Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"RZEPKOWSKI A."

Innowacyjna technologia obróbki cieplno-chemicznej elementów przekładni zębatych stosowanych w lotnictwie

Czytaj za darmo! »

W nowoczesnych systemach przenoszenia napędu współpracujących z silnikami turbinowymi wykorzystywanymi w przemyśle lotniczym zarówno wojskowym, jak i cywilnym do napędu śmigłowców i samolotów śmigłowych stosowane są materiały umożliwiające redukcję masy przy zapewnieniu wysokiej niezawodności konstrukcji. Koła zębate wykonane ze stopów żelaza powinny charakteryzować się wysoką odpornością na zużycie o charakterze zmęczeniowym, stabilnością struktury podczas pracy w podwyższonej temperaturze i odpornością warstwy wierzchniej na zużycie o charakterze pittingowym. Koła zębate nowoczesnych zespołów napędowych współczesnych samolotów pracują w skrajnie niekorzystnych warunkach, przenosząc bardzo wysokie momenty obrotowe, pracując z prędkościami dochodzącymi do kilkudziesięciu tysięcy obrotów na minutę. Ponadto należy przewidywać sytuacje awaryjne, takie jak brak środka smarnego. W konstrukcjach stosuje się zarówno typowe stale do nawęglania, jak również stale specjalnie opracowane w ostatnich latach w celu sprostania wzrastającym wymaganiom wytrzymałościowym stawianym kołom zębatym oraz wymaganiom nowoczesnych technologii obróbkowych, jak nawęglanie próżniowe. Stale specjalne Głównymi składnikami stopowymi stali specjalnych są: chrom (11÷18% masy) i molibden (0,5÷4,5% masy) oraz w zależności od gatunku: nikiel (0,2÷4% masy, ale również 6÷13%), wanad (0,1÷1,5% masy), a w niektórych kobalt (10÷18% masy). W przypadku stali wysokostopowych głównym składnikiem stopowym jest molibden (3÷5% masy) lub zamiennie wolfram, chrom (0,2÷4,5%), nikiel (0,2÷3,5%), wanad[...]

Próżniowe azotowanie segmentowe stali X37CrMo51


  Azotowanie to zabieg obróbki cieplno-chemicznej polegający na nasycaniu warstwy wierzchniej stali azotem w celu uzyskania bardzo twardej i odpornej na zużycie przez tarcie powierzchni, z jednoczesnym zachowaniem właściwości i mikrostruktury rdzenia. Podstawy teoretyczne oraz wpływ warunków i parametrów na strukturę i właściwości warstw azotowanych są szeroko opisane w literaturze przedmiotu [1÷11]. Proces azotowania stosowany w celu wydłużenia czasu pracy części maszyn i narzędzi wpływa w rezultacie na zmniejszenie kosztów produkcji i eksploatacji. Ekonomiczne i ekologiczne zalety procesu azotowania mogą być osiągane w procesach, w których kształtowanie się warstwy azotowanej następuje w możliwie krótkim czasie przy możliwie małym zużyciu energii elektrycznej oraz gazów roboczych. Tradycyjne metody azotowania nie pozwalały na dokładną kontrolę wzrostu warstwy azotowanej [12]. Azotowanie w amoniaku pod ciśnieniem atmosferycznym bądź wyższym powodowało w praktyce przemysłowej wystąpienie powierzchniowej strefy azotków żelaza ε + γ' (zwykle bardzo grubej i kruchej), którą usuwano przez szlifowanie [13, 14], co zasadniczo zwiększało koszt procesu wytwarzania. W celu zwiększenia kontroli nad konstytuowaniem się warstwy wierzchniej w procesach azotowania wprowadzono atmosfery dwuskładnikowe składające się z amoniaku i amoniaku dysocjowanego (NH3+NH3diss.) [15, 16], jak również amoniaku i cząsteczkowego azotu (NH3 + N2) [17÷19]. Regulacja natężenia przepływu atmosfery przez retortę umożliwia wytworzenie warstwy o wymaganej kompozycji faz (składającej się z ε + γ' + α, γ' + α lub tylko strefy α). Rozcieńczanie azotu cząsteczkowego amoniakiem dysocjowanym (NH3diss.) powoduje zmniejszenie ilości dostarczanego atomowego azotu do powierzchni, co prowadzi do redukcji jego stężenia, a przez to do ograniczenia wzrostu lub braku niepożądanej kruchej warstwy azotków. Podobne warstwy z ograniczoną grub[...]

 Strona 1  Następna strona »