Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"ADAM BRYSIEWICZ"

Ocena jakości wody w jeziorze Resko Górne (gmina Połczyn-Zdrój)


  Badania przeprowadzono w latach 2005-2010 na jeziorze Resko Górne w województwie zachodniopomorskim. W sześcioletnim okresie badań stwierdzono, że stężenie tlenu rozpuszczalnego w badanych dwóch warstwach wody w jeziorze było zróżnicowane - większe zanotowano w warstwie powierzchniowej, a mniejsze w naddennej. Ponadto stężenia składników biogennych malały w kolejnych latach badań, z wyjątkiem fosforu w 2009 r. (jego stężenie w wodzie jeziora znacząco wzrosło w związku z przedostaniem się zanieczyszczeń ze zlewni Stare Resko, które jest położone w sąsiedztwie omawianego jeziora). Jeziora w Polsce są cennym elementem środowiska przyrodniczego i powinny być objęte szczególną ochroną, gdyż wpływają korzystnie na warunki hydrologiczne, mikroklimatyczne i hydrosanitarne. Spełniają również funkcje rekreacyjne oraz stanowią element krajobrazowy. Jeziora w ujęciu geograficznym to naturalne zagłębienia na powierzchni ziemi, niemające bezpośredniego połączenia z morzem (Starmach i in. 1978). Według Żmudzińskiego i Pieczalskiej (1984) jezioro to śródlądowy zbiornik wodny bez połączenia z morzem, w obrębie którego wyróżnia się strefę przybrzeżną - litoral, głębinową - profundal, a w toni wodnej - pelagial. Województwo zachodniopomorskie - w porównaniu do innych obszarów Polski - ma w swych granicach administracyjnych 1649 jezior o powierzchni przekraczającej 1 ha (Konieczny i Pieczyński 2006). Większość tych jezior to zbiorniki wodne o powierzchni od 1 do 10 ha. Zgodnie z Ramową Dyrektywą Wodną do 2015 r. wszystkie wody, w tym również w jeziorach, powinny mieć dobry stan ekologiczny (Godlewska i Świerzowski 2004). Ponadto według przyjętego kryterium fizykochemicznego tylko 3% jezior w Polsce zalicza się do pierwszej klasy czystości wód jeziorowych, a 39% do wód pozaklasowych, natomiast według kryterium biologicznego udział wód w pierwszej klasie jest zerowy, a wody pozaklasowe stanowią 71% (Pyłka-Gutowska 2004). Do g[...]

Effect of phosphoric fertilizing on the chemical composition of water in a pond and of ground water from adjacent farmland Wpływ nawożenia fosforowego na skład chemiczny wód w śródpolnym oczku wodnym oraz w wodzie gruntowej z przyległych terenów rolniczych DOI:10.15199/62.2015.10.42


  Water samples taken from a mid-field pond and a piezometer at Żelisławiec (Poland) were studied for pH, electrolytic cond., and contents of phosphate P, ammonium and nitrate N for 3 yr. They did not meet the requirements for drinking water because of their eutrophization. W latach 2010-2014 w oczku wodnym Żelisławiec zlokalizowanym w zachodniej części Polski przeprowadzono badania, których celem było określenie wpływu nawożenia pól uprawnych na zawartość związków chemicznych, głównie fosforanów w wodzie powierzchniowej oczka wodnego oraz w wodach gruntowych z przyległych terenów rolniczych. Dodatkowo mierzono pH wody i jej przewodność elektrolityczną. Próby wody pobierano z głębokości 50 cm poniżej poziomu powierzchni wody, a od 2011 r. pobierano również próby wody gruntowej z piezometru zlokalizowanego w pobliżu oczka wodnego. Oznaczano stężenie fosforanów(V) (P-PO4) oraz dodatkowo azotu amonowego (N-NH4) i azotu azotanowego (N-NO3). Stwierdzono dużą eutrofizację zbiornika. Jakość wód powierzchniowych w dużej mierze zależała od dopływu biogenów zawartych w wodach gruntowych, zasilających badane oczko wodne. Pochodziły one z nawożenia mineralnego przyległych użytków rolnych. Oczka wodne są niewielkimi zbiornikami wodnymi (o powierzchni do ok. 1 ha) i stanowią istotny element krajobrazu na obszarach wiejskich lub leśnych1, 2). Te małe, bezodpływowe akweny wodne ze względu na usytuowanie na terenach rolniczych, zwane są potocznie śródpolnymi oczkami wodnymi3). W środowisku odgrywają istotne funkcje, m.in. pełnią rolę w kształtowaniu bilansu wodnego terenów rolniczych przyległych do oczek wodnych4, 5). Ponadto śródpolne oczka wodne są siedliskiem bytowania i rozrodu wielu przedstawicieli ichtio i herpetofauny2), ale także stanowią miejsce wodopoju dla licznego ptactwa wodnego oraz zwierzyny łownej. Służą także rekreacji oraz edukacji, stanowiąc swoiste dziedzictwo przyrodnicze6). Dotychczasowe badania dotyczące śródpolnyc[...]

Content of phosphorus and its available forms in bottom sediments of mid-field water bodies and their importance to fertilization Zawartość fosforu i jego przyswajalnych form w osadach dennych śródpolnych zbiorników wodnych w kontekście ich znaczenia nawozowego DOI:10.15199/62.2015.6.32


  Bottom sediments were collected from 2 mid-field water bodies located in an agricultural area and studied for contents of total P and soluble P, as well as Cd, Cu, Ni, Pb and Zn contents. The total P contents were 1204 and 752.8 mgP/kg (dry mass). The share of sol. P was 48.2 of the total P content. The P bonded to Fe was predominant. The metal contents did not exceed the allowable concns. Określono zawartość całkowitą fosforu (TP) oraz jego rozpuszczalnych w wodzie form (RP) w osadach dennych pobranych z dwóch śródpolnych oczek wodnych o rolniczym zagospodarowaniu zlewni W badanych osadach zawartość TP wynosiła średnio 1204 i 752,8 mg P/kg s.m. osadu i mieściła się w zakresie zawartości tego pierwiastka w osadach ściekowych i odpadach przemysłu spożywczego. Udział RP w TP był wysoki i wynosił średnio 48,2%. We wszystkich osadach dominował fosfor związany z żelazem, który charakteryzuje się największą mobilnością w interfazie osad-woda. W badanych osadach nie stwierdzono ponadnormatywnej zawartości Cd, Cu, Ni, Pb i Zn. Fosfor ma kluczowe znaczenie dla światowego systemu dostaw żywności, gdyż obok azotu i potasu należy do najważniejszych składników nawozowych. Głównym i ekonomicznie opłacalnym źródłem fosforu na Ziemi są obecnie naturalne fosforyty1, 2). Są one, podobnie jak ropa naftowa, zasobami nieodnawialnymi. O ile jednak ropa naftowa ma takie substytuty, jak węgiel lub gaz ziemny, to fosfor ich nie posiada. Prognozy wskazują, że do 2050 r. zapotrzebowanie na fosforyty będzie wzrastać rocznie średnio o 1%, co może doprowadzić do wyczerpania obecnie ekonomicznie opłacalnych światowych zasobów fosforu1). Najmniej optymistyczne prognozy wskazują, że może to nastąpić jeszcze w tym stuleciu2, 3), a inne źródła szacują, że wyczerpanie zasobów fosforu nastąpi za 300-400 lat, ale już za 100 lat większość państw będzie wykazywała deficyt fosforu4). 94/6(2015) 1019 Mgr Edyta RAFACZ w roku 2011 ukończyła studia na Wydz[...]

 Strona 1