Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Woliński"

Ocena strefy karbonatyzacji betonu metodami elektrooporowymi


  Karbonatyzacja jest to zespół przemian fizykochemicznych betonu pod wpływem długotrwałego oddziaływania dwutlenku węgla. Dwutlenek węgla jest stale obecny w powietrzu atmosferycznym, a także w atmosferze wewnętrznej obiektów budowlanych. W atmosferze objętościowa zawartość CO2 w powietrzu wynosi ok. 0,03% (są wyraźne różnice w okresie letnim i zimowym, w wyniku naturalnych procesów życiowych roślin zielonych, które w okresie wegetacji zużywają atmosferyczny CO2 do fotosyntezy), ale w rejonach przemysłowych bądź w ciągach komunikacyjnych może wynosić 0,3%, a lokalnie nawet więcej, tak więc w betonie nieosłoniętym powierzchniowo proces karbonatyzacji może następować w sposób ciągły [1, 2] Głównym mechanizmem sprawczym karbonatyzacji jest reakcja wodorotlenku wapniowego, stanowiącego jeden z produktów hydratacji cementu z atmosferycznym dwutlenkiem węgla CO2, który w pierwszej fazie uwadnia się do kwasu węglowego, a następnie tworzy z portlandytem węglan wapnia i wodę Ca(OH)2 + CO2 → CaCO3 + H2O Karbonatyzacja betonu to proces o złożonym wpływie na beton i jego właściwości. Głównym negatywnym efektem jest obniżenie alkaliczności betonu, powodujące utratę ochronnych właściwości otuliny betonowej w stosunku do zbrojenia. Wynika ono z przereagowania zasadowego wodorotlenku wapniowego i powstawania obojętnego węglanu wapnia. Efektem procesu karbonatyzacji jest także tzw. skurcz karbonatyzacyjny, którego przyczyną jest rozpuszczanie kryształów wodorotlenku wapniowego. Oprócz wymienionych efektów stwierdza się także, że karbonatyzacja intensyfikuje negatywny wpływ chlorków na korozję zbrojenia. Badanie karbonatyzacji betonu Ocena zasięgu strefy skarbonatyzowanej jest ważnym elementem diagnostyki konstrukcji żelbetowych, koniecznym zarówno do prognozowania trwałości elementu, jak i do podjęcia decyzji o naprawie. Do badania zasięgu strefy skarbonatyzowanej można wykorzystać takie metody badań, jak: - różnicowa analiza termicz[...]

Metody otrzymywania gipsu syntetycznego z instalacji odsiarczania spalin w elektrowniach i elektrociepłowniach


  Przemysł paliwowo-energetyczny zajmuje pierwsze miejsce w kraju nie tylko pod względem wielkości emisji dwutlenku siarki do atmosfery, ale także pod względem ilości nagromadzonych i produkowanych w ciągu roku odpadów. Dotyczy to także energetyki przemysłowej i komunalnej. Duża ilość odpadów wiąże się z koniecznością budowy i utrzymania składowisk stanowiących istotny problem ekologiczny i społeczny. W związku z intensyfikacją wdrażania metod odsiarczania spalin, problem odpadów ostatnio znacznie się pogłębił. Potrzeba minimalizowania ilości odpadów powoduje konieczność podejmowania prac badawczych na temat możliwości ich recyklingu. Zarówno utylizacja odpadów, jak też ich bezpieczne składowanie zależą od właściwości fizykochemicznych, a więc od warunków ich powstawania. Metody odsiarczania spalin Ze względu na sposób dozowania sorbentu i odbioru produktu odsiarczania spalin metody wapniowe można podzielić na suche, półsuche i mokre. Do metod wapniowych należy zaliczyć także odsiarczanie spalin w kotłach fluidalnych (rys. 1). W metodach suchych SO 2 kontaktuje się z suchym absorbentem wapniowym, w wyniku czego uzyskuje się produkt odsiarczania również w stanie suchym. W metodach półs[...]

