Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"STANISŁAW NAPRAWA"

Wybrane ważne problemy związane z bezpiecznym projektowaniem i użytkowaniem budowli piętrzących wodę


  Podano ogólne uwagi o reżimie przepływów w ciekach, opisano zjawiska zachodzące w międzywalu rzeki w przeszłości oraz zwrócono uwagę na konieczność dokonywania rachunkowej oceny skutków przemian morfologicznych rzeki, tj. ich wpływu na położenie zwierciadeł wód miarodajnych w funkcji czasu w okresie eksploatacji. Opisano zastosowaną metodę badania niestabilności stanów wody oraz wielkości przepływów, wprowadzając nowe pojęcie wskaźników niestabilności stanów wody i przepływów. Nowe podejście do tych zagadnień oparto na koncepcie hydrologii dynamicznej, tj. przedstawieniu występowania zjawisk hydrologicznych w ujęciu historycznym. Opisano sposoby na minimalizację wpływu procesów biologicznych, erozji i sedymentacji na środowisko w rejonie stopni wodnych oraz podano zasady ustalania przepustowości budowli przelewowo- -upustowych i podstawowe obliczeniowe schematy użytkowania budowli piętrzących wodę, uwzględniające nie tylko transport rumowiska, lecz również zjawiska lodowe. Projektowanie budowli hydrotechnicznych jest procesem znacznie bardziej złożonym i trudniejszym niż w pozostałych branżach budownictwa. Wynika to z faktu, że zakres związanych z pracami projektanta studiów koniecznych do wykonania oraz obfitość ogólnych i szczegółowych wymagań jest wyjątkowo rozległa [patrz literatura]. Praca projektanta-hydrotechnika jest trudna, gdyż wymaga wykonywania licznych analiz przedprojektowych związanych z przewidywaniem, a także dlatego, że niektóre parametry konieczne do projektowania (poziomy wód charakterystycznych, rozmiar erozji i sedymentacji) ulegają zmianie w miarę upływu czasu. Inżynier hydrotechnik musi przewidywać podczas wszystkich etapów pracy - podczas wykonywania prac studialnych, wykonywania projektu, podczas budowy oraz w czasie eksploatacji. Aby osiągnąć sukces, inżynier musi nie tylko przewidywać, lecz również podejmować decyzje, za którymi musi iść konkretne działanie oparte na wykonanym [...]

Miejsce hydrotechniki w zrównoważonym rozwoju


  Lektura artykułu prof. Wojciecha Majewskiego pt.: "Jaka reforma gospodarki wodnej jest nam potrzebna" ("GW" nr 2/2013) i dwóch innych zamieszczonych w "Materiałach Budowlanych", skłoniła mnie do rozważań i opinii, które mogłyby znaleźć rozwiązanie, gdyby powołano niezależny resort gospodarki wodnej. Uwagi dotyczą artykułów zamieszczonych w "Materiałach Budowlanych" (prof. L. Czarnecki "10 tez do dyskusji o zrównoważonym rozwoju" - nr 7, 2010; mgr inż. Jadwiga Tworek "Droga do europejskiego rynku zrównoważonego budownictwa" - nr 10 i 11/2010). 1. Jak dowiadujemy się z ww. artykułów, organizacje reprezentujące europejskie budownictwo (FIEC, EFBWW) wezwały rządy państw członkowskich i władze UE do "szybkiego opracowania ukierunkowanych programów działania i zapewnienia środków na kształcenie kadr, zwiększenie skali budownictwa, udostępnienie kredytów i dążenie do zrównoważonej alokacji inwestycji" (styczeń 2010 r.). Artykuły omawiają problematykę w odniesieniu do budownictwa, koncentrując dyskusję głównie na budynkach i pomijając niektóre inne dziedziny budownictwa. Z poruszonej tematyki wynika, że z pewnością przedstawione rozważania nie dotyczą budownictwa wodnego w postaci np. elektrowni wodnych, wałów przeciwpowodziowych czy szlaków żeglugowych. 2. Uznając zrównoważony rozwój gospodarczy państwa, nie można pomijać budownictwa wodnego, gdyż ta gałąź budownictwa stanowi podstawową infrastrukturę systemów wodno-gospodarczych. Jednym z głównych, wyjątkowo ekologicznych działów budownictwa wodnego śródlądowego, są elektrownie wodne ("biała energia"), które w wyszczególnieniu rodzajów źródeł energii odnawialnych nie zostały w artykule wymienione. W ten sposób Autorka stawia się w grupie przeciwników rozwoju gospodarczego opartego na kompleksowym ujęciu problematyki gospodarczej. Jest to bardzo poważny błąd w realizacji zrównoważonego rozwoju opartego na energooszczędnych inwestycjac[...]

 Strona 1