinek widma. TELE-RADIO-ELEKTRONIKA-INFORMATYKA ROK ZAŁOŻENIA 1928  ROCZNIK XCI  ISSN 1230-3496 6/2018 * Instytut Łączności - Państwowy Instytut Badawczy, Zakład Kompatybilności Elektromagnetycznej, e-mail: mag@il.wroc.pl Maciej J. Grzybkowski* Problemy działania przyszłych systemów radiokomunikacyjnych w paśmie THF Problems of operation of future radiocommunication systems in the THF band DOI: 10.15199/59.2018.6.1 W ciągu kilku lat ma nastąpić użytkowanie dolnej części pasma częstotliwości THF przez nowe systemy radiokomunikacyjne, które będą przenosić olbrzymie ilości danych. W artykule przedstawiono wstępne cechy, parametry i charakterystyki operacyjne tych systemów. Określon[...]

 Strona 1