Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Ambroziak"

Pozycja polskiej żywności na rynku Czech i Słowacji


  Liberalizacja wymiany handlowej artyku.ami rolno-spo.ywczymi w handlu wewn.trzwspolnotowym, obj.cie Polski zasadami wspolnej polityki handlowej i rolnej, swobodny dost.p do du.ego i blisko zlokalizowanego rynku zbytu dla producentow rolnych i zak.adow przetworstwa, a tak.e inwestycje w przemy.le przetworczym i procesy dostosowawcze przedsi.biorstw do wymaga. Jednolitego Rynku Europejskiego przyczyni.y si. do intensyfikacji obrotow handlowych produktami rolno-spo.ywczymi, zw.aszcza z pa.stwami UE [1, 4]. Produkty te nale.a.y do nielicznych grup wyrobow, handel ktorymi najmniej zosta. dotkni.ty przez kryzys gospodarczy z 2009 r. W latach 2003-2012 polski eksport rolno-spo.ywczy wzros. 4,4-krotnie, a import . 3,8-krotnie. Tym samym warto.. nadwy.ki handlowej zwi.kszy.a si. do blisko 4,2 mld euro. DYNAMICZNY WZROST EKSPORTU do Czech i S.owacji Po przyst.pieniu Polski do Unii Europejskiej eksport polskich artyku.ow rolno-spo.ywczych na rynek Czech i S.owacji wzrasta. dynamicznie. W latach 2003-2012 zwi.kszy. si. on odpowiednio pi.cio- i dziesi.ciokrotnie (rysunek 1). W 2012 r. do Czech i S.owacji trafi.o odpowiednio 6,2 i 3,2% polskiej .ywno.ci sprzedanej zagranic., a kraje te by.y trzecim i dziewi.tym odbiorc. polskich produktow rolno-spo.ywczych. Jednocze.nie wzrasta.o znaczenie Polski jako dostawcy produktow .ywno.ciowych do Czech i S.owacji. Polska by.a odpowiednio drugim i trzecim dostawc. .ywno.ci na te rynki. W okresie cz.onkostwa Polski w Unii Europejskiej wyra.nie wzros.a nadwy.ka w handlu rolno- -spo.ywczym z Czechami i S.owacji. W 2012 r. jej ..czna warto.. wynios.a 843 mln euro. WYRA.NE ZMIANY w strukturze towarowej eksportu W latach 2003-2012 wyra.ne zmiany zasz.y w strukturze towarowej polskiego eksportu rolno-spo.ywczego do Czech i S.owacji (tabela 1). W dostawach na obydwa rynki zmala.o znaczenie warzyw i owocow, przetworow zbo.owych i pieczywa cukierniczego, przetworow z owocow i warzyw oraz ro.nych przetworo[...]

