Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Ogrodnik"

Wykorzystanie odpadowych materiałów ceramicznych oraz żywic poliestrowych do wytwarzania kompozytów syntetycznych o cechach betonów konstrukcyjnych stosowanych w budownictwie DOI:10.15199/62.2018.1.20


  Ustawodawstwo Unii Europejskiej nakazuje, by każdy wytworzony produkt miał opracowaną technologię przetwórstwa i recyklingu, uwzględniającą zasady zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska1). Wymóg ten jest wdrażany od niedawna, zatem istotne jest opracowanie technologii utylizacji wielu produktów, które do tej pory nie podlegały wtórnemu zagospodarowaniu. Masowa produkcja oraz popularność produktów ceramicznych generuje powstawanie dużych ilości odpadów. Zalety produktów z ceramiki, głównie wytrzymałość oraz odporność na warunki środowiskowe, stają się poważną wadą w odniesieniu do produktu odpadowego. Rozkład odpadowych produktów ceramicznych w środowisku naturalnym szacuje się bowiem na ok. 4 tys. lat. Tak długi okres degradacji automatycznie wymusza opracowanie metod wtórnego wykorzystania takich odpadów. Obecnie odpady ceramiki trafiają na przyzakładowe i komunalne wysypiska śmieci, które z roku na rok ulegają powiększeniu i już teraz stanowią poważny problem ekologiczny. Powodami tego są niska odpłatność za składowanie odpadów oraz brak wdrożonej praktycznej i ekonomicznej metody ich wykorzystania. Zakres produkcji wyrobów ceramicznych jest bardzo rozległy. Z wypalanych glin wytwarza się zarówno wielkogabarytowe materiały budowlane, jak i niewielkich rozmiarów elementy ozdobne. Używane surowce można podzielić na podstawowe składniki mas i składniki pomocnicze, które są dodawane w niewielkich ilościach. Jako składnika plastycznego używa się surowców ilastych, głównie glin, tworzących masy plastyczne po dodaniu wody. Składniki schudzające to najczęściej substancje krzemionkowe (np. piasek). Są one dodawane w celu zmniejszenia plastyczności, a tym samym skurczliwości w czasie suszenia i wypalania. Topniki (surowce skaleniowe topiące się w czasie wypalania) są używane dla zmniejszenia porowatości. Prawidłowe dozowanie składników oraz właściwe przeprowadzenie wszystkich etapów produkcji wyrobów ceramicznych jest procese[...]

Wpływ prędkości nagrzewania i poziomu naprężeń na parametry krytyczne stali BSt500S i B500SP


  W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu prędkości przyrostu temperatury w czasie, poziomu naprężeń oraz stałej w czasie podwyższonej temperatury na parametry wytrzymałościowe stali zbrojeniowej BSt500S. Uzyskane parametry porównano z wyznaczonymi parametrami stali B500SP. Testy przeprowadzono dla różnej prędkości nagrzewania przy stałej wartości naprężenia (anisothermal tests) oraz w stałej podwyższonej temperaturze (steady-state tests). Rejestrowano wartości siły, temperatury i wydłużenia w czasie. Na ich podstawie wyznaczono i porównano wpływ prędkości nagrzewania oraz poziomu naprężeń na temperaturę krytyczną i krytyczne odkształcenie badanych stali oraz określono wytrzymałość na rozciąganie (ft), granicę plastyczności (fy), ciągliwość (stosunek ft/fy), wydłużenia przy maksymalnej sile jako funkcję temperatury. Słowa kluczowe: stal zbrojeniowa, temperatura pożarowa, parametry wytrzymałościowe, prędkość nagrzewania, temperatura krytyczna.Stal jako materiał konstrukcyjny nie jest odporna na działanie wysokiej temperatury. Przepisy budowlane nakazują, aby budynki i urządzenia z nimi związane były zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniający w razie pożaru możliwość bezpiecznej ewakuacji [1]. Spełnienie wymagań dotyczących bezpieczeństwamożliwe jest wyłącznie na podstawie dokładnego prognozowania zmian parametrów wytrzymałościowych materiałów konstrukcyjnych uzyskanych z badań w warunkach termicznych zbliżonych do występujących w pożarach rzeczywistych, co potwierdzają prace [2, 3, 4]. Celem przeprowadzonych przez nas badań było określenie wpływu rozkładu temperatury w czasie (prędkości nagrzewania) na parametry krytyczne (Tkr, εkr) badanych gatunków stali przy stałych osiowych obciążeniach mechanicznych. Badania prowadzono w warunkach anizotermicznych przy prędkości nagrzewania: 5; 20; 35 i 50 °C/min oraz 2 poziomach naprężeń 0,5fy i 0,8fy. Jako uzupełnienie badań nad wpływem rozkładu temperatury w czas[...]