MECHANIZMY WYKRYWANIA ATAKÓW NA PROTOKÓŁ ROUTINGU RPL W BEZPRZEWODOWYCH SIECIACH SENSOROWYCH DOI:10.15199/59.2017.6.92


  Duża popularność usług bazujących na technice IP (Internet Protocol), a także nowe wymagania w zakresie zdalnego monitorowania stanu obiektów, sterowania oraz komunikacji między maszynami, przyczyniły się do rozwoju tak zwanego Internetu Rzeczy (IoT - Internet of Things). Spośród wielu technik dedykowanych dla IoT, duże znaczenie mają techniki pozwalające na tworzenie i wykorzystanie sieci sensorów i efektorów. Jednym z najpopularniejszych rozwiązań dedykowanych dla bezprzewodowych sieci sensorowych jest standard IEEE 802.15.4, specyfikujący zbiór mechanizmów pozwalających na transfer danych między innymi w paśmie 2400- 2483.5 MHz, z szybkością do 250 kb/s. Znaczne ograniczenia tego standardu w zakresie maksymalnych jednostek transmisyjnych (MTU = 81B), ograniczenia samych sensorów dotyczące mocy obliczeniowej procesorów, rozmiaru dostępnej pamięci oraz zasobów energetycznych, w konformacji z wymaganiami transferu strumieni pakietów IP w wersji 6 (IPv6), szczególnie w aspekcie zastosowań w IoT, doprowadziły do opracowania standardu 6LoWPAN (IPv6-based Low Power Personal Area Network) [3], pozwalającego na kompresję nagłówków, fragmentację pakietów oraz przekazywanie fragmentów w sieci sensorowej. Z uwagi na niewielkie zasięgi radiowe węzłów takich sieci, istnieje często potrzeba realizacji transmisji wieloskokowej. Do organizacji routingu w sieci 6LoWPAN dedykowany jest protokół RPL (The Routing Protocol for Low power and lossy network) [6]. Należy on do grupy protokołów proaktywnych. Dzięki okresowo rozsyłanym jednostkom danych, konstruowane jest drzewo routingu, stanowiące acykliczny graf skierowany DAG (Directed Acyclic Graph). Każdemu węzłowi w drzewie DAG przyporządkowany jest stopień węzła (rank), który wymusza jego odpowiednie ulokowanie w strukturze drzewa. Korzeniem drzewa jest węzeł o największym stopniu. Jest on też najczęściej bramą do sieci zewnętrznej (spoza sieci sensorów). Protokół RPL pozwala na budowę [...]

Wpływ zawartości wapiennego popiołu lotnego na przebieg karbonatyzacji betonu DOI:10.15199/33.2015.12.06


  Idea zrównoważonego rozwoju w technologii betonu realizowana jestm.in. przez zmniejszaniewnimzawartości cementu i zastępowanie go dodatkamimineralnymi, np. popiołemlotnym. Szczególne wyzwanie stanowi ocena możliwości wykorzystywania popiołów, których charakterystyki przekraczająwymagania normowe wg PN EN 450-1 Popiół lotny do betonu.Wtej grupie są popioły o dużej zawartości CaO(wapienne).Wwielu ośrodkach naukowych w Polsce prowadzone są badania nad przydatnością tego typu popiołów do betonu, a ich publikowane wyniki są optymistyczne. Jednym z dyskusyjnych aspektów jest wpływ popiołów wapiennych na przebieg karbonatyzacji betonu, stanowiącej jedno z głównych zagrożeń trwałości konstrukcji żelbetowej. Wartykule przedstawionowyniki przyspieszonych badań przebiegu karbonatyzacji, prowadzonych w warunkach normowego wysokiego stężenia dwutlenku węgla (4%). Badania objęły betony o różnej zawartości popiołu wapiennego (20 ÷ 50% masy cementu), przy stałej wartości w/c = 0,45. Przebieg karbonatyzacji monitorowano do 90 dni ekspozycji w komorze normowej. Słowa kluczowe: karbonatyzacja; popiół lotnywapienny, trwałość. Abstract. The idea of sustainable development in concrete technology is implemented, among others, by reducing the cement content in concrete due to replacing it by the mineral additives, for example fly ash. A particular challenge is the assessment of the possibilities of using fly ash, the characteristics of which exceed the standard requirements according to PN-EN 450-1 Fly ash for concrete. In this group are also ashes with high CaO content (calcareous). In many research centers in Poland researches on the usefulness of this type of fly ash in concrete were done. Its reported results are optimistic. One of the aspects which are still under discussion is their impact on the carbonation of concrete, which is one of the main[...]

