Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Żurek"

Satelitarny segment systemu Automatycznej Identyfikacji Statków DOI:10.15199/ELE-2014-093


  System Automatycznej Identyfikacji Statków Budowany od połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku system Automatycznej Identyfikacji Statków (AIS - Automatic Identification System), pracujący w morskim paśmie VHF, jest systemem wymiany danych, (statycznych, dynamicznych, bezpieczeństwa) pomiędzy statkami oraz w relacji statek - ląd. Podstawowe parametry techniczne sytemu zebrano w tab. 1 [1, 2]. AIS pierwotnie został zaprojektowany jako dedykowane narzędzie będące pomocą nawigacyjną instalowaną na pokładzie statku. Główną jego rolą była eliminacja niedoskonałości radaru (brak informacji o echach na ekranie radaru, eliminacja stref cienia radarowego, eliminacja wpływu szumów na zobrazowanie radarowe). Uzupełnienie podstawowych funkcji radaru o dodatkowe informacje z transponderów AIS usprawniło proces decyzyjny na pokładzie statku oraz wydatnie zwiększono bezpieczeństwo żeglugi. Od samego początku istnienia systemu AIS oczywistym wydała się idea agregacji danych transmitowanych przez statkowe transpondery AIS przez instytucje zajmujące się bezpieczeństwem i ochroną żeglugi morskiej (administracja morska kraju, marynarka wojenna, straż przybrzeżna). Dane ze stacji brzegowych (PSS - Physical Shore Station), zbierane i przetwarzane w dedykowanych ośrodkach stanowią źródło informacji o sytuacji na akwenie morskim dla pracowników VTS (Vessel Traffic Centre) - ośrodków monitorowania i kierowania ruchem morskim. System AIS pracuje w oparciu o wymianę, pomiędzy transponderami statkowymi oraz stacjami brzegowymi, zbioru 27 dedykowanych wiadomości AIS - statycznych (m.in. nazwa jednostki, sygnał wywoławczy, ilość pasażerów, MMSI, port przeznaczenia) jak i dynamicznych (m.in. pozycja, prędkość, kurs). Dokładna lista zdefiniowanych w systemie AIS wiadomości zawarto w tab. 2 [1]. Tab. 1. Parametry techniczne transpondera AIS Tabl. 1. Technical parameters of the AIS transponder AIS parameters Value Frequencies 161,975 and 162,025 [MHz] [...]

VHF Data Exchange System - zintegrowany system wymiany danych w morskim paśmie VHF DOI:10.15199/59.2015.4.69


  Z uwagi na rosnącą liczbę transmitowanych w systemie Automatycznej Identyfikacji Statków (AIS) wiadomości binarnych (dedykowanych poszczególnym aplikacjom) oraz wiążącym się z tym obciążeniu interfejsu radiowego systemu AIS konieczne jest stworzenie systemu wymiany danych w morskim paśmie VHF. W prezentowanej publikacji autorzy przedstawiają koncepcję takiego systemu - VHF Data Exchange System - oraz bieżący status prac. 1. WSTĘP System Automatycznej Identyfikacji Statków (AIS) jest od kilku lat uznanym i efektywnym narzędziem zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi oraz jej monitorowania przez autoryzowane instytucje, wymaganym stosownym ustawodawstwem międzynarodowym jako obowiązkowe wyposażenie konwencyjnych jednostek morskich (podlegających konwencji SOLAS). Wraz z rosnącą rolą systemu AIS oraz nowymi wymaganiami stawianymi głównie przez administracje morskie, straże przybrzeżne oraz marynarki wojenne krajów posiadających własną infrastrukturę do agregacji i przetwarzania danych AIS na przestrzeni lat rozbudowano podstawowe funkcjonalności systemu AIS o nowe usługi. Można do nich zaliczyć wprowadzenie transponderów klasy B instalowanych na jednostkach pozakonwencyjnch (jednostki konwencyjne obowiązkowo wyposażone są w transpondery klasy A), monitoring rzeczywistego oznakowania nawigacyjnego (AtoN - Aids to Navigation), wdrożenie wirtualnego oznakowania nawigacyjnego, wyposażenie radiopław EPIRB (Emergency Position-Indicating Radio Beacon) w nadajniki AIS (EPIRB-AIS) oraz zdefiniowanie transponderów AIS-SART. Wprowadzenia AIS-SART i propozycji wdrożenia EPIRB-AIS dokonano w celu dokładnej i szybkiej lokalizacji rozbitków na morzu. Innym, ważnym aspektem rozwoju systemu AIS stała się lawinowo rosnąca liczba binarnych wiadomości dedykowanych ASM (Application Specific Messages)[5] nie związanych bezpośrednio z podstawową funkcjonalnością systemu definiowaną w [1, 2]. Powyższe urządzenia i wiadomości doprowadziły do znaczneg[...]