Badanie wpływu impregnacji ogniochronnej na wytrzymałość drewna w podwyższonej temperaturze


  Wartykule zaprezentowanowyniki badań doświadczalnych wpływu podwyższonej temperatury na wytrzymałość przy rozciąganiu drewna sosnowego oraz drewna egzotycznego merbau (Intsia Bijuga), stosowanego w budownictwie i konstrukcjach inżynierskich, impregnowanego nowoczesnymi środkami ogniochronnymi zawierającymi nanocząstki SiO2 o rozmiarach 10 - 20 nm. Impregnację przeprowadzono metodą próżniową przez 15 min, stosując podciśnienie ok. 0,7 at. Badania wytrzymałościowe zostały wykonane w ZakładzieMechaniki Stosowanej SGSP. Słowa kluczowe: drewno, impregnacja ogniochronna,wytrzymałość na rozciąganie.Czynnikami decydującymi o rosnącej popularności drewna egzotycznego jest nieprzeciętna barwa, atrakcyjny rysunek i struktura, przy jednocześnie bardzo dobrych właściwościach termicznych [1]. Nie bez znaczenia jest także swobodna dostępność surowca, aktualne koncepcje architektoniczne oraz wzrost świadomości ekologicznej inwestorów. Mnogość gatunków drewna egzotycznego oraz specyficzne właściwości techniczne, warunkowanem.in. wzrostemw warunkach klimatu tropikalnego, sprawiają, że jest ono słabo poznane [1, 2]. Dodatkowo problemem okazuje się nazewnictwo. Powszechną praktyką w obrocie drewnem egzotycznym jest sprzedaż jednego gatunku pod różnymi nazwami. Aby uniknąć pomyłek, istotnym czynnikiem jest podanie kodu wg PN-EN 13556 [8] oraz nazwy botanicznej. Drewno jest materiałem palnym podlegającym termicznej degradacji. W warunkach pożaru konstrukcja drewniana jest jednocześnie poddana oddziaływaniu wymuszeń w formie sił oraz oddziaływaniom termicznym. Wysoka temperatura występująca w procesie pożaru powoduje dekohezję struktury. Zauważalna redukcja wytrzymałości drewna następuje już w temperaturze wyższej od 65 °C [3, 4]. Na poziomie mikrostrukturalnym drewno jest niehomogenicznym kompozytem komórkowym celulozy, hemicelulozy, ligniny i innych mniej istotnych składników. Degradacja wysuszonej celulozy następuje w temperaturze ok. 300 °C[...]

Próba użycia odpadowych izolatorów elektrycznych jako kruszywa do betonu - badania własne DOI:10.15199/74.2016.5.12

Czytaj za darmo! »

Artykuł ma na celu wskazanie szczególnych cech tego odpadu, ich analizę oraz próbę wykorzystania jego niektórych cech w innej dziedzinie gospodarki, jaką jest towarowa produkcja betonów. Wstępne badania wykazują, że taki kierunek utylizacji może być uzasadniony zarówno pod względem ekologicznym jak i ekonomicznym.Biorąc pod uwagę zaleganie odpadowych izolatorów elektrycznych oraz bardzo korzystne cechy materiału, z jakiego są one wytworzone, ustalono cel prac badawczych jako analizę możliwości ich wykorzystania przy produkcji betonów. Zakres planowanych prac obejmował pozyskanie materiałów do badań, przetworzenie go do formy kruszywa, badania tak powstałego kruszywa recyklingowego oraz pilotażowe badania betonu, w którego składzie zawarte byłoby wymienione kruszywo.Kruszywo użyte do badań własnych pozyskane zostało ze składowiska zużytyc[...]