Miejsce Polski w handlu żywnością Unii Europejskiej DOI:10.15199/65.2015.1.1


  STRESZCZENIE: Celem artykułu jest ocena pozycji Polski w handlu produktami rolno-spożywczymi Unii Europejskiej w latach 2003- -2013. W okresie członkostwa w UE wyraźnie zwiększył się udział produktów rolno-spożywczych w polskim handlu zagranicznym, zwłaszcza w eksporcie, do 13% w 2013 r. Systematycznie rosła też nadwyżka obrotów handlowych produktami żywnościowymi. Przeprowadzona analiza wykazała, iż po akcesji pozycja Polski w handlu produktami rolno-spożywczymi UE wyraźnie się umocniła. W 2013 r. Polska była wśród państw UE ósmym pod względem wielkości eksporterem produktów przemysłu spożywczego oraz czwartym pod względem wielkości nadwyżki w handlu tymi produktami. O poprawie pozycji Polski świadczy także wzrost wskaźnika RCA w polskim eksporcie produktów spożywczych. Najsilniejsze przewagi komparatywne na rynkach zagranicznych Polska miała w eksporcie produktów przemysłu tytoniowego, cukierniczego, mięsnego, napojów bezalkoholowych i owocowo- -warzywnego.Pierwsze dziesięciolecie członkostwa Polski w Unii Europejskiej było, wbrew wcześniejszym obawom, z pewnością udane dla polskiego sektora żywnościowego. Świadczy o tym chociażby dynamiczny wzrost obrotów handlowych Polski produktami rolno- spożywczymi. Ich udział w polskim handlu zagranicznym po akcesji wyraźnie wzrósł, zwłaszcza w eksporcie, do 13% w 2013 r. (wobec 8,3% w 2003 r.). W artykule podjęto próbę oceny, na ile wzrost obrotów handlowych produktami rolno-spożywczymi Polski w latach 2003-2013 przełożył się na umocnienie jej pozycji w handlu produktami żywnościowymi Unii Europejskiej. Punktem wyjścia była prezentacja wyników polskiego handlu rolno-spożywczego w okresie członkostwa w UE. W dalszej kolejności przedstawiono, jak Polska plasowała się w badanym okresie na tle innych państw UE pod względem uczestnictwa w wymianie handlowej produktami rolno-spożywczymi. W tym celu wykorzystano m.in. wskaźnik ujawnionych przewag komparatywnych (RCA). Artykuł k[...]

Wpływ rosyjskiego embarga na polski handel rolno-spożywczy DOI:10.15199/65.2015.7.1


  Celem artykułu jest ocena wpływu wprowadzenia przez Rosję zakazu wwozu żywności (m.in. z państw Unii Europejskiej) na polski handel produktami rolno-spożywczymi w 2014 r. Miniony rok był trudny dla polskich producentów żywności, zwłaszcza w dwóch sektorach, tj. mięsa wieprzowego oraz owoców (głównie jabłek) i warzyw. Zamknięcie rynków wielu krajów na polską wieprzowinę, a przede wszystkim rosyjskie embargo, wymusiło na producentach podjęcie działań w kierunku dywersyfikacji rynków zbytu. Wyniki handlu zagranicznego wskazują, że podjęte działania przyniosły pozytywne rezultaty. Eksport rolno-spożywczy Polski w 2014 r. wzrósł o 4,5% w porównaniu z rokiem poprzednim. W celu zminimalizowania negatywnych skutków potencjalnego szoku popytowego na rynkach żywnościowych w przyszłości, potrzebna jest dalsza dywersyfikacja rynków zbytu.Rosja była i może być ważnym rynkiem zbytu dla polskich produktów rolno-spożywczych. Eksport tych produktów na rynek rosyjski podlegał wielokrotnie różnego rodzaju ograniczeniom i zakazom, a warunki prowadzenia polsko-rosyjskiej wymiany handlowej były obarczone zawsze większym ryzykiem. Wprowadzony w sierpniu 2014 r. zakaz wwozu do Rosji produktów rolno-spożywczych miał, jak dotychczas, największy zakres. Sankcje objęły bowiem, oprócz państw Unii Europejskiej, również USA, Kanadę, Australię i Norwegię [1]. Embargiem objęto wiele grup produktów - mięso, kiełbasy, ryby i owoce morza, produkty mleczne, owoce, warzywa oraz niektóre produkty przetworzone. W artykule przedstawiono zmiany w polskim handlu rolno-spożywczym w latach 2010-2014. Szczególną uwagę poświęcono zmianom, jakie zaszły w 2014 r. wskutek obowiązywania rosyjskiego embarga. Przeprowadzono analizę struktury geograficznej i towarowej polskiego handlu rolno-spożywczego oraz salda obrotów tymi produktami. Podjęto również próbę oceny skuteczności działań polskich producentów w zakresie dywersyfikowania rynków zbytu produktów żywnościowyc[...]