ANALIZA OBCIĄŻENIA INTERFEJSU RADIOWEGO, PO STRONIE ODBIORNIKA, W SEGMENCIE SATELITARNYM SYSTEMU AIS DOI:10.15199/59.2017.6.52


  W ciągu minionych kilku lat znacznie wzrosło zainteresowanie krajowych i zagranicznych instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i ochronę żeglugi morskiej systemami globalnego monitorowania ruchu morskiego. Doprowadziło to intensywnego rozwoju na początku XXI w. systemu Long Range Identyfication and Tracking (LRIT) - który nie spełnia wszystkich wymagań i nie realizuje potrzeb użytkowników końcowych w zadowalający ich sposób. Zasadniczą wadą systemu LRIT jest niewielka częstość (raz na 6 godz.) odświeżania danych o pozycji danej jednostki. Można oczywiście, na żądanie zainteresowanej strony, zwiększyć częstość aktualizacji otrzymywanych danych - jednak wiąże się to z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Wobec powyższego naturalnie wzrosło zainteresowanie możliwością opracowania satelitarnego segmentu systemu AIS, szczególnie, że każda jednostka podlegająca konwencji SOLAS (Safety of Life at Sea) jest zobligowana to uczestnictwa w tym systemie i posiadania sprawnego transpondera AIS klasy A, ponadto jednostki pozakonwencyjne są sukcesywnie doposażane w transpondery AIS klasy B. Na przestrzeni ostatnich 8 lat umieszczono na orbicie okołoziemskiej 7 satelitów wyposażonych w odbiorniki AIS, przyznano dwa dedykowane kanały fizyczne (kanały 75 oraz 76 morskiego pasma VHF) i zdefiniowano nowy typ wiadomości dedykowanej dla segmentu satelitarnego AIS. Od 2014 w Polsce również trwają prace, prowadzone na zlecenie Europejskiej Agencji Kosmicznej (European Space Agency - ESA), mające na celu budowę polskiego segmentu satelitarnego AIS - w ramach projektów POL-SAT-AIS Pre-Feasibility Study oraz SAT-AIS-PL Phase A. Pomimo zaangażowania znacznych sił i środków na rozwój segmentu satelitarnego systemu AIS (SAT-AIS) do tej pory nie udało się rozwiązać głównego problemu jakim są kolizje wiadomości odbieranych przez satelitę. W prezentowanej pracy autorzy proponują alternatywne podejście od problematyki kolizji - i wykaz[...]

Standard TETRA dla potrzeb obsługi służb państwowych w strefie przybrzeżnej Bałtyku

Czytaj za darmo! »

Standard TETRA (Trans-European Truncked RAdio) stanowi szczególne rozwiązanie telekomunikacyjnego systemu komórkowego, przeznaczonego do obsługi użytkowników profesjonalnych, zwłaszcza zaś: administracji rządowej i samorządowej, wszelkiego rodzaju służb bezpieczeństwa i ratownictwa publicznego, takich jak np. policja, straż pożarna, pogotowie ratunkowe, urzędy obsługi ruchu granicznego [...]

Problemy i uwarunkowania rozwojowe współczesnej radiokomunikacji morskiej

Czytaj za darmo! »

Systemowe rozwiązania radiokomunikacji morskiej wynikają z ustaleń międzynarodowych, których nadrzędnym motywem było i nadal jest podnoszenie bezpieczeństwa żeglugi (maritime safety). Aktualny standard w tym względzie stanowi Globalny Morski System Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa, nazywany w skrócie GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System), którego ważnym elementem jest łączn[...]

Właściwości i charakterystyka interfejsu radiowego UHF satelitów BRITE-PL DOI:10.15199/59.2016.6.59


  Properties and main characteristics of the UHF radio channel for communication with BRITE-PL satellites Abstract: Communication states a basis of utilization of a Space through scientific and technological satellite missions. Nevertheless even nowadays it is a challenging task which need advanced equipment and precise analysis of the problem. After a successful launch of three satellites Polish engineers and scientists are getting experience in that field. In the following paper authors are presenting a communication system used in a frame of the BRITE-PL project. Additionally a theoretical analysis and on-board satellite measurements of the satellite radio link parameters will be presented and compared. Keywords: Low Earth Orbit satellites, radio link budget, satellite communication, BRITE-PL 1. Introduction Despite of already long history of artificial satellite technology development a direct operation of the spacecraft stays not very common experience. Since 2012 Poland is a part of international community of countries which have its satellites on orbit. After a launch of PWSat1, the satellite which was the first Polish satellite located on orbit, two more satellites named Lem and Heweliusz [Fig. 1 a, b respectively] has been launched in 2013 and 2014 respectively. In a frame of cooperation with 3 other satellites: UniBRITE, TUGSAT-1 and BRITE Toronto, Lem and Heweliusz are a part of BRITE (BRIght Target Explorer)[1][2]. The main scientific goal of those small fleet of spacecrafts is performing observations of brightest stars visible on the Earth’s sky. Fig. 1. BRITE-PL satellites: Lem (a) and Heweliusz (b). It appears that such stars are very often out of scope of interest of large observatories which extremely sensitive equipment with, typically, large aperture telescopes are not the most suitable equipment to perform such research. Utilizing of this niche the BRITE project starts generating a significant scie[...]

 Strona 1