Use of post-production sanitary ceramic waste as a filler in cement composites of high chemical resistance Wykorzystanie poprodukcyjnych odpadów ceramiki sanitarnej jako napełniacza do kompozytów cementowych o wysokiej odporności chemicznej DOI:10.15199/62.2017.5.25


  Disintegrated sanitary ceramics waste (size up to 8 mm) was used as grit in the cement mortar (1.33 Mg/m3) setted at 20°C for 107 days. The concrete produced was studied for corrosion in H3O+, SO4 2-, NH4 + and/or Mg2+-contg. mediums (mass change for 107 days and for compression strength. The concrete was corrosion resistant. Zaprojektowano beton, który zawierał recyklingowe kruszywo ceramiczne oraz gwarantował wysoką odporność na środowiska agresywne. Przygotowano środowisko badawcze w postaci roztworów o podwyższonym stężeniu czynników agresywnych (jonów hydroniowych, siarczanowych, magnezowych i amonowych), symulujących pracę betonu w elementach kanalizacyjnych. Jako kryterium oceny odporności badanego betonu na korozję przyjęto zmianę masy próbek przechowywanych w roztworach oraz zmianę wytrzymałości na ściskanie w porównaniu z próbkami przechowywanymi w wodzie. Recyklingowe kruszywa z ceramiki sanitarnej okazały się odpowiednie do betonów specjalnych o wysokiej odporności na środowiska agresywne chemicznie.Intensywny rozwój gospodarczy, wzrastająca urbanizacja i konsumpcja przyczyniają się do ciągłego zwiększania ilości produkowanych odpadów. Według danych Eurostatu1), w państwach członkowskich Unii Europejskiej wszystkie gałęzie działalności gospodarczej i gospodarstwa domowe w 2015 r. wytworzyły łącznie ponad 2,5 Pg odpadów, wśród których największą część stanowią odpady budowlane i rozbiórkowe. Wśród odpadów pochodzących z działalności gospodarczej dużą część stanowią odpady poprodukcyjne. Są to wyroby nie nadające się do sprzedaży z powodu wad powstałych w procesie produkcyjnym. Trafiają one na wysypiska, zwłaszcza jeżeli nie nadają się do recyklingu. Przykładem takich wyrobów są elementy ceramiki sanitarnej. Chociaż są one biologicznie neutralne i nie zagrażają środowisku to ich duże ilości zaczynają stanowić kłopotliwy problem. Poprawa świadomości ekologicznej społeczeństwa, odpowiednia edukacja oraz aktualizo[...]

Wpływ nanorurek węglowych na właściwości poliakrylanowego kleju samoprzylepnego DOI:10.15199/62.2017.7.22


  Poliakrylanowe kleje samoprzylepne (PSA) wchodzą w skład grupy klejów opartych na bazie wielkocząsteczkowych polimerów1). Od kilkunastu lat cieszą się coraz większą popularnością w przemyśle i życiu codziennym ze względu na swe korzystne właściwości użytkowe, do których zalicza się m.in. dobrą przyczepność do podłoży polarnych, odporność na starzenie, wysoką wydajność produkcji, łatwość usuwania z klejonych powierzchni oraz niskie koszty produkcji1-3). Z uwagi na coraz korzystniejsze parametry jakościowe kleje samoprzylepne stosowane są jako materiał do produkcji taśm montażowych, etykiet samoprzylepnych, folii ochronnych i dekoracyjnych. Ponadto wchodzą one w skład samoprzylepnych materiałów medycznych, do których zalicza się m.in. plastry, hydrożele, taśmy operacyjne, a także elektrody biomedyczne. Kleje samoprzylepne coraz częściej zastępują tradycyjne techniki łączenia, takie jak spawanie lub nitowanie1-8). Parametrami pozwalającymi opisać właściwości fizykochemiczne i mechaniczne klejów samoprzylepnych są m.in. kleistość, adhezja przy oderwaniu oraz kohezja. Kleistość jest to parametr opisujący samoprzylepność kleju do powierzchni. Adhezja, nazywana również przyczepnością, definiuje odporność kleju na odrywanie od różnych powierzchni. Kohezja, określana mianem spójności, dotyczy utrzymania właściwej pozycji obciążonej warstwy samoprzylepnej i jest miarą wytrzymałości wewn[...]