Bilans po półtora roku obowiązywania rosyjskiego embarga DOI:10.15199/65.2016.4.1


  Celem artykułu jest ocena wpływu rosyjskiego embarga na polski eksport produktów rolno-spożywczych w okresie półtora roku jego obowiązywania. Szczególną uwagę skupiono na produktach trzech sektorów - mięsnego, owocowo-warzywnego i mleczarskiego. Rosja była bowiem ważnym rynkiem zbytu produktów tych sektorów. Choć wprowadzone embargo w zasadzie nie wpłynęło na wyniki polskiego eksportu rolno- -spożywczego, to jednak producenci niektórych branż dotkliwie odczuli te ograniczenia. Największe straty ponieśli producenci wieprzowiny, świeżych owoców (m.in. jabłek i gruszek), świeżych warzyw (m.in. kapusty, papryki i ogórków), mrożonek warzywnych oraz serów dojrzewających.Na początku lutego 2016 r. minęło półtora roku od wprowadzenia przez Rosję zakazu wwozu wielu grup produktów rolno- -spożywczych - mięsa, kiełbas, ryb i owoców morza, produktów mlecznych, owoców, warzyw i niektórych produktów przetworzonych. Sankcje te objęły, oprócz państw Unii Europejskiej, również USA, Kanadę, Australię i Norwegię. Wprowadzone ograniczenia w handlu miały wpływ na światowy rynek rolno- -spożywczy [1]. W artykule dokonano oceny wpływu rosyjskiego embarga na polski eksport produktów rolno-spożywczych w okresie półtora roku jego obowiązywania. Szczególną uwagę skupiono na produktach trzech sektorów - mięsnego, owocowo-warzywnego i mleczarskiego. Rosja była bowiem ważnym rynkiem zbytu produktów tych sektorów. ZAŁAMANIE EKSPORTU na rynek rosyjski Wprowadzenie przez Rosję zakazu wwozu polskich produktów rolno-spożywczych zostało poprzedzone innymi, równie dotkliwymi, ograniczeniami w polskim eksporcie żywności. W związku z wykryciem na terenie wschodniej Polski przypadków wirusa afrykańskiego pomoru świń (ASF) u padłych dzików w styczniu 2014 r. wiele krajów wprowadziło zakaz wwozu polskiej wieprzowiny i produktów wieprzowych. Ograniczenia te objęły polski eksport do Rosji, na Białoruś i Ukrainę, a także do Chin, Japonii, Korei Płd., Tajwan[...]

Wpływ umowy CETA na handel rolno-spożywczy Polski z Kanadą DOI:10.15199/65.2017.3.1


  Celem artykułu jest ocena wpływu Kompleksowej Umowy Gospodarczo- Handlowej (CETA) na handel produktami rolno-spożywczymi Polski z Kanadą. Kanada ma obecnie niewielkie znaczenie zarówno w polskim eksporcie, jak i imporcie żywności. Polska eksportuje do Kanady m.in. wyroby czekoladowe, mięso wieprzowe, piwo, wódkę, wyroby cukiernicze, sery żółte dojrzewające, importuje zaś m.in. odpady i karmę dla zwierząt domowych, ryby, mrożone owoce, jaja i soczewicę. Wejście w życie umowy CETA może przyczynić się do wzrostu polskiego eksportu żywności na rynek kanadyjski. Dotyczy to głównie tych produktów, które są już obecne na tym rynku (np. wyroby czekoladowe i cukiernicze, sery żółte dojrzewające).26 września 2014 r., podczas szczytu UE-Kanada w Ottawie, przedstawiciele Unii Europejskiej i Kanady ogłosili zakończenie pięcioletnich rokowań w sprawie dwustronnego porozumienia handlowego - Kompleksowej Umowy Gospodarczo-Handlowej (CETA) i zaprezentowali oficjalnie jej treść. Zgodnie z unijnym prawem do zatwierdzenia CETA wystarczyłaby wspólnotowa ratyfikacja przez głosowanie w Radzie UE (ministrowie z 28 krajów Unii) i w Parlamencie Europejskim. Jednakże w lipcu 2016 r., z uwagi na coraz większy sprzeciw społeczeństwa UE przeciwko umowie, Komisja Europejska zaproponowała, aby przed wejściem w życie umowa była ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie, co może potrwać kilka lat. Uzyskanie jednomyślności wszystkich państw członkowskich (mimo wcześniejszych oporów parlamentu belgijskiej Walonii) pozwoliło na podpisanie umowy w dniu 30 października 2016 r., Parlament Europejski podjął zaś decyzję o zatwierdzeniu CETA 15 lutego 2017 r. Oznacza to, że umowa może być stosowana tymczasowo, ale tylko w odniesieniu do dziedzin objętych kompetencjami wyłącznymi UE, takich jak wspólna polityka handlowa. Część handlowa umowy może wejść w życie już w drugim kwartale 2017 r. Umowa CETA, oprócz szerokiej liberalizacji handlu towarami i usłu[...]

Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w Polsce i inwestycje polskich firm za granicą DOI:10.15199/65.2018.4.1


  Napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) do przemysłu spożywczego w Polsce rozpoczął się w pierwszej połowie lat 90. XX w. Początkowo był on uwarunkowany w dużej mierze procesami restrukturyzacji i prywatyzacji tego sektora [2]. Dopiero później realizowano projekty typu greenfield, na podstawie których budowano od podstaw zakład produkcyjny. Inwestycje tego typu są szczególnie ważne dla gospodarki, gdyż przyczyniają się do napływu nowych technologii i unowocześnienia przemysłu oraz tworzą nowe miejsca pracy zarówno w nowo uruchamianych firmach, jak i w ich otoczeniu. Natomiast zaangażowanie polskich przedsiębiorstw z sektora spożywczego w inwestycje bezpośrednie za granicą rozpoczęło się dopiero po wejściu Polski do Unii Europejskiej. W artykule poddano ocenie zaangażowanie zagranicznych inwestorów bezpośrednich w przemyśle spożywczym w Polsce oraz działalność polskich przedsiębiorstw z tego sektora za granicą w latach 2004-2016, przy czym pojęcie przemysłu spożywczego rozumiane jest jako trzy działy PKD, tj. produkcja artykułów spożywczych (10), napojów (11) oraz wyrobów tytoniowych (12). BEZPOŚREDNIE INWESTYCJE zagraniczne w ostatnich latach W pierwszych latach członkostwa Polski w Unii Europejskiej (2004-2008) napływ BIZ do przemysłu spożywczego nie przekraczał 400 mln euro rocznie (rysunek 1). Rekordowy pod względem napływu okazał się natomiast 2009 r., kiedy do przemysłu spożywczego w Polsce napłynął kapitał zagraniczny w formie inwestycji bezpośrednich o wartości przekraczającej 1,7 mld euro (z czego ponad 2/3 stanowiły pożyczki od spółek macierzystych dla spółek zależnych). Z kolei w 2010 r. wartość strumienia napływu bezpośrednich inwestycji zagranicznych do polskiego przemysłu spożywczego była ujemna i wyniosła blisko 1 mld euro. Ujemny bilans wynikał w dużej mierze z odpływu kapitału własnego, co pozwala sądzić, że niektórzy inwestorzy wycofywali się ze swojej działalności w Polsce. W latach 2011-2015,[...]