Próba użycia odpadowych izolatorów elektrycznych jako kruszywa do betonu - badania własne DOI:10.15199/74.2016.5.12

Czytaj za darmo! »

Artykuł ma na celu wskazanie szczególnych cech tego odpadu, ich analizę oraz próbę wykorzystania jego niektórych cech w innej dziedzinie gospodarki, jaką jest towarowa produkcja betonów. Wstępne badania wykazują, że taki kierunek utylizacji może być uzasadniony zarówno pod względem ekologicznym jak i ekonomicznym.Biorąc pod uwagę zaleganie odpadowych izolatorów elektrycznych oraz bardzo korzystne cechy materiału, z jakiego są one wytworzone, ustalono cel prac badawczych jako analizę możliwości ich wykorzystania przy produkcji betonów. Zakres planowanych prac obejmował pozyskanie materiałów do badań, przetworzenie go do formy kruszywa, badania tak powstałego kruszywa recyklingowego oraz pilotażowe badania betonu, w którego składzie zawarte byłoby wymienione kruszywo.Kruszywo użyte do badań własnych pozyskane zostało ze składowiska zużytyc[...]

Projekt betonu ogniotrwałego odpornego na zjawisko spallingu dzięki perforacjom wykonanym przez nakłuwanie DOI:10.15199/74.2017.12.1


  Wysokie temperatury wpływają szkodliwie na beton, co jest związane ze zmianami strukturalnymi. W miarę ogrzewania betonu woda związana w różny sposób jest stopniowo zużywana, co prowadzi do zniszczenia struktury utworzonej podczas wiązania. Odziaływanie pożaru na beton W temperaturze ok. 100°C wilgoć odparowuje (woda wolna). W zakresie temperatur 200-400°C rozpoczyna się powolne, a potem szybko wzrastające oddawanie wody przez beton, ale spójność i wy- Mgr inż. Daniel Tokarski - Regionalne Centrum Badań Środowiska, Rolnictwa i Technologii Innowacyjnych EKO-AGRO-TECH Państwowej Szkoły Wyższej im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej, mgr inż. Paweł Woliński - Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej mgr inż. Rafał Gałecki (konstrukcje.stalowe@o2.pl) - WeldMetal Żabokliki, Siedlce 4 Rok LXXXV 2017 nr 12 ANALIZY - BADANIA - PRZEGLĄDY trzymałość betonu na ściskanie nie ulegają jeszcze obniżeniu. Usunięta zostaje woda półzwiązana (żelowa, kapilarna). Powyżej 400°C zaczyna następować wydzielanie wody hydratacyjnej z uwodnionych związków glinianowych i krzemianowych. Nie prowadzi to jeszcze do większego obniżenia wytrzymałości, ponieważ i te procesy zachodzą bez znacznych zmian strukturalnych. Dopiero przy ok. 550°C rozpoczyna się oddawanie wody związanej przez wodorotlenek wapniowy. Następuje wtedy duży spadek wytrzymałości. W temperaturze 1000°C woda związana jest już całkowicie usunięta, a beton rozpada się [4]. Przy wyższych temperaturach następuje stopienie składników, które zaczynają reagować między sobą. Zachodzi wówczas ceramiczne wiązanie, charakterystyczne dla materiałów ogniotrwałych. Zmiany zachodzące w betonach i zaprawach przy ogrzewaniu przebiegają różnie, zależnie od składu betonu, przy czym dużą rolę odgrywa rodzaj kruszywa, wybór spoiwa oraz sposób wykonania. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że betony o różnych kruszywach w temperaturach 250-500°C zawsze wykazują pewne osłabienie struktur[...]

Badanie możliwości wykorzystania odpadowych ceramicznych izolatorów elektrycznych jako recyklingowego kruszywa do betonów DOI:10.15199/74.2016.4.2

Czytaj za darmo! »