Badanie możliwości wykorzystania odpadowych ceramicznych izolatorów elektrycznych jako recyklingowego kruszywa do betonów DOI:10.15199/74.2016.4.2

Czytaj za darmo! »

Wynikiem modernizacji sieci elektrycznych jest powstawanie odpadów, z których nie wszystkie podlegają skutecznym sposobom recyklingu. Ceramiczne izolatory elektryczne są przykładem takiej materii. Ze względu na materiał wykonania są: trwałe, niebiodegradowalne oraz nie poddają się procesowi włączenia odpadu w produkcję nowych wyrobów. Ceramiczne izolatory elektryczne jako materia odpadowa Od początków elektryfikacji Polski na wielką skalę minęło już kilkadziesiąt lat. Od tego czasu sieci energetyczne są wymieniane oraz modernizowane. W związku z wieloma okolicznościami jak np. dostosowaniem sieci do nowych wymagań, proces ten będzie trwał jeszcze przez długie lata. Wynikiem unowocześniania sieci energetycznych oraz wymiany jego składowych na nowe jest powstawanie materii odpadowej. Pomimo wysoko rozwiniętego systemu recyklingu, który doskonale przetwarza takie materiały jak: metale, beton, żelbet - materiały ceramiczne stanowią wciąż kłopotliwy odpad. W zagadnieniach energetycznych dotyczy to głównie ceramicznych izolatorów elektrycznych. Ceramiczne izolatory elektryczne to elementy stosowane w elektroenergetyce do podtrzymywania i izolowania elementów przewodzących [8, 13]. Izolatory mogą mieć budowę pełną - nazywa się je wtedy pełnopniowymi, mogą też mieć przestrzeń pustą we wnętrzu - tzw. pustopniowe. Ze względu na miejsce zastosowania izolatory dzieli się na: liniowe, stojące, wsporcze, kołpakowe, odciągowe itp. Pomimo tego, że głównym zadaniem izolatorów elektrycznych jest izolowanie - należy pamiętać, że pobocznie pełni[...]

Zastosowanie nanomateriałów do monitorowania stanu technicznego kompozytów cementowych DOI:10.15199/74.2016.10.4


  Wczesne i precyzyjne wykrycie uszkodzeń, powstających w trakcie użytkowania obiektów budowlanych, może umożliwić działania prewencyjne i naprawcze oraz utrzymanie nieprzerwanej eksploatacji obiektu. Nową koncepcją w przypadku materiałów konstrukcyjnych jest dążenie do integrowania elementów aktywnych już na etapie ich produkcji, aby utworzyć, tzw. kompozyty inteligentne umożliwiające samodetekcję uszkodzeń. Monitorowanie stanu technicznego konstrukcji Powstawanie i kumulacja wad w materiale podczas eksploatacji konstrukcji prowadzi do zmian jej stanu technicznego. Efektem lokalnego uszkodzenia kompozytu nie zawsze musi być zniszczenie całego elementu. Zatem uzasadnione jest monitorowanie stanu konstrukcji, w celu określenia warunków bezpiecznej eksploatacji obiektu. Zaleca się, aby w obiektach o szczególnym znaczeniu diagnozowanie stanu wytężenia newralgicznych elementów konstrukcyjnych odbywało się w sposób ciągły i zautomatyzowany. Wczesne i precyzyjne wykrycie uszkodzeń, powstających w trakcie użytkowania obiektu, może umożliwić działania prewencyjne i naprawcze oraz utrzymanie nieprzerwanej eksploatacji obiektu [14]. Ciągłe monitorowanie stanu obiektu - w przeciwieństwie do pomiarów okresowych - umożliwia bieżącą ocenę jej stanu technicznego, co w konsekwencji ułatwia identyfikację ewentualnych zagrożeń [13]. Rozwój innowacyjnych, automatycznych systemów monitoringu technicznego konstrukcji - MTK SHM - structural health monitoring, zastępuje tradycyjną diagnostykę opartą na badaniach nieniszczących NDT (non-destructive testing) [14]. Zastosowanie nowoczesnych technik monitorowania pozwala na znaczną redukcję kosztów spowodowanych okresowymi inspekcjami, a obecne tendencje w diagnostyce konstrukcji zmierzają w kierunku zintegrowania systemów monitorowania na stałe z elementami konstrukcji, także na etapie ich produkcji (idea tzw. embedded systems) [6]. Zastosowanie tego typu systemów umożliwia prowadzenie badań [...]