Polscy producenci żywności na rynkach krajów WNP


  Obecnie pełnoprawnymi członkami WNP jest tylko siedem państw postradzieckich: Armenia, Białoruś, Kazachstan, Kirgizja, Rosja, Tadżykistan i Uzbekistan. Trzy kolejne państwa - Azerbejdżan, Mołdowa i Ukraina - mają status obserwatorów, a Turkmenistan od 2005 r. jest państwem stowarzyszonym z WNP. Do niedawna status członka pełnoprawnego miała również Gruzja, jednak po wydarzeniach z sierpnia 2008 r. wycofała się z prac WNP. W artykule podano ocenę konkurencyjności polskich producentów żywności na rynkach wybranych krajów WNP, ze szczególnym uwzględnieniem Rosji, Ukrainy i Białorusi. Konkurencyjność oceniono na podstawie analizy wyników handlu zagranicznego produktami rolno-spożywczymi w latach 2000- -2010 pomiędzy Polską a ww. krajami. HANDEL ZAGRANICZNY produktami rolno-spożywczymi z krajami WNP Handel zagraniczny produktami rolno-spożywczymi z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP) zawsze był ważną częścią polskiej wymiany towarowej. Saldo obrotów produktami rolno-spożywczymi z krajami WNP w latach 2000-2010 miało wartość dodatnią, która w ciągu tych lat wzrosła ponad dwuipółkrotnie z 395 do 1073 mln euro. Zwłaszcza w ostatnich latach dynamicznie wzrastał eksport żywności do krajów WNP, na co wpływ miała duża podaż produktów rolno-spożywczych w naszym kraju, rosnący popyt na polskie produkty żywnościowe oraz wsparcie w formie subsydiów eksportowych. To wsparcie poprawia konkurencyjność cenową na rynkach krajów WNP. W ciągu minionej dekady polski eksport produktów rolno-spożywczych ogółem zwiększył się prawie pięciokrotnie, a import trzykrotnie. Kraje UE są głównym odbiorcą polskiej żywności (wzrost udziału eksportu do UE z 50% w 2000 r. do 80% w 2010 r.). W latach dziewięćdziesiątych kraje WNP były drugim po UE, ważnym rynkiem zbytu polskiej żywności, lecz po załamaniu gospodarczym w tych krajach, w drugiej połowie 1998 r. nastąpiło zmniejszenie roli obrotów handlowych z krajami WNP. Eksport produktów rolno-spoży[...]

Skutki rosyjskiego embarga na import produktów rolno-spożywczych


  Celem artykułu jest ocena potencjalnych skutków wprowadzenia przez Rosję zakazu wwozu artykułów rolno-spożywczych, m.in. z państw Unii Europejskiej. Rosja jest ważnym odbiorcą żywności z państw UE, a zwłaszcza z Polski. W 2013 r. na rynek rosyjski trafiło nieco ponad 6% eksportu rolno-spożywczego Polski, a Rosja była trzecim pod względem wielkości odbiorcą polskiej żywności. Przeprowadzona analiza wykazała m.in., że wskutek wprowadzenia embarga na rynku krajowym pozostaną produkty o wartości ok. 0,8-0,9 mld euro (w skali roku), przede wszystkim pochodzące z sektora owocowo-warzywnego, mięsnego i mleczarskiego. Produkty te trudno będzie sprzedać na rynku krajowym ze względu na ograniczony wzrost jego chłonności. Proces dywersyfikacji zagranicznych rynków zbytu będzie również utrudniony, gdyż wskutek embarga zwiększy się światowa podaż produktów rolno-spożywczych. Osłabieniu może ulec także, silna dotychczas, pozycja konkurencyjna Polski w eksporcie żywności do państw UE.Wprowadzenie 6 sierpnia 2014 r. zakazu importu do Rosji dużej grupy produktów rolno-spożywczych będzie miało z pewnością wpływ na światowe rynki produktów rolno-spożywczych. Sankcje dotyczą bowiem, oprócz państw Unii Europejskiej, również USA, Kanady, Australii i Norwegii. Polska była już objęta zakazem wwozu produktów rolno-spożywczych do Rosji w latach 2005-2007 i krótko w 2011 r. [2, 9]. Wtedy jednak liczba produktów podlegających embargu była mniejsza (dotyczyło ono niektórych owoców i warzyw oraz mięsa), a sankcjami nie były objęte inne kraje. W artykule przedstawiono ogólne tendencje w polskim eksporcie produktów rolno-spożywczych do Rosji w latach 2004-2013. Na tym tle pokazano pozycję, jaką Polska zajmuje wśród państw Unii Europejskiej w eksporcie żywności na rynek rosyjski. Następnie przeprowadzono analizę konsekwencji wprowadzonych sankcji dla polskiego eksportu rolno-spożywczego ogółem. Opracowanie kończy próba oceny wpływu tych sankcji na[...]

 Strona 1