Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Robert Markiewicz"

ZNAKOWANIE WODNE SYGNAŁÓW FONICZNYCH W DZIEDZINIE CZĘSTOTLIWOŚCI DOI:10.15199/59.2016.6.20


  AUDIO WATERMARKING IN FREQUENCY DOMAIN Streszczenie: W artykule przedstawiono zagadnienia znakowania wodnego sygnałów fonicznych w dziedzinie zlogarytmowanej amplitudy widma. Artykuł został przygotowany na podstawie rozprawy doktorskiej o tym samym tytule, obronionej na Politechnice Warszawskiej w grudniu 2015 r. W artykule (i w rozprawie doktorskiej) zaprezentowano trzy rodzaje znakowania wodnego sygnałów fonicznych: znakowania adnotacyjnego, wstawiania sygnatury cyfrowej do sygnałów fonicznych oraz znakowania "odciskami palca" (ang. fingerprinting). Abstract: In this paper an audio watermarking technique is presented, using log-spectrum domain for watermark embedding. This paper was prepared on the basis of the author's doctoral thesis with the same title, defended at the Warsaw University of Technology in December 2015. The paper (and doctoral thesis) presents three types of audio watermarking: annotation watermarking, digital signature embedding in audio signals and fingerprinting. Słowa kluczowe: sygnatury cyfrowe, znakowanie adnotacyjne, znakowanie wodne "odciskami palca", znakowanie wodne sygnałów fonicznych Keywords: annotation watermarking, audio watermarking, digital signature, fingerprinting 1. WSTĘP Rozprawa [6] dotyczy znakowania wodnego sygnałów fonicznych (ang. audio watermarking). Ideą tego znakowania jest dołączanie informacji dodatkowej do sygnałów fonicznych, np. plików muzycznych, plików z sygnałem mowy, audycji radiowych. Użyteczny znak wodny powinien być niedostrzegalny dla zmysłów, trudny do usunięcia oraz odporny na zakłócenia niecelowe i celowe. W rozprawie wyróżnia się trzy rodzaje znakowania wodnego: znakowanie adnotacyjne - to znakowanie wodne polegające na wstawieniu do sygnału fonicznego strumienia bitów danych; np. informacji na temat utworu, wykonawców, kompozytora, tekstu piosenki, lub jego przekładu na inny język, wstawienie sygnatury cyfrowej, czyli zakodowanie informacji o właścic[...]

HIERARCHICZNY SYSTEM ZABEZPIECZANIA PLIKÓW DŹWIĘKOWYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.86


  Pełne zabezpieczenie pliku z sygnałem fonicznym przed nielegalnym kopiowaniem wymaga wstawienia odrębnego znaku wodnego do każdej kopii utworu. Taki znak wodny (odcisk palca, ang. fingerprint) powinien umożliwić identyfikację nabywcy lub grupy nabywców, którzy, posługując się legalnie nabytymi kopiami utworu dokonali zatarcia znaku wodnego w celu osiągania zysku z nielegalnego rozpowszechniania. W niniejszej pracy zaproponowano algorytmy umożliwiające oznakowanie dużej liczby kopii i wykrycie sprawców ataku. 1. WSTĘP Szybko rozwijające się obecnie społeczeństwo informacyjne oparte na wymianie dużej ilości treści (przeważnie mało wartościowych poznawczo) staje się bardzo często ofiarą przestępców naruszających prawa autorskie właścicieli tych treści. Łamane są prawa autorskie twórców sekwencji wideo, ale także (a może głównie) właścicieli utworów muzycznych. Bronią się oni przed atakami, stosując np. techniki znakowania wodnego (ang. watermarking). Znak wodny dodawany do sygnałów fonicznych powinien być niesłyszalny dla użytkownika oraz powinien umożliwiać identyfikację jego nabywcy. Taki znak wodny określany jest często mianem "odcisku palca" (ang. fingerprint) [1]. Powinien on być trudny do usunięcia lub zatarcia bez wyraźnego obniżenia jakości przekazu. Z drugiej strony, doskonalone są techniki przeprowadzania ataku na znak wodny, w celu jego zatarcia lub stłumienia. Najczęściej stosują techniki desynchronizacji polegające np. na obniżeniu częstotliwości próbkowania o kilka lub kilkadziesiąt Hz, usuwaniu krótkich fragmentów pliku oraz zaszumianie przy użyciu np. kodera MP3. Najtrudniejsze do wykrycia są ataki przeprowadzane z wykorzystaniem kilku legalnie nabytych kopii utworu, różniących się znakami wodnymi. Ataki takie określa się terminem koluzja (ang. collusion), gdyż wymagają one zmowy kilku nieuczciwych nabywców pliku [2]. Właściciel praw autorskich do plików muzycznych dysponujący oryginalnym, nieoznakowanym n[...]