Wynikiem modernizacji sieci elektrycznych jest powstawanie odpadów, z których nie wszystkie podlegają skutecznym sposobom recyklingu. Ceramiczne izolatory elektryczne są przykładem takiej materii. Ze względu na materiał wykonania są: trwałe, niebiodegradowalne oraz nie poddają się procesowi włączenia odpadu w produkcję nowych wyrobów. Ceramiczne izolatory elektryczne jako materia odpadowa Od początków elektryfikacji Polski na wielką skalę minęło już kilkadziesiąt lat. Od tego czasu sieci energetyczne są wymieniane oraz modernizowane. W związku z wieloma okolicznościami jak np. dostosowaniem sieci do nowych wymagań, proces ten będzie trwał jeszcze przez długie lata. Wynikiem unowocześniania sieci energetycznych oraz wymiany jego składowych na nowe jest powstawanie materii odpadowej. Pomimo wysoko rozwiniętego systemu recyklingu, który doskonale przetwarza takie materiały jak: metale, beton, żelbet - materiały ceramiczne stanowią wciąż kłopotliwy odpad. W zagadnieniach energetycznych dotyczy to głównie ceramicznych izolatorów elektrycznych. Ceramiczne izolatory elektryczne to elementy stosowane w elektroenergetyce do podtrzymywania i izolowania elementów przewodzących [8, 13]. Izolatory mogą mieć budowę pełną - nazywa się je wtedy pełnopniowymi, mogą też mieć przestrzeń pustą we wnętrzu - tzw. pustopniowe. Ze względu na miejsce zastosowania izolatory dzieli się na: liniowe, stojące, wsporcze, kołpakowe, odciągowe itp. Pomimo tego, że głównym zadaniem izolatorów elektrycznych jest izolowanie - należy pamiętać, że pobocznie pełni[...]

Budowa elektrociepłowni na biogaz o mocy elektrycznej 0,999 MW w Tończy (gm. Liw, powiat węgrowski) DOI:10.15199/74.2016.8.4


  Construction of the 0,999 MW biogas power station in Toncza (district Liw, Węgrów) Coraz droższe paliwa kopalne sprawiają, że sektor OZE rozwija się dynamiczniej w naszym kraju. Największą popularnością cieszy się biomasa oraz elektrownie wiatrowe, a ostatnio także instalacje fotowoltaiczne. Biomasa w postaci pelletów lub brykietów ze słomy lub trocin oraz drewna kawałkowego może stanowić paliwo dla indywidualnych użytkowników. Biomasa o wysokiej wilgotności może być także użyta do produkcji biogazu w biogazowniach rolniczych. Biogazownie rolnicze - korzyści dla rolnictwa i społeczeństwa W biogazowniach rolniczych powstaje biogaz, który jest pozyskiwany w procesie fermentacji metanowej z celowo uprawianych roślin (szczególnie traw i kukurydzy), odchodów zwierzęcych lub produktów ubocznych z przemysłu spożywczego. Produkcja biogazu przebiega w warunkach beztlenowych przy udziale wielu mikroorganizmów. W wyniku prowadzonych przez nie procesów metabolicznych zachodzą reakcje, których efektem jest stopniowy rozkład złożonych związków organicznych, takich jak: tłuszcze, białka, węglowodany. Powstały biogaz - zawierający 55-75% metanu - jest paliwem dla modułów kogeneracyjnych, a przefermentowana biomasa stanowi doskonały nawóz dla roślin, wykorzystywanych na potrzeby biogazowni lub dla innych upraw rolniczych [3]. Efektem funkcjonowania biogazowni jest nie tylko produkcja energii elektrycznej ale i jednocześnie energii cieplnej (tzw. kogeneracja). Ponadto utylizacja bioodpadów z produkcji rolnej oraz przetwórstwa rolno-spożywczego w biogazowni zapewnia redukcję emisji związanych z tradycyjnymi formami ich utylizacji. Rozwój biogazowni daje również duże możliwości bilansowania nierównomiernego rozkładu wytwarzanej energii z wiatru i słońca w stosunku do profilu zużycia energii przez odbiorców końcowych. Głównym źródłem surowca dla biogazowni są fermy hodowlane. Z metra sześciennego płynnych odchodów można uzyskać średnio 20 m3 bi[...]

