Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"WOJCIECH ŻÓRAWSKI"

Właściwości i zastosowanie powłok natryskanych cieplnie

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiano najnowsze osiągnięcia w rozwoju natryskiwania cieplnego oraz wyniki badań mikrostruktury powłok natryskanych plazmowo, naddźwiękowo i zimnym gazem. Podano przykłady zastosowań powłok natryskanych cieplnie w różnych gałęziach przemysłu, zarówno na częściach nowych oraz w regeneracji. ABSTRACT This paper presents state of art in development of thermal spraying and resu[...]

Nowoczesne rozwiązania plazmotronów do natryskiwania

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono rozwój plazmotronów do natryskiwania z uwzględnieniem diagnostyki strumienia plazmowego i jego wpływu na własności natryskanych powłok oraz najnowsze zastosowania tej techniki natryskiwania. Przedstawiono wyniki badań mikrostruktury i składu fazowego powłok NiCrBSi natryskanych plazmowo Abstrakt. This paper presents development of thermal spray tequniques and shows stat[...]

Mikrostruktura nanostrukturalnych powłok węglikowych natryskanych naddźwiękowo

Czytaj za darmo! »

Nanostrukturalna cermetalowa powłoka została natryskana naddźwiękowo (HVOF) z aglomerowanego nanostrukturalnego proszku WC12Co. Ziarna nanostrukturalnego proszku były analizowane za pomocą mikroskopu skaningowego (SEM) i mikroskopu transmisyjnego (TEM). Pokazały one, że ziarna proszku składają się z nanoczastek. Natryskana nanostrukturalna powłoka została zbadana za pomocą mikroskopu skaningo[...]

Mikrostruktura i właściwości mechaniczne nanostrukturalnych powłok WC12Co natryskanych naddźwiękowo

Czytaj za darmo! »

Węglik wolframu charakteryzuje się wysoką twardością oraz odpornością na pękanie. Właściwości te spowodowały, że znalazł szerokie zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu przede wszystkim na narzędzia skrawające oraz części maszyn o bardzo wysokiej odporności na zużycie. Nowe możliwości wykorzystania doskonałych właściwości węglika wolframu umożliwiło wprowadzenie w latach 50. ubiegłego stulecia procesu natryskiwania plazmowego, co pozwoliło na zastosowanie tego materiału w postaci powłoki cermetalowej, składającej się z ziaren węglika wolframu osadzonych w kobaltowej matrycy. Jednak wysoka temperatura strumienia plazmy i obecność tlenu prowadziły do zmian fazowych w natryskiwanym proszku, co konsekwencji powodowało znaczne pogorszenie właściwości powłok, zwłaszcza w porównaniu z materiałami spiekanymi [1]. Znacznie lepsze właściwości miały powłoki natryskane detonacyjnie wprowadzone już w połowie lat 50. Metoda ta była jednak opatentowana przez firmę Union Carbide i ze względów komercyjnych nie została rozpowszechniona. Przełamanie monopolu nastąpiło na początku lat 80. [2, 3], kiedy firma Browning Engineering opracowała konkurencyjny do natryskiwania detonacyjnego, proces ciągłego natryskiwania naddźwiękowego, nazwany natryskiwaniem płomieniowym z dużymi prędkościami - High Velocity Oxy-Fuel (HVOF). Był to rezultat poszukiwań nowych rozwiązań realizacji procesu natryskiwania płomieniowego ukierunkowanych na zwiększenie energii kinetycznej cząstek materiału powłokowego, który umożliwił otrzymywanie powłok o bardzo wysokiej jakości. Porównywalne właściwości powłok z węglika wolframu można uzyskać również za pomocą bezzaworowego systemu detonacyjnego opracowanego przez zespół prof. W. Babula [4]. Jednocześnie rozwój nanotechnologii spowodował intensyfikację badań nad wykorzystaniem nanomateriałów w procesach natryskiwania cieplnego, co pozwoliło na otrzymywanie całkiem nowej klasy powłok o budowie nanostrukturalnej. Ponieważ[...]

Powłoki Mg2Si natryskiwane zimnym gazem

Czytaj za darmo! »

Rozwój nowych technologii inżynierii powierzchni zawsze wiązał się z badaniami nad otrzymywaniem powłok o lepszych właściwościach niż te, które uzyskiwano wcześniej stosowanymi metodami lub obniżeniem kosztów ich wytwarzania. W procesach natryskiwania cieplnego do podstawowych czynników, które decydują o właściwościach otrzymywanej powłoki, można zaliczyć: prędkość cząstki i jej temperaturę w momencie uderzenia w podłoże oraz otaczającą atmosferę. W przypadku natryskiwania płomieniowego, łukowego, plazmowego oraz naddźwiękowego materiały metaliczne ulegają utlenianiu, co powoduje obniżenie właściwości powłok. Wzrost prędkości cząstek w przypadku natryskiwania naddźwiękowego (HVOF) pozwala na znaczne ograniczenie tego zjawiska, mimo że cząstki materiału powłokowego mają kontakt z produktami spalania oraz z tlenem, który jest obecny w mieszance palnej i otaczającej atmosferze. W przypadku natryskiwania plazmowego wysoka temperatura prowadzi do szeregu innych niekorzystnych zjawisk, takich jak: odparowanie materiału, zmiany fazowe, rekrystalizacja, uwalnianie gazów, rozwarstwienia, odkształcenia itp. Niekorzystnych zmian w składzie fazowym powłoki można uniknąć, przeprowadzając natryskiwanie w zamkniętych komorach z kontrolowaną atmosferą lub w próżni. Jednak wiąże się to ze znacznym wzrostem kosztów procesu. Dalsze polepszenie jakości powłok wymagało więc modyfikacji technologii w kierunku ograniczenia niekorzystnego wpływu temperatury na rzecz wzrostu prędkości cząstek. Koncepcja natryskiwania bez źródła ciepła w postaci płomienia lub plazmy powstała już w końcu lat 50. ubiegłego stulecia [1]. Stało się to możliwe dopiero w połowie lat 80. ubiegłego stulecia, kiedy zespół prof. A. Papyrina w Instytucie Teoretycznej i Stosowanej Mechaniki w Nowosybirsku opracował całkiem nową technikę natryskiwania zimnym gazem. Prowadzone przez ten zespół prace badawcze wykazały możliwość otrzymywania powłok z różnych metali, stopów oraz kompo[...]

 Strona 1