Analiza możliwości zastosowania nowoczesnej aparatury elektrotechnicznej w postaci kamery termowizyjnej do wykrywania mikromostków cieplnych w budynku przy zastosowaniu termografii DOI:10.15199/74.2017.8.3


  Podstawy prowadzenia pomiarów Termowizja jest metodą badawczą, polegającą na zdalnej i bezdotykowej ocenie rozkładu temperatury na powierzchni badanego ciała. Jest oparta na obserwacji i zapisie rozkładu promieniowania podczerwonego wysyłanego przez każde ciało, którego temperatura jest wyższa od zera bezwzględnego oraz przekształceniu tego promieniowania na światło widzialne. Wśród zalet pomiarów termowizyjnych można wymienić: - jest metodą szybką, a uzyskanie wyników w formie termogramu jest praktycznie natychmiastowe, - możliwości termowizji obejmują wszystkie newralgiczne miejsca obiektu, - bezstykowość, pozwalająca na przeprowadzenie badań zdalnych o charakterze nieniszczącym, - nie wymaga wyłączenia badanego urządzenia czy instalacji z ruchu, - zobrazowanie pola temperatury całej dostępnej optycznie powierzchni obiektu i możliwość rejestracji uzyskanych obrazów oraz ich archiwizacji, - możliwość komputerowej obróbki i analizy termogramów. Termogram, podobnie jak zdjęcie fotograficzne, jest obrazem powierzchni obiektów, otrzymanym w określonym przedziale promieniowania elektromagnetycznego. Zdjęcie fotograficzne powstaje najczęściej w odbitym od obiektu promieniowaniu widzialnym, a termogram w niewidzialnym dla człowieka promieniowaniu podczerwonym wysyłanym przez obiekt i odbijanym przez niego. Interpretacja termogramów jest zagadnieniem trudnym i złożonym. To nie tylko rozpoznawanie obiektów, ale wnioskowanie o zachodzących zjawiskach cieplnych i związanych z nimi cechami obiektów. Temperatura w danym punkcie powierzchni obiektu może być wynikiem wielu różnych oddziaływań, które trzeba zrozumieć i uwzględnić w procesie interpretacji [4]. Podczas interpretacji należy brać pod uwagę zarówno rozpoznawcze cechy bezpośrednie, jak: kształt, wielkość, ton, barwa, strukt[...]

Wykorzystanie pyłu ceramicznego wytworzonego z wyeksploatowanych izolatorów elektrycznych jako napełniacza do zapraw cementowych DOI:10.15199/74.2018.1.8


  Masowa produkcja oraz popularność produktów ceramicznych generuje problem ich odpadów. Zalety ceramiki, głównie wytrzymałość [1] oraz odporność na warunki środowiskowe, stają się poważną wadą w stosunku do produktu odpadowego. Okres biodegradacji produktów ceramicznych w środowisku naturalnym szacuje się na ok. cztery tysiące lat. Tak duży czas rozpadu automatycznie wymusza opracowanie metod wtórnego wykorzystania odpadowych produktów ceramicznych. Zagadnienie to dotyczy również ceramicznych izolatorów elektrycznych. Ceramiczne izolatory elektryczne to elementy stosowane w elektroenergetyce do podtrzymywania i izolowania elementów przewodzących [2, 6, 7]. Izolatory mogą być w pełni zabudowane lub też mieć przestrzeń pustą we wnętrzu. Ze względu na miejsce zastosowania izolatory dzieli się na: liniowe, stojące, wsporcze, kołpakowe, odciągowe itp. Główną funkcją izolatorów elektrycznych jest funkcja izolacyjna. Ich rolą poboczną jest przenoszenie siły powstałej od wiszących przewodów. Ze względu na to, że izolatory elektryczne w liniach napowietrznych pracują stale w warunkach oddziaływań czynników środowiskowych takich jak: zawilgocenie, procesy zamarzania i rozmarzania materiału, z którego są one wykonywane musi być wytrzymały oraz odporny na te niekorzystne czynniki. Pomimo tego, że w technologii produkcji izolatorów elektrycznych pojawiają się nowoczesne materiały, takie jak: kompozyty żywiczne czy kauczuki sylikonowe, które również spełniają stawiane im wymagania,[...]

 Strona 1