Zastosowanie nanomateriałów do monitorowania stanu technicznego kompozytów cementowych DOI:10.15199/74.2016.10.4


  Wczesne i precyzyjne wykrycie uszkodzeń, powstających w trakcie użytkowania obiektów budowlanych, może umożliwić działania prewencyjne i naprawcze oraz utrzymanie nieprzerwanej eksploatacji obiektu. Nową koncepcją w przypadku materiałów konstrukcyjnych jest dążenie do integrowania elementów aktywnych już na etapie ich produkcji, aby utworzyć, tzw. kompozyty inteligentne umożliwiające samodetekcję uszkodzeń. Monitorowanie stanu technicznego konstrukcji Powstawanie i kumulacja wad w materiale podczas eksploatacji konstrukcji prowadzi do zmian jej stanu technicznego. Efektem lokalnego uszkodzenia kompozytu nie zawsze musi być zniszczenie całego elementu. Zatem uzasadnione jest monitorowanie stanu konstrukcji, w celu określenia warunków bezpiecznej eksploatacji obiektu. Zaleca się, aby w obiektach o szczególnym znaczeniu diagnozowanie stanu wytężenia newralgicznych elementów konstrukcyjnych odbywało się w sposób ciągły i zautomatyzowany. Wczesne i precyzyjne wykrycie uszkodzeń, powstających w trakcie użytkowania obiektu, może umożliwić działania prewencyjne i naprawcze oraz utrzymanie nieprzerwanej eksploatacji obiektu [14]. Ciągłe monitorowanie stanu obiektu - w przeciwieństwie do pomiarów okresowych - umożliwia bieżącą ocenę jej stanu technicznego, co w konsekwencji ułatwia identyfikację ewentualnych zagrożeń [13]. Rozwój innowacyjnych, automatycznych systemów monitoringu technicznego konstrukcji - MTK SHM - structural health monitoring, zastępuje tradycyjną diagnostykę opartą na badaniach nieniszczących NDT (non-destructive testing) [14]. Zastosowanie nowoczesnych technik monitorowania pozwala na znaczną redukcję kosztów spowodowanych okresowymi inspekcjami, a obecne tendencje w diagnostyce konstrukcji zmierzają w kierunku zintegrowania systemów monitorowania na stałe z elementami konstrukcji, także na etapie ich produkcji (idea tzw. embedded systems) [6]. Zastosowanie tego typu systemów umożliwia prowadzenie badań [...]

Analiza możliwości zastosowania nowoczesnej aparatury elektrotechnicznej w postaci kamery termowizyjnej do wykrywania mikromostków cieplnych w budynku przy zastosowaniu termografii DOI:10.15199/74.2017.8.3


  Podstawy prowadzenia pomiarów Termowizja jest metodą badawczą, polegającą na zdalnej i bezdotykowej ocenie rozkładu temperatury na powierzchni badanego ciała. Jest oparta na obserwacji i zapisie rozkładu promieniowania podczerwonego wysyłanego przez każde ciało, którego temperatura jest wyższa od zera bezwzględnego oraz przekształceniu tego promieniowania na światło widzialne. Wśród zalet pomiarów termowizyjnych można wymienić: - jest metodą szybką, a uzyskanie wyników w formie termogramu jest praktycznie natychmiastowe, - możliwości termowizji obejmują wszystkie newralgiczne miejsca obiektu, - bezstykowość, pozwalająca na przeprowadzenie badań zdalnych o charakterze nieniszczącym, - nie wymaga wyłączenia badanego urządzenia czy instalacji z ruchu, - zobrazowanie pola temperatury całej dostępnej optycznie powierzchni obiektu i możliwość rejestracji uzyskanych obrazów oraz ich archiwizacji, - możliwość komputerowej obróbki i analizy termogramów. Termogram, podobnie jak zdjęcie fotograficzne, jest obrazem powierzchni obiektów, otrzymanym w określonym przedziale promieniowania elektromagnetycznego. Zdjęcie fotograficzne powstaje najczęściej w odbitym od obiektu promieniowaniu widzialnym, a termogram w niewidzialnym dla człowieka promieniowaniu podczerwonym wysyłanym przez obiekt i odbijanym przez niego. Interpretacja termogramów jest zagadnieniem trudnym i złożonym. To nie tylko rozpoznawanie obiektów, ale wnioskowanie o zachodzących zjawiskach cieplnych i związanych z nimi cechami obiektów. Temperatura w danym punkcie powierzchni obiektu może być wynikiem wielu różnych oddziaływań, które trzeba zrozumieć i uwzględnić w procesie interpretacji [4]. Podczas interpretacji należy brać pod uwagę zarówno rozpoznawcze cechy bezpośrednie, jak: kształt, wielkość, ton, barwa, strukt[...]

 Strona 1  Następna strona »