Steganografia akustyczna w tle sygnału mowy DOI:10.15199/59.2017.8-9.5


  Telekomunikacyjne usługi głosowe mogą stanowić podstawę do zestawienia łącza steganograficznego, umożliwiającego przesyłanie ukrytych danych [8]. Obecnie dużo uwagi poświęca się steganografii sieciowej, wykorzystującej luki w protokołach telekomunikacyjnych do ukrytej transmisji [5]. W pewnych warunkach (brak dostępu do strumienia binarnego) metody te nie mogą być zastosowane. Ograniczone zastosowanie mają też metody wymagające ingerencji w proces kodowania mowy, np. wymuszenie transkodowania na niższą przepływność lub modyfikacja parametrów mowy [4]. W najbardziej ogólnym przypadku użytkownik ma dostęp jedynie do sygnałów akustycznych na wejściu kodera i na wyjściu dekodera. Niekiedy zakłada się nawet transmisję odebranego sygnału łączem akustycznym, wykorzystującym głośnik i mikrofon [7]. W tej sytuacji należy wstawić sygnał transmisji steganograficznej wprost do sygnału mowy, a po transmisji dokonać detekcji ukrytych danych. Jest to zadanie steganografii akustycznej. Steganografia w tle sygnałów akustycznych służy do adnotacji plików, wstawiane są informacje o pochodzeniu nagrania, wykonawcach itd. Znajduje zastosowanie w badaniu słuchalności audycji radiowych. Steganografia w tle sygnału mowy ma zastosowanie w procesie uwierzytelniania abonenta [6], służy też do wspomagania komunikacji lotniczej (parametry identyfikacyjne statku powietrznego przesyła się w tle sygnału mowy [2]). Przedmiotem niniejszego artykułu jest układ steganografii akustycznej operujący na sygnale mowy spróbkowanym z częstotliwością 8000 Hz. Przekazem steganograficznym jest ciąg binarny o przepływności około 10 bit/s. Oznakowany sygnał mowy będzie transmitowany łączem VoIP z wykorzystaniem kodera Speex o przepływności 8000 bit/s. Algorytm wstawiania ukrytej wiadomości powinien działać w czasie rzeczywistym, natomiast jej dekodowanie może następować z niewielkim opóźnieniem, rzędu kilku sekund. Przekaz steganograficzny nie powinien obniżać jakości sy[...]

Sygnatury cyfrowe sygnałów fonicznych


  Znakowanie wodne sygnałów fonicznych jest intensywnie rozwijającą się dziedziną ze względu na liczne zastosowania związane z ochroną praw autorskich, potwierdzaniem autentyczności wiadomości głosowych, adnotacją plików dźwiękowych [1]. W niektórych aplikacjach do odczytu znaku wodnego wymaga się posiadania nieoznakowanego oryginału, jednak większość systemów znakowania (blind watermarking) tego nie wymaga. Do adnotacji plików dźwiękowych (zakodowanie informacji o kompozytorze, wykonawcach, tekstu piosenki itp.) wymagana jest przepływność binarna rzędu kilkudziesięciu bit/s [2], [3], [4]. Do ukrycia w sygnale fonicznym logo właściciela praw autorskich wystarcza niekiedy kilka bit/s [5].[...]

 Strona 1